Proszę o modlitwę

[sylwia0405]

Wkroczyłam w kolejną fazę wychodzenia z depresji. Niestety im
bliższy jej koniec tym większa panika. Westchnijcie ze mną do Pana,
by był przy mnie, by mnie nie opuszczał... bo tak się nieraz czuję,
jakby nawet Bóg o mnie zapomniał.

[sulla]

Sylwia, pamiętam cały czas. Masz moją modlitwę
Trzymaj się!

[twoj_aniol_stroz]

Oczywiście, trzymaj się, byle jak, ale się trzymaj... Już Ci
niewiele zostło, taką długą drogę przeszłaś i teraz jesteś już
bardzo zmęczona, ale meta już niedaleko, już ją widać na horyzoncie,
więc wytrzymaj jeszcze odrobinkę...

[wiesia140]

On ciebie nie zapomniał, odbierz priv.

[wiesia140]

zajrzyj też w moją sygnaturkę jak ci źle , mnie to pomaga.

[budzikowa]

Sylwia, nie zapomniał. Przecież jakby zapomniał, to by nie czynił przez Ciebie dobra, prawda? A czyni
Pamiętam.

[marvitka]

Dobrze. Pamiętam

A On Jest. Trzymaj się

[otryt]

Dobrze, będę pamiętał o Tobie. Nie zapominaj nigdy o tym, że Jezus
Chrystus potrafi wyjść z najgłębszej odchłani, że potrafi także nam
pomóc z niej się wydostać. Jesteś mi jakoś bliska. Życzę zdrowych i
radosnych świąt. Pozdrawiam serdecznie

[sylwia0405]

Dziekuje Wam. Nie jest latwo, ale wczoraj podczas uroczystosci
zrozumialam, ze Jezusowi tez nie bylo latwo. Czymze jest moja
choroba w porownaniu do tego, co nasz Zbawiciel wycierpial za
kazdego z nas - rowniez za mnie. W momentach paniki bede pamietala o
tym, ze mnie wspieracie i o tym, ze Jezus umarl tez za mnie.

[pysio8]

dobrze, jestem zanoszę wszystkie nasze prośby do Pana

[slonce.1]

będę pamiętała tym bardziej że walczę z tą samą chorobą. Jak będziesz
potrzebowała wsprarcia odezwij się priv w końcu kto lepiej zrozumie co przechodzisz

[sylwia0405]

Dziękuję za pamięć i wsparcie. Jest lepiej - ba nawet całkiem
dobrze. Wczoraj powiedziałam psycholog - że właściwie na ten moment
mogę powiedzieć, że jestem szczęśliwa. Chcę też dać świadectwo - że
przez te ostatnie dni Pan do mnie "krzyczał" przez ludzi z uczelni.
Najbardziej zaskakujące było dla mnie to - że osoby, z którymi nie
miałam bliskich relacji podchodziły do mnie i mówiły mi takie
rzeczy, które na ten moment potrzebowałam usłyszeć. Brak pewności
siebie i słuszności własnego zdania powodował niepokój i rozdarcie w
wielu sytuacjach - i podchodziła do mnie jakaś osoba i mówiła coś,
co pomagało mi te wątpliwości rozwikłać. Chwała Panu. A Wam
wszystkim dziękuję za wsparcie

[sylwia0405]

Dzisiaj zakończyłam terapię. Jest dobrze - przede wszystkim
spokojniej. I bliżej Pana Leki już nie są potrzebne... Cieszę
się, bo najgorsze chyba mam już za sobą. Mam świadomość, że jeszcze
sporo pracy przede mną i że teraz życie nie będzie tylko różowe. Ale
wiem, że już będzie spokojniej i że wreszcie umiem cieszyć się z
wszystkiego, co otrzymałam. Dziękuję jeszcze raz za Waszą modlitwę.