To i owo

[poetkam]

Piękna pogoda za oknem... Co porabiacie przy tej słonecznej sobocie?

Ja mam od paru dni w ciągu całej doby niezłą mieszankę nastrojów. Od euforii
po płacz wielki bez powodu. Nie ma to związku z PMS. W związku z tym do
lekarza udać się będę musiała. A już myślałam, że bez leków obyć się będę mogła...
Jak się czujecie podczas takiej pogody?
Całusy dla wszystkich..

[bonus1985]

nawet dobrze sie czuje... z krynicy gorskiej wlasnie wrocilem pozdrawiam

[36.a]

mam głupawe dylematy:
sok grapefruitowy + tegretol. tego się nie miesza, prawda? ale misię tak bardzo chciało pić i grapefruity lubię. cały wypiłam.

i dlaczego po wycofaniu na chwilę antydepresanta, gdy zaczyna nosić mnie negatywnie, po wcofaniu (bo czuję że nie mogę odstawiać) mam pozytywną, cudną hipo? reklamować nie będę (uff, mały odpoczynek
od smutku)

u mnie Księżyc i dużo światełek z wieżowca na przeciwko. te ludzie
jeszcze nie śpiom

[bonus1985]

nakrecasz sie heheh , ja bym z ogniem nie igrał...

[36.a]

wiesz, wystarczy się po nakręceniu nie wyspać i nakręcenie wraca dopiero późnym popołudniem.

[megan.k]

Coś mi się wydaje, że chyba lubisz być CHADOWCEM.

[36.a]

nie będę kłamać. ten drugi hipomaniakalny biegun i wszystkie doznania podczas niego - wiesz, dla takich chwil/tygodni/miesięcy warto żyć. kocham hipomanię, przeklinam depresję
jak można nie lubi hipci, jeśli się było zamrozonym w depresji?
tylko nie częstuj mnie tekstem, że należy proszę panią dążyć do remisji.

ja myślę jak ta pani i ona miała jednak gorzej, bo ewidentnie ChAD I. ja mam ciagle II.

uwaga, będę cytować:

"Często zadaję sobie pytanie, czy gdybym mogła wybrać, zdecydowałabym sie na moją chorobę. Jesli nie miałabym do dyspozycji litu lub gdyby lek ten skutecznie na mnie nie działał, odpowiedź brzmiałaby po prostu nie i byłaby to na pewno odpowiedź zabarwiona przerażeniem. Ale lit działa na mnie korzystnie i z tego względu wydaje mi się, że takie pytanie mogę postawić. To dziwne, ale myslę, że prawdopodobnie zdecydowałabym się chorować na psychozę maniakalno-depresyjną."

Kay Redfield Jamison

[czareg]

36.a napisała:

> nie będę kłamać. ten drugi hipomaniakalny biegun i wszystkie doznania podczas
niego - wiesz,
> dla takich chwil/tygodni/miesięcy warto żyć. kocham hipomanię,

No tak, a teraz wyjaśnij, jak potrafisz rozróżnić lekką hipomanię od silnej, a
silną od mani. I kiedy zaczynasz przeciwdziałać "poprawie" nastroju? Ditta
właśnie pisze ze szpitala. Z jej własnych słów wynika, że co najwyżej miała
leciutką hipomanię (wszyscy czytający z doboru słów i składni stwierdzali
wchodzenie w manię). Czy też mam czekać, aż przerażona rodzina załatwi Ci parę
miesięcy w psychiatryku, byś stała się ostrożniejsza?
Dodam jeszcze ABC ChADowca, każda nie leczona górka kończy się dołem,
najczęściej głębokim.
Lubić hipomanię sobie możesz, ale strach powinnaś odczuwać. Jak alpinista -
kocha wspinać się po urwiskach, ale gdy przestaje się bać, ginie.

[skaka_anka]

A ja śpiewam i tańczę i jem pomarańczę