Przeraża mnie cisza

[tolka11]

Moje dzieci jak kazde są głosne i ruchliwe, kłócą się, biją, bawią
donośnie, czasem poleje się krew, czasem opatruję rany, czasem
wrzasnę/zamknę drzwi ich pokoju, zeby usłyszeć własne mysli.
Gdy urodziłam najstarszą, donoszoną cisza mnie cieszyła, lubiłam ją.
Nie sprawdzałam co sie dzieje, czy młoda spi, jak oddycha.
A teraz kazda chwila ciszy w pokoju dziecięcym wywołuje mój
niepokój, podrywa z miejsca, kaze lecieć sprawdzać, co się dzieje.
Teraz ja wrzeszczę czasem głosniej niz młode, zeby dały znak zycia,
np: jak się kąpią.
I nie tęsknię za cisza, w szkole gwar, w domu hałas. Głosy moich
dzieci to dla synonim zycia, nawet jeśli omiatają się wzajemnie
obelgami.
Takie moje małe zboczenie.

[mama_janka007]

cudowne sa te twoje wulkany energii tolciu. i wierze, ze jak nikt i
nic innego na swiecie, potrafia czlowiekowi wytlumaczyc, ze cisza
jest nienaturalna

mamo_janka

[tolka11]

My się musimy spotkać koniecznie! Już mi się zaczynało fajnie z tobą
rozmawiać, a tu impreza się skończyła

[mama_janka007]

a bo ja taki zaplon mam... zawsze chwile potrzebuje...
no i tak jak mowilam- zapraszam serdecznie, jak bedziecie mieli
wolny weekend i pogoda dopisze- psa przyspawam do drzewa zeby
pershingi mogly latac po ogrodzie a my spokojnie posiedziec pod
parasolem przy kawce. mam nawet zjezdzalnie odziedziczona po
porzednich wlascicielach

[100ania]

Tolka, moi trzej tez mają głosy donośne i często ich używają i też często godzę, rozdzielam, ale jak jest cisza, to pędem biegne sprawdzac, czy wszystko w porządku.

[kasiaforenc]

Tolciu musisz mieć dużo siły w sobie, żeby okiełznać te żywe
sreberka. Podziwiam Cię, a dzieciaczki są świetne.

[tolka11]

Zapewniam was, ze nie jestem sama Mam jeszcze podobno całkiem
udanego męża, na którego szarańcza młodsza i nastoletnia rzuca sie z
radością, dając mi świety spokój.
Ale niestety doszło już do tego, ze gdy wyniosą się z domu to źle
się czuje w tej ciszy.
Mówię wam: jak nic zboczenie

[11anetta]

To i ja sie zapisuje do tego zboczonego klubu.Ja mam jednego halasliwca i jak
jest spokoj to albo spi albo robi kupe za szafa w pampersa.No i jest jeszcze
jedna opcja cos broji i tej ciszy sie najbardziej boje.A tak wogole uwielbiam
cisze ale smiech synka i jego halasy sa najcudowniejsze na swiecie.pozdr

[fantastic.mama]

11anetta napisała:

> To i ja sie zapisuje do tego zboczonego klubu.

I ja też Nieznosze ciszy: z moimi szkrabami cisza=
majsterkowanie co tu zbroić jak najszybciej aby mama w pore
niezaaregowala Mnie też cisza przeraża, lece jak na skrzydłach
sprawdzić co tym razem majstrują. Z ciszą świat jest nudny!!!!!

[chiyo28]

tolka, chyba większość mamuś tak ma, ze woli gwar, ruch i "dzieciowe
odgłosy". wtedy wiadomo, ze sie bawią. U mnie zazwyczaj jak sie robi
cisza, znaczy, ze coś kombinują i trzeba szybko biec sprawdzić, co
tym razem wymyślili. A we 2 potrafią wpaść na takie pomysły, ze mi
by w życiu do głowy nie przyszło, ze tak można aktualnie cała
góra domu jest jak w "wariatkowie" - mamy 4 drzwi balkonowo -
tarasowe bez klamek - od czasu , kiedy synek zaczął sie interesować
samolotami i wszystkim , co lata. klamki wykręciłam zaraz po tym jak
zaczął pytać "jak długo sie leci od nas z tarasu na łąkę na
sąsiedniej działce". jak zapytalam czym chce lecieć powiedział, że
na balonach jak kubuś puchatek ( ot przestroga przed bajkami
rozwijającymi wyobraźnię

[skomroch1]

Wywiozłam wrzaskuna na Podkarpacie na tydzień i cisza. Trochę dziwna, ale jednak
miła
I jak sobie posprzątałam, to jest posprzątane, a nie jak po wybuchu. Też dziwne,
nieprzyzwyczajona jestem. Troche mi tesknota pierś szarpie, ale ogrom pracy, z
powodu którego mały zazywa wczasów u Dziadków nie pozwala mi na zbytnie
rozczulanie sie .
Cisza taka, że czuję sie nieswojo, co nie znaczy że źle