Póki macie chwilkę...

[bumblebee1]

...proszę was o króciutką choćby modlitwę w intencji pomyślnego przebiegu
spotkania mojej i mojego narzeczonego mamy w drugi dzień świąt. Jestem
stremowana straszliwie, nasze mamy są tak diametralnie różnymi osobami, co
gorsza, moja przyszła teściowa do gadatliwych bynajmniej nie należy...
Przepraszam, wiem, że to taka straszna głupotka, ale dręczy mnie okrutnie...
Może któraś z Was ma jakies doświadczenia z takimi przedślubnymi "spotkaniami
na szczycie"?

[kasia_ol1]

ja mam to już za sobą i całe szczęście
obejmuję Was modlitwą.

[marzek2]

Hej, głowa do góry, w końcu nie wychodzisz za mąż za mamę narzeczonego (na
szczęście
Najlepiej nie rób sobie niewiadomo jakich oczekiwań, chyba natychmiastowe
"zaklikanie" między teściowymi należy do rzadkości Pewnie będzie trochę
sztywno, ale da się przeżyć. A może wiesz np o czym przyszła teściowa lubi
rozmawiać (zrób wywiad u narzeczonego) i spróbuj sprowadzić rozmowę na taki
temat. I analogicznie unikajcie tematów drażliwych (np jeśli mamy mają inne
opcje polityczne itp). Generalnie - lepiej o pogodzie i bzdetach niż mieć
nieprzyjemne wrażenia w pierwszego oficjalnego spotkania.

[skrzynka3]

Spokojnie ) U mnie bylo tak ze te pierwsze kontakty byly strasznie
sztywniackie i wydawalo mi sie, ze nigdy sie nie polubimy. A teraz ...mieszkamy
od 12 lat razem, swoja Tesciowa nie tylko bardzo szanuje i cenie ale i
kocham.Pomogla mi wiele razy w bardzo trudnych dla mnie momentach. Moge z NIa
porozmawiac na wiele tematow ktorych w moim domu nie bylo i jest dla mnie
autorytetem.
Najlepiej nie nastawiaj sie na nic a tylko postaraj sie uniknac wiekszych
zgrzytow. Na reszte przyjdzie czas )) Bede myslec Skrzynka

[kulinka3]

Przy tych pierwszych spotkaniach wszyscy starają się być tak "correct",że chyba
nic strasznego nie będzie miało miejsca.Najlepiej być naturalnym,nic nie udawać.
Odwagi!
Będę trzymać kciuki,bo doskonale Cię rozumiem.My z mężem mieliśmy starszliwie
pod górkę.

[mader1]

ja mam - było okropnie, strasznie a śmieję się dlatego, że nie miało to
żadnego wpływu na nasze obecne, miłe stosunki między nami , ani na sam ślub
Po slubie i tak jest ciężka praca...

[bumblebee1]

Bardzo Wam dziękuję, podniosłyście mnie na duchu, niby mamę narzeczonego znam
już ponad rok, to nadal niewiele mamy sobie do powiedzenia, ale i tak jest
lepiej, niż na początku. Wiem, że to nie za nią wychodzę, ale ona jest wdową, a
Rafał jedynym jej dzieckiem, więc kontakty będą raczej częste, toteż muszę się
uzbroić w dużo cierpliwości i zrozumienia Dziękuję wam raz jeszcze

[minerwamcg]

Nie martw się, będzie dobrze. Też miałam tremę, bo mamę Weasleya widziałam raz
w życiu, a moja jest niemożliwy, naprawdę niemożliwy milczek. To wynika z
nieśmiałości, ale jak ktoś jej nie zna, może pomyśleć, że zdziera nosa...
Na początku faktycznie, było sztywno. Atmosferę rozładował... kot, pokazując
się w okazałej całości (a jest co pokazać, bo zwierzak jest potężny). Od razu
zaczęła się rozmowa o czworołapych, bo teściowa jest straszną kociarą (psiarą
też!), mama opowiedziała jej parę anegdot z życia Psota, teściowa odwzajemniła
się historiami o swoich psach i kotach - i się rozkręciło. Doskonale wpłynęła
na atmosferę butelka (a potem nawet druga) białego wina )))

[mamalgosia]

Dobrze, będę pamitać.
A co do doświadzcenia w tej sprawie, to mam, ale niestety negatywne, więc nie
będę pisać

[fiamma75]

Też się bałam, tym bardziej, że drastyczna różnica kulturowa - rodzice męża -
prości niewykształceni ludzie ze wsi, moi - typowe mieszczuchy, do tego młodsi
20 lat od jego rodziców. Obie rodziny były stremowane, ale jakoś przeżyły (my
też) - musiały, bo ślub miał być za ok. 3 mce
Potem się wszystko pokomplikowało - mama męża zmarła miesiąc później i tak
zostałam bez teściowej (choć moja mama starcza mi za mamę i za teściową).

[bumblebee1]

Więc właśnie w tym sęk - baaardzo głębokie różnice kulturowe, w każdym calu, a
teściowa - wyjątkowo milcząca osoba. Szczęśliwie moja mama ma zdolność
rozgadania każdego człowieka, więc może jakoś pójdzie Opowiem jak było, a na
razie...
Wesołych Świąt, aby nadzieja z nich płynąca rozświetlała nam drogę. Pozdrawiam!

[bumblebee1]

Powiem tak - przeżyliśmy, nawet całkiem bezboleśnie. Cieszę się, że mamy to już
za sobą, bardzo dziękuję za Wasze wsparcie - napewno pomogło
Pozdrawiam, mam nadzieję, że miałyście udane święta!

[kulinka3]

Bardzo się cieszę,że się udało.Powodzenia na dalsze!

[marzek2]

Cieszę się I mam nadzieję, że każde spotkanie będzie lepsze. A przynajmniej
nie gorsze niż pierwsze
A tak swoją drogą - wczoraj obejrzałam świetną komedię na temat różnic między
rodzinnych - tam były głębsze bo grecko-amerykańskie. Ci to dopiero mieli
"schody" do pokonania ) Polecam Ci jeśli jeszcze nie widziałaś "Moje wielkie
greckie wesele".