Zdaliśmy i co dalej --ciapa na drodze-poradnik

[Gość: Trinulka]

Zdaliśmy już egzamin, odebralismy prawko i co dalej.
Mimo wszystko jesteśmy straszliwymi ciapami (w większośći)
Zajeżdzamy drogę, jedziemy za wolno, czasami na gaśnie, nie umiemy wyprzedzić
płynnie i zdecydowanie, czasami wymusimy pierwszeństwo, wydaje się że mamy za
duży martwy punkt i nie umiemy ustawić dobrze lusterek.

Jak sobie radzić przez pierwsze miesiące?

[Gość: ja]

Należy nie poddawać się, jeździć, nie bać się jazdy... Każdy kierowca popełnia
jakieś błędy, nawet ten, który jeździ od baaaaardzo, baaaaardzo dawna...

[mroovechka]

Przez pierwsze tygodnie wydaje nam się, że potrzebne by były oczy dookoła głowy
i jeszcze kilka par rąk i nóg. Ja zaczynałam samodzielne jazdy blisko domu i w
niedziele bo najmniejszy ruch (mieszkam w centrum Warszawy). Na początku
unikałam skrętów w lewo bo się bałam, że jak mi samochód zgaśnie to ktoś mnie
rozjedzie (np tramwaj). Po prostu tak planowałam trasę, żeby unikać skrętów w
lewo na dużych, trudnych skrzyżowaniach. Czasami nie wyszło bo był np objazd i
cały misterny plan brał w łeb. Kiedyś myślałam, że w życiu się nie połapię w
lusterkach ale z tym poszło bardzo gładko. Najważniejsze to przemóc się i
jeździć bo inaczej człowiek będzie miał prawo jazdy a nie będzie umiał
prowadzić. Oczywiście wyprzedzanie na drodze o dwóch pasach ruchu trzeba sobie
zostawić na przyszłość (no chyba, że traktora) bo na początku trudno ocenić
odległość i prędkość samochodu jadącego z przeciwka i można się władować w
czołówkę.

[Gość: ?]

mam tak samo. dobre wskazówki...

[Gość: isku]

a myslicie, że warto dokupić sobie dodatkowe jazdy?? ja zdałam prawo jazdy 4
lata temu, od tamtej pory nie siedziałam ani razu za kółkiem i boje się jak
cholera!! nie mam pojęcia jak się przemóc.pomóżcie:)

[Gość: Andrzej]

Wykup parę godzin jazd doszkalających.To pomoże.
Pozdr.

[Gość: magda]

ja na twoim miejscu tez bym dokupiła. ze 4 godzinki

[Gość: Dorka]

A czy mieliście może taki problem jak ja,a mianowicie - potrafię wyczuć mój
samochód tylko w tenisówkach,w innym obówiu jest fatalnie,gaśnie szarpię itp:
Jeżdzę od czerwca.A tu niedługo zima.

[bobka]

qrcze, mam to samo, wczoraj odebrałam prawko i dzisiaj mam już dobre buty,
wczoraj jechałam i była klapa :( ale zauważyłam, że na egzaminie laski były
odstrzelone a na nogach tenisówki <lol> chyba każdy początkujący kierowca tak ma :(

[Gość: Monika]

Co prawda jeszce nie mam prawka, ale na jazdy zawsze umawiałam się w takich
adidaskach z cieniutka podeszwą, kiedyś będąc w Martensach poprosiłam męża żeby
mi pozwolił zaparkować (u nas tylko my parkujemy na otwartym parkingu więc nie
było obaw o stuknięcie kogokolwiek)i miałam problemy żeby ruszyc. Jednoczesnie
podziwiam panie prowadzące na szpilkach...

[Gość: Radek]

E tam. Ja nie widzę problemu. Spróbujcie sobie uświadomić, że żeby zdać egzamin
na prawo jazdy (jeśli ktoś oczywiście zdaje legalnie), trzeba znać przepisy
lepiej niż większość kierowców. Jechałem ostatnio taksówką i liczyłem
wykroczenia taksówkarza. To że nie zatrzymał się przy warunkowym skręcie w
prawo i ściął obszar wyłączony z ruchu, to jeszcze żaden problem, bo większość
kierowców tak robi a policja przymyka oko. Ale jak wjechał między ludzi
wsiadających do tramwaju (przystanek bez wysepki, tylko szlaczek zaznaczony na
asfalcie) i zatrąbił na zdezorientowanych wsiadających, to aż mi było głupio,
że z nim jadę.

[Gość: pyton]

Troszke kilometrów robie z kółkiem i szczeże mówiąc nie dziwie się panu z takxi
prubowałeś przejechac duże miasto zgodnie ze wszystkimi przepisami w
szczycie ?? jak przejedziesz wrocław lub warszawe w 2 godziny nie łąmiąc
przepisu to gratuluje. Faktem jest że prawo jest prawem ale...... jak coś
sięrobi to z głową

[hippolin]

Unikaj dużego ruchu. Nie zaszkodzi jak nakleisz sobie listek na samochód, niech
inni wiedzą, że jesteś początkującym kierowcą. Ja właśnie taki mam na tylniej
szybie, takie znaczki są odpowiednio małe, żeby nie "raziły", kulturalny
kierowca zrozumie, a jak jakiś kretyn to i tak cie obtrąbi i tak. Nie ma się
czego wstydzić, bezpieczeństwo jest ważniejsze. Jak się boisz to nie wyprzedzaj.
Pamiętaj o redukowaniu biegów przy wyprzedzaniu i skręcaniu. Jak widzisz żółte
to zawsze hamuj, niezależnie jak jesteś blisko skrzyżowania. Bądz gotowa, że
sygnalizacja się zmienia szybko i wtedy zawsze lepiej się zatrzymać niż
przejechać na czerwonym. Nie bój się gwałtownego hamowania, jak ktoś Ci wjedzie
w kufer to będzie jego wina a nie Twoja. Zderzenia boczne są gorsze. Nie
hamujesz tylko wtedy gdy zmiana na żółte następuje w momencie gdy jesteś jakieś
max 10m przed skrzyżowaniem, ale niech Ci się nie wydaje, że jeśli będzie 20 to
możesz dodać gaz i jechać! To jest najgorszy błąd!!!!!!!!!!
Jeśli widzisz znak "ustąp pierwszeństwa" najlepiej się zatrzymaj,(nawet jeśli
nie mussz)obojętnie czy coś jedzie czy nie. Czasami może się wydawać, że nic nie
jedzie, a tu nagle coś jedzie.
Jeśli masz możliwość, to jeżdzij codziennie, nawet bez celu wyjedz na 15-20min a
po przyjeżdzie się zastanów czy wszystko zrobiłaś dobrze.
Ja jeszcze po 3tygodniach, robię drobne błędy.
pozdrawiam
powodzenia

[paluszek11]

hippolin napisał:

> Ja jeszcze po 3tygodniach, robię drobne błędy.

A ja jeszcze po 11 latach robię błędy, a mój tata po 40 latach też robi wiele
błędów. Tak po prostu jest, co wynika głównie z nieznajomości (a jednak!)
przepisów.

A co do moich początków, to wyjeżdżałam codziennie "na Warszawę" wieczorem na
około godzinę, z ojcem z boku lub z kimś bliskim jeżdżącym. I było super. Po
miesiącu czułam się swobodnie, a dzisiaj śmigam (ale ciągle robię błędy)

Pozdrawiam i życzę wszystkim szerokich dróg.

[Gość: karolina]

Najlepiej od razu po odebraniu prawa jazdy jeździć i to codziennie. Najpierw
parę godzin z kimś - bo i raźniej, i bezpieczniej (co dwie pary oczu to nie
jedna :-). Potem samodzielnie wcześnie rano lub wieczorem.
Mam prawo jazdy od 3 tygodni i jeżdżę już sama po Warszawie, zaliczyłam też
trasę do Katowic i z powrotem. Juz się nie boję jeździć, ale oczywiście wciąż
jestem bardzo ostrożna (aż do przesady). A co do bycia ciapą - wiadomo, że
popełniam błędy i niekiedy jestem "obtrąbiona". Ale kiedy widzę co wyprawiają
inni kierowcy - mam wrażenie, że 70 % z nich uczy się dopiero jeździć (i dopiero
poznaje przepisy). Dlatego nie mam już kompleksu początkującego kierowcy.

[Gość: hfwkjhfwaf]

a wiecie co jest najgorsze?
Zrobiłąm prawo jazdy, za drugim razem, ale zrobiłąm. próbowałam jeździć jak
najwięcej, a to niestety była zima. zawsze się trochę bałam, ale próbowałam
przełamać to w sobie. No i niestety pewnego razu w czasie paskudnej pogody
wpadłam w poślizg na ruchliwej trasie. Nie umiałam z niego wyjść i bum. Na
kursie ćwiczyłam takie manewry kilka razy z instruktorm, ale co z tego jak w
kryzysowej sytuacji zamarłam. NA szczęście nikomu się nic nie stało: I Bogu
dzięki. (czego nie można powiedziec o samochodzie ) Minęło już pół roku a ja i
tak nie potrafię się przełamać. Wszyscy się naokoło ze mnie śmieją, zwłaszcza,
że przed egzaminem z prawka wykupiłam tyle godzin dodatkowych że to aż wstyd. A
największe wyrzuty sumienia mam z tego powodu, że przed wypadkiem szło mi coraz
lepiej, coraz płynniej. A teraz jak pewnie wreszcie się przełamie i wsiądę na
nowo za kierownicę to mi samochód na każdym rondzie będzie gasł. Załamka :(

[Gość: Radek]

Masz chyba niewłaściwe podejście. Inni ludzie robią gorsze rzeczy i zupełnie
się nimi nie przejmują. Spójrz na to z innej strony. Twoje błędy to nie porażka
tylko nauka, której inaczej byś nie zdobyła. Serio. To czego się przy tym
poślizgu nauczyłaś, możesz w przyszłości wykorzystać. A druga sprawa wstyd i
wyrzuty sumienia za coś, co było w przeszłości, to niczemu nie służące karanie
się. Wyrzuty sumienia biorą się ze świadomości, że niedostatecznie opanowałaś
jazdy, a z drugiej strony są GŁÓWNĄ przeszkodą w jej opanowaniu. I jeszcze
jedna sprawa. Boję się że to, co Ty myślisz, że inni o Tobie myślą, niewiele ma
się do rzeczywistości. Dlatego olej to, co inni mogą sobie na ten temat
pomyśleć. :-)

[Gość: hwhsbfjfnfjff]

Dzięki. Przełamałam się i wsiadłam dzisiaj rano (o 7 żeby nie było ruchu) do
samochodu i pojechałam po wodę, do sklepu i tak sobie po osiedlu. Pomogło.
Najważniejsze że mam ochotę jeździć tak codziennie, powoli wybierać coraz
trudniejsze trasy, nawet jakbym miała się tak czaić przez kilka lat o 7 rano w
sobotę :)
PS. Pół roku nie jeździłam i dostałam skurczu w lewej nodze od sprzęgła przy
parkowaniu ;)
Jeszcze raz dziękuję za pocieszenie.

[Gość: Radek]

A widzisz? Nie ma się czym przejmować. Jazda za kółkiem może być nie tylko
użyteczna ale i przyjemna. Jeśli Cię to pocieszy, to naprawdę myślę tak, jak
napisałem. Większość naszych problemów zaczyna się i kończy wyłącznie w naszej
głowie. Łatwiej się ich pozbyć, jeśli ktoś naprawdę zda sobie z tego sprawę. Ty
jesteś na dobrej drodze. :-) Po tylu godzinach spędzonych za kierownicą
umiejętności Ci z pewnością nie brakuje, a brakuje Ci co najwyżej pewności
siebie. :-)

stres stres stres

[Gość: camel]

to niestety wina kursow w Polsce.
Malo jazd po miescie, a duzo po placu.
Zaraz po zrobieniu prawa jazdy, zeby udowodnic sobie ze potrafie jezdzic
wypozyczylem sobie samochod na Grand Canarii i pojechalem dookola wyspy.
NIGDY WIECEJ!!!!!!!! To byl koszmar. Jechalem ze 35 km na godz, za mna trabili,
malo nie spowodowalem 2 wypadkow. No coz, ale za to potem po plaskim terenie
juz bylo lepiej:))

Polecam jazde w miejscach malo uczesczanych .

camel

[Gość: marta]

Ja z kolei mam inny problem. Mi ojciec nie daje prowadzic bo "masz jeszcze
czas". Zdalam za pierwszym razem, ale nie uwazam sie za eksperta. Nie chce
jezdzic sama, ale on mi nawet nie pozwala z nim na miejscu pasazera bo jeszcze
rozbije i co wtedy. Szlag mnie trafia! Nie macie pojecia jak czlowiekowi spada
poczucie wartosci jak cos taiego slyszy... Jak mam udowodnic ze nie jestem
tragiczna za kolkiem jak mi sie nie daje szansy?!?

[Gość: alakama]

to spróbuj poprosic tatę, żeby na początku pojechał z toba na jakiejś małej
wiosce, na placu, dużym parkingu - tam, gdzie nia ma ruchu. Może jak zobaczy,
że sobie radzisz to pojeździcie na jakimś osiedlu, gdzie nie ma dużego ruchu-
np. w sobotę czy w niedzielę rano. Możesz go też przekupić: upiecz taty
ulubione ciasto i błagaj na kolanach. Powinien się zgodzić :)
A jeśli nic z tego, to może zacznij zbierać pieniążki na jakiegoś grata -
takiego co w razie czego nie szkoda.

[hippolin]

Skoro nie musisz to może lepiej nie jeżdzić?
Moi rodzice nie mają prawka, ja lubię jeżdzić autem, więc na początku
uprzykrzałem im życie że to Oni powinni zrobić. Jak miałem 12lat (6lat temu)
doszedłem do wniosku, że to raczej bezskuteczne, od tego czasu to postanowiłem
tylko czekać i liczyć na siebie. Nieżle musiałem się też namęczyć, żeby mi
pozwolili iść na kurs i póżniej kupić samochód, ale po takim czasie, jakoś to
zaakceptowali. Dziś jestem posiadaczem auta i patrzę na sprawę inaczej. Nie mam
możliwości czerpania przyjemności z jazdy bo nie mam na to czasu, jak prowadzę
to się koncentruję na jeżdzie i wprost przeciwnie, chętnie bym sobie usiadł
jako pasażer i delektował jazdą, nie martwił że coś żle zrobię. Doszły mi tylko
dodatkowe kłopoty, bo muszę dbać o samochód no i koszty.
W Twojej sytuacji to musisz udowodnić tacie, że już jest ten czas, że jesteś
odpowiedzialna, a nie dzieckiem które chce się pobawić, albo szpanować!
Skoro już zrobiłaś prawko to wypadałoby od czasu do czasu sobie potranować,
masz w tym troche racji. A może tatuś lubi się napić? Bardzo dobry pretekst,
żeby przechwycić kluczyki.
Jeszcze podam kilka porad:
-unikaj pochopnych decyzji, jak nie wiesz co robić to zawsze lepiej zwolnić niż
przyspieszyć
-nie jeżdzij szybciej niż czujesz się bezpiecznie
-nie spiesz się
pozdrawiam

[szymcior3]

Zaraz po zdanym egzaminie jeździć, jeździć i jeszcze raz jeździć gdy tylko
nadaży się okazja, to co było na kursie to stanowczo za mało i trzeba sie
podszkolić jeżdżąc już samemu. Jak przejedziesz 10 tys km to możesz wtedy
zrobić sobie przerwe ale nigdy w życiu zaraz po egzaminie, chyba, że chcesz
wykupywać sobbie potem dodatkowe godziny. Samochód to nie zabawka a miasto nie
plansza z pionkami, tu się liczy wprawa i doświadczenie, a nie nabędziesz go
siedząc w domu

[Gość: Rybka]

Samodzielnie,jeżdżę od pół roku.Jakoś mi do tej pory wychodziło.Jazda sprawia
mi przyjemność.Oczywiście jak każdy młody kierowca,popełniam błędy i czasami
jak coś mi niewyjdzie tak jak bym chciała czuję się strasznie zdołowana.Tak
jak dzisiaj miałam potworny problem z włączeniem się do ruchu.Padał deszcz,
było ciemno,a ja w mojej ocenie sytuacji czekałam za długo.I chociaż nikt
z tyłu za mną nietrąbił,to ja zastanawiałam się co lepsze.Wyskoczyć i
ryzykować ,czy uwzględnić trudne warunki i poczekać.Teraz myślę co lepsze zimą,
przeczekać do wiosny ,czy jeżdzić? Wogóle to żałuję,że niema szkół,które uczą
jazdy w trudnych warunkach.Interesuje mnie jak wy radziliście sobie napoczątku z
jazda w trudnych warunkach,typu śnieg,gololedź itp?.

[Gość: malw.]

Moze jeszcze jakieś rady?
Ja jeździlam 2 lata w USA (w Polsce tylko na kursie, do egzaminu podchodziłam raz,
nie zdałam na placu), głównie po rozwlekłym miasteczku, bez większych problemów,
choć nie jeżdżę odważnie. Ale po Warszawie boję się jeździc :-( Bo nie ma strzałek
do skrętu w lewo (buuu, dlaczego?), bo inni jeżdżą zbyt szybko i nie używają
kierunkowskazów, bo łatwo się wkurzają i trąbią, bo jest tyle rond i pseudorond i
tylu pieszych przechodzących ulicę w niedozwolonych miejscach, skomplikowane
skrzyżowania, ciasne parkingi, tramwaje (!). Na pewno muszę nauczyć się jeszcze
raz polskich przepisów, ale czy to uchroni mnie przed zostaniem na środku
skrzyżowania na torach tramwajowych przy skręcaniu w lewo w zatłoczonym
mieście?

ciapa na drodze

[s_anna]

hey
postanowialam kontunuowac watek bo widze ze wciaz aktualny
ja ostatnio, a zdalam w styczniu, po kazdej jezdzie z moim ojcem na fotelu
pasazera dostaje wrecz drgawek
boje sie cokolwiek zrobic, albo mi gasnie, albo za wolno reaguje
nie wiem dlaczego tak jest..tzn wiem, poprostu nie mam obycia i boje sie
jezdzic ;(
boje sie ze jak wjade na skrzyzowanie, to w mercu myla mi sie biegi ...
na kursie jezdzilam puntem,...teraz jezdze mercedesem ojca i najbardziej
przeraza mnie jego rozmiar ;(
no juz, musialam sie wyzalic, boje sie ze nigdy nie bede dobrym kierowca;(

pocieszcie poczatkujaca i badzcie wyrozumiali jak mnie spotkacie :p

[Gość: anna]

a jak wy sobie radzicie?

[Gość: Agnieszka]

Radzę sobie nieźle. Co najgorsze głównie w trasie - mąż anektuje samochód w
tygodnu - zresztą faktycznie jemu bardziej potrzebny bo w pracy musi jeździć
często z miejsca na miejsce i ja prowadzę głównie w weekendy. Trasę na Mazury
mam już obcykaną:) Ale boję się pojechać 'na miasto', chociaż prawko robiłam w
centrum Warszawy. Ostatnio pierwszy raz jechałam sama (do tej pory zawsze z
mężem) i było nieźle - poważnych błędów nie popełniłam, sytuacji kryzysowych nie
spowodowałam, zaparkować mi się udało 'w liniach', tylko nie wiem dlaczego
usiłowałam ruszać z trójki:)))) do tej pory mi się to nie zdarzało. Mąż już się
cieszy, że zakupy będę odwalać samodzielnie.

[Gość: lluussiiaa]

Nie rozumiem dlaczego boicie sie jezdzic po warszawie? Przeciez tu sa pasy,
duzo samochodów wiec mozna jechac dokladnie tak jak inne samochody. Dla mnie
wiekszym problemem jest droga drugorzedna, waska, z koleinami i wyrwami po
bokach, bez namalowanego pasa pośrodku. Wtedy jak mam sie rozminąc z jakims
autobusem czy nawet jakimkolwiek innym autem jadącym z przeciwnego kierunku to
zawsze zwalniam bo wydaje mi sie ze zawadzimy się lusterkami. Takich tras
bardzo nie lubię ale są nieuniknione jak się chce dojechać w konkretne miejsce.
Nie przerażają mnie natomiast skręty w lewo ani tramwaje ani duza ilośc
samochodów. Prawko mam od maja zeszłego roku i już w czerwcu byłam 2 razy na
śląsku, w lipcu na Mazurach a w sierpniu pojechałam nad morze. No i ciągle nie
lubie wąskich dróg.

[Gość: Agnieszka]

Ponieważ ćwiczę głównie w trasie polubiłam już wąskie drogi, bo po prostu
nauczyłam się po nich jeździć. Nie przeraził mnie nawet tir, który wypadł na
mnie na zakręcie ścinając sobie jak ta lala - musiała zwiewać na takie pobocze z
dziurami - i nic nie boję sie. A w Warszawie boję się tylko jednego - nie
skrętów w lewo, nie komunikacji miejskiej tylko zmiany pasa w korku - no po
prostu wpychać się nie umiem :(

[Gość: lluussiiaa]

Tak masz rację z tą zmianą pasa ruchu w korku rzeczywiście na początku było
ciężko. Ja kiedyś zmieniałam pas na ten, który chciałam dużo wcześniej niż to
było potrzebne po prostu korzystałam z okazji że teraz można i to robiłam żeby
nie czekać na tą chwilę w której koniecznie już muszę być na właściwym pasie a
tu np. się nie da bo jadą i jadą. Ale teraz już spoko. Już nie panikuję dużo
wcześniej po prostu daję sygnał że chcę zmienić i bardzo zbliżam się do
sąsiedniego pasa albo nawet ciut dalej i wpuszczą.

[cytrynowe_pole]

up,up :)
może ktoś ma nowe porady ;))?

[Gość: yka]

To ja poradzę, przyklejanie klonowych listków na szybach. Zawsze to jakiś
sygnał i można liczyć (przy wpadce) na wyrozumiałość innych, doświadczonych.
Niestety tak już jest, że rajdowcy nie mają cierpliwości dla tych, którzy są
zbyt ostrożni, bo nie mają wprawy. Proponuję to olać i śmiało jechać dalej.
Ja już postanowiłam (chociaż prawka jeszcze nie posiadam), że obkleję się tymi
listkami z każdej strony i żeby nie wiem co, będę jeździć, w dodatku z małym
dzieckiem na tylnym siedzeniu...
Praktyka czyni mistrza.

[alekwrobel]

Szanowni Państwo!

Jestem psychologiem. Badam stres członków rodziny osób, które były pacjentami OIT.
Zwracam się z ogromną prośbą o wypełnienie formularza.

Z poważaniem
Aleksandra Pawlak
forms.gle/mqxGrA6fw8LEUf6p9