Między życiem a śmiercia :(

[marzena19_75]

Obejrzałam ale tylu łez juz dawno nie wylałam..........nawet ciężko
komentować..........

[kicius_85]

straszne nawet szkoda gadac..zupelnie inny tok myslenia..moje dziecko bylo w
duzo gorszej sytuacji niz tamto i co zyje!!!!!!!!

[mama_oliwki1]

ja sie też nie wypowiadam jak juz napisałam wczoraj zaraz po tym
filmie.... a najgorsze jest to że .... ja rozumie ze mozna mieć
wątpliwości czy taki maluszek bedzie przynajmniej w miare sprawny,
czy rodzice podołaja obowiązkom, czy dadza rade... ale do jasnej
cholery jak można podjać decyzje o zaprzestaniu leczenia jak
dzieciatko przez 5 tygodni dzielnie walczyło???? pytam sie jak????

[marzena19_75]

mnie powaliło najbardziej chyba ostatnie kilka minut........to
przenoszenie dzidziusia już po wszystkim, mycie etc......no nawet
teraz jak pomysle to mi się robi słabo....dobrze,ze moja mała juz ma
8 miesięcy i wczesniej tego nie widziałm bo jak to mój mąż
powiedział wczoraj ja bym tego nie przezyła i....miał racje

[darecky-tata-ewy]

w ogóle holędrzy to jakiś zwichrowany naród. Zlegalizowali trawkę i inne tzw. "miękkie" narkotyki, eutanazję, dzięki nim homoseksualizm jest normą, ostanio słyszałem o jakiejs holenderskiej partii "kochających dzieci" (mówiac wprost chodzi o pedofili), nie podejmują ratowania dzieci poniżej 28tc . Jak dla mnie powinno się ich izolować

[mama_janka007]

cos w tym jest... jednak eutanazji jak i legalizacji (ograniczonej)
zwiazkow homoseksualnych nie krytykuje. ta partia pedofili powalila
mnie z nog i dziwie sie, ze nie wywolala wiekszego skandalu na
swiecie- przeciez od projektu minelo juz sporo czasu.
o nie ratowaniu dzieci ponizej 28 tc nawet sie nie wypowiadam bo
porownac mozna to tylko do morderst...

[polaa27]

Dziewczyny, o czym jest ten film??? Mam canal i chciałam obejrzeć, ale teraz to
się boję

do polaa27

[marzena19_75]

ciężko napisać ale główni bohaterowie to małżeństwo i wcześniaczek,
któremu nie daje się szans na normalne zycie...a rodzice nie chcą
mieć skrajnie niepełnosprawnego dzieciatka więc wspólnie z lekarzami
musza podjąć decyzję czy zakończyć terapię co jest równoznaczne z
natychmiastową śmiercią chłopczyka. Mały dzielnie walczy 5 tygodni
ale stan jest cały czas ciężki a ryzyko chorób i niepełnosprawności
równe 99%(zdnie zespołu lekarskiego).
Jak film się kończy i jaką podjęli decyzję pewnie sie domyślisz

Obejrzeć warto ale łzy lecą same

[anjazzielonego]

Straszne...
Tylko czytam Wasze opisy, ale nie mogę zrozumieć tych ludzi, zwanych
"rodzicami", podobnie jak lekarzy.

[driver_ka]

"Najlepsi specjaliści gotowi są walczyć o uratowanie każdego z nich." to cytat z
opisu filmu, nie oglądałam go, ale z tego co czytam to chyba jednak nie o
wszystkie maluszki przedwcześnie urodzone walczą ...

[marta_i_koty]

Myśle, ze nikt nam nie dał prawa, aby potępiac tych ludzi.

[mama_oliwki1]

marta

[mama_janka007]

a ja uwazam, ze jezeli ktos ma prawo do potepiania ich, to wlasnie
mamy dzieci urodzonych przed 28 tc.
te ktore przezyly sytuacje podobne, albo i gorsze, a jest ich na tym
forum sporo.
inna sprawa to to, ze mamy te bardziej beda w stanie zrozumiec
mysli, albo i pustke, panujace w glowach tych rodzicow, wiec od
potepienia moga byc dalekie.

[darecky-tata-ewy]

> Myśle, ze nikt nam nie dał prawa, aby potępiac tych ludzi.

BZDURA! Mam prawo jako rodzic dziecka które przez tamtych lekarzy i rodziców by było skazane na śmierć. Ewa urodziła się w 26tc była 1,5m-ca na respiratorze, miała wylew III/IV stopnia, sepsę. O ile maja sumienie to nie powinni spokojnie spać, ich dziecko mimo powikłań mogło być pełnosprawne i zdrowe - Ewa jest tego przykładem

filmu nie widzialam

[mama-cudownego-misia]

ale w tej kwestii mam takie samo zdanie, jak Marta. Decyzja o walce o
takie wcześniaczki jest decyzją chwalebną, heroiczną, ze wszech miar
słuszną moralnie. Problem w tym, że samo zmuszanie kogoś (dziecka,
rodziców) do heroizmu jest moralnie ambiwalentne. Holendrzy uważają,
iż nikt nie powinien mieć prawa podejmować takiej decyzji za rodzica,
bo to on i dziecko, którego jest prawnym opiekunem, tak naprawdę będą
ponosić konsekwencje. Ich ustawodawstwo, ich kultura, ich prawo, nic
nam do tego...

[anxiunamun]

Ja to obejrzałam wczoraj i owszem popłakałam się jak bóbr. Ale...
nie piętnujcie ani tych lekarzy i rodziców. Akcja filmu toczy się w
Holandii a tam troszkę inaczej patrzy się na pewne aspekty ludzkiego
życia. Holendrzy nie mają oporów przed eutanazją, aborcją czy nawet
prostutucją, zażywaniem miękkich narkotyków itp itd. Taki kraj.

[kasienka80]

Ja tez ogladalam......szokujace dla nas, ale nikt nie daje nam prawa
osadzac tych ludzi.
Dla mnie najbardziej przerazajace bylo mycie i fotografowanie juz
zmarlego dziecka. Brrrr......i to ich pozowanie, zeby dobrze
uchwycic na zdjeciu

[kicius_85]

a ja dalej nie potrafie zrozumiec tego ze neonatolodzy z róznych
krajów potrafili mówić ze to dobra decyzja...ze lepiej niech dziecko
odejdzie..ale ono przeciez walczylo!!!!!twierdzili ze jesli kilka
tyg jest pod respiratorem i proby odpiecia od niego nie skutkuja to
juz nic zniego nie bedzie??? w taki sposob to moja Julenka juz
dawno bylaby aniołkiem...(((

chłopczyk był w-g mnie naprawde silny..gdyby nie byl sam by
odszedł...bez "pomocy"..w-g mnie on chcial życ...

a co do zdjęć po śmierci...i ilości "pamiątek" jak to sie
wypowiadała lekarka...dla mnie to nie do zrozumienia..echh

[mshume]

To szokujące, nie wiedziałam,że w Holandii są takie procedury.Z drugiej strony,
to Holendrzy często adoptują polskie dzieci z FAS, zespołem Down'a - gdzie tu
logika ?

[malgosia.3]

tak chciałam obejrzeć, ale nie mam canala. jednak po waszych
wypowiedziach zorientowałam sie o co chodzi, juz nie chce ogladać.
Dla mnie to straszne. Jednak zgadzam się, że nie wolno potepiac
ludzi. Co kraj to obyczaj. Jedynie za ta pedofilię to bym za
rewolucja swiatową była...

[iksantia]

Co kraj to obyczaj, ale ludzie sumienie mają takie samo.
Filmu nie widziałam i już nie chcę.

[anjazzielonego]

Wg mnie żaden człowiek nie ma prawa decydować o życiu/ śmierci drugiej osoby; wiem, że nigdy nie powinniśmy oceniać innych, bo póki nie jesteśmy w takiej sytuacji, tak naprawdę nie wiemy, jak sami byśmy się zachowali.

Ale czytając o tak heroicznej walce wcześniaka o życie nie zgadzam się z jego rodzicami - dlaczego pozwolili temu dziecku na 5 tygodni walki, ciężkiej, trudnej, strasznej, a potem go pozwolili odłączyć?

bo " przestał dobrze rokować"?
bo dotarło, jak ciężkie może być ich i dziecka życie, jeśli najgorsze scenariusze się sprawdzą?
bo chcieli mieć piękne, zdrowe, BEZPROBLEMOWE dziecko, a skoro synek NIE spełnił ich oczekiwań,
" zrezygnowali" z niego?
przecież mogli oddać go do domu dziecka/ domu opieki - w każdym razie mogli pozwolić mu żyć....

I jeszcze to, co piszecie o zdjęciach, pozowaniu, jest nieludzkie...

Nie chcieli go/ nie zdążyli pokochać/ przywiązać się/ przeraziła ich przyszłość- nie wiem, tylko oni wiedzą, co do niego czuli...

ale potem ustawiali się do zdjęć, by dobrze wyjść na fotkach?

Każdy z nas, rodziców wcześniaków, przeszedł piekło - mniejsze czy większe, zależnie od problemów, tygodnia, w którym urodziło się dziecko, wagi itp.

ale nie wyobrażam sobie, żebym ja mogła zdecydować o uśmierceniu dziecka, o odłączeniu go od aparatury...

wcześniaki są straszliwie waleczne; ile z naszych forumowych dzieci przechodziło bardzo ciężkie momenty, ale przecież rodzice w każdej sekundzie ich życia wierzyli, że Bóg pozwoli im zostać tu, na ziemi.

Nie wiem, czy będę w stanie zobaczyć ten film, choć spróbowałabym...

[11anetta]

bardzo bym chciala mimo wszystko ...

ja mama niepełnosprawnego dziecka

[bijou82]

powiem Wam tak
nie krytykuję,bo każdy ma prawo do własnej decyzji a w Holandii jak
widać nawet do tego by zaprzestać ratowania dziecka
Ja ich rozumiem
Moja Madzia ma mózgowe porażenie dziecięce,w wieku 2 lat i 5
miesięcy nawet nie siedzi
Lekarze już w 8 dobie,kiedy wylewy osiągnęły III/IV
stopien,narastało wodogłowie,była sepsa oraz martwicze zapalenie
jelit (natychmiast operowane ze słowami że albo umrze na stole albo
bez operacji) waga spadła z 830 na 670, powiedzieli że córeczka
jeśli przeżyje będzie niepełnosprawna,mózg zalany,narządy nie
działają.wtedy pierwszy raz pomyślałam o tym i prosiłam by
odeszła.Chciałam by nie cierpiała,ale teraz z perspektywy czasu wiem
że bałam się też takiego życia jakie miało mnie czekać.
po prawie dwóch miesiącach tlenoterapii,ponownego zapalenia
płuc,nagle okazało się że główka znowu rośnie za szybko.i to był
kolejny moment kiedy chciałam by Madzia odeszła.Mąż bał się mnie
wpuszczać do sali bo bał się że odłączę aparaturę czy coś
podobnego.brałam silne leki uspokajające i nie mogłam poradzić sobie
z tym wszystkim.dopiero rozmowa z psychologiem i bratem zakonnym
(choć nie jestem praktykującą w wierze) to pomogły.Psycholog
uświadomił mi jak będzie wyglądało moje życie,ale że nie musi tak
wyglądać,bo nikt nie wie w jakim stanie będzie dziecko.A brat
zakonny uświadomił mi że muszę się ze wszystkim pogodzić,że kocham
cały czas swoje dziecko,ale miałam chwile słabości-jak każdy.Bardzo
żałowałam nieraz tego że chciałam i myślałam o tym by Madzia umarła.
Prawda jest taka że w naszym kraju ratują tak skrajne
wcześniaki,rodzic dostaje potem dziecko do domu i tu się opieka
kończy,zaczyna się szukanie na własną rękę specjalistów,walka o
sprawność dziecka,walka o każdy dzień.
Jestem szczęśliwą matką.Ale to przyszło po czasie.Długo był
żal,smutek,rozpacz,szukanie winnych.Do teraz chyba to pozstało
częściowo.
Nie jest łatwo.Chciałabym by Madzia była zdrowa.Nauczyłam się
cieszyć każdym jej najmniejszym postępem-
pełzaniem,turlaniem,rozumieniem nas,uśmiechami itd.Ale to nie to
samo co mieć zdrowe dziecko.
Wiem że gdyby umarła moje życie nigdy nie było by już takie same.
Ale powtórzę raz jeszcze-rozumiem tych ludzi.Nie posunełabym się do
tego by zaprzestać leczenia czy ratowania Madzi,ale myśli były.
I muszę z tym żyć.A oni muszą żyć z jeszcze gorszą świadomością.

[bijou82]

i jeszcze mi się nasunęła myśl...bo ten film i mną wstrząsnął
(wróciły wspomnienia)
myślę że oni kochali synka.tylko zagubili się w tym wszystkim
nie usprawiedliwiam ich
obok Madzi leżała dziewczynka w dużo lepszym stanie niż moja córka,a
jednak rodzice zrzekli się praw do niej i zostawili
to nie to samo co śmierć dziecka,i Ci Holendrzy mogli tak samo
postąpić..ale z jakiś powodów tego nie zrobili.

[dokaweja]

No niestety, filmu nie oglądałam. Również jestem mamą niepełnosprawnego dziecka
i podpisuję się pod każdym słowem bijou82 Są chwile
zwątpienia, ale teraz KOCHAM MOJĄ KAROLCIĘ tak bardzo, że niektórych moich
"tamtych" myśli po prostu nie rozumiem.... cieszę się bardzo, że jest z nami, a
przyszłość.....jakoś to będzie.

walka o życie

[a.faveo]

Ja na szczęście nie urodziłam córki zawcześnie, czytam wasze forum
codzinnie. Ponieważ miałam bardzo duże problemy z ciążą a oprócz
tego jestem cicią wczesniaka, który na szczęście jest super zdrowym
bardzo mądrym chłpcem. Oglądałam ten film i nie oceniam tych ludzi
myślę, że dla nich była to bardzo cięzka decyzja i nie łatwy moment
ich życie, może co kraj to obyczaj nie wiem ale staram sie ich nie
oceniać ale na pewno nie potepiać. Przepłakałam cały film, ale
również zazdroszczę im innych rzeczy tego, że każdy z tych dzieci
miał wspaniała aparaturę, że była przy każdym dziecku pielęgniarka,
która czuwała non stop, tego że z tymi rodzicami rozmawiali. Kiedy
leżałam na patologii i mój lekarz prowadzący powiedział mi, że córka
będzie niepełnosprawna, że nie będzie się rozwijać mówił to w tak
zimny podły sposób Nie fakt choroby dziecka mnie przerażał tylko
znieczulica - na szczęście mam zdrową córkę jednak do tej pory boję
się lekarzy ma traumę. Z tymi rodzicami nawet po 4 m-cach rozmawiano
interesowano sie a ja usłyszałam NO I CO JA MAM PANI POWIEDZIEĆ
TRZEBA WYWOŁAĆ PORÓD BO PANI JEJ SZKODZI. Te zdania naszczęcie
okazały sie nie prawdą ale czułam sie wtedy strasznie. Dlatego może
każdy przez swoje doświadczenia inaczej odbiera ten film ja
widziałam że ci lekarze - jak kolwiek ich nie nazwać interesowali
sie i dziecmi i rodzicami,

[skomroch1]

Nie widziałam tego filmu, i może dobrze. Ciesze się, że nie byłam postawiona
przed faktem, o jakim piszecie-odłączyc od aparatury. Mózg jest tajemniczym ,
zaskakujacym organem i nigdy nie wiadomo, co sie stanie, ale gdyby mi ktoś
powiedział,że moje dziecko bedzie bardzo niepełnosprawne, i w zwiazku z tym
bedzie FIZYCZNIE całe życie cierpieć, nie majac przy tym swiadomości, nie wiem,
co bym zrobiła.Właśnie dla niego
Trudny temat. Tak na prawde wypowiedziec bym sie mogła na tak albo nie tylko po
podobnych przejściach.

Iza

[100ania]

ściskam cię strasznie mocno i Madzię też
To co napisałaś uświadamia mi na nowo, że wszyscy mamy chwile słabości, ale potrafimy walczyć - z własnymi myślami, słabościami i lękami.

[evimama]

Kiedy Misia miała 10 dni musieliśmy podjąć decyzję o operacyjnym
zamknięciu przewodu Bottala. Mała była w bardzo ciężkim stanie, było
duże ryzyko. Lekarz (ciepły, sensowny facet) powiedział nam, że
jeśli zrobią operację, Misia nadal będzie miała szansę na życie,
jeśli nie, na pewno nie przeżyje. Powiedział też, że w Holandii by
nas nie pytali, nie podjęliby sie zabiegu. Nasza odpowiedź była
oczywista, operacja się udała.
Dziś, choć Michasia nie jest pełnosprawnym, zdrowym dzieckiem cieszę
się, że żyję w Polsce i że mnie zapytano...


fotoforum.gazeta.pl/5,2,evimama.html