Nie umiem sobie poradzić z poczuciem winy

[titula999]

Pamiętacie mnie jeszcze? Jestem mamą Wojtusia (ur.34tc, 1780g gestoza,
dystrofia). Zaglądam tu regularnie, ale rzadko się udzielam. Teraz piszę, bo
muszę to wreszcie z siebie wyrzucić.
Wojtuś ma już 10 m-cy, a ja jestem w 17 tygodniu ciąży. Pierwszy raz
zaszłam w ciążę po długim leczeniu i badaniach, a lekarz stwierdził, że nie
jestem stworzona do rodzenia dzieci i bez kolejnego leczenia nigdy tego
wyczynu nie powtórzę. Mylił się bardzo. Moją drugą ciąże skomentował, że
natury nie da się do końca przewidzieć i zrozumieć.
Początkowo lekceważył moje obawy i cały czas podkreślał, że gestoza wcale
nie musi się powyórzyć i żebym nie myślała cały czas o najgorszym.
Przedwczoraj na wizycie przeżyłam szok. Nagle zupełnie zmienił stanowisko.
Oświadczył, że głupotą z mojej strony jest oczekiwanie,iż urodzę zdrowe,
donoszone dziecko. Ponieważ historia lubi się powtarzać, on jest przekonany,
że tak samo będzie w moim przypadku. Jedyne na co mogę mieć nadzieję, to że
gestoza zacznie ię na tyle póżno, by można było ratować dziecko. Powiedział
to w taki sposób, że nie wiem jak wyszłam z gabinetu. a ciśnienie miałam
chyba wyższe niż przy zatruciu.
Od tej pory nie mogę przestać płakać. Jak mogłam być taką idiotką . Nie
planowałam tak szybko kolejnej ciąży, ale kocham bardzo to maleństwo, które
we mnie rośnie i nie mogę sobie wybaczyć, żę skrzywdzę i je. Wojtuś przyszedł
na świat w ostatniej chwili, ale nie mam nadziei, że cuda zdarzają się tak
często. NIe wiem co mam robić. Lekarz dał mi do zrozumienia, że niczego nie
zmienię i właściwie mogę tylko czekać. Rodzina na mnie krzyczy, żę nie wolno
się załamywać, ale oni nawet nie wiedzą, jak bardzo czuję się winna, bo to
przecież moje ciało krzywdzi moje dzieci. Wojtuś jest uroczym, slicznym
maluchem, ale każdy kto go widzi, nie potrafi się powstrzymać od komentarza
na temat jego wagi. Zdarza się, żę na wizycie lekarze pytają mnie, dlaczego
on taki zamorzony? Pytanie bardzo głupie, ale pada bardzo często. Powoli
jednak wyłazimy ze wcześniaczych dolegliwości i nie przejmujemy się głupimi
komentarzami. Czy jednak mogę liczyć, że moje drugie malństwo, będze na tyle
silne, by przetrwać. Boże, po co on mi to powiedział? Przecież sama byłam
świadoma zagrożenia. Teraz załamałam się zupełnie.
CZy to kara za moją lekkomyślność? Ale dlaczego płaci ją moja dzidzia?

[traganek]

Nasuwa mi się tylko jedno- twój lekarz to skończony kretyn!!! Koniecznie go
zmień. Nie rozumiem jak można mówić coś takiego kobiecie w ciąży. Wogóle się
nim nie przejmuj, przecież tyle kobiet nawet po cięższych przejściach rodzi
zupełnie zdrowe dzieci. Jeśli będziesz płakać i się zadręczać zrobisz krzywdę
swojemu dziecku. Zapomnij o tym co ci powiedział i ciesz się każdym kolejnym
dniem ciąży i koniecznie myśl, że wszystko będzie dobrze!!!!Trzymam kciuki

[evimama]

Popieram. I może zmień lekarza. Powodzenia

[venla]

Tak, na pewno musisz zmienić lekarza, bo nie ma sensu przychodzić na wizytę do
kogoś kto patrzy na nas z wyrzutem. Fakt, że fajnie jest lekarzowi prowadzić
ciążę, która przebiega prawidłowo i kończy się urodzeniem zdrowego dziecka, ale
żeby aż tak się zachowywać? Założę się, że gdybyś przyszła do niego prywatnie
to zmieniłby stosunek do Ciebie, ale niedoczekanie jego!
Nie martw się, to prawda, że wcale to nie jest pewne, że kolejna ciąża też
będzie obarczona gestozą. Najważniejsze teraz jest to, żebyś myślała
optymistycznie, przecież dzidziuś czuje Twój stan i też się martwi. Jak widzisz
rodzina Cię wspiera a nie obwinia, a więc masz środowisko sprzyjające Twojemu
dobremu samopoczuciu. Twoje malutkie dzieciątko już rośnie i ma swoje potrzeby.
Nie obwiniaj się a na szczęście nie ludzie decydują o cudach, które naprawdę
się zdarzają czasem w najmniej oczekiwanych chwilach. Dbaj o siebie i ciesz
się, jesteś już drugi raz mamą! Wierzę, że wszystko będzie dobrze, a Twoje
smutki wynagrodzi Ci zdrowy śliczny dzidziuś machający radośnie rączkami na
Twój widok

[tycjani]

cześć titulo

najgorsze co możesz robić to winić się, proszę Cię nie rób tego, to nie jest
Twoja wina jeśli dobry Bóg sprawił, że jesteś w ciąży to jak możesz winić się za
to? To ci w niczym nie pomoże a wręcz zaszkodzi a przede wszystkim zaszkodzi
Twemu nieurodzonemu jeszcze dziecku, ono wszystko czuje, wie, więc najgorszą
rzeczą jest teraz zadręczanie i umartwianie się. Nie przekazuj mu swoich złych
emocji, żyj terażniejszością a nie przeszłością czy przyszłością.
W życiu trafiamy na wielu ludzi - złych jak i dobrych - tak to już jest ...
lekrze w naszym kraju powinni mieć przymusową naukę psychologii bo
najczęściej nie potrafią rozmawiać z ludżmi.
Jesteś na tyle silna, że przetrwałaś wszystkie ciężkie chwile związane z
urodzeniem Wojtusia więc jesteś kimś wyjątkowym - uswiadom to sobie - trzymaj
się i Wybacz Sobie a wszystko będzie dobrze

serdecznie pozdrawiam

[kawaro]

Nie obwiniaj się.
Ja z powodu gestozy urodziłam Lubka w 31tc. Mój ginekolog (nowy, po ciąży
zmieniłam) powiedział, że gestoza przy kolejnej ciąży wcale nie musi się
powtórzyć . Więc,jeśli nie masz żadnych oznak, nie zamartwiaj się. Ale dla
lepszego samopoczucia stosuj zalecenia jak dla ciąży "gestozowej", unikaj
słonych i pikantnych potraw, staraj się jaknajwięcej odpoczywać (wiem, że przy
maluszku nie jest to łatwe).
I najważniejsze: BĄDŹ DOBREJ MYŚLI !!!!!
A lekarza też zmień jeśli to możliwe (bo przed każdą wizytą ciśnienie będzie
Ci wariować).
Trzymam kciukiza szczęśliwe dobrnięcie do 38 tygodnia
Kasia

[nati1011]

pisałam to już wiele razy. Ale powtórzę. Jeden z najlepszych lekarzy w
Szczecinie twierdzi, że gestoza nigdy się nie powtarza w kolejnej ciaży. On
przez kilkadziesiąt lat swojej kariery nie spotkał się z takim przypadkiem.
Lekarze nie wiedzą dlaczego wogóle występuje, i nie wiedzą też dlaczego się nie
powtarza. Więc uszy do góry. Wszystko będzie dobrze. Tylko uwaga: możesz mieć
nieco podwyższone ciśnienie, albo np białko w moczu, ale to nie będzie gestoza.
Gestoza to stan ostry, zagrażający życiu i zdrowiu (matki i dziecka) i
niedający się opanować. Podwyższone ciśnienie czy zaburzenia nerek w większości
przypadków można leczyć. Wprawdzie nikt nie zagwarantuje ci, że nie będzie
żadnych problemów, ale na gestozę nie masz już szans))
A twój lekarz to kretyn - przepraszam, ale nawet gdyby był pewien, że
zachorujesz, to nie powinien tak z tobą rozmawiać. Zmień go czym prędzej.

Moja przyjaciółka po ciężkiej gestozie - zakończonej niestety śmiercią dziecka -
kolejne urodziła bez najmniejszych komplikacji - choć z lekko podwyższonym
ciśnieniem. Ja rodząc kubusia leżałam na sali z 2 dziewczynami, które ledwo
uszły z życiem po gestozie w pierwszej ciąży i też urodziły bez najmniejszych
komplikacji.

[mamamix]

Nati - Co to za lekarz?? Również jestem ze Szczecina.

[nati1011]

dr Niedzielski

[afire]

Witaj
Jak slyszę coś takiego, to mnie normalnie coś strzela!!!
Zmień lekarza, bo to baran, z takim podejściem nie będzie się staral ze
wszystkich sil, a taki lekarz jest ci potrzebny.
Dziewczyna, którą spotkalam w szpitalu miala gestozę w pierwszej ciąży, nie
pamiętam, w którym tyg. urodzil się jej synek, ale ważyl tak jak mój i podobnie
jak twój coś ok. 1700g, obecnie to zdrowy jedenastolatek, jeden z najlepszych
uczniów w klasie, pamiętam jak mnie pocieszala, że stan mojego Kamila wcale nie
jest taki zly, że z jej synkiem bylo gorzej a wszystko zakończylo się dobrze.
Teraz urodzila drugiego synka, ponad 3kg, w 38tc, gestoza się nie powtórzyla, a
ona mówila, że nie mogla w pelni cieszyć się tą ciążą bo bardzo się bala, że
sytuacja się powtórzy. Bardzo dużo pomógl jej gin, który zawsze ją wspieral,
pocieszal, uspokajal.
Przestań się zamartwiać, barana zmień na lekarza i myśl pozytywnie, mow często
do swojej dziecinki, że urodzi się zdrowa i donoszona, będę was wspierać
modlitwą.
Ja mam wadę macicy, dowiedzialam się o tym podczas cesarki, to bylo przyczyną
wcześniejszej ciąży.
Więc widzisz, że u mnie w drugiej ciąży ryzyko już jest, mimo to między innymi
po rozmowie z ginem (i w dużej mierze na przykladzie koleżanek z tego forum
widzę, że może się udać), w przyszlości będę się starać o drugą dzidzię.
Pewnie, że się boję, ale mam bardzo dużo wiary i przeczucie, że też mi się uda.
Naprawdę uważam, że przede wszystkim zmień lekarza i przestań się zadręczać i
martwić, a zacznij cieszyć, przecież jesteś w ciąży
Myśl pozytywnie, nie " mam nadzieję, że gestoza ujawni się na tyle późno, że da
się uratować dziecko", ale " gestoza nie pojawi się wcale, a ja urodzę
pulchniutkiego maluszka"
Dlaczego zakladasz z góry najgorszy scenariusz? Przejmujesz się
slowami "lekarza", który raz mówi tak, a raz tak? Glupców się nie slucha!!!
Powodzenia i więcej wiary w siebie
Ala się rozpisalam, ale jak tak można...konowal

Mama Kamila ur.28.11.05 1720g, 49cm, 33tc

[afire]

nie wcześniejszej ciąży, ale wcześniejszego porodu, to te nerwy

Titulo:))) Spojrzyj na moją Adę - jest DONOSZONYM

[ania.silenter]

dzieckiem))). Zaszłam z nią w ciążę, kiedy starsza Ola (ur. 31 tc z wagą
1120g, poród przedwczesny z powodu ciężkiej gestozy) miała 7 miesięcy. Dunia
urodziła się z wagą 3550g w 39 tc. W drugiej ciąży gestozy nie miałam. I coś Ci
napiszę - kiedy urodziła się Oleńka, taka malutka i biedna, załamana zapytałam
prof. Dębskiego (specjalista od "beznadziejnych" ciąż) czy jeśli zajdę drugi
raz w ciążę też będę miała gestozę. Odpowiedział, że jest to możliwe ale MAŁO
PRAWDOPODOBNE!!! I miał rację)). Nie poddawaj się! Gestoza nie musi się u
Ciebie powtórzyć, tak jak nie powtórzyła się u mnie!
Trzymam kciuki aby wszystko było w porządku))).
pozdrawiam
P.S. Moja Ola też jest baaaardzo chudziutka (10 kg na 2,5 roku).

[nina02]

Ja też jestem b. zbulwersowana postawą tego lekarza. Pierwsza sugestia -
zmienić jak najszybciej.
Niedawno urodziłam bliźniaki-wcześniaki (też są raczej chudzinkami). Moja ciąża
od początku była trudna, potem miałam nie tylko gestozę, ale i cholestazę,
cukrzycę ciężarnych i inne problemy.Mój ginekolog,wspaniały człowiek nie
ukrywał przede mną prawdy, ale mimo to po wizycie zawsze byłam podbudowana i
nastawiona pozytywnie, a nie zdołowana. A przecież nastawienie matki ma duży
wpływ na dzidziusia w brzuszku.
No i jakie poczucie winy. Nie wolno ci tak myśleć. Przecież nie masz wielkiego
wpływu na fakt wystapienia gestozy (oczywiście musisz na siebie bardziej
uwazać).
Poza tym o ile mi wiadomo gestoza najczęściej zdarza się przy pierwszej ciąży i
wcale nie musi się powtórzyć.
Trzymam kciuki za szczęśliwe i "terminowe" rozwiązanie

[mbkow]

o gestozie nie wiem nic, ale napisze Ci cos innego. trafilam do szpitala, w
ktorym pracowal moj lekarz prowadzacy. lezalam dlugo i poznalam kilka dziewczyn,
ktore uwazaly, ze ten facet to skonczony nietaktowny i nieczuly burak!?!?!
opowiadaly mi historie, w ktore ciezko bylo mi uwierzyc... sama bardzo go lubie,
zajal sie mna tak niesamowiecie w szpitalu, a do Tymeczka zagladal albo dzwonil
na neonatologie, jakby byl to inny facet. to sa ludzie tylko i maja gorsze dni.
moze mialas koszmarnego pecha i padlas ofiara takiego dnia. w poprzedniej ciazy
zagrozonej na wizycie lekarz wsciekl sie na mnie, bo stwierdzil, ze to moja
wina, ze mi progesteron strasznie spadl oraz, ze nie wie, czy jest co ogladac na
usg... potem cala ciaze powtarzalam sobie, ze to prostak, bo nastepny (i obecny)
lekarz stwierdzil, ze nie moglam miec wplywu na to.
lekarza zmien i naprawde posluchaj dziewczyn... nie zadreczaj sie! bo wszystko
BEDZIE DOBRZE.

[jolantusia1]

nie zalmauj sie przeciez to nie twoja wina. A na pocieszenie moje pierwsze
dziecko urodzone ok, a drugie gestoza. Znajoma pierwsze wczesniak 27 tc gestoza
drugie blizniaki - 38tc. Nie ma co sluchac takiego gadania. pewnie ze jest
ryzyko ale tak nie musi byc. Glowa do gory

[titula999]

Dziękuje Wam wszystkim z słowa pocieszenia. Wszędzie szukam potwierdzenia,
Ze gestoza rzadko pojawia się w kolejnej ciąży, ale mój gin stwierdził, że u
mnie to na pewno było związane z fizjologicznym funkcjonowaniem nerek, czy coś
w tym rodzaju. Nie wiem skąd może to wiedzieć, bo od czasu tego zatrucia,
chodzę na kontrole do dobrego nefrologa. Ten ostatni zapewnia, że nie mam ani
nigdy nie przechodziłam żadnej choroby nerek, a moja gestoza, czy jej przebieg
nie były żadnym wyjątkowym przypadkiem
Najbardziej zszokował mnie sposób w jaki gin. postawił mi diagnozę. Po
rozmowie z mężęm, postanowiliśmy nigdy więcej nie przekraczać progu jego
gabinetu. Zresztą gdyby coś miało być nie tak, nie chcę by to on prowadził moją
ciąże. Nawet jeżeli jest przekonany, że znów pojawią się komplikacje, nie
musiał mi mówić o tym w tak brutalny sposób. Teraz już trochę ochłonęłam, ale
przez pierwsze dni byłam kompletnie załamana. Nie potrafiłam o tym z nikim
rozmawiać, bo wydawało mi się że to wszystko wyłącznie moja wina. Dopiero mąż
mną potrząsnął i uświadomił, że jestem na najlepszej drodze, by sprawdziła się
diagnoza naszego lekarza.

[jolantusia1]

gratuluje slusznej decyzji. Tez bym zrezygnowala z uslug takiego lekarza.
Trzymam kciuki i pisz co u ciebie