Terapia SI - kiedy efekty?

[zasia1]

Dziewczyny, kiedy zauważyłyście jakieś efekty terapii SI u swoich dzieci?
Podobno pierwsze efekty są dopiero po roku ćwiczeń (u wszystkich - niezależnie
od skali problemu). Co na to wasi terapeuci? My mamy problem z przedsionkiem
(podobno duży ale myślę, że to przesadzone). Jak długo chodzicie i od jakiego
wieku zaczełyście terapię?

[mama-cudownego-misia]

A jak się objawia problem z przedsionkiem?
Pytam z ciekawości, ale i interesownie, bo ze względu na brak porządnych
prywatnych gabinetów SI we Wrocku, jak również roczną "dziurę" w papierach
Małgosi, która do wszystkich lekarzy i rehabilitantów była prowadzana prywatnie
nie bardzo sie możemy dostać na SI. Chciałabym przede wszystkim wiedzieć, czy to
jej potrzebne, czy wystarczy to SI dla ubogich, które robimy w domu: turlanie,
suchy basen, huśtawka, zjeżdżalnia, masażyki, kąpiele w kisielu, etc.

[karro80]

Przepraczam, a jak od strony technicznej robi się kąpiel w kisielu?
Ja zrobiłam raz z przepisu internetowego (mała skórę miała trochę
podrażnioną, a skończyło mi się emolium)i wyszły gluty w wodzie, a
nie kisiel.

[mama-cudownego-misia]

Sypię na oko mąki do zimnej wody, dolewam do wrzątku i mieszam intensywnie. Jak
mi się zrobi za rzadkie, dosypuję, jak za gęste albo niewymieszane, miksuję.
Studzę, wrzucam dziecko wraz z akcesoriami, jak wystygnie, wyciągam i pod
prysznic, a potem smaruję oliwką. I tyle

[karro80]

Poczekaj, ja jakaś nie tego jestem dzisiaj.
Opisz krok po kroku, gdzie tą wodę, gdzie wrzątek i gdzie mikser, bo
kurcze w wannie chyba nie miksujesz, a nie wierzę, że Miś pomieści
się do miski od miksera, bo nawet moja tam się nie zmieści, a co
dopiero z zabawkami

[mama-cudownego-misia]

No więc tak: bierzesz największy gar, jaki masz w domu (ja mam taki, do którego
wchodzą dwa kurczaki jeden na drugim) i gotujesz w nim wodę. Bierzesz drugi
mniejszy gar i w nim w odrobinie zimnej wodzie rozprowadzasz dość dużo mąki
ziemniaczanej (na ten gar to tak ponad pół opakowania mi schodzi). Jak sie
zagotuje woda, wlewasz. Zwykle sie zglutowaci, jeśli nie, musisz gotować
wściekle mieszając.
Mogą Ci wyjść 3 rzeczy:
- za rzadki (wtedy musisz dodać jeszcze mąki)
- za gęsty (wtedy dodaję gorącej wody z czajnika)
- gluty w wodzie (wtedy jak mieszanie nie pomoże, trzeba po tym przejechać
mikserem).
Potem to studzę, przelewam do wanienki, wrzucam dziecko i łyżeczki wszelakie, i
mam 15 minut spokoju :-p

[karro80]

Dzięki
To ja ugotuję w paru garnkach, bo kąpię w dużej wannie
Ja własnie takie niby prostszy sposoby z netu na wannę miałam, ale
do bani są, bo w jednym nic nie wychodzi a w drugim gluty li tylko i
jedynie

[zasia1]

Na terapii byliśmy dopiero jeden raz i jeszcze za bardzo nie czuję klimatu ...
chodzi o odczuwanie przez dziecko własnego ciała. "Turlanie, suchy basen,
huśtawka, zjeżdżalnia, masażyki, kąpiele w kisielu, etc"- to ma byc SI dla
ubogich??? Ja nie sądzę zebyśmy na zajeciach robili jeszcze cos ponad to co
wymienilas....Problem z przedsionkiem objawiał sie u nas dostarczaniem sobie
dodatkowych bodźców z zakresu przedsionkowego - kręcenie wokół osi, stawanie na
głowie. Okazało się, że mały w kulkach nie baraszkuje słodko tylo porusza się
jak kot po gorącej blasze. Nasza terapeutka na razie sugerowała zakupić jakiś
bujak ...konika - coś takiego zeby dziecko bujając się wykonywało pracę, to samo
dotyczy huśtawki - huśtanie dziecka na huśtawce przymocowanego i przypiętego
pasami raczej nie pomoże w niczym ...no i wielką piłkę na której mały ma
podskakiwać. Mówiła też ze fajne są takie jakby worki podwieszane na suficie ...
z materiału ...do bujania i kręcenia, bo dodatkowo ściska dziecko ...
zjeżdżalnie, tunele, tor przeszkód generalnie, taczki, ... Ciężko mi powiedzieć
czy Małgosi to wystarczy... chyba tak bo serio nie sądzę zebyśmy coś ponad to
robili na terapii... jakiegoś masażu mamy też się uczyć. Terapeutka mówiła
także, że (z resztą czytałam też o tym), że potrzeby dziecka się zmieniają i z
tygodnia na tydzień zajęcia mogą być modyfikowane, dostosowywane do potrzeb
dziecka, również zabawy "zadawane" do domu. Terapia dobierana jest
INDYWIDUALNIE. Mówiła też, że przestymulowanie dziecka jest gorsze od braku
stymulacji dlatego w tej chwili nie odważyłabym się prowadzić jakiejkolwiek
terapii na własną rękę ... Generalnie mam wrażenie że 80% diagnozy opiera sie na
wywiadzie, na tym jakie dziecko było w pierwszym roku życia ... Chętnie się z
Tobą podzielę wszelkimi informacjami, pisz na priv jak coś ... nie chcę tu
wypisywać kilometrów

[mama-cudownego-misia]

Ooo, bardzo chętnie napiszę, jak tylko oporządzę swoje stadko zwierzęco-ludzkie
. Dzięki!
Nam psycholog po kursach SI kazała właściwie tylko masażyki, wierszyki i
piosenki robić oraz bawić się głosem. Turlanie podpowiedział rehabilitant, a
resztę kupiliśmy sami w ramach zabawy. Konika na biegunach też mamy i mała się
na nim huśta pasjami - właśnie miałam wrażenie, ze to znacząco wpłynęło na jej
sprawność i przy okazji złagodziło chorobę lokomocyjną. Huśtawki wyraźnie nie
lubi, ale polubiła już huśtanie na rękach, a w suchym basenie na początku bardzo
jej się nie podobało - teraz go lubi, z tym, ze się nie tarza, a wyrzuca piłki
. Zjeżdżalnię uwielbia. Koniecznie jej kupię tunel i piłkę

[mama-cudownego-misia]

Acha, i jeszcze rewelacyjną zabawą jest taki bardzo miękki materac sprężynowy,
po którym Małgosia skacze, biega, na który zeskakuje ze stołka, etc. Ładnie jej
to ćwiczy równowagę, bo trudno na nim ustać. To taka trampolina dla ubogich, bo
samej trampoliny jeszcze się boję.

[karro80]

My mamy kojec dmuchany z allegro, też się pewnie nada

[renita1]

czy mogłabyś przesłać namiary i zdjęcie na ten materac? Ja już mam
drugi dmuchany, niby miał być bardzo wytrzymały, a tu po 2
miesiącach klops . Dzięki tym materacom moje dzieci mocno
wyćwiczyły równowagę, dlatego szukam coś bardzo wytrzymałego .

[anawka]

cześć dziewczyny, jestem tu pierwszy raz, wprawdzie mój synek (ma teraz 8,5 miesiąca) nie jest wcześniakiem - wręcz przeciwnie - przenosiłam go i miałam trudny poród i podejrzewam, że stąd jego wszystkie problemy... Być może część z Was się uśmieje, ale podejrzewam u małego zaburzenia SI, gdyż niepokoi mnie wile jego zachowań:
- przede wszystkim nie lubi się przytulać (nie muszę chyba pisać jak mi jest z tym trudno (( )
- jest bardzo ruchliwym dzieckiem
- bardzo niecierpliwy jak widzi butlę z jedzeniem, wyrywa się z rąk
- ogólnie trudno go utrzymać na rekach bo ciągle jest w ruchu,
- do wszystkiego wyciąga rączki, wszystkiego chciałby dotknąć, ale jak ja chwytam go za dłonie to je zabiera, nigdy nie chwytał się moich rąk jak np chciał usiąść
- bardzo łatwo się rozprasza, np gdy je lub usypia to musi być zupełna cisza w pokoju, bo jak tylko coś usłyszy od razu odwraca głowę
- ogólnie straszny krzykacz z niego i wiercipięta itp. ale jednocześnie:
- wszędzie ma łaskotki
- bałam się, że ma nadwrażliwą jamę ustną ale od dawna wszystko bierze do buzi, nawet szczoteczkę do zębów, chociaż się krzywi
- pięknie je również pokarmy nie do końca rozdrobnione, uwielbia chrupki kukurydziane
- nie lubi jak smaruję mu buzię czy ciałko, ale nie płacze przy tym, czasami odpycha moje ręce, odgania mnie.
Wiele osób twierdzi, że mały po prostu jest ciekawy świata, a ja jestem panikarą, jednak, mimo, że jest moim pierwszym dzieckiem, ja czuję, że coś jest nie tak...
a teraz moje pytanie do doświadczonych mam:
od kiedy można zacząć taką prawdziwą terapię SI, żeby czegoś nie przegapić? żeby się nie okazało, że za późno zaczęliśmy? często go w domu bujamy, kąpię go w kisielu, uciskam, daję różne dziwne rzeczy do zabawy (szczotki, twarde przedmioty, materiały). Nie byliśmy jeszcze na basenie, bo mały ma AZS i trochę się obawiam kontaktu z wodą chlorowaną. Wiem, że za wcześnie jest żeby synka zdiagnozować. Są też opinie, że można przestymulowac nieodpowiednimi ćwiczeniami, czego oczywiście bardzo bym nie chciała.
Będę wdzięczna za rady

[mama-cudownego-misia]

Nie, tutaj się akurat nikt nie uśmieje z takich obaw.
Wiesz, myślę, że w tym momencie najlepszą instancją byłby nie pediatra czy
neurolog, a doświadczony w ocenianiu niemowląt psycholog dziecięcy, najlepiej
sprowadzony prywatnie do domu (bo państwowo się bardziej olewa, a poza tym w
domu dziecko zachowuje się inaczej). Idealnie by było, jakby miał ukończony
chociaż kurs SI I stopnia.
Na 90% Cię uspokoi, ze dziecko ma niezależny charakter, że jest po prostu żywe,
a ręce i uścisk mamy nauczyło się traktować jako rodzaj ograniczenia. Ale jakby
faktycznie zauważył jakieś nieprawidłowości, to powie Ci, co dalej.

No i polecam "Przytulanki" M. Bogdanowicz - takie masażyki-wierszyki, które mogą
uczynić dotyk ciekawszym dla dziecka.

Anawka

[skomroch1]

Ja jestem przenoszonym dzieckiem z trudnego porodu, a także mamą wcześniaka. Mam
bardzo niskie napięcie mięśniowe, przez co mój chód jest charakterystyczny, mam
skłonności do dysortografii(word mnie tu cały czas poprawia, gdyby nie to nikt
by nie chciał czytać najeżonych ortografami postów), dysgrafii i kłopoty z
prostymi działaniami matematycznymi.Na maturze zrobiłam ponad 30 błędów
ortograficznych,ale na szczęście z powodu dobrych ocen jakoś mi
darowano.Wszystkie te cechy może i utrudniają mi życie, ale nie na tyle, żebym
była w jakimkolwiek stopniu nieszczęśliwa.
To normalne, że się martwisz, i bardzo dobrze, że reagujesz. Co do SI, mój syn
chodzi od paru miesięcy i wydaje mi się, że te zajęcia są dla niego rewelacyjne.
Twój synek jest raczej za mały, nie chcę się tu wymądrzać, ale tak mi się
wydaje. Jednakże obserwując działania naszej pani od SI i ja wiele się uczę,
postępuję potem podobnie w domu , i to może być coś przydatnego dla ciebie.Wiele
z rewelacyjnych patentów nie przyszłoby mi do głowy.
I ja na twoim miejscu, tak, jak napisała MCM zaprosiłabym do siebie dobrego
psychologa dziecięcego. Po pierwsze żeby się uspokoić, a po drugie dobry
specjalista udzieli ci dobrych rad, co robić. U nas nie ma problemów
psychicznych,( mały ma problemy z ruchem, i stąd to SI), ale parę wizyt u
psychologa, jakie musieliśmy odbyć z racji wcześniactwa zawsze były bardzo
przydatne, przez stosowanie się do rad po wizycie. Niektóre zalecenia były dla
nas bardzo zaskakujące, ale rewelacyjnie sprawdziły się w praktyce.
Pozdrawiam,mama Roszka

[szalicja]

Działa, działa. U nas szybciej podziałało. Było np. zdejmowanie
maniakalne skarpet i pieganie boso, drapanie karku do krwi prawie,
spanie totalnie bez okrycia, kręcenie przedmiotami. Młody chodzi od
sierpnia. Teraz już się nie drapie wogóle, chodzi normalnie w
skarpetach i elegancko śpi pod kołderką. Ostatnio to jego ukochana
maskotka
Kręcenie przedmiotami jeszcze jest ale rzadziej. Niestety bardziej
się kręci wokół własnej osi. Mam teżproblem ze smarowaniem buzi, nie
bardzo to lubi. Jednak jak mu daję krem i sam wyciska z tubki, to
sam też smaruje. Mamy konika bujanego, ale Mati nie bardzo lubi się
na nim bujać, raczej rzadko. U nas też jest jeszcze problem
stymulacji buzi, ale jest i tak lepiej niż było. Huśtawki - sakwy
do domu są świetne. Chciałam kupić. Mati nawet raz na terapii zasnął
w środku Jednak ostatnio nie chce tam wchodzić.
Pierwszy raz wyczytałam tutaj o kąpielach w kiślu A ten materac
to jaki? Taki zwykły? Mój bombel uwielbia turlanki i przewalanki po
łóżku. Wolałabym miećdo tego materac. Mamy też zjeźdzalnie, ale
kożystamy sezonowo na działce. Jeździmy też czasem do sali zabaw
Eldorado. Mati świetnie się tam odnajduje. Trampolinę mamy dmuchaną,
taką dużą. Teżjest na działce bo w mieszkaniu się nie zmieści.
Ostatnio sąsiad moich rodziców sprowadził z zagranicy trampolinę
taką ogromiastą i będę mogła do niego chodzić poskakać z młodym.
Najgorsze to kręcenie w kółko. Macie jakieś domoew sposoby opócz
konika? Ja chyba jeszcze zorganizuję dodatkowagodzinę SI> Teraz
widzę, że to skuteczne, tylko trzeba cierpliwości. I wcale nie rzeba
czekaćaż roku na efekty. U nas były one już po ok. 4- 5 miesiącach.--

Matyś (32tc, 1300g, 23.08.05)

[anawka]

dziewczyny, bardzo dziękuję za odpowiedzi
zaskoczyłyście mnie tym psychologiem bo już go odwiedziłam kilka razy.
Chodziłam najpierw ze sobą, bo nie mogłam się pogodzić z tym, że czekałam na
synka kilka długich lat a on się nie przytula jakby mnie nie lubił. Kilka razy
byłam z synkiem. I dzięki temu teraz normalnie funkcjonujemy i uczymy się do
siebie cierpliwości. I o dziwo nasza kochana Pani psycholog nie ma zbyt wielu
zastrzeżeń do synka. Kilka razy padło stwierdzenie, że mały ma bardzo trudny
charakter i trzeba będzie z nim popracować, ale ogólnie bardzo mnie pocieszała,
nie zauważyła większego problemu. Bardzo dużo mi pomogła, jednak wiadomo, że
dziecko inaczej zachowuje się na co dzień w domu (czasami trudno z nim
wytrzymać) i tylko dlatego właśnie jeszcze drążę ten temat - martwię się, żeby
czegoś nie przeoczyć. Kiedy Waszym zdaniem powinno się diagnozować SI? Może
możecie spytać Waszych terapeutów? A może faktycznie się mylę a MCM ma rację
jeśli chodzi o to przytulanie?

[zorka7]

Ja bardzo sobie chwalę SI. Zaczęliśmy jak Bartas miał jakieś 18-20
miesięcy i podejrzenie autyzmu (sporo dziwnych rzeczy robił, nie
lubił dotyku, nie przytulał się, echolalia itp.). Znakomita
większośc niepokojących rzeczy ustąpiła. Trudno mi powiedzieć kiedy -
to był proces.
Na pewno nie po kilku wizytach w gabinecie, raczej po długich
miesiacach. Terapia SI trwająca mniej niż rok wg mnie nie jest żadną
terapią.

[zasia1]

Dziewczyny!!! To DZIAŁA!!!
Dziś mieliśmy chyba 5-te zajęcia a efekty już widać! Na zajęciach zaczął robić
to na co mieliśmy czekać kilka miesięcy, nawet terapeutka jest zaskoczona, mówi,
że młody jest jej mistrzem . Poza zajęciami także widzę efekty - nie tylko ja
- synek się wyraźnie rozbrykał, jest dużo odważniejszy, pojawiają się nowe
gesty, nowe dźwięki, wyraźnie więcej mówi po swojemu .... w ogóle jest jakiś
inny ... sama nie wiem ... ale czuję, że to dzięki terapii w gabinecie, pseudo
terapii w domu i masażom które robimy w domu.

[anawka]

zasia1 i inne mamy napiszcie co Was zaniepokoiło i w jakim wieku dziecka? jak
zachowywały się Wasze maluszki jako niemowlęta, czy już wtedy Was coś niepokoiło?
ciągle szukam potwierdzeń, czy moje przypuszczenia są słuszne, a jednocześnie
bardzo się boję... ale wiem, że im wcześniej się zacznie tym szybciej są efekty
i na to liczę... Martwi mnie też to, że mój synek nie gaworzy, mimo, że ma już
8,5 m-ca. Mam też wrażenie, że ma dziwny stosunek do mnie, nie czuję więzi z
jego strony... nie umiem tego opisać, ale nie jest tak jak mi się wydawało, że
być powinno. może to dlatego, że się nie przytula? Ale mały ma doskonały kontakt
wzrokowy i psycholog dobrze go ocenia.

[zorka7]

Bartek też się nie przytulał; miałam wrażenie, że jest mu obojętne,
czy zostaje ze mną, moim mężem, moją mamą czy teściową.
Nie widziałam też wielkiej radości, gdy wracałam do domu.
Potem problemy zaczęły się w piaskownicy - za nic w świecie nie
chciał mieć kontaktu z piaskiem, nie lubił też turlać się po trawie,
czy chodzić po niej na boso. Pobrudzone ręce (szczególnie papkowatym
jedzeniem, czy czymś kleistym, powodowały, że wpadał w panikę).
Bartek miał również tendencje do tzw. wkrętów - nadmiernie lubił
wirujące bączki, wentylatory, włączone pralki, migające światła.
Jednym słowem - cechy autystyczne. Do tego echolalia.
Terapia SI sprawiła, że większość z nich to już tylko złe
wspomnienie.
Ale pracy było sporo i nadal nie można odpuszczać.

[zasia1]

Anawka więc tak - mnie od zawsze niepokoiło to że mały dużo płakał...marudził w
zasadzie - jakby ciągle był niezadowolony, wybudzał się często. Gdy był starszy
okazało się, że nie lubi piasownicy, wolał upaść na twarz niż dotknąć piasku czy
trawy. Później zapaliła mi się lampka jak zaczął się kręcić w kółko...nie było
to częste, nie uporczywe, nie trwające pół dnia ale jakoś tak z głupia przyszło
mi na myśl czy to nie jakaś patologia...cos mi mówiło generalnie ze z małym nie
do końca jest tak wszystko super jak mnie zapewniają (oprócz mowy która się nie
pojawia). Diagnoza opierała sie w dużym stopniu na wywiadzie z okresu wczesnego
niemowlęctwa - jak dziecko jadło, jak spało, czy dużo płakało, czy łatwo się
wybudzało, co je wybudzało - czy dźwięki czy dotyk, czy były jakieś dźwięki
których się szczególnie bał, istotna okazała się informacja że synek jak był
malutki spał na spacerze tylko jak go porządnie trzęsło w wózku - nie było mowy
o siedzeniu na ławeczce bo się wybudzał, jazda po równym - wybudzał się - tylko
wertepy. Oczywiście pytano także o szczegóły dotyczace porodu, stanu dziecka,
choroby, leki ... Pytano kiedy zaczął gaworzyć, kiedy i jakie pierwsze słowo,
pierwsze kroczki itd. ...mnóstwo rzeczy właściwie może mieć znaczenie. Mój synek
też miał dobry kontakt wzrokowy, gdy wychodziłam z pokoju dawał wyraźne znaki
niezadowolenia, gdy po chwili wracałam uspokajał się i wyraźnie się cieszył na
mój widok (machał rączkami i uruchamiał "rowerek")...a czy się przytulał..wydaje
mi sie za 8-miesięczne dziecko nie potrafi się przytulać... no nie wiem o co ci
dokładnie chodzi z tym przytulaniem...
Twój synek może byc jeszcze za mały na diagnozę SI ... niektórzy terapeuci
PODOBNO nie diagnozują poniżej 2 roku życia ..z reguły też terapię prowadzi się
u nieco starszych dzieci... nie wiem w sumie dlaczego

zasia1 cieszę się, że napisałaś

[anawka]

wysłałam Ci maila na [e-mail]

[zorka7]

Zasia, jakbym czytała o moim małym Bartku.
Dokładnie to samo (choćby ta piaskownica, wertepy, płaczliwość...)

[skomroch1]

U nas terapia SI bardzo pomogła. Po każdej mały wraca rozbawiony, ciekawski,
odważniejszy.Po pierwszych zajęciach, rozochocony POSZEDŁ. To raczej nie jakiś
cud, ale dostał ostatni bodziec , ten, którego mu brakowało, żeby zacząć
chodzić. Wczoraj np. wyszliśmy z zajęć a on PODBIEGŁ, stanęliśmy z mężem jak
wryci, bo na razie nie biega, zresztą miał nigdy nie biegać ze wzgl. na diagnozę
"niedowład nóg".Poprawiło się tez zachowanie, zdolność koncentracji, umiejętność
logicznej zabawy. Zmniejszyła się tez chęć do uporczywego kręcenia
przedmiotami.Jeśli chodzi o dzieci to chyba jest bardzo indywidualne, takie
widoczne efekty.

[zasia1]

Ja tez w ciągu tych 5 tygodni zauważam takie zmiany ze ...szczena mi opada. Mały
jest bardziej rozbrykany, odważniejszy a mimo to ...jakby grzeczniejszy ...
wewnętrznie spokojniejszy. Poza postępami w mowie, inaczej się bawi, więcej
kombinuje, jest bardziej cierpliwy - jestem w SZOKU bo naprawdę robi wielki krok
do przodu!!! Chyba się rozryczę ze szczęścia jak zobaczę, że odrywa się od
ziemi i ... biegnie, skacze .... ech rozmarzyłam się...

[skomroch1]

A ile mały ma?

[anawka]

jak tam czytam Wasze posty to już mniej się boję diagnozy...

[zasia1]

Mój synek ma równo 2 latka. Ostatnio jak byłam na kontroli u znanej i ponoć
jednej z najlepszych lekarzy rehabilitacji zdziwiło mnie to, że ona mówiła ze
dzieco może nie biegać do 3 roku życia, a nie skakać do 5 roku życia
...hmm....chyba jej sie cos pokićkało. Znajome dwulatki już skaczą i biegają

[skomroch1]

Roch będzie miał 2 latka 4 kwietnia, a chodzi od miesiąca. Nie patrz na znajome
dzieci, choć wiem, że to niełatwo, ale one nie przeszły tego, co twój synek.
Serce mi się kroi jak widzę Rocha, który chce nadążyć za rówieśnikami i daleko
mu do tego, ale te dzieciaczki nie mają na ciele mnóstwa blizn po wkłuciach,
itd. Tak sobie mówię, ale jak mam gorszy dzień to sama wiesz, co się czuje...
W każdym razie mam znajomą, której dziecko z 26 tyg. miało ewidentne MPD,
widziałam go kiedy miał 5 lat i wyraźnie było to widać,bardziej niż w tej chwili
u Rocha, a teraz(mieszka we Francji,ma ok.12 lat) podobno gra w klasowej
drużynie piłkarskiej,w zwykłej szkole , a chodzić zaczął mając 3 lata.
My jutro idziemy do naszej neurolog, pierwszy raz po starcie z chodzeniem,
trochę się boje, co usłyszę, ale co by nie było, Roch jest super

off top- przepraszam

[lazy_lou]

skomroch, czyzbys szla do dr szymanskiej?

jesli tak, czy moglabys zapytac gdzie mozna sie do niej zapisac?
juz tu pisalam, ze przegailam kontrole u niej a czuje ze powinna go
jednak obejrzec

ja tez zawsze sie bojje tego co powie, ale skoro u was jest widoczna
poprawa to czym sie martwisz
trzymam kciuki!

[szalicja]

Dr. Szymańska przyjmuje m. in.w prywatnym OWI na Puławskiej.

[jola23061978]

Moja Oliwia to dziecko jakby z innej bajki (moocno opóźniona
psychoruchowo, nie widzi, padaczka codziennie, spastyka - MPDz 4
kończynowe)
ale poszliśmy wczoraj pierwszy raz na SI do p. Aleksandra Friedel.
Sympatyczny terapeuta - bardziej jak dobry wujek czy dziadzio w
pokoju zabaw
Narazie się poznajemy i nie wiem na ile SI może pomóc bardzo
nadwrażliwej, nie lubiącej dotykać i niewidomej Oliwii ale myślę, że
pobudzenie przedsionka, wykorzystywanie innych zmysłów, poczucie
własnego ciała może w czymś przydadzą się w dość opornym rozwoju
Oliwii. Tym bardziej, że odbywa się to raczej w przyjaznej
atmosferze zabawy.
Oliwia lubi bujanie, huśtanie, boi się podnoszenia do góry.
NAjbardziej to zainteresowała się dźwiękami - jak inne dzieci
włączały zabawki grające. POchodzimy, zobaczymy. Zawsze jakaś zęśc
informacji przeniesie się na grunt domowy - własnie myślę o zakupie
dywanu do turlania, hamaku (teraz sezon ogrodowy) i linek gumowych
(pewnie w sklepach alpinistycznych)i innych akcesorii w Ikei - a nóż
widelec coś drgnie

Jola

p.s.
A czy z moim błędnikiem jest coś nie tak - nienawidze krecenia się w
kółko i żadnych karuzeli - blee

[szalicja]

Jolu, Oliwka NA PEWNO skorzysta na tych zajęciach. Na bank. Na pewno
będzie potrzebowała więcej czasu, ale jeśli będzie się dobrze czuła
na terapii i ją polubi, to myślę, że niedługo zauważysz efekty.
Ja sama też mam problemy z błędnikiem, jak Ty. Myślę, że też mam
nadwrażliwość dotykową. Ciągle cośmnie swędzi, uwiera, gryzie. Ktoś
by powiedział, że kręcę się jakbym miała robaki. Ciarki mnie
przechodzą na myśl o niektórych materiałach np.o polizaniu
szorstkiej wykładziny, blech

Dziś sie okaże

[skomroch1]

czy SI działa, na dodatek poza basenem jako jedyna, oprócz moich domowych
wyczynów amatorskich forma rehabilitacji. Idziemy do dr Szymańskiej do
prywatnej przychodni na Puławskiej, ktoś zrezygnował i wskoczyliśmy. Chciałam
małego zapisać na wizytę od razu po wyjściu od dr, 4 mies. temu, ale nie było
wolnego terminu, teraz mamy fuksa, bo byłam upierdliwa i dzwoniłam tam co tydzień.
No tak, są u nas duże kroki do przodu, ale te kroki to nie wiem czy dobrze
stawiane
Jolu od Oliwki, myślę, że terapia SI na pewno nikomu nie zaszkodzi, a jeśli
Oliwka nie lubi pewnych pozycji i ruchów to ta terapia właśnie po to jest, żeby
polubiła. Daleko tym zajęciom do pojęcia "ćwiczenia", to zabawa. I ja bardzo
dużo się uczę, jak się bawić, np. że dobrze jest robić dwie rzeczy na raz, tu
huśtać, a równocześnie śpiewać piosenkę, żeby dziecko zapomniało o huśtaniu.
Zwiększa to pojemność mózgu na równocześnie doznawane bodźce, co jest ważne przy
poruszaniu się.I wiele innych odkryć, na prawdę mnóstwo. A poza tym to
przyjemne, i dla ,mnie i dla Rocha.

[zasia1]

Mój synek chodzi od 12 mies. wieku korygowanego. Przez pierwsze miesiące co
chwilę się przewracał...w ciągu 5 minut potrafił złapać 3 zające . Dziś ma 2
latka, jest znacznie lepiej, chociaż też się przewraca, potyka, zwłaszcza poza
domem. W ogóle jakoś tak nie podoba mi się to jego chodzenie - zwłaszcza gdy
idzie szybko wygląda to tak jakby był po paru głębszych, ma się wrażenie, że
zaraz się wywróci, no i tak się niestety wciąż zdarza. Nie mogę się doczekać
kiedy w końcu skończy się ta zima i zobaczę go w sandałkach na spacerze, bo może
w tych wyższych zimowych butach jest mu dużo trudniej.

[anawka]

dziewczyny co u Was i Waszych pociech? dawno nie pisałyście...