Nasza baza danych!

[marzek2]

Witajcie!
Wpadlam niedawno na pomysl i wlasnie teraz go realizuje. Otoz na razie jest tu
na forum dosc kameralnie ale ja i tak mam problem w identyfikacja Was
wszystkich. Wiec moze moglybysmy sie lepiej poznac i zrobic takie male "kto
jest kto" na forum. Proponuje pare informacji (do wyboru). Moze to na
przyszlosc byc pomocne jesli bedziemy sobie zadawac pytania, dzielic sie
czyms. Oczywiscie jesli ktos nie chce, nie ma problemu. Zatem zaczynam od
siebie ))

Dane statystyczne:
Mam na imie Marzena, mam 31 lat, mieszkam w Krakowie. Szczesliwa mezatka od 7
lat z kochanym Lechem programista komputerowym. Dzieci dwoje (na razie, Pan
Bog wie co dalej, my jeszcze nie...) - slodkie dziewczynki Zuzia (4) i Mika
(Dominika) 2.

Jaka jestem?
Gadatliwa, energiczna, zyje z pasja, szybka, czasem zbyt szybka w wydawaniu
osadow..., lubie towarzystwo i sensowne rozmowy (nie lubie gadac o niczym)

Motto zyciowe (ostatnio udalo mi sie wreszcie zdecydowac...):
"On musi wzrastac, ja zas stawac sie mniejszym" Ew. Jana 3:30

Czemu poswiecam czas: no coz, gotowaniu, praniu itp - bo nie pracuje, tzn
pracuje nad wychowaniem dzieci i tworzeniem chrzescijanskiego domu w miare
mozliwosci. Oprocz tego staram sie poswiecac czas ludziom, szczegolnie
wierzacym kobietom, ktore chce zachecac do zycia wedlug Bozych zasad

Wspolnota: od 10 lat kosciol chrzescijan baptystow

To tyle, czekam na Was

Aha! Naduzywam nawiasow, wielokropkow, cudzyslowow i wszelkich znakow
interpunkcyjnych - ten typ tak ma...

[isma]

Mam na imie... Nie lubie swojego imienia! Moze byc Ismena, Isma, Is?
Rocznik '72. Krakowianka do bolu.

Maz Pawel, hydrolog i niedokonczony filozof, z paszportem bylego wschodniego
imperium, aktualnie z zawodu rewelacyjny tata poltorarocznej Marii Stelli.

Zaczelam sie ksztalcic jako teatrolozka ;-O, skonczylam na Wydziale Prawa.
Troche czasu zajmowalam sie dziennikarstwem, w tym nauczaniem tegoz. Pewnie,
gdyby mi kiedys zdrowie na to pozwolilo, to wlasnie mogloby byc moje zyciowe
powolanie. Pracuje, jestem radna, wolontariuszka hospicjum.

Jaka jestem, to bym mogla po Marzek skopiowac . Ale oprocz tego bywam tez
okropnie upierdliwa i mam hopla na punkcie precyzji tudziez odpowiedzialnosci
za slowa. Nie znosze hipokryzji i klamstwa.

Chrzest i dziecinstwo w KK, kolejne -nascie lat zbuntowana agnostyczka,
aktualnie - napisalabym "nawrocona katoliczka", dodajac "rzymska" dla jasnosci.

PS. Marzek, ty zglos do Generalnego Inspektora Danych Osobowych te baze )))

[anatewka]

No to i ja się dopiszę, chociaż na forum będę chyba z doskoku

Na imię mam Agnieszka, rocznik 76. Z zawodu: przez pięć lat technik
rentgenowski (uwielbiałam to robić)ale z powodu choroby już nigdy do zawodu nie
wrócę Zawód nr 2 to fizyk i pewnie kiedyś przyjdzie mi szukać pracy w szkole.

Mąż Maciej, jesteśmy małżeństwem od 3,5 roku a jesteśmty "razem" od 9 lat. I
jest nam razem bardzo bardzo dobrze.

Dzieci to Staś i Wojtuś. Staś jest w Niebie, urodził się 2,5 roku temu i żył
tylko 9 dni. Bardzo go kochamy!!! Wojtuś urodził się 2 miesiące temu, jest
cudownym chłopaczkiem i obydwoje zwariowaliśmy na jego punkcie

Od niedawna mieszkamy w Wolsztynie (wielkopolska) z teściową, wcześniej w
Poznaniu. Maciej pracuje, ja siedzę w domu na macierzyńskim, potem
wychowawczym, a kiedyś tam będę szukać tu pracy.

Wspólnota. Tu się pojawia problem. Jesteśmy oboje nawróceni, w Kościele
Katolickim ale od dawna już szukamy wspólnoty i ... coś nie wychodzi.
Myśleliśmy o Neokatechumenacie ale tutaj nie ma No więc szukamy dalej.

A jaka jestem? Z jednej strony spokojna, domatorka; a z drugiej straszna
gaduła, plotkara i osoba towarzyska. To zależy od nastroju.
Lubię haftować krzyżykowo, śpiewać i grać na gitarze, czytać.

Pozdrawiam

[agnjan]

Mam na imię Agnieszka, rocznik 72 Jestem mężatką od 10 lat ( w tym roku
będzie 11), mamy tylko dwoje dzieci - Jasio (Jan Paweł) ma 9 lat, Małgosia ma 7
lat. Mam nadzieję, że już niedługo (może w lutym?) będziemy w piątkę - czekamy
na adopcję dziecka - niemowlęcia w Warszawskim "Katoliku" (będzie to Szymon
Piotr albo Marta). Niestety Pan Bóg zdecydował, że urodzić więcej dzieci dane
nam raczej nie będzie (choć kto wie - cuda "chodzą" po ludziach).

Bardzo bym chciała mieć gromadke dzieci - zobaczymy, co Pan Bóg zaplanował.

Jesteśmy od 12 lat w Neokatechumenacie. Na dzisiaj jesteśmy przekonani, że jest
to nasze miejsce w Kościele i tutaj nas Pan Bóg wciąż próbuje nawracać.

Pracuję - jestem radcą prawnym, mam swoją własną "kancelarię", klientów
niewielu, co pozwala mi na bycie też mamą, a w najbliższym czasie pozwoli mi
znowu być mamą niemowlęcia - na cały etat ))

Jeśli czytacie w "Dziecku" Pana Kuleczkę to myślę, że najtrafniej można mnie
zdefiniować, jako Katastrofę: wszystko chcę na "już" działam błyskawicznie,
jestem niecierpliwa, bardzo energiczna, ciekawska, otwarta, gaduła... Bardzo
lubię ludzi

[isma]

Ja chyba zrewiduje swoje myslenie o moim nielubianym imieniu. To Agnieszka jest
Kramla, Anatewka, Agnjan...?
Pozdrawiam imienniczki.

[kulinka3]

Nie muszę chyba pisać, jak mam na imię.....
Pozdrawiam serdecznie

[marzek2]

Isma -Agnieszka!
Pytam dosc bezposrednio - skoro masz na imie Agnieszka, mieszkasz "od zawsze" w
Krakowie, jestes z mojego rocznika, a twoja buzka na zdjeciu kojarzy mi sie z
pweno osoba - zapytam: czy chodzilas moze do piatki i "z panny" nazywalas sie
Agnieszka K.(ochrona danych ) Jesli sie wyglupilam to sorry, a jesli nie, to
chyba mamy ze soba duuuuzo wspolnego.....

[isma]

Alez oczywiscie, ze chodzilam do piatego zakladu. I oczywiscie, ze z panny - i
nie tylko, nazwiska mojego cudzoziemskiego meza zaden chrzescijanski (chi, chi)
urzednik poprawnie nie wypowie - jestem na K (matko, jak to brzmi), a nawet
przez wiele lat mialam wdzieczna ksywke od tegoz nazwiska pochodzaca.
Marzek, ale Ty mnie zalamalas. To ja AZ TAK sie postarzalam?

[marzek2]

NO tak, "kruszyna" nadal jestes slawna a co lepsze latwa do znalezienia...
Napisze do Ciebie na priva przy najblizszej okazji (albo podaj inna skrzynke).
Ide, bo teraz MUSZE przykleic gwiazdki swiecace w nocy nad lozeczkami moich
pannic... Za duzo mamy wspolnego, zeby sie nie spotkac...

[matna_b]

to ja się wyłamię, bom Martyna, nie Agnieszka. W tym roku skończę 27 lat,
jestem socjologiem i szczęśliwą mężatką z trzyletnim stażem. MOj mąż
dziennikarz zajmuje się zarabianiem pieniędzy a ja wychowuje nasze dwie
córeczki - dwuletnią Weronikę i miesięczną Klarę.
Od 11 lat jestem w neokatechumenacie, tam też złapałam męża .
Usposobienie mam raczej łagodne, przynajmniej w porównaniu z moimi trzema
siostrami. Jak przystało na kurę domową moje ulubione zajęcia to: pranie,
gotowanie i sprzątanie. Można mnie codziennie spotkać w warszawskich
Łazienkach (niska blondynka z wieeelkim wózkiem).
Pozdrawiam
Martyna

www.geowiert.com.pl/bojko

[akve]

Witajcie,
zajrzałam tu ...i b. mi się spodobało.
Mam na imie Ewa, lat 36, krakowianka( nastepna!)Mężatka od lat 11-tu,mąż Darek
jest inzynierem budow.lądowego.Jestesmy rodzicami 4-rki dzieci:3-ech chłopców i
jednego nienarodzonego dzidziusia(27 tc)o nieznanej płci Tak nas Pan Bóg
obdarował
Ja obecnie poswięcam się mojej gromadce i-jak ładnie napisała marzek2-"tworzeniu
chrzescijańskiego domu w miare mozliwości".Może kiedyś znowu będę zajmowac sie
niepełnosprawnymi dziećmi...
Wspólnota:od 9 lat Oaza Rodzin i ostatnio powrót do Dominikanów.
pozdrawiam
Ewa

[krajarrek]

No to teraz my. Jesteśmy małżeństwem od 8 lat, o miesiąc dłużej wspólnie w
neokatechumenacie (ja samotnie zacząłem nieco wcześniej, ale później start
mieliśmy wspólny. Mamy dwie córki (5 i 2 lata z groszami) trzecie dziecko w
drodze.

Ja (Gobbo) jestem historykiem, piszę książki, kocham Toruń z którego pochodzę
(żonę oczywiście też...) Kramla jest doradcą życia rodzinnego, pracuje głównie
w domu z dzićmi, ale ponadto w diecezjalnym Centrum Służby Życiu i Rodzinie.
Też pisze, choć nie tak dobrze jak ja

Gdzieś tam głęboko czujemy się Rastamanami.

[darcia73]

Witajcie!
Mam na imię Daria i mam 30lat. Moj synek Przemus jest sympatycznym dwulatkiem.
Mieszkamy w Białymstoku. Jestem juz prawie szczęsliwa rozwodką (hurra!)po
nieudanych 6 latach małzeństwa. Nie należe do zadnej wspolnoty i koscioła.
Nawrociłam się w wieku 17 lat i na poczatku byłam członkiem zboru baptystów.
pOtem miałam wiele kłopotow z rodzicami, mężem i sama odeszłam ze zboru, bo
zrobiła się w nim nieciekawa atmosfera. Jestem teraz w pełni zadowolona. Na
nabozenstwa chodzę roznie albo do zielonych albo do luteran, jak mam ochote.
Przyjznię się z wieloma chrzescijanami ale nie chce się wiązac na stałe z
zadnym kosciołem ze wzgledu na sytuacje rodzinna. Niektorzy potepili moj
rozwod, chcoicaz to moj prawie eks mąz mnie opuścił i zaczał zyc z inna kobieta.
ale moje zycie się ułożyło i mam nadzieje, ze za jakis czas bede miała
sczesliwa rodzinę. moj wybranek jest nawróconym katolikiem, sporo nas dzieli
ale mam nadzieję, ze jeszce go "wychowam". Jetsesmy razem juz 2,5 roku i
załujemy,z e nie dane nam było spotkać się wczesniej. Ale wczesniej odrzucałam
wszystkich katolików. Eks był nawroconym baptystą i niestey odszedł od Boga.
Nie wiem gdzie wezmiemy slub, dla mnie miejsce nie ma znaczenia. poprzednio
miałam tylko cywilny. Ale dzieci w wierze wychowaywać bede ja, wiec beda
protestantami Od wrzesnia zamierzam posąłc mojego synka na zajęcia szkółki
niedzielnej.
Pozdarwiam wszystkich.

--
moj adres: [e-mail] / na "gazetowy" nic nie dochodzi

[alinaw1]

Alina. Warszawa. Trochę wstyd, bo jestem tu dinozaurem (25 grudnia skończyłam
36 lat). Wyszłam późno za mąż. Swojego mężą poznałam w ... neokatechumenacie.
Jest moją totalną odwrotnością (charakter, pasje, zachowanie, zdolności) i
tylko Bóg raczy wiedzieć, dlaczego nas sobie przeznaczył!
Do chwili zamążpójścia byłam podróżniczką, dziennikarką, pracowałam w reklamie,
turystyce, sporo pisałam, a głównie zwiedzałam świat nie mając gniazda, do
którego się wraca. Teraz przeżywam jakże inną przygodę życia: małżeństwo i
macierzyństwo (urlop wychowawczy). Staś ma już 2 latka! Właśnie wróciliśmy z
Egiptu i leczymy jego katar! Nie umiem za dobrze gotować, nie potrafię w ogóle
szyć, złości mnie wiele rzeczy, czuję się ciągle zmęczona (czy to już
przekwitanie?) i zapomniałam o dawnej energii. Na moje życie ogromny wpływ
wywarł islam (tak, tak!)i droga neo właśnie. To właśnie na drodze słyszałam
tyle ciekawych i intrygujących rzeczy dot. rodziny, dzieci, małżeństwa i choć
wcale mnie to przez lata nie interesowało- to te słowa nie padały na jałową
glebę.

[alibetka]

Witajcie!
Mam na imię Alicja (rocznik 70), jestem szczęśliwą żoną (od 7 lat) i matką
(Grześ 12 msc,Paweł 3,5lat).Nie pracuję zawodowo,zajmuję się wychowywaniem
pociech w miarę możliwości wg woli Bożej.Chcemy mieć więcej dzieci, ale to
zależy od planów Bożych.Lubię sensowne rozmowy,niosące treści, nie lubię
plotkarstwa i "paplaniny". Od 5 lat należymy do Kościoła Domowego (Ruch
Światło-Życie), próbujemy budować nasze życie rodzinne wg zasad
chrześcijańskich.

Serdecznie pozdrawiam
Alicja ([e-mail])

[monika.od.werki]

Juz dawno mialam nas 'dopisac'.
Monika (statystycznie rocznik 73), maz Marcin i 16m coreczka Weronika.
Mieszkamy obecnie w Anglii (Leamington Spa), ale ja w duchu i sercu czuje sie
wciaz Wroclawianka, skad pochodze i gdzie zostawilam Rodzinke. Druga jej czesc
(od strony Marcina) mieszka pod Lodzia.
Przyjechalismy tu w 1998 roku, bo robilam doktorat z biochemii (Birmingham),
ale juz szczesliwie studia zakonczylam, urodzila sie Weronika, teraz kolejne
Malenstwo 'w drodze'... a my wciaz tutaj. Marcin jest informatykiem i
pracuje w zawodzie. A ja jestem w domu z Werka. I wierze, ze wrocimy do Polski
ktoregos dnia, najpewniej tak, by Weronika chodzila juz do szkoly W POLSCE..

Obydwoje jestesmy katolikami, obydwoje wychowani w wierze katolickiej.
W Anglii dolaczylismy do Wspolnoty Zycia Chrzescijanskiego (tu: Christian Life
Community), bardzo gleboko zakorzenionej w Duchowosci Ignacjanskiej.

Nie lubie i nie potrafie pisac jaka jestem, ale jesli mam sie bardzo
postarac, to raczej osoba spokojna, wrazliwa, z ogromnymi sklonnosciami do
perfekcjonizmu (z czym walcze juz od lat, ale bycie mama to chyba
najskuteczniejsze lekarswo). Lubie, nawet bardzo, szczere rozmowy o szeroko
pojetym 'zyciu', lubie dzielic sie emocjami, przezyciami.. i chyba wlasnie
dlatego tu, w Anglii, czuje sie dosc wyalienowana - nie latwo nawiazac takie
prawdziwe, glebokie, POLSKIE przyjaznie.
Okropnie tesknie za Rodzinka w Polsce, zawsze nam sie z Siostra (Ewka)
marzylo, ze zamieszkamy w domku-blizniaku, a tu..?
Ja jednak wciaz WIERZE, ze to nastapi!

[anma]

No to i ja się przywitam
Bardzo się ciesze ze jest to forum, to tak na wstępie.
Mam na imie Ania, mam 34 lata (no prawie 35. Mąż Marcin - lat 35. Jesteśmy
14 lat po ślubie, w lutym rocznica. Mamy synka Kamilka(4,5 latka). Niestety
tylko jednego i jak widzicie dośc późno, no ale widać taka wola Boga. Na
więcej się nie zanosi, niestety, ale po cichu liczymy na cud Mieszkamy we
Wrocławiu od zawsze. Ja jestem absolwentką Akademii Ekonomicznej, wydziału GN,
obecnie na urlopie wychowawczym jeszcze przez 2 lata ze względu na zdrowie
dziecka, a wcześniej pracowałam w administracji państwowej Mąż poliotolog.
Mamy też psinkę Poznaliśmy się we wspólnocie oazowej na Popowicach
(Wrocławianie wiedzą)wieki temu No...jakieś 18 lat temu. Jesteśmy
katolikami, ja od urodzenia, a mąż niby też (bo ochrzczony), ale później miał
przerwę w praktykowaniu i powócił jako nastolatek, przyjął komunię i od tego
czasu też już katolik nawrócony
Jaka jestem: ano tego to nie umiem za bardzo określić, ale spróbuję...na pewno
domatorka, zupełnie nie stworzona do robienia kariery, czuję się spełniona
wychowując dziecko (a marzyła nam się trójka), trochę zakompleksiona (ale
staram się z tym walczyć), lubię czytać, jak czas pozwala to lubie wyszywać
krzyżykami (ktoś wyżej juz o tym wspominał), no i bardzo lubie fotografować.
Już nie mamy miejsca na albumy
No to chyba tyle na razie....

[alex05012000]

nie wiem czy "pasuję" do tej waszej bazy danych, ale ponieważ od czasu do czasu
głos pewnie zabiorę, bo mnie te zagdanienia interesują... więc napiszę "kto i
czemu": mam na imię Maria, lat mam 39 (Alino, pozbądź się kompleksów? wieku!),
od 10 lat jestem mężatką, mój mąż w tym roku skończy 50 lat, mamy jedną córkę,
lat 4 - Aleksandra, Dominika(anma pisała, że ma późnego synka, no, to nasza
Olka jest super późna...). Ja jestem warszawianką (takie istnieją jeszcze), mąż
pochodzi z Wrocławia, mieszkamy w Warszawie. Ja jestem romanistką, pracuję jako
asystentka handlowa w Ambasadzie Belgii i jako tłumacz..., mąż jest artystą
malarzem. Poznaliśmy się 11 lat temu dzięki ogłoszeniom "matrymonialnym" w
prasie ... jesteśmy wychowani w wierze katolickiej, mamy ślub kościelny, co
prawda 6 lat po cywilnym, ale zato połączony z chrztem Olesi.. mąż nie
praktykuje, przez lata zgłębiał religie wschodu, buddyzm, medytacje, przeczytał
wszystkie księgi weddyjskie..., jest w dobrej komitywie z Bogiem, ale nie jest
to typowy Bóg katolicki... co do mnie to nigdy nie byłam w żadnych wspólnotach,
neokatechumenatach i tego typu organizacjach, moja wiara przeżywała wzloty i
upadki, obecnie jest jakby to rzec okazjonalna... chciałabym mocniej wierzyć i
zwiększyć udział wiary, religii czy jak to nazwać w swoim życiu, ale do tej
pory nie znalazłam właściwej drogi....
cóż poza tym, pracuję na 1,5 etatu, utrzymuję dom, zajmuję się Olką - czyli
tzw. matka-(polka)-żona-kochanka-i pracownik 4 w 1.... jaka jestem? - przede
wszystkim zmęczona .... pozdrawiam - maria

[justyna.ada]

Teraz ja... niedawno odkryłam dopiero to forum.

Ja jestem Justyna,('72) od 10 prawie lat w małżeństwie z Jackiem (inż.
budowlanym), mamy syna Jasia lat 7, córkę Tosię (Totulkę) lat prawie 2, i
jeszcze nie wiemy co, w brzuchu jest i urodzi się we wrześniu... Mieszkamy w
Warszawie.

Ja z wykształcenia jestem anglistką,i dodatkowo muzykiem. Aha, i śpiewam w
chórze. Obecnie zatrudniona jestem w pewnej firmie, no i tu zarabiam na zycie i
ubezpieczenie )
Mam nadzieję że kiedyś na pełnym etacie będę prowadzić swoją pracownię, która
jest na razie w powijakach. (Druty to jeden z moich sposobów na życie i
twórczość)
Mąż jest małomówny, ja jestem gadułą,. On cierpliwy, ja jestem niecierpliwa, On
ma porządek w papierach, a ja nie wiem gdzie co mam (dlatego to on jest domowym
księgowym)Ja lubię nazywać rzeczy po imieniu (w ogóle mam hysia na punkcie
nazywania, uważam że nazwanie rzeczy jakoś ma wpływ na rzeczywistośc)- a on
unika. I tak dalej, i tak dalej....same przeciwieństwa - ciekawe dlaczego w
ogóle jesteśmy razem (hi hi hi) Dla mnie rozmawianie o wierze itp. tematach
jest normalne - on raczej jest skryty. (no ale czasem jednak ze sobą
rozmawiamy... )
Jesteśmy w KK i lubimy Msze rodzinne u dominikanów na Freta
Mam za sobą formację Ruchu światło-Życie (dawno...) - obecnie jednak jestem na
etapie, tak to odczuwam, jakbym wcale nic w życiu nie przeczytała i nie
spotkała się z Panem Bogiem. Tak bywa...czyli wynika że znów muszę się nawrócić.

[lucasa]

hej, ja odkrylam to forum w tym tyg, i b.mi sie podoba, choc pewnie nie bede
sie tak czesto udzielac, bo malo siedze przy komputerze, ale to co
przeczytalam - bylo dla mnie wazne,

mam na imie Agnieszka (i nieskromnie powiem, ze bardzo lubie to imie, nawet
jezeli tutaj gdzie jestem niewiele osob je wypowiada poprawnie)

mam 29 lat, ponad dwa lata jestem zona Patricka, a coreczka - Karolina ma 3.5
miesiaca,

mieszkamy w Londynie (a jestem z Zagania, a Wroclaw uwielbiam i po cichu uwazam
za swoje miasto!)

maz (pol Francuz pol Anglik) jest programista, a ja teraz na macierzynskim, a
wczesniej pracowalam w malej firmie jako asystentka (z wyksztalcenia
ekonomistka)

jezeli chodzi o nasze charaktery to moglabym sie podpisac pod wypowiedzia
Justyny, tak jestesmy rozni z mezem, i to ja jestem ta strona bardziej
zywiolowa, nieobliczalna, rozgadana itd.
ale bardzo sobie cenie jego spokoj, opanowanie, systematycznosc i wszystkie
inne cnoty, ktorych mi brakuje i do ktorych daleko :o)

jestemy katolikami, nie nalezymy do zadnej wspolnoty (ja dawniej bylam najpiew
w Oazie, potem w duszpasterstwie),
mnie bardzo ciagnie, a mezowi w ogole jest to nie potrzebne (a ja znowu nie
chce wieczorami sama jezdzic po Londynie, a poza tym chcialabym abysmy we
dwojke umacniali sie w jakiejs grupie),
raz w miesiacu jezdzimy na dzien (wspolnoty? skupienia? rekolekcje?) do
franciszkanow, ktorzy sa bardzo radykalni, i tak odnosza sie do podstaw i tego
co najwazniejsze, co tutaj jest naprawde wyjatkowe (jasne wyrazenie postaw
odnosnie modlitwy, spowiedzi, zycia przed-malzenskiego itd), i kazdy taki pobyt
tam jest taki z jednej strony umacniajacy a z drugiej troche kubel zimnej wody
na glowe, i dobrze! jest o czym myslec! i mozna zaczynac od nowa! a teraz juz
Karolinka jezdzi tam znami (taki najmlodszy narybek franciszkanski :o))

to tyle co mi sie nasuwa,

pozdrawiam,
Agnieszka

ps. Justyna, obejrzalam sobie Twoja stronke, b.mi sie podobaja Twoje
dziergania... (szczegolnie ta cherry bluzeczka!) wiesz, ze chcialam tu kupic
ksiazke ze wzorami, i okazalo sie, robia na drutach inaczej niz na
kontynencie!!!

[adzia_a]

To i ja się dopiszę, jak już znalazłam chwilę.
Mam na imie, no zgadnijcie...Agnieszka )) rocznik'75, z zawodu informatyk,
chwilowo (trwaj chwilo, jesteś piękna) na macierzyńskim z drugą córeczką. Stan
inwentarza na chwilę obecną - mąż Grzesiek, też informatyk, Dominika lat 3,5 -
wygadany przedszkolak i Łucja (2 miesiące) - strasznie kochany dzidziuś.
Zainteresowania - muzyka, gitara, SF, robótki ręczne, gotowanie, pływanie i
kajakarstwo górskie (chwilowo odwieszone na kołek z przyczyn oczywistych)

Jeśli chodzi o wyznanie, jestem katoliczką, generalnie wolę określać się po
prostu jako chrześcijanka, jesli zaś chodzi o szersze deklaracje
światopoglądowe, to na drugie mam Niewierny Tomasz strasznie lubię
kombinować, dociekać, mało co przyjmuję tak po prostu na wiarę i lubię mieć
uzasadnienie dla wszystkiego. takie szkiełko i oko.

Aha, gadać lubię. Dużo. ))

[fumag]

Kolej na mnie.
Mam 28 lat,męża i czwórkę dzieci.Małżeństwem jesteśmy od ponad 6 lat.Mam córkę
Marysię i trzech synków-urwisów:Jakuba,Franciszka i półrocznego Stasia.
Ja wychowuję dzieci,a mąż pracuje jak wół(jak kazał mi napisać).
Jestem w trakcie studiów pedagogicznych na KUL.
Razem z mężem jesteśmy we wspólnocie neokatechumenalnej(12 lat).
Mieszkamy w Lublinie.
Jestem raczej "porywcza"-niestety łatwo się denerwuję ale za to szybko mi
przechodzi i staram się przepraszać moich bliskich za moje wybuchy.Pocieszam
się,że przynajmniej nie nudzą się ze mną
pozdr.
Magda

Baza ma ogromne braki ;-))) b/t

[isma]

tarba

[tarba]

Mam na imię Baśka-jeszcze takiego tu nie było,mam 39 lat i mieszkam w Warszawie.
Mężatka 16 lat czyli od 01.04.89 mąż Adam jest psychologiem.
Z zawodu jestem matematykiem- uczę takie wyrośnięte dzieci bo studentów.
Mam 3 dzieci:
14-latka Bartka (rozszczep kręgosłupa jeździ na wózku),
8-latka Maćka (straszny nerwus i uparciuch)
i 6-latki Kasi (słodka blondyneczka)
Jaka jestem?
W naturze milcząca do bólu (jak mówi mój szef zzipowana), spokojna do czasu a
jak ten czas minie to wariatka, uwielbiam zmiany i nowe wyzwania, nie znoszę
monotonii.Jeśli mam trochę czasu to coś uszyję albo przestawię albo zamienię
mieszkanie albo ...no coś wymyślę.

Wspólnota-Kościół Katolicki.

dziweczyny trzeba nową bazę!!!

[sion2]

Słuchajcie jestem za nową bazą, gdyż zobaczcie że te dane sie bardzo
zdezaktualizowały, to bez sensu ))))))))
hej co wy na to?

[isma]

Jestem za, podciagnelam, zeby bylo wiadomo, jak to wygladalo.
I proponuje w temacie postu pisac swoj nick.

[mama_kasia]

Jestem za nową, a dziewczyny, które tu się wpisały
mogą przekopiować swoje wpisy.
To może, jak już nieśmiało proponowałam, dla zachowania
porządku, wpisywać swój nick w temacie? Potem możnaby robić
świeże dopiski.

[anndelumester]

czy obecność obowiązkowa ? a jak ktoś sie wstydzi ?

[isma]

No, Ann, dopiero co reklamowalas swoj mocny charakter, a teraz nagle sie
strachliwa zrobilas ))?

[anndelumester]

eeeeee, niby gdzie ten charakter , gdzie we wrzaskach na dziecko ?

[samboraga]

Isma, to może zacznij, bo i odważna jesteś i od początku na forum - mi jakos
głupio
albo w ogóle 'niech ktos zacznie'

post zaczynający z tytułem typu 'nasz baza albo poznajmy się albo inaczej"
a pod spodem własny post z nickiem w tytule...i tak kolejno

no i chyba za dokładnie wpisywac to się nie trzeba, co?, moze dla niesmiałych
wystarczy samo imię

[isma]

A, nie, to ja wlasnie myslalam, ze moderator badz wspolmoderator powinien miec
ten honor. Albo Marzek, jako inicjatorka tamtego watku.
Nawiasem mowiac, lezka mi sie w oku zakrecila, jak przeczytalam, jak to Marzek
kilkanascie miesiacy temu przedstawiala sie jako mama dwoch dziewczynek, a co
dalej, to Pan Bog wie...

[samboraga]

Isma sie z zrzeka, co Ty na to, bo pomysł jest Twój
ja teraz zaraz i tak idę po dziecko do przedszkola - jak tylko wróce, to założę
(jeśli go nie będzie znaczy

[isma]

No, zes sie przeciwko wychowaniu w wierze zbuntowal )).

[anndelumester]

a to nie jest zdecydowany charakter tylko wredny charakter i krnąbrność od
urodzenia )

[isma]

I teraz sie krnabrnie nie chcesz przedstawiac, aha, juz kapuje ))

[anndelumester]

onie, tu się autentycznei wstydzę, bo jestem tak naprawdę okropnie niesmiała

[samboraga]

>bo jestem tak naprawdę okropnie niesmiała

to tak jak ja, wcale sie nie naśmiewam z Ciebie, Ann, w wątkach jak cie moge -
chyba juz wszystko o mnie wiecie, ale tak expresis verbis...brrr

[marzek2]

Samboraga, proszę utworzyć nową bazę danych, bo jak widzę na forum ilość
naprodukowanych ostatnio przeze mnie wątków to już mi głupio. Poważnie, jako
moderator masz pełne prawa, więc czyń swoją powinność
Może zaproponować jakiś stały układ informacji w tej liście, np nick, wiek (jak
ktoś się nie wstydzi , stan cywilny, dzieci, miasto, wspólnota,
zainteresowania itp reszta już dowolnie, chyba że jeszcze coś Ci tam wpadnie do
głowy

[samboraga]

ok

czyli zakładam - i tak zrobię jak mówisz z tym układem
ale teraz juz naprawdę musze lecieć, czekałam tylko na koniec prania, wywieszę,
odbieram dziecko i...zakładam wątek po południu