Chciałabym się wprosić

[anetuchap]

Czytam Was już od dłuższego czasu,zarówno wątki aktualne jak i te
wcześniejsze. Mogę chyba powiedzieć,że ja już Was trochę znam i
czuję się jakoś z Wami zżyta.I postanowiłam się wprosić,aby do Was dołączyć,bo
bardzo fajni ludzie jesteście(to nie wazeliniarstwo.
Nie mogę zrozumieć do końca Waszych problemów,bo nie mam Chad-a
ale najzwyklejszą depresję. Zauważyłam,że w fazie depresji człowiek
potrzebuje najwięcej wsparcia,więc może się przydam? Stany depresyjne rozumiem
idealnie,znam to wszystko z autopsji,niestety.
Mam nadzieję,że przyjmiecie mnie do swojego grona choć nie
mam dwubiegunówki.

[maciusik]

Chociaz jestem tu bardzo nowa,to jestem pewna,ze przyjma Cie super-to wspaniali
ludzie!

[maciusik]

zapomnialam napisac,ze teraz-to spia,a nie tak jak my...Pozdrawiam Cie!

[com_sui]

nie śpią spali (sztuka pisząca teraz spała),
ale komputer się głupi włączył samoczynnie i głośno,
i trudno będzie jej znów zasnąć...

witaj tu.

kanapki już pożarte, trzeba poczekać na śniadanie
będzie kawa, na pewno. nie wiem, co jeszcze.
miło czytać takie słowa.
przywalę sobie butem do ściany

[anetuchap]

Dzięki serdeczne za powitanie
Wczoraj,to pewnie większość ulotniła się wieczorowo z domu,w końcu
piątek to weekendu początek
Pozwolę sobie rozgościć się.

[obecna57]

Zapraszamy: piszemy, czytamy, pokrzepiamy,ganimy i głaszczemy.
Głównie panie.


A po nocy przychodzi dzień
a po burzy spokój.

Jest nadzieja wokół nas
i odłamki małych gwiazd.

...tak kiedyś śpiewano.

[poetkam]

Witamy, serdecznie zapraszamy. A depresja wcale nie jest
taka "zwykła"-to prawdziwa udręka.
Wpadaj i czuj się jak u siebie w domu.

[anetuchap]

Tak pomyślałam,że wypadałoby coś o sobie napisać. Dzieci spacyfikowane,
małż u kolegi więc trochę czasu mam.
Jestem Aneta,mam prawie 30 lat (prawie,bo "dopiero" w listopadzie mam
urodzinyi jak wspomniałam jestem dumna mamą dwóch cudownych dziewczynek.
Starsza-Lena ma 6 lat,a młodsza-Maja zwana Majuchą ma
2 lata i 4 mies.Aha,mam też męża,który jest fajnym facetem.
Gdy 3 lata temu dopadła mnie depresja,to wielu twierdziło,że mi się w dupie
poprzewracało,że wymyślam. A brat małża,to sugerował,że ja symuluję,chcąc
zwrócić na siebie uwagę. Na szczęście mój mąż mnie
rozumiał i był jedyną osobą z rodziny,która nie mówiła: "weź się w garść". Po
ok.3 mies psychiatra dobrał mi dobre leki i depresja
powoli odchodziła w siną dal. Jak dowiedziałam się,że jestem w ciąży,
to odstawiłam antydepresanta i cholerstwo wróciło ze zdwojoną siłą.
Pierwsze 3 mies ciąży,to był koszmar,potem wróciłam do leków i było
już lepiej,a pod koniec było już bardzo dobrze. A po porodzie.......
ale nie będę Was zanudzać,doskonale znacie tego potwora.
Powiem szczerze,że nienawidzę tego choróbska i zrobiłabym wiele,aby się od niej
uwolnić.

[lolinka2]

A wpraszaj się wpraszaj )
Witamy!!!

[cassis]

hej, a mozna z Tobą np. na privie pogadać?

ja też "tylko" depresyjna ale często tu bywam bo tu bardzo miło

a chciałabym pogadać o lekach w ciąży - w pierwszej też coś tam
brałam, teraz planuję drugą i bez leków nie da rady a nie mam z kim
o tym pogadać...

[anetuchap]

Oczywiście,że pisz na priva!
Mój psychiatra powiedział,że podczas ciąży u wielu kobiet depresja ma
tendencję progresywną,natomiast nerwica w ciąży łagodnieje.
To nie reguła,ale u mnie tak było niestety..........

[cassis]

Anetucha zajrzyj zatem na priva !

depresja w ciąży

[obecna57]

Wiem z teorii, że przy silnej depresji w ciąży stosują
elektrowstrząsy, które całkowicie nie zagrażają płodowi.

[cassis]

ale w moim przypadku nie ma takiego nasilenia depresji, jest to
raczej silna nerwica...chyba....