akceptacja chad...

[aurelia_aurita]

jak w temacie.
akceptujecie chorobę? a jeśli tak - ile czasu zajęło Wam jej zaakceptowanie? czy był to trudny proces?
ja jeszcze nie mam diagnozy. wiem tyle, że mam te same objawy i dostaję te same leki co w chad. cyklotymię mam na bank. a - kto wie - może i jakiś chad typu rapid cycling (tfu! tfu!).
i tak sobie myślę -
gdyby rok temu ktoś mi powiedział mi, że będę się leczyła u psychiatry, pewnie lekko bym się przeraziła.
gdyby pół roku temu ktoś mi zasugerował, że moje problemy z nastrojem mogą mieć podłoże endogenne, posłałabym go do wszystkich diabłów.
a dziś całkiem nieźle radzę sobie ze świadomością, że mam - co najmniej - cyklotymię. im lepszy mam nastrój, tym lepiej sobie z nią radzę a kiedy przychodzą górki, nie oddałabym ich nikomu, nawet jeśli równocześnie odczuwam niezbyt przyjemne rozdrażnienie. moment refleksji przychodzi dopiero, kiedy dopadają mnie doły. wtedy z najwyższą chęcią zamieniłabym się z pierwszą lepszą napotkaną osobą. (jak widać, moim myśleniem rządzi dość prymitywny mechanizm: jest górka - nie ma problemu, jest dół - jest problem...)

[esowx1]

I akceptuję, i nie.
Nie akceptuję, bo nieźle miesza mi w życiu.
Akceptuję w tym sensie, że absolutnie nie czuję się gorsza przez to, że choruję,
na co choruję.
Zdaje się, że to też niezbyt oryginalna wypowiedź...

[comsui]

Ambiwalencja.
Przyciągam ludzi, gdy tryskam energią, zostaję sama w depresji.
Czy można jakoś "rozwałkować" na pół?

Nie akceptuję...

[insana]

Dla mnie to jest to sytuacja mocno pokręcona, bo
- nie do końca przyjmuję ze mam chad
- nawet jak mam, to poki jest dobrze, a jest ( a nawet bardzo) to mogę sobie mieć a co za tym idzie akceptuję
- jak zacznę zjeżdzać w dół ( co mam nadzieję nie nastąpi )zapewne przestanę akceptować
Ole!

[efam1]

ja nie bardzo akceptuję...bo niby czemu skoro nie moge dalej rozwijać kariery
zawodowej i nie umiem się cieszyć życiem a w związakach się tyle dzieje że nie
każdy daje radę
może jedynie ta kreatywność...chociaż nie wiem czy to z chadu wynika

[lookfor84]

Lecze sie od poltora roku, najwyrazniej leki byly i moze ciagle sa potrzebne.A
ja wciaz sobie zadaje pytanie czy to jest chad, czy to chad nie jest i mysle
nawet czasem, ze przeciez wcale nic mi nie jest.Nie akceptuje.

[miriam11]

Na początku był bunt, jak to, do końca życia prochy, myślałam o sobie per
"wariatka". Ogólnie czułam się z tą diagnozą źle. Potem się jakoś pogodziłam.
Teraz jest tak, że czasem zapominam o chorobie, oczywiście jak się lepiej
miewam, nie myślę o niej. Ale co jakieś czas podłe myśli mnie dopadają w stylu,
że przez to nie potrafię normalnego związku stworzyć.

[comsui]

No tak. Ładnie. Wariatka...Kurczę blade, leki zaczęły mi działać,
spać nie mogę i leżę, jakże by nie, ale przechadzam się po chałupie
co pół godziny No i ponieważ działają, to optymizm jakoś mi
oscyluje w stanach górnych i myślę, że związek z chaderską kobietą
jest możliwy...
Nie jest?
Miriam, powiedz.

[miriam11]

comsui napisała:

> jest możliwy...
> Nie jest?
> Miriam, powiedz.

A co ja mogę na ten temat? Właśnie czytam w wątku gdzieś obok, jak mi ktoś
pisze, że nie dziwi się, że faceci ode mnie spieprzali. I Ty się pytasz? No to
może tak: związek z chaderską kobietą jest możliwy, pod warunkiem, że nie jest
nią Miriam11.
(to tak jak kiedyś z samochodem Ford T: można kupić w dowolnym kolorze, pod
warunkiem, że będzie to kolor czarny)

[comsui]

Opowiadasz głupoty.

[miriam11]

no to sobie kurde zajrzyj do wątku o głupich pomysłach.
Sama zobaczysz

[nevada_blue]

nie będę oryginalna:

na początku bunt.
w sumie - zalezy co uznać za początek, bo początki mojego chorowania to jakieś
12 lat temu, a nazwano to lat temu 3.. i gdy nazwano - bunt :]
potem różnie, a że ja natura buntownicza i impulsywna - to zalezy jak wiart
powiał i czy akurat byłam na górce, czy w dole ;]
(najtrudniej akceptować doły, traktować jako cześć siebie, wmawiać sobie, że
przecież miną i to niedługo)

ale tak naprawdę: czy akceptuję, czy nie - wielkiej różnicy nie ma.
i tak się bujam
więc chyba nie mam większego wyboru, jesli nie chcę, żeby mnie kiedyś szlag
trafił

ot.