Dodaj do ulubionych

Muszę się wyżalic...

10.01.11, 11:21
Coraz gorzej sobie radzę. Przez to ciągłe myslenie czy Zuza jest zdrowa mam juz nerwicę. Ostatnio łatwo wybucham. No i wybuchłam wczoraj. Pokłóciłam się z partnerem do tego stopnia, że usłyszałam żebym sie wyprowadziła (oczywiście w niecenzuralnych słowach). Zuzka ma dysplazje oskrzelowo plucna więc wyprowadzka do moich rodziców odpada bo tam grzyb i troche sie boję. a poza tym partner chce żebym zostawiła dziecko i sama się wyniosla, płacąc mu na do widzenia po 500 zł mies. na zuzkę. Nie pracuje więc to dużo kasy. Ojciec partnera zagroził juz kilka razy że zabierze mi prawa do dziecka. To że z nimi mieszkamy nie znaczy ze muszą się wtrącac, bo mawet o byle co nie mozna sie poklócic bo zaraz wpadaja do pokoju albo ojciec patrnera niby przypadkiem stoi w korytarzu pod drzwiami, nawet jak tylko rozmawiamy o dupie maryny. Bardzo chciałabym zabrac Zuzke ze sobą, tyle za partner grozi że naśle na mnie policję.
Wracając do rzeczy, tak czy siak musze się wyprowadzci chociaz partner uważa ze nie bo powiedział to w zlości. Ja jednak mam swój honor (a co!), poza tym mam dośc jego rodziców, niby pomagaja ale mieszkanie z rodzicami jest uciążliwe, zwlaszcza że mamy bardzo mały pokój. życia prywatnego tez nie mamy bo partner wraca poźno z pracy, zuza zaraz idzie spac i musimy rozmawia bardzo cicho więc co to za rozmowa. A nigdzie więcej nie porozmawiamy bo zaraz sie ktoś wtrąci, bo zazwyczaj jedno z teściów siedzi w pokoju a drugie w kuchni. także nawet nie mam gdzie się uczy a sesja się zbliża.
Wracając do tematu, może i mam nerwice ale czy trzeba na mnie naskakiwac jak mnie nerwy poniosą? to mnie jeszcze bardziej nakręca. Zero zrozumienia ze strony partnera, tylko zaraz jakies krzyki ze muszę sie leczyc. To wiem ale musze tez miec wsparcie w domu, a go nie mam. I jak mam zostawi tu dziecko skoro on pracuje, nie bardzo orientuje się co do wizyt u specjalistów nie mówiąc ju,z o obserwacji dziecka, skoro nie wie co jest normalne a co nie. Mam juz dosyc takiego zycia, nie widze dalszych perspektyw z nim, o zadnym wyprowadzeniu sie nie ma mowy bo chyba mu dobrze z rodzicami. Może jakbysmy mieszkali sami to by się ulożyło, ale on raczej nie poczuwa się do tego (gdzie ten sławetny honor głowy rodziny, żeby zapewnic wszystko samemu?).
Cyrk na kółkach. A kiedys jeszcze ojciec partnera, jak zapytałam dlaczego nigdy nie był na grobie siostry bliźniaczki zuzi (minęło już 13 miesięcy), odpowiedzial a kto to? kim dla mnie jest? Partner tłumaczy ze nie ma czasu. Mój tata nie ma czasu bo pracuje po 12 godz, a on tylko wróci i siedzi do wieczora na d****. Załamka.

Sorry za ten wywód ale musialam sie komus wygada bo mnie krew zalewa
Obserwuj wątek
    • mama-cudownego-misia Re: Muszę się wyżalic... 10.01.11, 11:28
      Oj... Nie zazdroszczę. Wielopokoleniowa rodzina to zwykle wielopoziomowe piekiełko. Myśmy się dlatego wynieśli od mojej mamy. Nie dałoby rady, żebyście i Wy coś wynajęli?

      Jeśli Cię to trochę pocieszy, dziadzio i tatuś mogą sobie straszyć - w Polsce wcale nie tak łatwo odebrać prawa rodzicielskie matce, a i policja może Cię cmoknąć, szczególnie jeśli nie utrudniasz ojcu kontaktów z dzieckiem.
      • an_7 Re: Muszę się wyżalic... 10.01.11, 12:38
        Mama-cudownego-misia ma rację. Nie daj się zastraszyć odebraniem dziecka. Nie pracujesz, bo opiekujesz się dzieckiem i należą Ci się alimenty. Masz prawo wyrażać to, co czujesz. Złość też. Każdy by się zdenerwował w Twojej sytuacji.
        Piszesz, że nie masz gdzie porozmawiać z partnerem. A sobotni lub niedzielny spacer? A jeśli partner nie będzie chciał wynająć mieszkania, zaproponuj mu przeniesienie się do Twoich rodziców.
        • marta.krasnik Re: Muszę się wyżalic... 10.01.11, 12:48
          Widzę, że mamy dośc podobną sytuacje, z tym że u nas zmienilo sie wszystko po ślubie. Teraz najprawdopodobniej w najbliższym czasie czeka mnie rozwód, niestety mam ten sam problem co Ty- nie pracuję a więc i nie mogę zapewnić dzieciom urzymania przez co m grozi mi odebraniem dzieci,mam jednak nadzieje ze rzeczywiscie w Polsce nie jest tak łatwo odebrać matce dzieci... Jeśli chcesz pogadać na neutralnym "prywatnym" gruncie to pisz na maila bednarzmarta1990@gmail.com
    • jola23061978 Re: Muszę się wyżalic... 10.01.11, 13:02
      najfajniej byłoby jakbyscie mieli mozliwosc zamieszkac osobno i spróbowac życia razem we własn ej rodzinie bez doradców zza drzwi szczególnie stronniczych
      Zaproponuj to partnerowi - jak mu zalezy na rodzinie Tobie i dziecku nie zabraknie mu odwagi i checi ciezkiej pracy zeby spróbowac zyc osobno - moze akurat sie ulozy.
      wiekszosc z nas tak ma, ze facet tylko pracuje a kobieta nie bo musi zajmowac sie dzieckiem - nie sadze ze sad zabierze matce prawa jak nie krzywdzi dziecka, szybciej nałozy alimenty na faceta chyba zeby dawał na utrzymanie iopieke.
      a macie orzeczenie o niepełnosprawnosci i bierzesz te 153 i 520 zł z mopsu ?
      No i subkonto dla dziec ka zeby zbierac 1 % i darowizny od firm darczynców zeby były srodki na leki rehabilitacje lekarzy pampersy
    • zuzu-and-more Re: Muszę się wyżalic... 10.01.11, 13:13
      Jola- nie mamy orzeczenia o niepełnosprawności sad
      Proponowalam już żebyśmy się wyprowadzili i to nie raz, ale on ciągle że nie ma pieniędzy(a na samochód zawsze się znajdzie) Wiem, że moi rodzice by pomogli. Do nich nie możemy się przeprowadzic ponieważ mają malutkie mieszkanko i ciężko by było tam nawet łóżeczko gdzieś wcisnąc.
      Już czasami nie mam siły i wole nic nie mówic. Niestety ale dla mojego partnera rodzina to świętośc, nieważne czy są mili czy nie, zawsze trzyma ich stronę. Nawet chrzciny musieliśmy przelożyc bo babci nie pasowało, a później i tak nie przyjechała.
      I ten smród od fredek, nie do wytrzymania. Latają sobie po ich pokoju, a ja boję się tam zuzię póścic bo te zwierzaki załatwiają się gdzie popadnie.
      Ręce opadają
      • fredka666 Re: Muszę się wyżalic... 10.01.11, 13:31
        hej.też uważam że nie tak łatwo odebrać matce prawa-raczej ojcu każą płacić alimenty.uważam że to chyba ty lepszą opiekę zapewnisz córeczce(rehabilitacja i ogólnie chyba lepsza wiedza o dziecku).co do fredek(cholercia to mój nick hihihih)to uważaj bo lubią drapać i mogą zrobić krzywdę.
        • zuzu-and-more Re: Muszę się wyżalic... 10.01.11, 13:43
          Jedna nawet mocno gryzie niby w formie zabawy ale to głupie tongue_out
          • zuzu-and-more Re: Muszę się wyżalic... 10.01.11, 13:56
            Wogóle mam wrażenie że chcą zrobic ze mnie chorą psychicznie. Ze niby jakieś dziwne miny robię do nich, że tylko moje zdanie się liczy, że oni nic powiedziec nie mogą. Może mam po prostu taki wyraz twarzy czasami i to nie jest robione świadomie. A to że czasami nie mogę zapanowac nad swoimi emocjami to nie powód żeby wdawac się w kłótnie. Skoro wiedzą że to mój problem to powinni mi pomóc skoro tak im to przeszkadza, a nie jeszcze bardziej mnie denerwowac. Nie łatwiej by było nic nie mówic, zostawi mnie samą aż przejdzie albo podejśc przytulic i powiedziec że jest ok, nie przejmowac sie? Łatwiej ale widocznie lubią sobie podnieśc adrenalinę. szkoda tylko że nie myslą, że to nie jest sposób, że może byloby lepiej jakos wspólnie rozwiązac ten problem. Nic nie wskura to, że jak się kłócimy to mówią (krzyczą) że musze iśc do lekarza się leczyc - to wygląda tak jakby na silę robili ze mnie psychola. Nie lepiej w jakiś ładny słoneczny dzien bez stresu usiąśc i pogadac o tym leczeniu normalnie? Wtedy wszystkim byloby łatwiej. zwłaszcza że matka partnera też ma nerwice i wie na swoim przykładzie że lepiej zostawic wtedy tą osobe samą (zawsze jak ma napad mówi zebysmy ją zastaili samą). Więc czego nie robi tego wzgedem mnie?
            • monika.rz.86 Re: Muszę się wyżalic... 10.01.11, 14:20
              Jejku, dziewczyno i tak Cię podziwiam, że w ogóle to wytrzymujesz. Ja bym ich chyba "pouduszała" ze złości. Myślałam, że ja mam dziwnych teściów, ale to to już jest przesada. Nie dość, że z Zuzią masz tyle przejść,to jeszcze oni zamiast Cię wspierać to jeszcze dokładają problemów. Może spróbuj porozmawiać z partnerem, dojść do jakiegoś porozumienia z nim i potem porozmawiać o ewentualnym zamieszkaniu oddzielnie, bez jego rodziców. Wiem, że mi łatwo tak pisać i nie wiem jak Twój partner na to zareaguje, ale może warto spróbować. A jeśli będziesz jednak chciała się wyprowadzić beż niego i zabrać małą, to radziłabym poradzić się jakiegoś prawnika, jakie masz prawa Ty a jakie Twój partner.
          • marta.krasnik zuzu-and-more 10.01.11, 14:14
            odbierz poczte.
    • anetarosiak1 Re: Muszę się wyżalic... 10.01.11, 14:35
      A może udałaby Ci się znaleźć jakąś pracę, usamodzielnić się i pokazać im wszystkim na co Cię stać!!!utrzeć im nosa, mówić głośno o planach przeprowadzki, o zmianie własnego życia...czasami ubolewanie nad sobą pogłębia naszą beznadziejną sytuację...Trzymam kciuki,żeby wszystko poukładało się tak jak chceszsmile
    • tully.makker Re: Muszę się wyżalic... 10.01.11, 16:09
      Jestes pod bardzo wielka presja. U mnie strach oz drowie dziecka, ktore umowmy sie, mialo duzo mniejsze problemy niz wasze dzieciaczki, spowodowal nawrot depresji. Ja na twoim miejscu faktycznie poszlabym do lekarza, nawet rodzinnego na poczatek. jeszcze wiele przed toba, musisz o siebie dbac.
      • mamaduo Re: Muszę się wyżalic... 11.01.11, 22:14
        oj wspolczuje, uwazam tez, ze wyprowadzenie sie od tesciow i nawet od partnera to dobre wyjscie - sama przez to przechodzilam i uwazam, ze dzieki temu (chociaz nie bylo latwo na poczatku) uratowalam swoja rodzine i mam nie tylko dzieci ale i ojca dla dzieci i meza. I - tez - moje stosunki z tesciami sa teraz o wiele lepsze niz kiedy mieszkalismy razem. Na pewna taka atmosfera szkodzi i Tobie i dziecku. O odebranie dziecka nie martwilabym sie, bardzo ciezko jest ojcu odebrac prawa matce. Pamietaj jednak, ze jesli zdecydujesz sie na wyprowadzke to musisz brac pod uwage takze i to, ze partner moze nie pojsc za Toba.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka