Wychowanie a role społeczne

[stara_dominikowa]

Witam wszystkich, jestem nowa
Jak jest w waszych domach? To bardzo trudne – rodzice powinni być wzorami dla
dzieci w kwestii przyszłego bycia kobietą i mężczyzną. Ale co tak naprawdę
jest najważniejsze, a co jest przeżytkiem ubiegłych epok? Gdzie jest to sedno
kobiecości i męskości? Wszechobecny pęd do indywidualizmu (cóż,
przyjemnego...) i rewolucja w funkcjonowaniu społecznym kobiet w ostatnim
stuleciu spowodowały rewolucje w domach. Chciałabym uniknąć szufladki z
napisem: „partnerstwo ustawowe, w każdej kwestii po 50%”, ale też nie
odpowiada mi podział na czynności „męskie” i „kobiece”, jeśli akurat nie
chodzi o kryterium oczywiste, czyli np. siły fizycznej lub karmienia
piersią. No ale garów macicą się nie myje....
Może jednak pewne podziały ról są potrzebne, żeby dziecko miało jasny
przekaz? Bo czym w końcu ta mama różni się od taty??

[mama_kasia]

U nas mama od taty różni się charakterem i ...urodą )
A tak na poważnie, to rzeczywiscie różni się cechami charakteru.
Mam wrażenie, że pokazuję inne sfery życia i o inne się
troszczę.
Natomiast to, że akurat to ja gotuję obiad i jestem w domu, to
sprawa drugorzędna, choć nam osobiście ten tyadycyjny podział
ról bardzo odpowiada Jednak z tym mam pewne obawy, jeśli
chodzi o dzieci. Chciałabym im jednocześnie pokazać, żeby się
kształciły, żeby zdobywały zawód. Uważam, że jest to ważne.
Boję się (trochę , żeby nie uznały, że to mąż jest od
zarabiania pieniędzy (bo tak jest u nas). Na szczęście
kształcę się dalej, opowiadam też (choć może za rzadko) o tym,
jak kiedyś pracowałam, jak studiowałam. Co prawda, Ania kiedyś
uraczyła nas wiadomością, że pójdzie na studia, aby znaleźć męża ))
Ale marzy też o pracy na farmie. Może nie będzie tak źle z tym
przekazem wzorców

[isma]

U nas przez ladnych kilka lat Tata byl kogutem domowym, a Mama zarabiala na
dom. Teraz zreszta, chociaz Tata pracuje, to on zarabia na waciki (tj.,
przepraszam, na gaze opiekunki), a na Mamie nadal spoczywa ciezar utrzymania
rodziny. Mama pracuje zawodowo, bo lubi swoja prace, i mysli sobie, ze jest to
praca sensowna )).

Mama jest rodzinnym ministrem spraw zagranicznych, a Tata jest ministrem spraw
wewnetrznych. I jako taki, to on piastuje - choc na pierwszy rzut oka na to
wcale nie wyglada - teke premiera )).

Corka - na razie jest bystrym weryfikatorem otaczajacej ja rzeczywistosci.
Macierewicz jaki, czy co?????

[minerwamcg]

Nie wiemy jak będzie, kiedy urodzi się nam dziecko - na razie zdajemy sobie
sprawę, że podział prac domowych będzie mocno niestandardowy Weasley pracuje
w domu, ja poza nim - toteż schemat mama-tata pod pewnymi względami się
odwróci
Na razie jedno jest pewne: żona gotuje, mąż zmywa. Mąż karmi pralkę, żona
prasuje (to co się już żywcem nie da nie prasować). Żona sprząta, ale mąż
odkurza, ponadto myje urządzenia w łazience. Mąż ściele łóżka, żona (na ogół)
robi zakupy, z tym, że jak są ciężkie, to mąż wozi i nosi. Żona płaci rachunki
(kliknięciem w komputer), mąż robi za szofera, co wszak i tak uwielbia.

Z drugiej strony ja bardzo chętnie imam się zajęć mocno babskich - lubię szyć i
robić na drutach, często piekę chleb. Weasley za to z pasją i przejęciem
naprawia nasz mały czołg.
Trudno na podstawie naszego układu wysnuć jakąś regułę. Na szczęście ułożyło
się tak, że Weasleyowi nie przeszkadzają czynności, których ja nie znoszę, i
vice wersa. Na wielkie sprzątanie wyrzucam Weasleya z domu nie z chęci
poświęcania się, tylko dlatego, że jest to dom bardzo mały i dwie krzątające
się osoby przeszkadzałyby sobie bardzo, o czym nieraz się przekonaliśmy.
Niezależnie od tego każde z nas ma swoje ulubione zajęcia, których nie
odstąpiłoby nikomu

[stara_dominikowa]

a nie zastanawia was, jakie będą długofalowe skutki tego, że różnice między
płciami się zacierają? gdzie gra różnorodności? gdzie romantyczna wizja
opiekunki domowego ogniska i samca targającego kawał mięcha na obiad? czy ona
pierze+on prasuje oraz on gotuje+ona zmywa nie spowoduje nieznośnie nudnej
unifikacji?

[isma]

Komu sie zacieraja????
Roznice sa, tylko one, jak by to powiedziec, MSZ nie przejawiaja sie w tym, ze
ktos jest opasany fartuchem, a ktos ubrudzony smarem.

Przynajmniej u nas, roznice sa w warstwie, no, jak by to powiedziec, znacznie
glebszej. Meskie i kobiece spojrzenie na swiat sa tak bardzo odmienne, ze sie
znakomicie uzupelniaja - a kto za jaka robote sie chwyta, to naprawde
drugorzedne ))

[stara_dominikowa]

konkret konkret "dużo różnic", "odmienne spojrzenie" to trochę za mało, żeby
mnie przekonać. a z tą robotą to konsekwencja głębszych zmian społecznych jak
dla mnie, tak jak strój nie jest tylko obojętnym opakowaniem.

[franula]

"gdzie romantyczna wizja
opiekunki domowego ogniska i samca targającego kawał mięcha na obiad"

chyba mamy różne definicje slowa romantyczność

[stara_dominikowa]

franula napisała:

> "gdzie romantyczna wizja
> opiekunki domowego ogniska i samca targającego kawał mięcha na obiad"
>
> chyba mamy różne definicje slowa romantyczność


to był skrót myślowy bez byrona w tle, wizja poukładanego świata gdzie wszystko
ma swoje miejsce, a to co kobiece i męskie jest łatwe do zdefiniowania.

[franula]

a nie sadzisz że owo zdefiniowaanie jest bardzo ograniczające?

zdefiniowanie kobiecości pozwala zakładać każdemu że skoro jestem kobieta to
uwielbiam gotować sprzątać i latać ze szmatą a mój mąz wyłacznie gzrebie w
samochodzie (pewne przedsądy które objawiają się w pytaniu "czy dałaś już obiad
mężowi?" oraz w zdumieniu na widok ojca który potrafi przewinąć własne dziecko"

zakładam i zawsze zakładałam że role są negocjowalne a obowiązki wspólne co
oznacza że w związku na drodze dialogu te obowiązki się dzieli to robi razem to
robię ja a to ty. Ja przed ślubem oznajmiłam nieco lekkomyslnie męzowi że nie
będę sprzątać i prasować. Oczywiście praktyka i codzienne zycie wymusza pewne
ustępstwa ale nadal podział mamy nie do końca standardowy i dobrze mi z tym.

Tak zwany tradycyjny podział ról uważam za po prostu niesprawiedliwy i to nie
mówię tylko o ucisku kobiet bo dla facetów to też było graniczające, tak mi
się zdaje. W ogóle jednostki niestadardowe (kobiety z umysłem ścisłym, faceci
wrażliwcy) w takim układzie nie mieli szans na samorealizację. Wiwat wolność

franula

[stara_dominikowa]

myślę, że zrozumiałaś mnie opacznie.
właściwością ludzkiego umysłu jest porządkowanie. uważam, że istnieje potrzeba
definiowania kobiecości i męskości, szczególnie w dzisiejszym świecie, w
natłoku informacji. i niekoniecznie przez ścierę i gary. a płeć nie jest
konwencją, jakby chciała Magdalena Środa.

[franula]

to co to dla ciebie znaczy "to co kobiece a co męskie jest łatwe do
zdefiniowania"?

[minerwamcg]

Powiem Ci na ucho - te prace są same w sobie niezwykle nudne, niezależnie od
tego, kto je wykonuje. Ale ci...sza!
Wizja samca z kawałem mięcha ubawiła mnie do łez - Weasley jest
wegetarianinem ))) Obraz dwumetrowego chłopa w skórach uginającego się pod
ciężarem monstrualnej sałaty sprawił, że oplułam domowe ognisko... pardon,
monitor

[mama_kasia]

))
A mój mąż przynosi kawały kiełbasy, zdobytej na pobliskim rynku.
A potem wiesza to na sznurku w kuchni. I jest bardzo z siebie dumny
Lubię, jak zdobywa żywność

[mader1]

mój kiedyś przytachał z Makro naprawdę ogromny kawał mięcha - mieliśmy gości
na Sylwestra - Melanii. Wyglądał jak myśliwy ))

[kasiamaga]

U nas tak się jakoś porobiło, że to głównie ja zajmuję się domem i dziećmi (z
różnym skutkiem domem, z lepszym dziećmi ), mój mąż zdecydowanie więcej
pracuje i znacznie więcej zarabia. W miarę wolnego czasu jednak chętnie włącza
się w prace domowe (zakupy, łazienki, mycie garów), a już ciasta na święta
pieczemy zawsze razem Myślę, że nie o to jednak chodzi. Moje dzieci
doskonale wiedzą, kiedy przyjść z jakąś sprawą do mnie, a kiedy do taty. I na
tym polega główna różnica pomiędzy ojcem i matką - on patrzy na świat inaczej,
ona inaczej. Tam, gdzie potrzeba zrozumienia, pogadania, wyżalenia się, tam
gdzie ma być delikatniej, tam gdzie przez lata i na wieki Astrid Lindgren - tam
u nas jest mama. Tam, gdzie potrzebne jest konkretne działanie, mocne słowa,
tajemnicze wyprawy, "Trylogia" - tata. I to wcale nie znaczy, że mama nie bywa
stanowcza a tata czuły - to znaczy, że dzieci doskonale wiedzą, kto jest kim. A
co robi w domu? No cóż, to oczywiste, że wzorce wyniesione z domu będą
powielane w ich związkach, ale to chyba naturalne... Przecież zawsze dołożą coś
od siebie - i stworzą całkiem nową rodzinę

[mader1]

A jużżeśmy sobie trochę o tym rozmawiali :
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16182&w=57446706&a=57446706
Ale wiecie co, jakiś tydzień temu wyczytałam w Rzepie taki krótki artykulik na
temat pewnych badań przeprowadzonych w Szwecji. Nie cytowałam go, bo coś mnie
zajęło i zapomniałam o nim - dopiero dominikowa mi pamięć pobudziła ))
Badano tam zależność w różnych regionach Szwecji między równym dostępem do
stanowisk kierowniczych, chorobami i śmiertelnością. W regionach, gdzie jest
największe równouprawnienie jest najwyższa zachorowalność i śmiertelność
zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn.
Co o tym myślicie ?

[minerwamcg]

Uhm... przecież wszyscy wiedzą, że od władzy się babom we łbach przewraca, z
czego chorują i umierają ))

[mader1]

a chłopom ? ))

[minerwamcg]

A chłopom (także w znaczeniu klasy społecznej) od władzy dzieje się co innego,
za co ich potem na badania genetyczne ciągają...

[mader1]

)))
ale u chłopów też była większa śmiertelność i zachorowalność

[a_weasley]

mader1 napisała:

> )))
> ale u chłopów też była większa śmiertelność i zachorowalność

A bo ich szlag trafiał, że się z tymi wszystkimi babami muszą użerać, a co się
której przeciwstawią, to ich oskarżają o męski szowinizm

[franula]

MAdre
akurta to jest dla mnie proste do wyjasnienia.
W końcu stanowiska kierownicze to sam stres FAceci dostają zawałów to i
kobity jak się tam doczłapią

[alex05012000]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16182&w=57446706
wychowanie do życia w rodzinie, w rodzinie....
ja mam nietypowe małżeństwo i nietypowe ognisko domowe... wiec sie nie
wypowiadam, bo u mnie wsio na opak... ale w ogóle wszelkie sztywne podziały ról
na M i K, zabaw/ubrań na dziewczęce i chłopięce, uważam za przeżytek i
sztuczność...
"Może jednak pewne podziały ról są potrzebne, żeby dziecko miało jasny
> przekaz? Bo czym w końcu ta mama różni się od taty?"
czym sie mama różni od taty to widać gołym okiem, a kto sprząta, kto zarabia na
dom i kto co tam innego robi to naprawdę: róbta jak chceta! czego jasny przekaz
powinno mieć owe dziecko? nie do końca rozumiem... oprócz ciąży, rodzenia i
karmienia piersią wszelkie inne czynności mogą być wykonywane zarówno przez
kobiety jak i mężczyzn... co kto lubi/może/ma ochotę....

[a_weasley]

alex05012000 napisała:

> ale w ogóle wszelkie sztywne podziały ról na M i K, zabaw/ubrań na
> dziewczęce i chłopięce, uważam za przeżytek i sztuczność...
<ciach>
> oprócz ciąży, rodzenia i karmienia piersią wszelkie inne czynności mogą
> być wykonywane zarówno przez kobiety jak i mężczyzn...

Ależ oczywiście, że mogą. Powstaje tylko pytanie, po co.
Że mózg kobiety jest inaczej zbudowany, to wiadomo od dawna. Byłoby co najmniej
dziwne, gdyby istoty o różnych mózgach miały takie same predyspozycje do
wszystkiego.
Byłoby zresztą równie dziwne, gdyby samce i samice w gatunku żyworodnym, mającym
zazwyczaj tylko jedno młode w miocie, opiekującym się potomstwem, w którym młode
długo pozostają bezradne i całkowicie zależne od matki - miały jednakowe mózgi.
Że już o dramatycznej różnicy możliwości rozrodczych, przekładającej się (tym
skuteczniej, że na poziomie podświadomym) na ogląd świata w ogóle, a stosunek do
potomstwa w szczególności, nie wspomnę.

[minerwamcg]

> Że mózg kobiety jest inaczej zbudowany, to wiadomo od dawna. Byłoby co
> najmniej dziwne, gdyby istoty o różnych mózgach miały takie same
> predyspozycje do wszystkiego.

Dlatego Tobie zostawiam czynności proste, jak szorowanie wanny, odkurzanie czy
słanie łóżka, a sobie finezyjne jak prasowanie czy pieczenie chleba

[paszczakowna1]

> Że mózg kobiety jest inaczej zbudowany, to wiadomo od dawna.

Od dawna. Tyle że większość z tego, co na ten temat było wiadomo, okazało się
nieprawdą.

Osobiście uważam, że znacznie przecenia się wpływ płci na percepcję świata - a
także na predyspozycje. Lat temu 50 kobieta-profesor nauk przyrodniczych była
sensacją. Teraz np. chemia się ostro feminizuje (a rektorem UW jest profesor
fizyki płci żeńskiej). Genetyka się zmieniła? Nie, kultura.

Drażni mnie na przykład niewymownie automatyczne przepisanie indywidualnych
preferencji na płeć - Małgosia lubi koty? Bo jest dziewczynką. Jaś lubi psy? Bo
jest chłopcem. Nie dlatego, że Małgosia jest Małgosią, a Jaś Jasiem.

Tak nieco poza tematem, trzeba sobie zdać sprawę, że zyjemy (w krajach
rozwiniętych) w czasach bezpośrednio po gigantycznej rewolucji. Dopiero od
bardzo niedawna do przekazanie genów ludziom wystarczy spłodzenie 1-2
potomostwa, i kobieta, średnio rzecz biorąc, nie jest cały czas zajęta rodzeniem
i wychowywaniem dzieci (z których większość jeszcze 100 lat temu umierała we
wczesnym dzieciństwie). Do ról "tradycyjnych" nie ma powrotu (no chyba że
nastąpi kompletny upadek cywilizacji).

[minerwamcg]

Dżentelmeni nie dyskutują z faktami... a więc damy również nie powinny. Jak
równouprawnienie, to równouprawnienie ))
A faktem jest, że ja znajduję drobne przedmioty łatwiej od Weasleya. I faktem
jest, że on lepiej orientuje się w przestrzeni. Nie wątpię, że GDZIEŚ JEST
mężczyzna mający pamięć do drobiazgów (pierwszy z brzegu zegarmistrz) i GDZIEŚ
JEST kobieta z fenomenalną orientacją (pilotki rajdowe), ale na nasz użytek
lepiej będzie, jeśli to ja poszukam w trawie spinki od koszuli, a on niedawno
utworzonego ronda księdza Paciorka. I tak jest z mnóstwem spraw, nie tylko u
nas.

[paszczakowna1]

Biolog, fizyk i matematyk jadą pociągiem przez Szkocję. Popatrz, mówi biolog,
krowy w Szkocji są czarne. Nie, mówi fizyk, wiemy tylko, że w Szkocji jest
przynajmniej jedna czarna krowa. Bynajmniej, odpowiada matematyk, wiemy, ze w
Szkocji jest jedna krowa czarna z lewej strony.

Ze Ty i Wesley tak macie, to jest fakt. Reszta, to już interpretacja. (Ja,
niestety, nie znajdę ani szpilki, ani ronda, choć już prędzej to drugie, a po
spędzeniu z kimś 8 godzin vis-a-vis nie mam pojęcia, jak był ubrany.)

[a_weasley]

paszczakowna1 napisała:

> Ze Ty i Wesley tak macie, to jest fakt. Reszta, to już interpretacja. (Ja,
> niestety, nie znajdę ani szpilki, ani ronda, choć już prędzej to drugie, a po
> spędzeniu z kimś 8 godzin vis-a-vis nie mam pojęcia, jak był ubrany.)

I z przepisaniem obcego nazwiska też różnie bywa...
Tak poważnie, to równie dobrze można w kwestii wzrostu powiedzieć, że faktem
jest, iż ja jestem wyższy od Minerwy, a reszta to interpretacja i twierdzenie,
że mężczyźni są generalnie wyżsi od kobiet, jest fałszywe, albowiem istnieją
mężczyźni wzrostu siedzącego psa i Horpyny rozbijające sobie głowę o co drugą
futrynę.
Tyle, że kwestionowanie uogólnienia w przypadku wzrostu jest łatwym do
zdemaskowania absurdem, a w sprawach nieco subtelniejszych można sobie
formułować ideologiczne teoryjki do woli.

[a_weasley]

paszczakowna1 napisała:

> Drażni mnie na przykład niewymownie automatyczne przepisanie indywidualnych
> preferencji na płeć - Małgosia lubi koty? Bo jest dziewczynką. Jaś lubi psy?

Automatyczne, i owszem. Większość takich zjawisk jest prawdziwa w tendencji, a
nie bezwyjątkowo.

> Tak nieco poza tematem, trzeba sobie zdać sprawę, że zyjemy (w krajach
> rozwiniętych) w czasach bezpośrednio po gigantycznej rewolucji. Dopiero od
> bardzo niedawna do przekazanie genów ludziom wystarczy spłodzenie 1-2
> potomostwa, i kobieta, średnio rzecz biorąc, nie jest cały czas zajęta
rodzeniem i wychowywaniem dzieci

Jest to prawdą. Natomiast predyspozycje, które się utrwalały przez wieki,
trwają. Dalej kobiety mają (statystycznie) lepszy słuch muzyczny i lepszy węch,
a gorszą wyobraźnię przestrzenną. Dalej przy tym samym wychowaniu kobiety mają
wyższy poziom empatii (statystycznie), a niższy agresji (statystycznie).
I dalej mężczyzna wie, że (technicznie rzecz biorąc) mógłby jeśli nie
codziennie, to co drugi dzień zapładniać inną kobietę, a ogonek mu podpowiada,
żeby próbował. Nie wzięło się znikąd ani powiedzenie, że "matka kocha dzieci za
to, że są, a ojciec, jakie są" i nie wzięły się znikąd różnice między miłością
ojcowską a matczyną, w skrócony (i siłą rzeczy strywializowany) sposób ujęte w
tym powiedzeniu.
Jest to policzek dla postępowej ludzkości: nie wszystko zależy od nas. Mężczyźni
są mężczyznami, a kobiety kobietami.

[mama_kasia]

Do ról "tradycyjnych" nie ma powrotu (no chyba że
> nastąpi kompletny upadek cywilizacji).

To zdaje się, że w moja rodzina chyli się ku upadkowi
cywilizacyjnemu ))), bo nam role tradycyjne odpowiadają,
choć na pewno nie są one już tak bardzo tradycyjne jak kiedyś.
Jednak poczucie bycia "opiekunką domowego ogniska" we mnie jest,
a u męża zdobywcy żywności

ps.Z wyjątkiem tych dni, kiedy mam dosyć

[franula]

No dobra
nawet gdyby uznać argument ewolucyjny (hmm spod paru nakazów ewolucji udalo się
nam jakoś uwolnić i anwet gdyby uznać że mózgi są różne i mają różne
predyspozycje (pewnie tak tylko do jakiego stopnia..) to czy mozna z tego jak
jest wnioskowac jak powinno być? Założycielka watku pyta czy powinniśmy pewne
wzory męskości kobiecości przekazywać.

Mnie nie przeszkadza że powiedzmy w 90 % rodzin to kobieta np. gotuje
(przykład) nie chce tylko by te 10% rodzin gdzie jest inaczej było piętnowanych
jako dziwacy wyrzutki etc. Albo inaczej:
być może wśród mężczyzn jest wiecej umysłów scisłych z takimi predyspozycjami,
być może kobiety statystcznie są bardzij opiekuńcze. Byc może ma to korzenie w
ewolucji, budowie mózgów etc byle nie przenosic statystyki na pojedynczego
człowieka. Byle nie wynikało z tego ze kobieta zdająca na matematykę jest
dziwadłem, facet pracujący w przedszkolu jest z punktu podejrzewanym o
pedofilię niemęskim osobnikiem, a pani domu w którym nie podaje się
trzydaniowym obiadów nie była przez te pryzmat oceniana bardziej niż pan tegoż
domu

Nie chce też by facet poznający moją córke z góry zakładał że kobieta ma
specjalne hormony do sprzątania..

I nie rozumiem postawionego przez Weasleya pytania "po co?"

[mader1]

> Nie chce też by facet poznający moją córke z góry zakładał że kobieta ma
> specjalne hormony do sprzątania..

Moje nie mają )) Nauczyć je, że się sprząta to jest ciężka praca ))
Chłopca takoż

[franula]

Mader
ja też nie mam takowych Prędzej męża podejrzewam, za co teściowej biję
pokłony łbem w posadzkę

[a_weasley]

franula napisała:

> No dobra
> nawet gdyby uznać argument ewolucyjny (hmm spod paru nakazów ewolucji udalo się
>
> nam jakoś uwolnić i anwet gdyby uznać że mózgi są różne i mają różne
> predyspozycje

Możemy nie uznawać. Możemy nawet uznać, że Księżyc jest zbudowany z zielonego sera.

> Mnie nie przeszkadza że powiedzmy w 90 % rodzin to kobieta np. gotuje
> (przykład) nie chce tylko by te 10% rodzin gdzie jest inaczej
> było piętnowanych jako dziwacy wyrzutki etc.

No więc otóż to.
Są zajęcia, do których większe predyspozycje mają mężczyźni, i takie, do której
większe mają kobiety. Statystycznie oczywiście.
Podobnie jak są zajęcia, do których większe predyspozycje mają ci, którzy
skończyli prawo, i ci, którzy skończyli filologię niemiecką. Co nie znaczy, że
nie znajdą się filolodzy niemieccy, którzy niemieckie dokumenty tłumaczą sto
razy gorzej ode mnie.

> być może wśród mężczyzn jest wiecej umysłów scisłych z takimi predyspozycjami,
> być może kobiety statystcznie są bardzij opiekuńcze.
> Byc może ma to korzenie w
> ewolucji, budowie mózgów etc byle nie przenosic statystyki na pojedynczego
> człowieka. Byle nie wynikało z tego ze kobieta zdająca na matematykę jest
> dziwadłem, facet pracujący w przedszkolu jest z punktu podejrzewanym o
> pedofilię niemęskim osobnikiem,

Problem polega na tym, że mamy proces odwrotny: dążenie za wszelką cenę do
wyrównania liczby mężczyzn i kobiet gdzie się da. Jeżeli na przykład w
olimpiadzie matematycznej w pierwszej setce jest 70 chłopców, w pierwszej
dwudziestce 16, a w pierwszej piątce 5, to dopuszczalne są wszystkie wyjaśnienia
poza tym, że chłopcy są - statystycznie - dużo bardziej uzdolnieni do tego
przedmiotu. Będzie się grzebać w programie nauczania, doszukiwać konsekwencji
wielowiekowej opresji kobiet, kombinować wyrównywanie szans, żeby jednak tych
dziewczyn startowało tyle samo i żeby ich było tyle samo w pierwszej czwórce...
i nikt się nie zdziwi, że równocześnie wśród dziesięciorga laureatów olimpiady
polonistycznej jest dziewięć dziewczyn.

> I nie rozumiem postawionego przez Weasleya pytania "po co?"

Znaczyło ono: jaki jest cel promowania wykonywania przez kobiety zajęć, które w
danej kulturze na ogół wykonują mężczyźni.

[paszczakowna1]

> wyrównania liczby mężczyzn i kobiet gdzie się da. Jeżeli na przykład w
> olimpiadzie matematycznej w pierwszej setce jest 70 chłopców, w pierwszej
> dwudziestce 16, a w pierwszej piątce 5, to dopuszczalne są wszystkie wyjaśnieni
> a
> poza tym, że chłopcy są - statystycznie - dużo bardziej uzdolnieni do tego
> przedmiotu. Będzie się grzebać w programie nauczania, doszukiwać konsekwencji
> wielowiekowej opresji kobiet, kombinować wyrównywanie szans, żeby jednak tych
> dziewczyn startowało tyle samo i żeby ich było tyle samo w pierwszej czwórce...
> i nikt się nie zdziwi, że równocześnie wśród dziesięciorga laureatów olimpiady
> polonistycznej jest dziewięć dziewczyn.

Cóż, jeśli juz jesteśmy przy tym temacie, faktem jest także (i to piszę z
własnego doświadczenia), że matematycznie utalentowana dziewczyna bywa starannie
demotywowana. Mojej nauczycielki matematyki z liceum (skądinąd b. dobrej) nic
nie było w stanie przekonać, że dziewczyna może mieć zdolności matematyczne, co
najwyżej że "jest pracowita i się nauczyła". Takie, niestety, jest
niebezpieczeństwo stereotypów (skądinąd, jak piszesz poniżej, w życiu nierzadko
pożytecznych).

> Znaczyło ono: jaki jest cel promowania wykonywania przez kobiety zajęć, które w
> danej kulturze na ogół wykonują mężczyźni.

Jakoś tak się składa, że zajęcia wykonywane przez kobiety są z reguły nisko
płatne i mało prestiżowe. Prawdopodobnie, im mniej zajęć "typowo kobiecych" i
"typowo męskich", tym mniejszy stopień dyskryminacji kobiet. Czy to jest droga
najlepsza, pozostaje, rzecz jasna, do dyskusji.

PS Za przekręcanie pseudonimu przepraszam. Na początku skojarzyłeś mi się nie z
postacią z Harry'ego Pottera, ale z metodystycznym kaznodzieją, i jakoś mi jedno
z drugim interferuje.

[minerwamcg]

>faktem jest także (i to piszę z > własnego doświadczenia), że matematycznie
> utalentowana dziewczyna bywa starannie demotywowana. Mojej nauczycielki
> matematyki z liceum (skądinąd b. dobrej) nic nie było w stanie przekonać, że
> dziewczyna może mieć zdolności matematyczne, co najwyżej że "jest pracowita
i > się nauczyła". Takie, niestety, jest niebezpieczeństwo stereotypów
> (skądinąd, jak piszesz poniżej, w życiu nierzadko pożytecznych).

Piszesz o moim znajdowaniu drobnych przedmiotów a Weasleya orientacji
przestrzennej jako o czymś, co zdarza się nam, konkretnie nam i wara od
uogólnień, bo to są doświadczenia pp. Weasleyów, ich i tylko ich. Wobec tego
pozwól sobie powiedzieć, że Twoje doświadczenia z metematyczką demotywującą
dziewczyny są Twoje i tylko Twoje (innych uczniów tej pani na forum nie znamy).
A np. nasze są nieco inne, znamy albowiem klasę matematyczną w prestiżowym
gimnazjum, gdzie dziewczyn jest owszem, mniej - ale też dużo. W pierwszej
klasie na trzydzieścioro było 12 dziewczyn, to sporo. W dodatku, nie robiąc tu
bynajmniej aluzji do Twego wieku, nasze doświadczenia są nieco bardziej hm...
współczesne )

A propos, czy mogłabyś coś napisać o samej matematyczce, tzn. jak ona
postrzegała s i e b i e jako matematyczkę? Jako uzdolniony wyjątek (wtedy
zdolności innych istot żeńskich zaprzeczałyby jej wyjątkowości i mielibyśmy
jakieś wytłumaczenie, dlaczego nie chce ich uznać), czy jako pracowitą a
niezdolną babę, która nigdy nie dorówna matematykom-facetom? Mnie się wydaje,
że we własnych oczach ta pani raczej była tym pierwszym, ale mogę się
mylić.

[franula]

!)
ale w ogóle wszelkie sztywne podziały ról na M i K, zabaw/ubrań na
> dziewczęce i chłopięce, uważam za przeżytek i sztuczność...
<ciach>
> oprócz ciąży, rodzenia i karmienia piersią wszelkie inne czynności mogą
> być wykonywane zarówno przez kobiety jak i mężczyzn...

Ależ oczywiście, że mogą. Powstaje tylko pytanie, po co.

Weasley'u a gdzie tu mowa o promowaniu?? dlatego nie rozumiałam Twojego "po
co"

czy też nie widzisz celu promowania wśród mężczyzn rzeczy których w naszej
kulturze wykonuja kobiety? np zajmowanie się własnym potomstwem?

Acha i każdy widzi co chce widziec - Ty widzisz probleem odwrotny
czyli "dążenie za wszelką cenę do wyrównania liczby mężczyzn i kobiet" a ja
nadal widzę dyskryminację kobiet niestety i założenie facetów wokół że
ewolucyjnie kobiety są stworzone do sprzątania.

[minerwamcg]

> Nie chce też by facet poznający moją córke z góry zakładał że kobieta ma
> specjalne hormony do sprzątania..

Poradź córce, żeby wzięła faceta nie prosto od mamy, tylko takiego, który
trochę sobie pomieszkał na swoim. I już się zdążył przekonać, że nic nie robi
się samo, a czyste ciuchy, naczynia i posiłki nie spadają z nieba.

[a_weasley]

minerwamcg napisała:

> > Nie chce też by facet poznający moją córke z góry zakładał że kobieta ma
> > specjalne hormony do sprzątania..

Do sprzątania to nie, ale według moich obserwacji ośrodek wrażliwości na
nieposprzątanie kobiety mają o rząd wielkości czulszy.
Oczywiście statystycznie.

A propos stereotypów

[a_weasley]

Był Galicjanin, który o Widniu nie marzył,
Był pepees, co Żydom oprzeć się odważył,
Był Litwin, który chętnie oddałby nam Wilno,
Był endek znamienity odwagą cywilną,
Byli Prusacy zacni, a nie faryzeje,
Był patryjota polski, co znał Polski dzieje...

minerwamcg napisała:

> > Nie chce też by facet poznający moją córke z góry zakładał że kobieta ma
> > specjalne hormony do sprzątania..

> Poradź córce, żeby wzięła faceta nie prosto od mamy, tylko takiego, który
> trochę sobie pomieszkał na swoim. I już się zdążył przekonać, że nic nie robi
> się samo, a czyste ciuchy, naczynia i posiłki nie spadają z nieba.

Na pewno znajdziesz singla na swoim, którego mieszkanie przypomina chlew i
dobrze mu z tym, a jak już żywcem nic nie może znaleźć to woła kulisów do
sprzątania i wiedźmina do wytrucia potworów, i ukochanego jedynaka mamusi, który
zazdrości służącej lorda Galluxa i jundze na flagowym okręcie Jej Królewskiej
Mości, bo zasuwa w domu jak oboje wyżej wymienieni razem wzięci.
Czy przez to rada Minerwy jest głupia? Nie. Caeteris paribus jest mądra.
10-centylowy (pod tym względem) singiel pewnie może sobie podać rękę z
90-centylowym chłopakiem prosto od mamy, zwłaszcza jedynakiem.
Podobnie w tendencji lepszym kandydatem będzie brat siostry niż jedynak. Ale
znajdziesz brata siostry, któremu mama całe życie pod nos podtyka (ku rozpaczy
siostry zresztą), i znajdziesz jedynaka, który różnymi kontaktami społecznymi
bardzo ładnie to jedynactwo zaleczył.
Stereotypy nie biorą się znikąd. Są po prostu uogólnieniem potocznej obserwacji
- że tego się w danych warunkach będziemy spodziewali po przedstawicielu tej czy
innej grupy.
Jeżeli spytam dwóch facetów o drogę, każdy powie co innego, po czym obaj wsiądą
do swoich wozów, z których jeden będzie taksówką - pojadę tak, jak mi poradził
taksówkarz. Jeżeli żaden wóz nie był taksówką, ale jeden facet mówił po
góralsku, a drugi zaciągał z białostocka, a rzecz się dzieje w Nowym Targu,
posłucham górala.
Mogę się naciąć oczywiście.
Mogę spotkać upiornie pracowitego i solidnego mieszkańca Białostocczyzny i
lekkomyślnego, niesłownego Poznaniaka. Niemniej na tle wieloletnich doświadczeń
wolałbym za te same pieniądze oddać samochód do naprawy w Lesznie niż w Sokółce,
zwłaszcza jeśli nie jest mi wszystko jedno, czy to potrwa tydzień czy miesiąc.
Tyle że, cholibka, we Wielkopolsce jest drożej

[mader1]

a w " Wiedzy i Zyciu" czytam sobie o produkcji pereł. I tam napisane jest, że
zatrudnione są przy niej głównie kobiety - bo delikatne i zręczne
Czyli różnica między kobietą i mężczyzną jest... ))

Syntetycznie

[a_weasley]

Onego czasu opowiedziałem znanej niektórym Wierzbie_B kawał.
- Wiesz, dlaczego dla 90% kobiet decydującym argumentem jest "bo nie"?
- ?
- Bo tak!
Wierzba obśmiała się jak norka i pry:
- A chcesz znać odpowiedź poważną?
- Pewnie.
- Bo dla 95% mężczyzn nie jest żadnym argumentem "Bo ja tak czuję".
Zamyśliłem się, po czym po chwili milczenia:
- Zaraz, sekundę, przecież to naprawdę nie jest żaden argument!

Poradnik dla naszych dzieci :)))

[minerwamcg]

Jak odróżnić mamusię i tatusia - krótki kurs.
Na wzrok:
Mamusia - 160 w kapeluszu, kulista.
Tatuś - 193 boso, podłużny.
Na dotyk:
Mamusia - miękka
Tatuś - kanciasty
Na słuch:
Mamusia - nisko i głośno
Tatuś - jeszcze niżej i bardzo głośno
Na węch:
Mamusia - czekolada (a potem dziwić się, że kulista)
Tatuś - piwo (a potem dziwić się, że odmawia pojechania autem)
Na smak:
Mamusia - ugryziona wrzeszczy
Tatuś - wrzeszczy okropnie i wymyśla od "nieszczęsnych faszystów".

[mader1]

Tatuś :
osobnik zdecydowanie wyższy, dumny ze swojego zarostu. Przebiega przez
mieszkanie parę razy dziennie z komórką w dłoni, szybko coś zjada, czasem
zbiera potomstwo i rozwozi je w różne miejsca, można się do niego zwrócić z
każdym problemem, a on niezmiennie odpowiada " zaraz, zaraz, potem "
Przyciskany wypowiada się jasno, krótko i zdecydowanie, unikając takich
ozdobników, jak " wydaje mi się", " myslę, że " ( to przecież wiadomo), " a jak
Ty uważasz ?" )) Potrafi wygłupiać się przy stole. Zawiezie w każde miejsce,
nie błądzi, nie pyta o drogę. Jest znienawidzony przez wszystkich mężów
koleżanek mamusi, bo : umie umyć okna, ugotować, piec, sprzątać, prać.
Szczególnie lubi się tym pochwalić , gdy przychodzą goście , na co dzień nie
ma na to czasu.
Łaskocze, nie lubi spacerów, nauczy rąbać drwa.
Wygląd ma przyjemny, uśmiech łagodny, ale to tylko pozory - potrafi smagać
słowami, jak biczem.
Kręci się przy komputerze albo przy mamusi

Mamusia:

niska, unika zarostu, zwalczając go wszelkimi sposobami. W domu czy mieszkaniu
można ją znaleźć dość często. Nieśpiesznie wykonuje przeróżne czynności to
zaglądając do komputera, to poczytując ( często na głos),to rozmawiając z
gośćmi czy przez telefon. Pytana o coś nigdy nie da krótkiej odpowiedzi, stara
się wniknąć w " istotę sprawy". Uważa , ze część awantur miedzy ludźmi wynika z
tego, ze są głodni badź zmęczeni. Stara się więc wszystkich nakarmić.
Pokrzykuje. Uwielbia wychodzić na spacer, jeździ z dziećmi w różne dziwne
miejsca, jakby nie można było pogadać na ławce pod domem. Kobiety ją lubią, bo
żaden rozsądny facet nie daje jej za przykład matki i żony, gdy jej mąż serwuje
pizzę własnej roboty gościom
Czyta książeczki, śpiewa i opowiada bajki ))
Okupuje komputer

[mamamonika]

Dla mnie nie ma potrzeby jakiegoś szczególnego podkreślania sfer męskich i
kobiecych w związku. To powinno ewoluować naturalnie, a rozwiązań jest tyle,
ile ludzi. I podejrzewam, że tak było zawsze, tylko może kiedys "pozadomowych"
możliwości realizacji było mniej, no i sfera związana z obsługą domu zajmowała
niewymiernie więcej czasu. Dom wymagał albo pracy na okrągło, albo sztabu ludzi.
Przecież np cielęcinka na obiad wymagała zamordowania, a wcześniej odchowania
cielaczka... Pranie było wydarzeniem, to samo smażenie powideł czy wypiek
chleba. Wcale to nie było takie banalne jak dzisiaj

[stara_dominikowa]

ubawiłam się nieźle najbardziej podobało mi się o stereotypach autorstwa
weasley'a, zahaczającego o niepoprawne politycznie poglądy z którymi się
zgadzam. niestety, nie spadliśmy z hukiem z nieba i jesteśmy w pewnym stopniu
zdeterminowani biologicznie. niesamowite jest jak łatwo z okazji takich
dyskusji wpada się ze skrajności w skrajność: albo tłumaczy się wszystkie
relacje i motywacje biologią, upraszczając do bólu, albo udaje się, że jesteśmy
kompletnie od niej uwolnieni przez kulturę. rozwiązanie najprostsze, czyli
uznanie, że to subtelna gra tych dwóch czynników jest jakoś niemożliwe do
zaakceptowania dla większości.
myślę, że w świecie zachodnim społeczne przemiany pogalopowały hen i zostawiły
w tyle kobietę z jaskini, która "powstawała" długo i sprawdziła się w
kontekście rozwoju ludzkości. co będzie teraz?

[paszczakowna1]

Człowieka z jaskiń społeczeństwa zostawiły daleko za sobą - wtedy mniej więcej,
gdy zaczęto uprawiać rolę i hodować zwierzęta, czyli już dość dawno. Niezależnie
od płci, żyjemy od dawna w warunkach, do których nie jesteśmy biologicznie
przystosowani. Więc nie widzę powodu, żeby akurat nad kobietami się z tego
powodu użalać.

A co będzie teraz? Nic specjalnego, IMHO. To, co najbardziej istotne, już się
dokonało jakieś 70-150 lat temu (zależnie od poziomu rozwoju kraju, mowa o tzw.
"krajach rozwiniętych"), a najbardziej istotne społeczne przemiany też już
nastąpiły dość dawno temu.

[a_weasley]

paszczakowna1 napisała:

> Człowieka z jaskiń społeczeństwa zostawiły daleko za sobą - wtedy mniej więcej,
> gdy zaczęto uprawiać rolę i hodować zwierzęta, czyli już dość dawno.

Człowiek z jaskiń żyje w nas w dalszym ciągu. Te kilka tysięcy lat uprawy roli,
bo tyle nasza gałąź gatunku Homo Sapiens za sobą ma, to jest dla ewolucji mózgu
chwila.
A przez przygniatającą większość tej chwili nasi przodkowie żyli w warunkach, w
których w dalszym ciągu istniał bardzo wyraźny podział ról społecznych. I osoby
lepiej wyposażone - także biologicznie - do wykonywania ról przypisanych swojej
płci miały większe szanse na znalezienie atrakcyjnych partnerów, czyli dobór
naturalny sprzyjał utrwalaniu tych predyspozycji.

> A co będzie teraz? Nic specjalnego, IMHO. To, co najbardziej istotne, już się
> dokonało jakieś 70-150 lat temu

150 lat temu? Gdzie?!

> a najbardziej istotne społeczne przemiany też już
> nastąpiły dość dawno temu.

Najbardziej istotne przemiany wciąż trwają, a ich bilans nie jest oczywisty
(oględnie mówiąc).

[stara_dominikowa]

> Najbardziej istotne przemiany wciąż trwają, a ich bilans nie jest oczywisty
> (oględnie mówiąc).

no i przemiany najprawdopodobniej idą w kierunku unifikacji płci, co jest w
kontekście przetrwania gatunku rozmnażającego sie płciowo mało pocieszające.

[paszczakowna1]

stara_dominikowa napisała:

> > Najbardziej istotne przemiany wciąż trwają, a ich bilans nie jest oczywis
> ty
> > (oględnie mówiąc).
>
> no i przemiany najprawdopodobniej idą w kierunku unifikacji płci, co jest w
> kontekście przetrwania gatunku rozmnażającego sie płciowo mało pocieszające.

E, bym się nie przejmowała. Wiele zwierzaków mało się różni, i jakoś sobie
radzą.

[paszczakowna1]

> Człowiek z jaskiń żyje w nas w dalszym ciągu. Te kilka tysięcy lat uprawy roli,
> bo tyle nasza gałąź gatunku Homo Sapiens za sobą ma, to jest dla ewolucji mózgu
> chwila.

Dokładnie. Jakieś role społeczne kobiet i mężczyzn (czy też samic i samców) były
w czasach jaskiniowych, i one pewnie wpłynęły na naszą biologię. Jakieś role
były lat temu 3000 w różnych społeczeństwach, 300, 100 i obecnie. Pytanie -
które są faktycznie bliższe biologii (czasom jaskiniowym) - te z przed lat 3000,
100 czy obecne? Antropologowie snuć mogą hipotezy różne (do tej pory np. trwają
dyskusje jaki procent pozywienia pochodził ze zbieractwa, jaki z myślistwa, jaki
ludzi danej płci się tym zajmował, i przez ile czasu dziennie), i bynajmniej nie
można stwierdzić (jak wydajesz się zakładać), że struktura społeczna zmieniała
się w czasie w sposób monotoniczny.

> 150 lat temu? Gdzie?!

Np. w Szwecji i części Anglii - powtarzam, chodzi mi o spadek (%) umieralności
dzieci, i wydłużenie życia (W 1900 roku, przeciętny Szwed żył lat 50, a np.
Polak z Galicji 30 - procentowo gigantyczna różnica).

> Najbardziej istotne przemiany wciąż trwają,

Niewątpliwie. Ale czy ktoś przeniesiony z 1977 roku w nasze czasy przeżyłby szok
kulturowy? (Pod tym względem, ogólnie to pewnie tak.) A nawet z 1957? A ktoś
przeniesiony w rok 1930 z 1900? A z 1880? Przemiany trwają, OK, ale tempa
znacznie zwolniły.

> a ich bilans nie jest oczywisty
> (oględnie mówiąc).

Przemiany te dały połowie ludzkości prawa publiczne, majątkowe i nietykalność
fizyczną. Musiałyby w innych aspektach zycia społecznego do kompletnej
katastrofy doprowadzić, by bilans na plus nie wypadł.

[a_weasley]

paszczakowna1 napisała:

> Dokładnie. Jakieś role społeczne kobiet i mężczyzn (czy też samic i samców) był
> y
> w czasach jaskiniowych, i one pewnie wpłynęły na naszą biologię. Jakieś role
> były lat temu 3000 w różnych społeczeństwach, 300, 100 i obecnie. Pytanie -
> które są faktycznie bliższe biologii (czasom jaskiniowym) - te z przed lat 3000
> ,
> 100 czy obecne?

Ja mam jeszcze kilka innych mądrych pytań. Na przykład czy 2 x 2 jest 4, czy teś
pi plus e.

> > 150 lat temu? Gdzie?!

> Np. w Szwecji i części Anglii - powtarzam, chodzi mi o spadek (%) umieralności
> dzieci, i wydłużenie życia (W 1900 roku, przeciętny Szwed żył lat 50, a np.
> Polak z Galicji 30 - procentowo gigantyczna różnica).

Przeciętny Polak z Galicji, który nie umarł w dzieciństwie, nie żył wiele krócej
niż dziś. Różnicę stwarzała śmiertelność niemowląd i małych dzieci.

> Przemiany te dały połowie ludzkości prawa publiczne, majątkowe i nietykalność
> fizyczną.

Nie zmuszaj mnie do udowadniania takich rzeczy, jak to, że prawa polityczne w
XIX wieku w większości krajów miała zdecydowana mniejszość mężczyzn, że ochrona
prawna mężczyzny i kobiety była taka sama i innych oczywistych faktów
osłabiających wymowę tego sloganu.

[paszczakowna1]

> Przeciętny Polak z Galicji, który nie umarł w dzieciństwie, nie żył wiele króce
> j
> niż dziś. Różnicę stwarzała śmiertelność niemowląd i małych dzieci.

Głównie, acz nie wyłącznie. Zresztą właśnie o tym dokładnie pisałam.

> Ja mam jeszcze kilka innych mądrych pytań. Na przykład czy 2 x 2 jest 4, czy te
> ś
> pi plus e.

W momencie kiedy pojawiają się takie teksty, dyskusja się kończy, zaczyna
pyskówka. Zatem do zobaczenia.

[a_weasley]

paszczakowna1 napisała:

> > Przeciętny Polak z Galicji, który nie umarł w dzieciństwie, nie żył wiele
> > krócej niż dziś. Różnicę stwarzała śmiertelność niemowląt i małych dzieci.

> Głównie, acz nie wyłącznie.

Oczywiście, że nie wyłącznie, ale wystarczy przejść się po cmentarzach, żeby się
zorientować, że w roku, powiedzmy, 1900 przeciętny dwudziestolatek (a raczej
przeciętny dwudziestoletni goj) miał podobną szansę dożycia siedemdziesiątki jak
jego o 50 lat młodszy wnuk.
Ściśle biorąc, dwudziestoletni goj sprzed stu lat.

Co by było, gdyby

[a_weasley]

paszczakowna1 napisała:

> > Najbardziej istotne przemiany wciąż trwają,
>
> Niewątpliwie. Ale czy ktoś przeniesiony z 1977 roku w nasze czasy przeżyłby
> szok kulturowy? (Pod tym względem, ogólnie to pewnie tak.) A nawet z 1957? A
toś przeniesiony w rok 1930 z 1900? A z 1880?

co ma świadczyć, że

> Przemiany trwają, OK, ale tempa znacznie zwolniły.

Jak gdzie, jak kiedy. Podobnie jak te daty mają różną wymowę zależnie od kraju
czy klasy społecznej, czy środowiska w danym kraju. Co więcej, te przemiany nie
są jednokierunkowe.

[minerwamcg]

Kupiłam sobie w ciucharni prześliczną obrzydliwie seksistowską i utrwalającą
stereotypy bluzę - jeżowa mama z dwojgiem jeżątek i podpisem: felicity women

[stara_dominikowa]

moje dziecko też utrwala stereotypy bo po szaleństwach z ojcem (kończących się
zwykle: 1. "baaach!!", 2. "łeeeeeeeeee((" ) utulić i wycałować musi osobnik
żeński, miękki, łagodniej pachnący i nie drapiący dzikim zarostem. mały
seksista, w mordę

A nowe stereotypy ?

[mader1]

Jakieś są te sylwetki mamy i taty. To jakie teraz są " na topie" ?
Niby różnice się zacierają, ale...
Nowoczesna, świadoma, piękna kobieta nie może mieć jednego włoska na ciele, za
to włosy na głowie puszyste, długie - nalepiej jak u lwicy Nie może być
siwa Najlepiej dojrzała, ale nigdy nie może osiwieć

Tatuś siwy to dobry , stateczny, a owłosiony to męski

[stara_dominikowa]

zacierają się na poziomie organizacji społecznej.
to co opisałaś to bardzo stare wyznaczniki płodności i pozycji "w stadzie".

[mader1]

> to co opisałaś to bardzo stare wyznaczniki płodności i pozycji "w stadzie".

O.. To wiem ale one nikomu nie przeszkadzają, choć przecież nie kazdy może
sobie na nie pozwolić. Depilacja, farbowanie, kosmetyczka - to jest drogie i
trzeba mieć na to czas, by tak podkreślić płeć.

a co z nowymi rolami ? Wiadomo, że zarówno tato jak i mama powinni pracować.
Ale to nic nowego, zawsze pracowali - wykonywali inne czynności, ale pracowali.
Natomiast słowo " praca" trochę inaczej jest rozumiane. Praca to takie zajęcie,
za które dostaje się wynagrodzenie - wymierne i pieniężne.
Praca w domu w związku z tym nie jest pracą, sprząta się przy okazji, pierze
się szybko, gotuje się niechcący. Dokładnie ta sama praca, ale wykonana przez
kogoś z zewnątrz za pieniądze, jest pracą.

Tak mi się jeszcze jedno nasunęło...

[minerwamcg]

Rozmowa z pytania o podział zajęć domowych zeszła na stereotypy, uprzedzenia i
płeć mózgu, co skądinąd było łatwe do przewidzenia. I chyba trochę straciliśmy
z oczu główny temat...
Mężczyźni zajmujący się domem są zjawiskiem stosunkowo nowym. Nie mówię tu o
domu na wsi, gdzie mężczyzna od zawsze był potrzebny jako dostarczyciel opału,
wody, specjalista od naprawy strzechy etc. Mówię o miastach. Tu facet w kuchni
pojawił się nie tak dawno i nie zdążyły się, moim zdaniem, ukształtować
stereotypy, że np. odkurzanie jest zajęciem, które przystoi mężczyźnie, a mycie
naczyń nie, czy na odwrót.
Raczej normalną rzeczą jest, że facet w domu pomaga. Święte krowy z piwem przed
tv są jakby w defensywie, szczególnie, jeśli żona pracuje. Załóżmy w każdym
razie dla dobra dyskusji, że tak jest.
I tu się dopiero zaczyna polka z wążem. Pytanie: czy mamy być samowystarczalni
we wszystkim? To znaczy: czy każde z nas koniecznie musi być w stanie w pełni
zastąpić to drugie, i to, co które robi, jest wynikiem codziennego ustalenia?
Czy może raczej małżonkowie mają stały podział zajęć - każde raz na zawsze wie,
za jaki kawałek domu odpowiada. W zależności od umiejętności i upodobań.
Czy wobec tego dzieci wiedzą, że z zepsutą lalką idzie się do taty a z
rozwalonym kolanem do mamy albo na odwrót, czy jest to wszystko jedno? Czy
zadanie z biologii pomoże zrobić mama a z geografii tata, czy oboje mogą się w
każdej chwili w tej roli wymienić?
Ja jestem za tą drugą opcją. Nie musimy rano ustalać, które z nas pościele
łóżka, zrobi śniadanie, pozmywa po nim. Wiadomo, że ściele Weasley, posiłki
robię ja, zmywa on, i tak dalej.
Oczywiście, jeżeli Weasley wyjedzie o piątej rano pozostawiając mnie w betach,
to rozbebeszone łóżko nie będzie czekać do mojego powrotu, albo kiedy ja wyjdę
na cały dzień, to głodny Weasley nie będzie czekał nad zimnym obiadem, żebym mu
podgrzała, tylko podgrzeje i zje.
Tak samo chciałabym, żeby było z dziećmi. Żeby było wiadomo, że połamany
samolot sklei mama, a uwagę w dzienniczku podpisze tata. Że mama pomoże z
polskiego i angielskiego, a tata z matmy i historii (aczkolwiek z polskiego w
razie potrzeby umiałby całkiem nieźle też). Dla naszej wygody, a dzieciom dla
poczucia stabilizacji i bezpieczeństwa.

P.S.

[minerwamcg]

Ponadto gdybyśmy chcieli każdego dnia co rano negocjować codzienny podział
obowiązków, kłócilibyśmy się o 200% częściej a ja do pracy trafiałabym na drugą
po południu ))
Uważam, że małżeństwo to ludzie, którzy powinni się uzupełniać. Nie ma
potrzeby, żeby wszyscy mieli opanowany komplet umiejętności w takim samym
stopniu - pomijając fakt, że nie jest to możliwe, bo jedno ma takie
predyspozycje, drugie inne. Oczywiście, trzeba żeby każde umiało sobie samo
poradzić w każdej sytuacji. Ale w codziennej rutynie pewne uciążliwe,
pierdołowate zajęcia lepiej jest "mechanizować" i robić bez refleksji, czy to
dzisiaj mój dyżur podlewać kwiatki czy jego, a w ogóle to jest niesprawiedliwe,
bo jak był jego dyżur, to podlał za mało i musiałam dolewać.