samotność...

[befrida]

Czy czujecie się samotni? Ja tak się czuję cały czas, nie ważne, czy
mam manie, czy depresję (w depresjii chyba tylko mama jest pomocna,
cześciowo...)Reszta jest samotnościa w naszej inności...

[litigate]

tak
i to bardzo
w dole bardziej mi to przeszkadza
chcialabym zeby ktos ze mna wtedy byl
moglby nic nie mowic, nic nie robic ale zeby byl

[divinehell]

tak tak.
w tych najtrudniejszych momentach zazwyczaj kogoś brakuje. wtedy mam największą ochotę porozmawiać tak od serca, zwierzyć się. potem mija i znów zamykam się w sobie.
a samotność dlatego, że:
"nikt mnie nie rozumie, jestem inna", bla bla.
i jeszcze myśl, że czekolada się kończy..

[ka_an]

Ja też się czuję samotna w depresji, nawet wtedy jak ktoś fizycznie przy mnie jest.

[bosa_mysz]

Owszem. Choć nie twierdze iż to dlatego, ze nikt mnie nie rozumie.
z czasem zamknęłam się w sobie tak bardzo, że choć chce to już nie
umiem nikogo do siebie dopuścić. to jest chyba właśnie ten
najgorszy model - samotność nie z wyboru i nie z braku życzliwych
ludzi lecz z własnej niemocy.

[litigate]

no wlasnie
dobrze to ujelas
ludzie sa, znalezli by sie
ale tak ciezko sie otworzyc
tak ciezko z nimi byc

[skwr2]

W czym tkwi problem?

[litigate]

chyba najbardziej w tym ze nie umiem mowic o swojej chorobie, boje
sie powiedziec o swojej chorobie, boje sie zaufac
i druga wazna sprawa to fakt ze w dole totalnie sie wycofuje ze
znajomosci z ludzmi
a ktos kto nie wie ze choruje mysli ze mam go gdzies
ostatnio jak do mnie wydzwaniala nowo poznana kolezanka a ja za
kazdym razem mowilam ze nie chce mi sie isc na tance, nie chce mi
sie isc na piwo, nie chce mi sie wyjsc z psem, nie chce mi sie isc
do niej na kawe, i nie nie, nie przychodz dzis do mnie
co robisz - spie, klade sie do lozka, obudzilas mnie
spytala mnie czy jestem na nia zla?
nie nie jestem zla
olewasz mnie?
nie, nie olewam, jestem zmeczona i boli mnie glowa
rozumiem
guzik prawda, nie rozumiesz

[skwr2]

Nie wdając się w szczegóły, mówię bliskim osobom o stanie zdrowia.
Żadna z nich nie zerwała ze mną kontaktu. Zakładam, że zaakceptują
mnie także w depresji, czego już w jakimś stopniu doświadczyłam.
Wbrew pozorom ludzie nie przywiązują tak wielkiej wagi do naszego
stanu, jak sobie to wyobrażamy. Słowa w dużej mierze mijają się z
uszami. Można sobie pozwolić na bycie sobą.

[litigate]

a moi bliscy nie zaakceptowali
kazda dyskusja, psrzeczka konczy sie tym ze ja chora a oni tacy zdrowi
ze to ja zaliczylam szpitale itd
ze to ja jestem ta glupia, ta ktora wymaga opieki (wcale sie mna nie opiekuja,
ani moim synem jak wymaga opieki a ja nie daje rady badz mnie nie ma)
kolezanka, uwazalam ja za przyjaciolke, jak tylko sie dowiedziala ze wyszlam ze
szpitala, zadzwonila i spytala czy to prawda ze choruje na glowe
tak
oddzwonie pozniej
minely 3 lata

[facet_l]

w mańce po prostu nie myślę o tym, a jak sobie przypomnę, to lecę w dół.

[kotomysza]

jejjjjjj. jak ja nie znoszę wałkowania ciągle, że "jesteśmy inni".

nie nie czuję się samotna. czasami tęsknię za samotnością i ciszą. z
bliżej nie znanej przyczyny ostatnio nikt ode mnie nie ucieka
wrzeszcząc "ona to swir", tylko ludzie mnie lubią.

choroba zadziałała jak najlepsze sito. zostali ci, którzy mieli
zostać, a reszta... mają swoje życie.

[skwr2]

kotomysza napisała:

> zostali ci, którzy mieli
> zostać, a reszta... mają swoje życie.
Całkiem jak u normalsów.)

[skwr2]

Uważam się za inną w takim stopniu, w jakim różnią się od siebie
wszyscy ludzie. Dojmujacego bólu samotności doświadczam rzadko,
bardziej się jej boję niż mi ona rzeczywiście przeszkadza. Sama nie
wiem, czy mam znaczną tolerancję na samotność, czy jeszcze jej nie
poznałam w krańcowej postaci.

[madau]

ja pokonalam samotnac dzieki dostepie do netu. Naprawde. Nigdy nie
bylam jakas wielka imprezowiczka, nie lubialam spotykac sie co
tydzien w weekendy w tym samym barze na tym samym piwie. Tak
naprawde to chcialam byc SAMA ze soba. Nigdy nie mieszkalam sama i
moze dlatego caly czas mi sie wydaje ze byloby fantastycznie miec
wlasne mieszkanie i rozporzadzac czasem: spac w dzien, pisac w nocy.
Niestety, sama mieszkac nie moge. W realu nie czuje sie pewnie, mam
kompleksy, urojenia, mysle ze ludzie sobie ze mnie kpia...

A samotnosc w necie, lubie bardzo ))

[skwr2]

Towarzystwo netu też bardzo sobie cenię. Korzystam z niego często,
gdyż przez wiele godzi dziennie jestem sama.

[madau]

skr2, sama ale jakos nie sama. Mnie wirtualna przyjazn wystarcza.
Czuje ze na forach moge sie wyzalic, powiedziec, dodac cos nowego. I
dlatego lunie net, lubie WAS

[ditta12]

pl.youtube.com/watch?v=QmlgKINJNsY&feature=related