Czy inteligencja odpycha facetow?

[f_m]

Czasami mam takie wrazenie i doswiadczenie. Osoby, ktore lubia tylko ludzi
skromnych moga juz zrezygnowac z czytania tego postu, bo zamierzam pisac o
sobie pozytywy. Nie chodzi o to, zeby byc w sobie zadufanym, nie o to tez
nie. Ale wracajac do meritum.

Wydaje mi sie, ze z poczatku inteligencja facetom imponuje. Sa zauroczeni
partnerka, ktora cos soba reprezentuje, studiuje, zna jezyki itd. A po jakims
czasie ta sytuacja ich przerasta. Byc moze nie jest to efekt inteligencji a
czegos innego. (zdaje sobie zprawe z tego, ze pisze chaotycznie , bo zabardzo
nie wiem jak to ugryzc). Spotykajac sie z roznymi mezczyznami, mam nieodparte
wrazenie, ze sie boja kobiety, ktora ma ambicje i cos do powiedzenia. Jest
swietna jako os do pogadania, pokazania sie wsrod znajomych ale nie jako
partnerka? To co poczatkowo staje sie atutem kobiety za chwile jest jej
wielka wada. Mam wrazenie, ze nie przytakujac, gdy (wg. mnie) facet mowi
bzdury, ( a jednoczesnie nie klocac sie z nim, tylko wymieniajac poglady)
jakos trace jako kobieta. Nie wiem na czym to polega? Nie potrafie byc slodka
idiotka (choc probowalam):( Dodam ze nie spotykam sie z jakimis "dziwnymi
typami" tylko z mezczyznami takze, wyksztalconymi i robiacymi kariery. Jestem
atrakcyjna kobieta, szczupla, wysoka itd.

Tak

[Gość: iskierka]

Opinie moich kolegów (wydziały elekronika i informatyka na politechnice)
- "nie lubie rozmawiac z dziewczynami z polibudy bo zawsze wiedzą o czym mówię"
- "nie lubię jak dziewczyna wie więcej niż ja"
Pozostałe reakcje: chłopak bierze wodę w usta i tyle go widziano. Generalnie to
nie sama inteligencja odpycha, ale zwycięstwo nad mężczyzną, kiedy dziewczyna ma
rację i szybciej myśli od chłopaka, a ten nie może jej zaimponowac ani jej
zdominować.

Statystycznie rzadko zdarzają się b. inteligente kobiety i podobno wśród ludzi
wysoce inteligentych proporcje mężczyzn do kobiet są bardzo duże (powyżej 150
rzędu bodajże 100: 1)

[miriammiriam]

> Statystycznie rzadko zdarzają się b. inteligente kobiety i podobno wśród ludzi
> wysoce inteligentych proporcje mężczyzn do kobiet są bardzo duże (powyżej 150
> rzędu bodajże 100: 1)

mogłabyś podać źródło tych bredni?

[uri_ja]

...tych inteligentnych, z doświadcczenia wiem, nie!
******************************************
myślę więc jestem- powiedziałam i zniknęłam!
stary dowcip, wiem...

[Gość: Lena]

Podzielam zdanie :-)))

[Gość: Szarak1]

Inteligencja raczej nie odpycha, bardziej udowadnianie jaka to ja jestem
mądra:) Myślę ,ze łebska dziewczyna ,to wyzwanie dla faceta.Jeżeli jest do tego
ładna , to warto powalczyć o takie cudo.
f_m ,trochę cierpliwości. Czy ty wiesz jakie figle los potrafi płatać?

[triss_merigold6]

Zależy jakich. Spotykałam panów, których fascynowało to, że studiuję dwa
kierunki, mam różne zainteresowania i dość rozległą wiedzę ogólną. Potem
świadmość, że niewiele mi imponuje, męczyła, drażniła i frustrowała. Ponieważ
potrafiłam publicznie, podczas wymiany poglądów, dyskusji, powiedzieć własnemu
chłopu, że nie ma racji, że się myli (popełnia błąd merytoryczny) to były
kwasy. Wolałabym sobie rękę uciąć niż byc słodka idiotką, kiedy próbowałam
miałam nieodpoarte poczucie komizmu sytuacji.
Na szczęście spotkałam takiego, któremu odpowiadam z wzajemnością. Normalny,
fajny facet bez kompleksów.

[Gość: Randall]

> Potem świadmość, że niewiele mi imponuje, męczyła, drażniła i frustrowała

A to akurat nie jest pochodną wysokiej inteligencji. Wręcz przeciwnie,
rzekłbym. Docenianie zalet w innych ludziach, dostrzeganie w nich pozytywów
niejednokrotnie imponujących - rzadka umiejętność. Tym rzadsza, że nie w cenie.
Lepiej szukać wszystkiego, co fajne i ciekawe, w sobie, no nie?

[kochanica.francuza]

Gość portalu: Randall napisał(a):

> > Potem świadmość, że niewiele mi imponuje, męczyła, drażniła i frustrowała
>
> A to akurat nie jest pochodną wysokiej inteligencji. Wręcz przeciwnie,
> rzekłbym. Docenianie zalet w innych ludziach, dostrzeganie w nich pozytywów
> niejednokrotnie imponujących - rzadka umiejętność. Tym rzadsza, że nie w
cenie.

To znaczy, że kobiecie inteligentnej KAZDY facet ma imponować, kolego?
Chcialoby sie!
>
> Lepiej szukać wszystkiego, co fajne i ciekawe, w sobie, no nie?

[organza18]

Zgadzam się w zupełności z kolegą Randallem. Jak sama autorka postu
stwierdziła : "Dodam ze nie spotykam sie z jakimis "dziwnymi
typami" tylko z mezczyznami takze, wyksztalconymi i robiacymi kariery"...

także w czym rzecz? Zaprzeczasz sama sobie droga f_m!!! Co i przede wszystkim
kto Twoim zdaniem zasługuje w takim razie na zainteresowanie?
W moim mniemaniu, interesujący mężczyzni nie stronią absolutnie od kobiet
inteligentnych, chyba, ze sami stwarzają pozory ludzi na poziomie i w
konfrontacji z kobietą naprawdę inteligentną zostają zdegradowani-bo tak
naprawdę nie nadążają za jej tokiem rozumowania i są zmuszeni się wycofać by
się nie skompromitować... Zastanów się, czy przypadkiem właśnie z takimi nie
miałaś do czynienia.
Udowodnione zostało,że silni emocjonalnie i intelektualnie panowie szukają
sobie podobnych partnerek życiowych. Jeśli zaś twierdzisz, że "odstraszasz"
mężczyzn swoja inteligencją i elokwencją, no to cóż.. może masz małe problemy
ze zbyt wysokim ego??? albo komlpeksy? Może za wszelka cenę chcesz udowodnić
wszystkim dookoła, że masz rację (która nią jest jedynie w Twoim przekonaniu) i
właśnie w ten sposób się kompromitujesz-nawet nie zdając sobie z tego sprawy.
Nie dziwię się, że Oni uciekają od Ciebie... Bo widzisz-polemiki i dyskusje z
ludźmi na poziomie wymagają nie tylko dwóch fakultetów, tudzież znajomości
obcych języków etc.... Niezbędną jest jeszcze kultura osobista, skromność,
umiejętność dostosowywania się do miejsca i sytuacji. A fakt, że jak sama
stiwerdziłaś, Twoja wypowiedź jest chaotyczna (bo nie wiesz "jak to ugryźć"...)
teź o czymś świadczy... Wypowiedź powinna być składna-to przede wszystkim-
myślałam, że wiesz o czym mówisz.
Na sukces składa się wiele czynników-nie tylko uroda i inteligencja idąca w
parze z dość wąsko zarysowaną wiedzą na temat kontaktów międzyludzkich i
relacji z innymi....
pozdrawiam :)

[maryi_ann]

mialas szczescie ze ci nie dal w morde

[miriammiriam]

>Ponieważ
> potrafiłam publicznie, podczas wymiany poglądów, dyskusji, powiedzieć
>własnemu
> chłopu, że nie ma racji, że się myli (popełnia błąd merytoryczny) to były
> kwasy. Wolałabym sobie rękę uciąć niż byc słodka idiotką

bardzo nie ładnie, pewna pobłażliwość dla czyichś błędów to nie jest udawanie
idiotki, powiedziałabym nawet że czasem jest wręcz przeciwnie

[judytak]

którego odpycha, ten i tak nie jest wart zachodu ;o)
ale zawsze lepiej, jeśli kobieta i mężczyzna mają różne "specjalizacje", wtedy
każdy może szczerze podziwiać drugiego bez groźby rywalizacji ;o)

[uri_ja]

judytak napisała:

> którego odpycha, ten i tak nie jest wart zachodu ;o)
> ale zawsze lepiej, jeśli kobieta i mężczyzna mają różne "specjalizacje",
wtedy
> każdy może szczerze podziwiać drugiego bez groźby rywalizacji ;o)
... o właśnie!

[miriammiriam]

> ale zawsze lepiej, jeśli kobieta i mężczyzna mają różne "specjalizacje",
wtedy
> każdy może szczerze podziwiać drugiego bez groźby rywalizacji ;o)

nie wiem, czy *zawsze*, ale generalnie sie zgadzam, partnerów do
merytorycznych dyskusji z mojej dziedziny mam aż nadto, w dodatku mamy tak
wąskie specjalizacje, że ludzie z tego samego instytutu czasem nie mają pojęcia
o czym gada ich kolega, jednak ze zrozumieniem kiwają głowami, publiczne
gnojenie "swoich" jest bardzo źle postrzegane. zupełnie nie mam potrzeby
prowadzenia prywatnych rozmów na wysokim poziomie merytorycznym, przeszło mi
kilka lat temu. IMHO jeśli ktoś jest ekspertem w jakiejś dziedzinie to po
przekroczeniu pewnego poziomu wiedzy obojetnieje na mniejsze lub większe
nieuctwo innych ludzi, nabiera też dystansu do własnych braków w innych
obszarach i ta cała "inteligencja" w rozumieniu potocznym znacznie traci na
atrakcyjności.

Zgadzam się...

[undyna]

... z Tobą Miriammiriam, a dokładnie z tym co napisałaś w tym wątku i w
poprzednim:)
Jak to przeczytałam, to musiałam się dopisać:)

[morgana_le_fay]

Ja też z wami obiema.

pzdr.
morgana

[zlewozmywak1]

Nie opowiadaj, że wszyscy tacy są. Ja wiem że część panien często dużo gada,
głośno i od rzeczy (faceci też) , ale ta niechęć do inteligentnych kobiet
dotyczy pocących sie chłoptasi. Ja tam lubie babki kompetentne z równoczesna
świadomością, że jak o czymś pojęcia nie maja to sie nie wypowiadają na dany
temat ze 100% pewnością (facetów też to dotyczy)i uporem w przekonywaniu dla
sportu.

[Gość: kohol]

f_m napisała:

> Wydaje mi sie, ze z poczatku inteligencja facetom imponuje. Sa zauroczeni
> partnerka, ktora cos soba reprezentuje, studiuje, zna jezyki itd. A po jakims
> czasie ta sytuacja ich przerasta.

Jak zawsze - to zależy :D
Nie każdy facet unika inteligentnych kobiet, choć spotkałam paru, którzy od
razu stwierdzali, że ich kobieta MUSI być mniej inteligentna, to taka
preferencja ich po prostu - taka jak to, że wolą blondynki bardziej niz rude,
może jakiś kompleks czy coś takiego.
Jednak jeśli chodzi o facetów z naprawdę dużo wyższą niż przecietna
inteligencją, to takim było to bądź obojętne, bądź wręcz chcieliby partnerkę o
wyższym IQ. Może umieją to docenić odcinając się od jakichś chorych ambicji, po
prostu docenią taką wartość u swojej kobiety.
Jestem z facetem, który twierdzi, że jestem inteligentniejsza od niego i to mu
odpowiada (wg mnie mamy podobne IQ).

[Gość: del Kichote]

"Oni maja kompleksy" - a to dobre. No i gdzie ta wasza, panienki tutejsze, inteligencja, na co wam ona, skoro tak bardzo nie potraficie zobaczyc, skad biora sie wasze problemy z facetami?... Kariery, wyksztalcenie, i wszystko na nic, nic nie pomaga na tak prozaiczny problem??? I nawet wysokie wyniki 'testow IQ' tez nie pomagaja? Biedactwa, och jejku, przez tylu zakomplesionych facetow :)))).
"Nasze IQ jest chyba rowne", a to dopiero, he! :))). Nie "nasze IQ" tylko wasze poslugiwanie sie chwytliwymi haslami przy calkowitym chyba niezrozumieniu istoty zjawiska i (z tego co piszecie wynika to jednoznacznie) poteznie rozbudowanym "ego", jest tylko kolenym-kolejnym dowodem na to, ze jestescie panienki - jak widac niezaleznie od wyksztalcenia, kariery, IQ - po prostu... 'glupie'.
A najlepsze jest to, ze jestescie glupie nawet wtedy, jak macie racje, serio!

ps.: Ale ubaw :)). Chociaz wlasciwie powinno mi byc was zal, ale... jakos mi sie nie chce was zalowac (ciekawe, czemu?:))), mimo, ze nie sa wasza wina ograniczenia waszej swiadomosci.

[morgana_le_fay]

Gość portalu: del Kichote napisał(a):

> "Oni maja kompleksy" - a to dobre

Mają, mają, bo jak by nie mieli, to wypisując podobny paszkwil przynajmniej by
się logowali

:P

[Gość: Miang]

"a u was Murzynów biją"

[Gość: kohol]

Gość portalu: del Kichote napisał(a):

> "Oni maja kompleksy" - a to dobre.

Ziew. Napisałam, że może i dodałam "czy coś takiego". Ale Wasza Wybiórczość nie
raczyła tego dostrzec.
Poza tym głęboka wiedza teoretyczna poparta doświadczeniem pozwala mi
formułowac tego typu wnioski :P

> No i gdzie ta wasza, panienki tutejsze, inte
> ligencja, na co wam ona, skoro tak bardzo nie potraficie zobaczyc, skad biora
s
> ie wasze problemy z facetami?...

Jakie problemy, Kolego?

> "Nasze IQ jest chyba rowne", a to dopiero, he! :))). Nie "nasze IQ" tylko
wasze
> poslugiwanie sie chwytliwymi haslami przy calkowitym chyba niezrozumieniu isto
> ty zjawiska

Pozwól, że będe trwała przy swoim stanowisku. Tak się składa, że wiem co nieco
na temat inteligencji i wnioski o braku różnic między IQ moim i mojego faceta
mogę sobie formułowac do woli.

> panienki

Panie.

Bełkoczesz i pienisz się tylko tak sobie czy masz jakiś cel? Bo że bełkoczesz -
widać to jednoznacznie.

[pom]

Odpycha, na szczęście nie wszystkich.
Trzeba po prostu trafić na lepszego zawodnika od siebie. A to nie jest łatwe,
zważywszy, że inteligentnych kobiet, które w dodatku inteligencję swoją
rozwijają, jest całkiem sporo.
Też cierpiałam. Ale cierpliwie czekałam, bo udawanie głupszej niż się jest to
samobój.

Miałam szczeście i trafiłam na takiego, który nie ma kompleksów.:)

Odpycha ale nie inteligencja a zadufanie w sobie

[wojtek_blankietowy]

Facetow jak chyba rowniez kobiety odpycha zadufanie w sobie. Swiadomosc ze ktos
sie zachowuje jakby zjadl wszytskie rozumy na krotka mete moze jest smieszna
ale potem tylko zalosna. Niestety wiele kobiet tak sie zachowuje.

[lolyta]

wojtek_blankietowy napisaŠŻ:

> Facetow jak chyba rowniez kobiety odpycha zadufanie w sobie. Swiadomosc ze
ktos
>
> sie zachowuje jakby zjadl wszytskie rozumy na krotka mete moze jest smieszna

ekhem... w zasadzie zgadzam sie z koelga blankietowym, tylko wymienilabym slowo
"kobiet" na "ludzi".

[losiu4]

lolyta napisała:

> ekhem... w zasadzie zgadzam sie z koelga blankietowym, tylko wymienilabym
> slowo "kobiet" na "ludzi".

ekhm... ja bym jednak pojęć nie mieszał ;))

Pozdrawiam

Losiu

[Gość: Bolek]

jedynie przemądrzałe baby :)

[Gość: dokładnie ;) n/t]

[pom]

Aaaa to zupełnie inna historia.
Mnie przemądrzali faceci nie odpychają, albowiem dostarczają sporo frajdy.:)

[Gość: Bolek]

Bo trudno znaleść w twoim zawodzie (nie)przemądrzałą babę :)

pom napisała:

> Aaaa to zupełnie inna historia.
> Mnie przemądrzali faceci nie odpychają, albowiem dostarczają sporo frajdy.:)

[pom]

Nie pier...ol, tylko chodź napić się wódki.:)

[Gość: Bolek]

Gdym pier..lił, to bym tyłkiem ruszał :)

A co, stawiasz ?

[undyna]

Nie wiem czy jestem inteligentna, zależy do kogo się porównam, ale jeśli zdarzy
mi się w kontaktach z mężczyznami trafić w sedno swoją wypowiedzią, widzę w ich
oczach błysk aprobaty i czegoś w rodzaju miłego zaskoczenia, nigdy też nikomu w
sposób bezwględny nie mówię, że nie ma racji, robię to dyskretnie i z poczuciem
humoru, nie urażam dzięki temu niczej dumy i pozwalam wyjść z twarzą z gafy, a
przynajmniej się staram:), od innych też tego oczekuję wobec siebie, bo nie
zawsze ktoś nie ma racji, nieraz po prostu użył niezbyt trafnego sformułowania,
albo za szybko coś powiedział. Pozdro:)

[Gość: Miang]

Inteligencja może być róznego rodzaju. Albo zdolność do rozwiązywania łamigówek
(testy IQ), albo zdolność zrozumienia że nie wypada co chwile w towarzystwie
udowadniać facetowi jaki z niego głąb. Ten drugi rodzaj inteligencji na pewno
nie odpycha facetów.

[pom]

Sęk, w tym, że rzeczowe kontrargumenty są odbierane niejednokrotnie jako cios w
godnośc mężczyzny. Niestety. A wiadomo, że jeśli brakuje argumentów
merytorycznych, zaczynaja sie wycieczki personalne. Dotyczy to oczywiście
kobiet jak i mezczyzn.
Jasne, że ważnym jest, by przedstawiać swoje zdanie w sposób taktowny i nie
wytykający cudzej ingorancji. Ale to już jest kwestia wyczucia i empatii, nie
zaś płci.

[Gość: Miang]

według "Mężczyźni są z Marsa, kobiety z Wenus" to statystycznie faceci są
bardziej wyczuleni na takie sprawy

[art_koneser]

Na szczęście nie jest prawdą, że każdego mężczyznę inteligencja u kobiety
przeraża! Powiem więcej, dla wielu z nas nie ma większego afrodyzjaka, niż
kobieta, która jest w stanie zaimponować swą elekwencją i erudycją! Niewiele
jest przyjemniejszych rzeczy nad tę, gdy... kobieta Cię rozumie! ;-) A
najprzyjemniejszym faktem może być, gdy to ona właśnie prowadzi linię
skomplikowanego wątku!

Z kolei, strasznie smutnym faktem jest, gdy w towarzystwie (ktokolwiek,
niezależnie od płci, choć mówimy raczej o kontekście relacji damsko - męskiej)
znajdzie się ktoś, kto robi "maślane oczy" i "głupie miny" a brak merytorycznej
znajomości tematu nadrabia tanimi, nierzadko sprośnymi "tekstami".

Osobiście preferuję towarzystwo kobiet, które szanują wiedzę, znają jej wartość
a przez to i swoją. Natomiast nie zauważam w ogóle "wydmuszek", które
uwierzyły, że ich siła niesiona jest makijażem, opalenizną i modną torebką. Te
ostatnie horrendalnie męczą. Znudziło mi się rozmawiać tylko o przysłowiowej
pogodzie i imprezowych planach na weekend.

[morgana_le_fay]

f_m napisała:
Spotykajac sie z roznymi mezczyznami, mam nieodparte
> wrazenie, ze sie boja kobiety, ktora ma ambicje i cos do powiedzenia
(...)
Dodam ze nie spotykam sie z jakimis "dziwnymi
> typami" tylko z mezczyznami takze, wyksztalconymi i robiacymi kariery


Moim zdaniem tzw. wykształcenie/robienie kariery nie mają w tym wypadku
znaczenia. A Ty widzisz tu jakiś związek?

pozdrawiam.
morgana

[katee1]

Bardzo , bardzo dobrze Cie rozumiem !

Dziwna sprawa... niełatwo ujać temat tak,żeby zostac dobrze zrozumianym i
nikogo nie urazić.
Na poczatku męzczyzna jest oczarowany. Spotkał "piekną, wykształcona, madrą..."
ach... dumny chwali sie wszystkim.... A póxniej zaczyna to być problemem.
U mnie jest tak... Mój partner jest wykszatłcony, ja tez... Od jakiegos czasu
sie "zremy" ... A ja ciagfle słysze " jak ja mam z toba dyskutować skoro Ty
masz na wszystko odpowiedz". Mam odpowiedz, bo wszystko co robie mam dobrze
przemyślane i umotywowane. Jak dyskutejemy, ja w lot wyłapuje sytuacje które
moge przytoczyc w rozmowie i po jakimś czasie miażdzę Go. Jemu tych argumentów
brakuje. Ale uwierzcie mi. To jest dla mnie wielki problem. Nie mam się czym tu
chwalić. Ale zrozumcie, że nie potrafie w dyskusji nagle spuscic głowę i
powiedziec... "yyy... yyy... nooo to... ja ... juz nieee wiem... pewnie masz
rację Złotko....". Moze problem polega własnie na tym,że nie moge odpuscić. M-F
masz podobne spojrzenie?

Pozdrawiam Was wszystkich

Katee

[art_koneser]

> Bardzo , bardzo dobrze Cie rozumiem !
>
> Dziwna sprawa... niełatwo ujać temat tak,żeby zostac dobrze zrozumianym i
> nikogo nie urazić.
> Na poczatku męzczyzna jest oczarowany. Spotkał "piekną, wykształcona,
> madrą..." ach... dumny chwali sie wszystkim.... A póxniej zaczyna to być
> problemem. U mnie jest tak... Mój partner jest wykszatłcony, ja tez... Od
> jakiegos czasu sie "zremy" ... A ja ciagfle słysze " jak ja mam z toba
> dyskutować skoro Ty masz na wszystko odpowiedz". Mam odpowiedz, bo wszystko
> co robie mam dobrze przemyślane i umotywowane. Jak dyskutejemy, ja w lot
> wyłapuje sytuacje które moge przytoczyc w rozmowie i po jakimś czasie miażdzę
> Go. Jemu tych argumentów brakuje. Ale uwierzcie mi. To jest dla mnie wielki
> problem. Nie mam się czym tu chwalić. Ale zrozumcie, że nie potrafie w
> dyskusji nagle spuscic głowę i powiedziec... "yyy... yyy... nooo to... ja ...
> juz nieee wiem... pewnie masz rację Złotko....". Moze problem polega własnie
> na tym,że nie moge odpuscić.
> [...]

Jestem mężczyzną, ale doskonale rozumiem tę sytuację! Wniosek? Nie jest to
zależne od płci... ;-)

Jakie może być rozwiązanie takich sytuacji? Uważam, że nie należy iść tropem,
który został tu podjęty i "odpuszczać sobie". Jeśli ktoś ewidentnie tkwi w
błędzie [w którymś miejscu pisałem o skrajnym przykładzie udowadniania, że
2x2=7 ;-)], to warto go z tego błędu wyprowadzać. Zwłaszcza, gdy logika jest po
naszej stronie (jak napisałaś, "wszystko co robię mam dobrze przemyślane i
umotywowane"). Cóż, "sęk w tym", by "nie pożreć się", ale na tyle przekonująco
zdradzać swe poglądy i racje, aby wypadło to "z klasą" i budziło zaufanie.

Jasne, łatwo powiedzieć, ale jak to zrobić? Zauważyłem, że doskonałym
rozwiązaniem na "bełkotliwe wywody adwersarza" jest... bardzo powolny,
stonowany "wykład" (acz nie moralizatorski!), prowadzony niezwykle logicznie.
Przecież ktoś inteligentny nie będzie w nieskończoność atakował
przekonywujących argumentów. Nie narzucajmy swych poglądów, bo to wygląda ni
mniej, nie więcej, jak dogmatyzm, ślepa wiara. Natomiast ufam, że udaje się
przekonać do pewnych racji, spokojnym, racjonalnym wywodem i dialogiem. Na
przykład dialektyką przed snem...

I... co to za "inteligencja", której w pewnym momencie brakuje merytorycznych
argumentów? Nie mieszamy czasem pojęć? ;-)

[annicca]

Panie Koneser:)
Trzy gwiazdki za odpowiedz!
Dodam tez, ze inetligencja polega tez na umiejetnosci uszanowania odmiennych
pogladow, bo czasem trudno powiedziec, kto ma racje. Zawsze mozna podyskutowac,
powymieniac sie pogladami, nauczyc sie czegos, poszerzyc horyzonty.
A udawanie slodkich idiotek jest zenujace, tez tego nie potrafie.

[art_koneser]

> [...] Dodam tez, ze inetligencja polega tez na umiejetnosci uszanowania
> odmiennych pogladow, bo czasem trudno powiedziec, kto ma racje. Zawsze mozna
> podyskutowac,powymieniac sie pogladami, nauczyc sie czegos, poszerzyc
> horyzonty. [...]

Otóż to! Zagadnienia dzisiejszego świata są na tyle rozległe [poza
oczywistościami 2x2=4 ;-)], że jeden umysł nie jest w stanie ich ogarnąć. Dawno
minęły czasy szesnastowiecznych autorytetów, w rodzaju Leonarda da Vinci [a i
tak na pewno były płaszczyzny, na polu których sobie nie radził, na przykład...
z kobietami ;-)].

Dlatego tym bardziej dziwię się ludziom, którzy "uciekają od inteligencji
partnera" (i nie jest najważniejszym, czy mężczyzna ucieka przed takową "w
kobiecie", czy odwrotnie!). Tak jak już napisałem, wszak cudny to afrodyzjak.
Gdy jest, rzecz jasna. ;-)

[morgana_le_fay]

Ode mnie tym razem najwyżej jedna gwiazdka.

art_koneser napisał:
Cóż, "sęk w tym", by "nie pożreć się", ale na tyle przekonująco
> zdradzać swe poglądy i racje, aby wypadło to "z klasą" i budziło zaufanie.
Zauważyłem, że doskonałym
> rozwiązaniem na "bełkotliwe wywody adwersarza" jest... bardzo powolny,
> stonowany "wykład" (acz nie moralizatorski!), prowadzony niezwykle logicznie.


Racja. Jest to świetny sposób. SPOSÓB. METODA z pogranicza manipulacji, na
którą odpowiedzią w praktyce może być kolejna, niekoniecznie już tak dyskretna
manipulacja. Sposób działa, o ile bełkotliwy adwersarz nie ma w zanadrzu
tajnej broni w postaci nadwyraz błyskotliwej erudycji zdolnej zostawić
spokojnego rozmówcę zawieszonego w pół słowa jego wyważonych wywodów za pomocą
jednej szybkiej riposty.

Zdecydowanie bardziej przemawia do mnie nieudowadnianie na siłę karkołomnego
równania 2x2=7. Tu przynajmniej zasady są jasne.

I jeszcze jedna uwaga: Czytając ten wątek dostrzegam pewne nieścisłości
wynikające jak się zdaje z pomieszania pojęć. Otóż to, co dla jednych jest
inteligencją inni skłonni są nazwać czystym intelektem ( w moim mniemaniu
pojęcie daleko węższe), jeszcze inni rozumieją przez to erudycję, retorykę lub
nawet excusez moi: tanie brylowanie w towarzystwie. Czy nie zanadto wkraczamy
na niebezpieczne obszary neurotycznej potrzeby stawiania na swoim w każdej
sytuacji?

[art_koneser]

> [...] Racja. Jest to świetny sposób. SPOSÓB. METODA z pogranicza manipulacji,
> na którą odpowiedzią w praktyce może być kolejna, niekoniecznie już tak
> dyskretna manipulacja. Sposób działa, o ile bełkotliwy adwersarz nie ma
> w zanadrzu tajnej broni w postaci nadwyraz błyskotliwej erudycji zdolnej
> zostawić spokojnego rozmówcę zawieszonego w pół słowa jego wyważonych
> wywodów za pomocą jednej szybkiej riposty.

Czyli lepiej przejść obojętnie wobec ewidentnego "bełkotu"? Fakt, patrząc
dalekosiężnie, "zbawiciele świata", wierzący utopijnie w jego poprawę, kończyli
nieprzyjemnie (Sokrates wypił cykutę, by nie wspomnieć o Jezusie)... ;-)))

Morgano, nie wspomniałem o jakiejś manipulacji (to jest właśnie działanie na w
oparciu o dogmaty; tak działają choćby wszelkie sekty religijne), ale mówiłem o
logicznym motywowaniu. Jeśli nasz adwersarz zastosuje "szybką ripostę",
rzeczywiście problem może się skończyć. Warunek podstawowy: owa riposta winna
być przekonująca, logiczna w swej racjonalności. Inaczej... rzeczywiście, o
jakiej inteligencji tu mówimy? Może tylko o zwykłym przekomarzaniu się,
by "mieć potrzebę postawienia na swoim", jak wspomniałaś (?). A to nie
zasługuje na wzniosłe określenie, jakim jest... inteligencja, właśnie.

> Zdecydowanie bardziej przemawia do mnie nieudowadnianie na siłę karkołomnego
> równania 2x2=7. Tu przynajmniej zasady są jasne.

Jakie zatem można mieć praktyczne propozycje rozwiązania podobnych problemów,
gdy partner (i potencjalny adwersarz) czuje się "intelektualnie stłamszony" i
wypowiada słowa: "jak ja mam z tobą dyskutować, skoro Ty masz na wszystko
odpowiedź"?

> I jeszcze jedna uwaga: Czytając ten wątek dostrzegam pewne nieścisłości
> wynikające jak się zdaje z pomieszania pojęć. Otóż to, co dla jednych jest
> inteligencją inni skłonni są nazwać czystym intelektem ( w moim mniemaniu
> pojęcie daleko węższe), jeszcze inni rozumieją przez to erudycję, retorykę
lub
> nawet excusez moi: tanie brylowanie w towarzystwie. [...]

Uważam, że "inteligencja" jest tym wszystkim, o czym wspomniałaś powyżej. No,
może nie jest warunkiem koniecznym "brylowania w towarzystwie", ale to ostatnie
często z niej wynika (nie odwrotnie - i to zapewne wykluczasz; zgadzam się!).
Dlaczego? Osoba o dużym potencjale inteligencji (ale nie zarozumialstwa) jest
niezwykle lubiana i często zapraszana na różne okazje. Oczywiście, nie mamy tu
zapewne na myśli "rubasznego brylowania na biesiadach z potokiem taniego wina"
i głośnego chamstwa.

> Czy nie zanadto wkraczamy na niebezpieczne obszary neurotycznej
> potrzeby stawiania na swoim w każdej sytuacji?

Nie chcę zamknąć tego wątku, stawiając jakąś "interpunkcyjną kropkę". Z
przyjemnością poczytam inne wypowiedzi i z chęcią poznam zupełnie odmienny
punkt widzenia w tej sprawie. Wszak nie wykluczam zweryfikowania swego
stanowiska!

Na razie Twoja wypowiedź, Morgano, nie trafiła do mnie...

[morgana_le_fay]

art_koneser napisał:
>
> Czyli lepiej przejść obojętnie wobec ewidentnego "bełkotu"? Fakt, patrząc
> dalekosiężnie, "zbawiciele świata", wierzący utopijnie w jego poprawę,
kończyli
>
> nieprzyjemnie (Sokrates wypił cykutę, by nie wspomnieć o Jezusie)... ;-)))
> > Jakie zatem można mieć praktyczne propozycje rozwiązania podobnych
problemów,
> gdy partner (i potencjalny adwersarz) czuje się "intelektualnie stłamszony" i
> wypowiada słowa: "jak ja mam z tobą dyskutować, skoro Ty masz na wszystko
> odpowiedź"?


Najpraktyczniejszy sposób jest taki: odwrócić się tyłem i wykonać dolnymi
kończynami ruch podobny do tego, jaki wykonują przedstawiciele gatunku canis po
ukończonej defekacji ;))

A na poważnie, myślę, że kłopot nie w szczegółowym rozbiorze problemu. Kiedy
już doszło, do takiego, a nie innego potraktowania inteligentnego skądinąd
rozmówcy, sprawa jest właściwie przegrana. Przy czym przegrany jest raczej ten
(facet?), który przez klapki na oczach nie widzi rzeczywistej wartości swojego
(swojej?) rozmówcy (rozmówczyni?). Przegrany, bo się zamknął, bo się
samoograniczył, bo być może sparaliżował go strach, albo przygniotły takie, czy
inne kompleksy.

Zakładam, że mówiąc o naprawie świata i ewidentnym bełkocie nie wziąłeś pod
uwagę takiego 100% ewidentnego, chorobliwego bełkotu, jaki niestety zdarza się
nader często, a jego występowanie ma się nijak do poziomu wykształcenia,
pozycji społecznej, czy tym podobnych wyznaczników. Jest to bełkot oblepiający
i nieuleczalny. Ręczę Ci, że gdybyś wziął go pod uwagę, odeszłaby cię ochota
do zbawiania świata. Przynajmniej drogą intelektualnej argumentacji;).

Otóż naprawa powyższych problemów według mnie leży owszem, w obszarze
inteligencji, ale raczej gdzieś w jej emocjonalnej odmianie. Pozwól, że wrócę
na moment do wspomnianych parę dni temu mądrości naszych Dziadków. Moja
Babunia Swieć Panie nad Jej Duszą była dość kostyczną arystokratką. Była
inteligentna i gruntownie wykształcona, tyle, że otaczająca ją aura
niedostępności powodowała często niechęć, a może i agresję jej potencjalnych
dyskutantów. Gdyby przyszło jej kiedykolwiek mieć z tego powodu kompleksy,
mogłaby bardzo cierpieć. Dziadek natomiast, odwrotnie, jego pewność siebie,
poczucie własnej wartości pomimo, że wysokie, nie raniło, nie zbijało z tropu
nikogo. Mało tego. On nawet kąsać potrafił dotkliwie, ale tak, że nikomu nie
przyszło do głowy skarżyć się, że boli. Ale Dziadek nie stosował metod. On
TAKI BYŁ.

I to miałam na myśli mówiąc o zawodności metod i manipulacji. Dla mnie są to
swoiste protezy charakteru. Zgadzam się, że pomocne, ale mam obawy, że jeśli
ktoś rzeczywiście ich potrzebuję, to i przy ich pomocy nie dorówna tym, których
otwarcie na ludzi, umiejętność słuchania i indywidualnego dostosowywania
własnej percepcji, do osób i tematów jest po prostu wrodzona. A w
ostateczności przynajmniej głęboko przyswojona.

pozdrawiam
morgana.

[Gość: x15]

Twoja metoda dziala tylko wtedy kiedy adwesarz ma choc troche wrodzonej
zdolnosci logicznego myslenia lub jakis trening z logiki. Poza tym sa ludzie
dla ktorych pojecie prawdy jest dosc plynne. Wazniejsze jest dla nich nie
przyznanie sie do najmniejszego bledu, tak jakby powiedzenie "Ok - moze masz
troche racji, przekonuje mnie te argumenty" bylo rownoznaczne "No dobra -
jestem idiotka, przyznaje sie przed wszystkimi". Jak zaczniesz logiczny wyklad
taka osoba zamiast sluchac brdzie przygotowywac kontratak, wszystko jedno czy
sensowny czy nie, byle nie stracic twarzy.

Wlasnie ten typ czesto prezentuja kobiety, ktore zdobywaja wysokie
wyksztalcenie, ale w rzeczywistosci nie do konca sa przekonane o wlasnej
wartosci i dlatego musza sobie i otoczeniu caly czas cos udowadniac, ze
sa "inteligentna kobieta". Nie mowie, ze wsrod mezczyzn takich ludzi nie ma,
ale wiekszosc beznadziejnych przypadkow ktore spotkalem to kobiety. Teraz maja
juz ponad 30 lat i wciaz sa samotne, wiec chyba faktycznie odpychaly mezczyzn.

[undyna]

Gość portalu: x15 napisał(a):

> Twoja metoda dziala tylko wtedy kiedy adwesarz ma choc troche wrodzonej
> zdolnosci logicznego myslenia lub jakis trening z logiki. Poza tym sa ludzie
> dla ktorych pojecie prawdy jest dosc plynne. Wazniejsze jest dla nich nie
> przyznanie sie do najmniejszego bledu, tak jakby powiedzenie "Ok - moze masz
> troche racji, przekonuje mnie te argumenty" bylo rownoznaczne "No dobra -
> jestem idiotka, przyznaje sie przed wszystkimi". Jak zaczniesz logiczny
wyklad
> taka osoba zamiast sluchac brdzie przygotowywac kontratak, wszystko jedno czy
> sensowny czy nie, byle nie stracic twarzy.
>
> Wlasnie ten typ czesto prezentuja kobiety, ktore zdobywaja wysokie
> wyksztalcenie, ale w rzeczywistosci nie do konca sa przekonane o wlasnej
> wartosci i dlatego musza sobie i otoczeniu caly czas cos udowadniac, ze
> sa "inteligentna kobieta". Nie mowie, ze wsrod mezczyzn takich ludzi nie ma,
> ale wiekszosc beznadziejnych przypadkow ktore spotkalem to kobiety. Teraz
maja
> juz ponad 30 lat i wciaz sa samotne, wiec chyba faktycznie odpychaly mezczyzn.

Są takie kobiety(znam nawet osobiście), nie przeczę, rzeczywiście trudno im
znaleźć partnera, myślę jednak, że tego typu podejście do problemu przyznania
komuś racji nie ma przewagi w żadnej z płci, przewagę ma natomiast trudność w
znalezieniu partnera, innymi słowy: kobiecie, która do upadłego udawadnia swoją
rację (mimo tego, że jej nie ma) jest zdecydowanie trudniej znaleźć mężczyznę,
niż w przypadku odwrotnym, dlaczego tak jest? Mam pewną koncepcję na ten temat,
kobiety w większości są mimo wszystko bardziej skłonne do "olania" upartego i
zawziętego interlokutora, myślę, że rozmowa dla kobiet ma zupełnie inne
znaczenie niż dla mężczyzn i służy głównie do wzmacniania więzi, jest jedną z
form kontaktu, oczywiście mówię tu o większości przypadków, nie generalizuję.
Mam nadzieję, że w miarę zrozumiale się wyraziłam, zdecydowanie lepiej wychodzi
mi werbalizacja niż pisanie. Pozdro:)

[annicca]

No coz, niektorych panow odpycha na kilometr inteligencja pan. Nie moga wtedy
urabiac biednego dziewczecia, ktore zna swoja wartosc i potrafi myslec
logicznie, i w maliny nie da sie wpuszczac. Nie wiem , czy jestem b.
ineligentna, moj byly facet wykrzyczal mi kiedys, ze za bardzo i czuje sie przy
mnie jak glab. A moj obecny czasem szepce mi na ucho: "w koncu jestem z
inteligentna kobieta" Swoje zdanie mam, myslec tez potrafie, przyznac sie do
bledu tez. Jesli czegos nie wiem, to zwyczajnie mowie, ze nie wiem, ze jak sie
doksztalce w danym temacie, to pogadamy.

[Gość: pysia]

a ze mna kiedys, dawno temu zerwal facet, argumentujac swoja decyzje tym, ze
jestem dla niego za madra :o)

[zdzichu-nr1]

Każdy facet myśli przede wszystkim fiutkiem, a dłuuuuugo dalej głową. Panie z
dużą inteligencją zazwyczaj nie są smakowitym kąskiem w łóżku, natomiast
słodkie idiotki jak najbardziej. Dobra płaszczyzna porozumienia w seksie
potrafi tuszować bardzo duże przepaście mentalne, zawodowe i wszelkie inne.
Oczywiście, słodka idiotka kosztuje krocie, no, ale sportowe Ferrari też
znajduje nabywców, którzy jakoś nie narzekają na koszty utrzymania tego
pojazdu;)

[miriammiriam]

>Panie z
> dużą inteligencją zazwyczaj nie są smakowitym kąskiem w łóżku,

a co ma piernik do wiatraka?

[zdzichu-nr1]

miriammiriam napisała:

> a co ma piernik do wiatraka?

W tytule wątku stoi "czy inteligencja odpycha facetów?". Skoro ja piszę,
że "Panie z dużą inteligencją zazwyczaj nie są smakowitym kąskiem w łózku", to
oznajmiam chyba jasno i klarownie tekst następujący:

TAK - inteligencja u Pań odpycha facetów, ponieważ posiadaczki mądrej głowy
raczej nie mają pięknej dupy, a dupa z przyległościami to jest to, co przyciąga
facetów.

ZROZUMIAŁA??? Czy nadal ma problemy ze zrozumieniem słowa pisanego łopatą???

[pom]

Zdzichu, a tobie co? A pisałeś tak logicznie i rzeczowo, że aż mi się wierzyć
nie chce, że sądzisz, iż inteligencja wyklucza dobry seks.:)
A wiesz, że jest dokładnie odwrotnie? Dobra kochanka, to kochanka, która wie.
Wie i umie. A spróbuj nauczyć idiotkę. Jeśli sądzisz, że można, to zaręczam Ci,
że idiotkę to ona tylko udawała.:)
I naprawdę ubolewam, że nie miałeś okazji doświadczyć inteligencji w pięknym
ciałku, ale przecież nic straconego.:)

[julla]

Myślę, że napisałeś to tylko w swoim imieniu. Zaobserwowałam, że inteligentne
kobiety sa odpychające tylko dla głupich facetów mających tendecje do
traktowania kobiet przedmiotowo i porównywania ich analogiami do samochodów.
Po prostu nie ma takiej marki auta z którym można porównać inteligentną kobietę
i dla takich gości jest to problem nie do przeskoczenia
Dla naprawdę inteligentnego mężczyzny nieinteligentna kobieta jest nie do
zniesienia, choćby była nieziemsko atrakcyjna. Naprawdę, jestem tego pewna.
Generalnie głupota jest koszmarnie męcząca na codzień i nie rozumiem jak można
świadomie dążyć do połączenia się z takim osobnikiem...

[zdzichu-nr1]

Wiadomo że można mówić jedynie o trendach. Inteligentna i piękna zarazem to
cudowna koniunkcja, tylko rzadka w przyrodzie. Nie ma co mi docinać.

[pysia-2]

A ja glupia nie jestem, ale dupe mam w porzadku. reszte chyba tez, na
powodzenie nie narzekam... A facet mi powiedzial, ze za madra jestem... To jak
to jest???

[Gość: Zdzichu-nr1]

Ten facet jest głupi, po prostu

[mybach]

Wrecz przeciwnie, jako facet lubie inteligentne kobiety, wlasciwie ja je
kocham, a znam takie, ktore sa inteligentniejsze niz ja, tak przypuszczam. I
dodam, ze nie ma tu nieskromnosci.
To sa fakty.
Poza tym take obawy to moze byc strach, albo podswiadoma chec dominacji,
wyzszosci.
Trzymaj sie. Rozwijaj sie a czas da Ci szanse na inteligentnego goscia, ktoremu
nie bedzie przeszkadzalo to ze w lozku tez mozna czasem powaznie porozmawiac.
Pozdr.
Mybach.

[trueblue]

Bo mezczyzni to czesto ida na tzw. latwizne.
Wiec inteligencja ich partnerek moze byc na dluzszy czas dla nich meczaca.
Na poczatku mowia, ze dziewczyna jest inteligentna, a potem juz ta inteligencja
nazywana jest "madrzeniem sie".

[dziwaq]

inteligentne kobiety sa fascynujace, inteligencja dodaje im wartosci, jest
wyzwaniem dla mezczyzny.

Tak naprawde juz w 30latach na filmach, facet zakochiwal sie w inteligentnej,
kobiecie z klasa. Te mowiace piszczacym glosem i mizdzace sie byly traktowane z
pogarda.

slodkie idiotki nudza sie.

PS a tak na serio ile razy widzicie faceta "na poziomie" z glupia kobieta?
taki facet szuka inteligentnej z dobrym zawodem aby jeszcze bardziej podneisc
swoj status.

[goscia2]

wiesz czesto piekne kobieta jest wyniosla, zadufana w sobie - i wlasnie te
pochodne cechy odpychaja.

Moze taka inteligentna tez wszystkich poucza i demonstruje swoja wyzszosc
umyslowa?
Inteligencja jako taka nie odpycha, tylko cechy czesto zwiazane z nia.

[Gość: sabna]

Dziwne, ja wśród swoich znajomych zauwazyłam, że wiekszosc własnie inteligencje
stawia na pierwszym miejscu. Wszyscy, jako glowne kryterium wyboru partnerki
podają inteligencje. Najlepiej jest nam z kims z kim mozemy sie posmiac,
podyskutowac i rozwiazywac problemy. Pochodna inteligencji jest tez poczucie
humoru, a to tez bardzo wiąże ludzi. Nigdy nie zauwazyłam, zeby ktorys z moich
znajomych bał sie inteligentnych dziewczyn, mam wręcz wrazenie ze właśnie
inteligencja i dowcipem zjednywałam sobie meskich przyjaciół. Z mojego
doświadczenia wynika ze własnie inteligencją jestes w stanie
najszybciej "zdobyć" mężczyznę, więc raczej przyciąga niż odpycha.
pozdrawiam
P.s. wątek wpisuje sie w cykl "jestem taka piekna, inteligetna i sympatyczna a
nikt mnie nie lubi. Co z tymi ludźmi jest nie tak?" Moze warto sie zastanowic
raczej nad sobą?

nie, wręcz przeciwnie

[Gość: ryjek]

[Gość: F_]

[Gość: f_m]

Hmmm... tak watek generalnie poszedl inna droga. Nie chodzilo mi glownie o
klotnie. Bo te wydaja mi sie byc problemem nie tylko w relacjach mesko
damskich. Za nim jednak napisze reszte w woli sporstowania pewnych postow
odpowiem pewnej pani S. na zarzut "pt jestem piekna, madra, fajna i nikt mnie
nie lubi".
Otoz to nie tak. Ja nie cierpie na brak przyjaciol, znajomych itd. raczej czuje
sie akceptowana, przez ludzi, ktorych spotykam w swoim zyciu. Poprostu z
dotychczasowego doswiadczenia wiem, ze zbyt dobra umiejetnosc wylapywania
szczegolow w sytuacjach, wypowiedziach itd. Staje sie probleme, bo ow mezczyzna
z ktorym sie spotykam nie moze grac swojej roli bohatera. (zdaje sobie sprawe
ze zaraz panowie sie oburza).
Piszac o inteligencji mialam na mysli, wyciagania odpowiednich wnioskow z
sytuacji, z obserwacji takich na ktore faceci nie byli przygotowani. Chyba nie
potrafie tego odpowiednio nakreslic. Wcale nie twierdze, ze faceci nie lubia
kobiet wyksztalconych. Lubia, ale trudno jest im trwac w zwiazku z taka
kobieta.
Nastepna sprawa. Ktoras z pan mi zarzucila, ze wyksztalcenie i kariera nie
powinna miec zadnego zwiazku z tym topiciem. Dla mnie ma. O to juz tlumacze
dlaczego. poprostu zawsze wydawalo mi sie, ze mezczyzni czy tez generalnie
ludzie (ale poniewaz mowimy o relacji mesko-damskiej bede trzymac sie mezczyzn)
maja o wiele szersze horyzonty od faceta po szkole zasadniczej. Byc moze sie
myle. Oczywiscie dopuszczam wyjatki, ale beda one tylko wyjatkami. Mialam
zawsze wrazenie, iz mezczyzna posiadajacy szeroka wiedze, nie tylko rodem z
uczleni czy pracy ale takze zycia, bedzie patrzyl na kobiete jako na partnerke,
ktora nie musi byc gorsza od niego, aby jego ego sie nie zmniejszalo. I nie
mowie o gorszej w sensie mega glupiej.
Moze tym razem ta moja wypowiedz rozjasnila troszke bardziej moj punkt
widzenia:)

Jeszcze jedno. Mezczyzni lubia sie popisywac przed swoimi partnerkami, gdy ta
mozliwosc jest zachwiana, zaczyna byc problem:( A jego rozwizaniem, rzadko jest
szukanie nowych tematow. Zazwyczaj jest to rozpad.

[morgana_le_fay]

Gość portalu: f_m napisał(a):
Ktoras z pan mi zarzucila, ze wyksztalcenie i kariera nie
> powinna miec zadnego zwiazku z tym topiciem. Dla mnie ma. O to juz tlumacze
> dlaczego. poprostu zawsze wydawalo mi sie, ze mezczyzni czy tez generalnie
> ludzie (ale poniewaz mowimy o relacji mesko-damskiej bede trzymac sie
mezczyzn)
>
> maja o wiele szersze horyzonty od faceta po szkole zasadniczej.

Droga f_m,
Niestety, nadal podtrzymuję swoje zdanie, że kariera i wykształcenie mają się
nijak do akceptacji inteligencji drugiej osoby. Otóż ani wykształcenie, ani
kariera, ani nawet posiadanie rozległej wiedzy, z czym wcale nie jest
równoznaczne posiadanie wspomnianych dwu atrybutów, nie przesądzają jeszcze
ani o umiejętności i chęci słuchania, ani o MĄDROŚCI, która jest do akceptacji
i zrozumienia potrzebna.

To prawda, że pozornie, osób wykształconych i tzw "ambitnych", które akceptują
zarówno Ciebie, jak i mnie jest więcej niż tych powiedzmy z maturą, lub tym
bardziej bez niej. Zapewniam Cię jednak, że dzieje się tak dlatego, że nasze
środowiska obfitują raczej w tych pierwszych niż drugich. Gdyby ułożyć
zależność proporcjonalną, związki te nie byłyby już tak oczywiste.


napisałaś:
Byc moze sie
> myle. Oczywiscie dopuszczam wyjatki, ale beda one tylko wyjatkami. Mialam
> zawsze wrazenie, iz mezczyzna posiadajacy szeroka wiedze, nie tylko rodem z
> uczleni czy pracy ale takze zycia, bedzie patrzyl na kobiete jako na
partnerke,
>
> ktora nie musi byc gorsza od niego, aby jego ego sie nie zmniejszalo. I nie
> mowie o gorszej w sensie mega glupiej.

Otóż być może się mylisz, a być może spotykałaś do tej pory na swej drodze
wykształconych gentlemanów, czego z całego serca Ci gratuluję. To jednak, że
pojawił się ktoś, kto zachwiał Twoim idyllicznym obrazem wykształconego
partnera, nie jest li tylko błędem statystycznym i choć przykro mi to
powiedzieć, to myślę, że powinnam. Przyczyn powszechności tego zjawiska jest
co najmniej kilka.

Pierwsza, to z pewnością problem sztucznie rozdętego ego takiego pana. Otóż
odkąd edukacja jest już nie tylko przywilejem elit, powody do robienia czy to
kariery naukowej, czy zdobywania kolejnych tytułów, są często traktowane jako
swoiste protezy osobowości. Człowiek z takim czy innym problemem wynikającym z
zaniżonej samooceny zdobywa kolejne fakultety, nie z chęci zdobycia wiedzy, aby
z tą wiedzą dokonać czegoś pożytecznego dla świata, ale z potrzeby założenia
sobie plastra na piekące ego w postaci zrobienia kasy, czy zdobycia władzy.
Nie wymagajmy więc od takiego "wykształconego" szacunku dla innych
wykształconych, czy tym bardziej rzeczywiście inteligentnych bez względu na ich
płeć. Dla takiego osobnika są oni tylko i wyłącznie zagrożeniem i
potencjalnymi demaskatorami jego tajemnicy.

Druga łączy się z pierwszą, a u jej podstaw leżą po prostu powszechne błędy
wychowawcze pokolenia naszych rodziców, którzy wielu tzw. chłopców z dobrych
rodzin ukształtowali na dorosłych jawnych lub ukrytych mizoginów. Taki pan z
niebywałą wytrwałością będzie próbował udowodnić ci, że jesteś pięknym
opakowaniem, ciałem pozbawionym mózgu, gdyż stwierdzenie u Ciebie tego organu
spowodowałoby jego nagłą śmierć podobną śmierci bazyliszka, odkrywającego w
zwierciadle własne odbicie. Tu także jądro problemu skrywa sie w psychice,
tyle, że w mojej ocenie jest to już problem medyczny, nie społeczny.

Do tego, żeby mężczyzna patrzył na kobietę jak na partnerkę (również w sensie
intelektualnym) potrzebna jest jak już wspomniałam dobra wola i dobre chęci.
Akurat w moim środowisku jest tak, że mniejszą rolę spełnia papierek, fasada,
większą natomiast zweryfikowany twórczo talent i osobowość, w związku z tym, z
jednej strony osoby pozbawione chęci komunikowania się są naturalnie
eliminowane, z drugiej strony otoczenie moje obfituje w indywidualności z
którymi komunikacja może być trudniejsza niż zwykle. Różne rzeczy opowiada się
o tzw. środowisku artystycznym, tak jak różne teorie snuje się co do poziomu
wykształcenia i szarmanckości Polaków w porównaniu przedstawicieli innych
narodów. Niestety, kiedy czas jakiś temu opuściłam Polskę i musiałam z
konieczności dokonać porównania między naszymi panami, a tzw.flegmatycznymi,
zimnymi i zamkniętymi w sobie Anglikami zawstydziłam się. Otóż intelektualnie
przestałam mieć płeć, a "cieleśnie" ją zyskałam. Zewnętrzne atrybuty
wykształcenia nie mają tu nic do rzeczy. Liczy się mądrość, szacunek do wiedzy
i do człowieka, potrzeba słuchania i niechęc do pielęgnowania swoich
kompleksów. Kilku moich artystycznych i intelektualnych guru nie ma dyplomów
wyższych uczelni, a na nich wykłada. Kilku nie ma nawet matury, a chętni na
wykłady ustawiają sie w kolejce. Mężczyzni i kobiety.

To tyle tego przydługiego postu. Na koniec tylko pragnę zwrócic Twoją uwagę na
drobiazg, który poruszył już parę osób w tym wątku. Zbyt dobra umiejętność
wyłapywania szczegółów, błędów, nieścisłości w czyichś wypowiedziach świadczy o
zdolności logicznego myślenia, o pewnej błyskotliwości i szybkości reakcji.
Żeby te wszystkie cechy zasłużyły na miano inteligencji potrzeba jest jeszcze
kilku istotnych składowych. Między innymi konieczna jest powściągliwość i
zdolność syntezy, dla zrównoważenia myślenia analitycznego.

pozdrawiam
morgana

[Gość: Richelieu*]

tylko co to jest inteligencja, czym tu się podniecać? byciem magistrem szkoły
wyrośniętej za budką z piwem? angielkim który przestał być obcym
okazało się, że wszystkie nagle są inteligentne, ba, nawet nie tyle
inteligentne, ale po prostu nauczone klepać na egzamin, który dzień później
zapomniały
słusznie powiedziano, to nie inteligencja jest odpychająca, a poczucie własnej
nieomylności prezentowane prze byle absolwentkę
w towarzystwie udowadniać swoją rację? po co? można, a nawet trzeba powiedzieć
swoje zdanie, ale rozpychać się łokciami przy racji, bo tak i już

przestała być "inteligencja" elitarna, nikt już nie gnie kolan przed nią
ale przed dobrymi ludźmi nadal się otwierają nieba, po prostu dobrymi

[morgana_le_fay]

Richelieu*,

Cóż, kolejny raz moje ukłony za cudownie treściwe określenie zjawiska. Otóż
zachwyt nad obecną galopującą nobilitacją Narodu poprzez wykształcenie
przypomina mi zachwyt nad sławetną "Sycylią, gdzie wszyscy mieszkańcy są tak
gruntownie wykształceni, że drogi panie dasz pan wiarę wszyscy mówią po
francusku. Nawet małe dzieci..."

pozdrawiam.
morgana.

[Gość: Richelieu*]

no dobra, tylko, że ja też wykształceniem pokrywam po części własne kompleksy,
gdy będę samodzielnym pracownikiem może uznam to co zrobiłam za wkład w Coś
Tam, bo naukostwo wymaga bezinteresowności, ja jestem egoistą

i choć nie kłócę się nigdy o rację to zawsze mówię co mam do powiedzenia tak
aby mnie usłyszano

a bycie dobrym człowiekiem tak po prostu mi się marzy, to nawet nie plan na
przyszłość bo od niespełnialnych planów rodzą się frustracje, prędzej zostanę
profesorem niż dobrym człowiekiem ;/

i to daje mi nieskrępowaną możliwość wyżywania się na forumowiczach, bo gdy
ktoś powie, że jestem opryskliwą sfrustrowaną babą to przecież powiedział
prawdę ;)

[morgana_le_fay]

Moja codzienna Zdrowaśka, za więcej takich egoistycznych, opryskliwych,
sfrustrowanych bab, na forum i poza nim.

;))