I Komunia - prezenty niereligijne;)

[samboraga]

U nas będzie prezent.
Ale pamiętam, że u mojego brata, trochę ode mnie młodszego, proboszcz
'zabronił' takich prezentów. Miała być Biblia, różaniec, medaliki itp. Było
trochę dąsów...rodziców. Bo parafia była w 'bogatej' dzielnicy. Ale się udało!
I po Komunii wszyscy to sobie chwalili

Jak jest u Was?
I - czy nie dalibyście dziecku prezentu, aby spokojniej przeżyło ten dzień,
wiedząc że reszta klasy dostanie? Prowokacyjne to trochę, bo dzieci są podatne
na wpływy, zwłaszca w tym wieku, ale jestem ciekawa czy ktoś się jednak
zdecydował?

[sion2]

Jak ja mialam I Komunie byl jeszzcze zwyczaj ze prezenty
niereligijne sie otrzymywalo na drugi dzien po Komunii albo nawet na
koniec bialego tygodnia, ale to wyjscie kompromisowe.
Mnie sie wydaje ze w rodzinie swiadomie i chetnie praktykujacej i
wychowujacej dziecko po katolicku to prezenty niereligijne nie
zepsuja dziecka czy jego podejscia do Komunii. Takie dziecko mozna
caly rok przygotowywac i formowac w postawie "Jezus bedzie moim
najwiekszym prezentem".
Poza tym prezenty to tez dobra szkola wdziecznosci Bogu, aby dziecko
szczerze wieczorem podziekowalo Bogu ze dzieki Niemu dostalo tyle
darow.
I dziecko pozostanie dzieckiem, mysle ze czasow Jezusa dzieci tez
bardzo byly łase na prezenty...

[pawlinka]

U nas były prezenty i takie, i takie. Wspólnie z katechetką
wypracowliśmy, że prezenty dostają dzieci po nieszporach. Nie
zauważłam, żeby od rana nie mogły się doczekać popołudnia. Były
bardzo przejęte uroczystością. Prawdziwym hitem okazała się gra
komputerowa ... biblijna, taka. Serdecznie polecam
www.opoka.org.pl/zycie_kosciola/kultura/jajestemgra.html

[alex05012000]

czegoś nie rozumiem, czy to są prezenty fundowane przez szkołe? po
co ustalać z katechetą czy i co dziecko dostanie w prezencie?
no, bo prezenty rodzinne, uroczystości czy ich brak, w lokalu czy w
domu to chyba prywatna sprawa...
ja napewno córce dam z okacji komunii prezent typu religijnego
właśnie książka, gra czy coś takiego, nie medaliki, łańcuszki bo to
leży potem w szufladach... oraz niereligijnego - ale nie
jakieś "kolubryny" typu rower, komputer, itp. po prostu zwykły
prezent wartości max 100zł

[pawlinka]

Alex, po pierwsze: jesteśmy po Wczesnej Komunii Świętej. Do niej
przygotowała dzieci nie szkoła, ale przede wszystkim - rodzice i
katechizacja przy parafii. Współpraca była bardzo ścisła, a grupka
niewielka - 8 rodzin (12 dzieci). Pojechaliśmy na rekolekcje przed
Komunią i swiętami Wielkiej Nocy, wspólnie (rodzice, katechetka-
parafia wszystko organizowaliśmy. Są pewne zasady - tradycje
Wczesnej Komunii na Śląsku i my to przyjęliśmy.
Po drugie - poprosiliśmy nasza katechetkę o to, aby dzieci właśnie
od niej dowiedziały sie, że może lepiej będzie otworzyc prezenty
potem, po nieszporach?
Zapomniałam zaznaczyć wcześniej, ze nikt tego dzieciom nie nakazywał
to była propozycja. I dzieci na nią przystały.

Pozdrawiam

[mama_kasia]

Nie widzę żadnego prezentowego problemu.
Daje się z okazji urodzin, chrzcin, imienin, świąt, ślubu,
czemu by nie dać z okazji tak ważnej uroczystości, jak I-a
Komunia.
Syn dostał prezenty od gosci po mszy (a był to wieczór już).
Od nas dostał po spowiedzi (zegarek), bo chcieliśmy uczynić ten
dzień dodatkowo szczególnym, aby spowiedź nie była tylko
koniecznym sakramentem przed komunią. Bardzo się zdziwił
zresztą, że coś mamy dla niego
Tak sobie myślimy, aby córce dać rower, bo ma taki dziecinny.
Wiem, że się ucieszy. Myślę, że tradycyjnie zostaniemy przy
prezencie po spowiedzi. Goście będą dawali, jak im wygodnie,
w miarę pewnie przybywania do domu. Może część da przed
komunią. Nie wiem - niech to wyjdzie naturalnie
Jeśli chodzi o prezenty typowo religijne, to ...moze goście,
bo my raczej nie. Nawet nie wiem, co by to miało być.
Krzyżyk na szyje chcielibyśmy jej kupić wcześniej. A może
chrzestni będą chcieli... Nie wiem jeszcze.
Różaniec ma - zresztą poświęcenie będzie teraz, na początku
października. Dorosłą Biblię daje się u nas na rocznicę
Komunii. Dla dzieci - ma.
I naprawdę nie widzę problemu prezentowego. Może tylko taki, że
to dorośli nakręcą spiralę i dzieci słysząc od dorosłych,
zaczną coś podejrzewać, że może jednak na tę Komuniię to musi być
nie wiadomo co )) No u nas jeszcze starszy brat może snuć
wizję o pieniądzach, które dostał od babci )) Nie zamierzam
jednak akurat tym się przejmować. Mnie bardziej martwią
"wierszyki", które na uroczystości mogą się pojawić.

[pawlinka]

a propos wierszyków, po Komunii mojego syna ktoś powiedział, że wierszyczki i
witaczki są potrzebne... babciom i dziadkom, taki prezent od wnucząt. Może coś w
tym jest?

[mama_kasia]

U nas babcie i dziadkowie mają marne szanse, aby być
na uroczystości (no chyba, że są silnego zdrowia .
Tłok straszny. Mam nadzieję, że w tym roku będzie mniej dzieci.

[isma]

Witaczki i dziekowaczki przejmuja mnie pierwotnym wstretem ;-(((.

[pawlinka]

U nas tez był prezent po spowiedzi - album- i pojechaliśmy na lody do prawdziwej
restauracji z dobrymi deserami. Wybierał wyspowiadany

[mama_kasia]

A myśmy chyba(nie pamiętam, ale coś mi się kołacze) kupili
chipsy i coca-colę - u nas to rarytas

[pawlinka]

u nas chipsy są daniem wakacyjnym, a coca cola jest najgorszym obrzydlistwem wg
moich dzieci. Ogólne fuj, tak mówią

[kulinka3]

Też nie widzę problemu, byle by nie było w tym szaleństwa.
Moja chrześnica dostała rolki, na których szalała nawet w sukience komunijnej i
to było coś cudnie trafionego.
Magnetofony i zegarki też cieszyły się powodzeniem.

[mader1]

moje miały i takie i takie. My, rodzice kupowaliśmy za każdym razem
coś religijnego. Tylko.
Podchwyciliśmy pomysł Mamy_Kasi, by uhonorować sakrament spowiedzi
prezentem - była to książka
Natomiast gościom nic nie narzucaliśmy. Mimo to - i było nam z tego
powodu miło każdy starał się choć jakąś książeczką, obrazkiem
zaznaczyć, że to święto religijne. To było bardzo miłe zaskoczenie,
bo nic na ten temat nie wspominaliśmy.

[monibiel]

My też szykujemy się do I Komunii. Jakoś nie przejmuję się na razie
prezentami. Mam nadzieję, że goście zachowają zdrowy rozsądek, bo
nie sądzę że będziemy narzucać im cokolwiek. Dzięki za pomysł na
podkreślenie przystąpienia do sakramentu spowiedzi. Zastanawiałam
się jak to zrobić, żeby ta spowiedź nie zginęła w tle...
Monibiel

[kwirynia]

Jak bardzo mój syn był zdziwiony, kiedy okazało się, że z okazji I
Komunii Świętej otrzyuje się prezenty.
Pozdrawiam
Ania

[magdalaena1977]

Ja nie widzę żadnej sprzeczności w otrzymywaniu dużych prezentów niereligijnych
na Pierwszą Komunię. Tak samo jak w podkreśleniu tego dnia wyjątkowo uroczystym
strojem , czy urządzeniu wystawnego przyjęcia dla rodziny.
W końcu te wszystkie kwestie dotyczą także ślubu z weselem, a jakoś w
katolickich rodzinach nikt nie ma wątpliwości, że nie przysłaniają istoty
sakramentu, a raczej podkreślają wagę momentu połączenia się dwojga ludzi.

Moja Komunia była w latach osiemdziesiątych, jeszcze przed fazą jednakowych alb
itp. Było dla mnie oczywiste, że bogata oprawa podkreśla właśnie wyjątkowość
tego wydarzenia. Zresztą w wymiarze społecznym miało ono charakter wyraźnie
inicjacyjny - pierwszy raz czesałam się u dorosłej fryzjerki, dostawałam
biżuterię, wujek wiózł mnie w wyjątkowej sukni na przednim siedzeniu ... I to
dobrze pasowało do wyjątkowego przejścia w stan większej dojrzałości
chrześcijańskiej.

Kiedy w pierwszej klasie LO przyjęłam sakrament bierzmowania, bardzo brakowało
mi takiej bogatej oprawy. Cały czas miałam ochotę podkreślić wyjątkowość tego
dnia - strojem, przyjęciem. Tak żeby tę uroczystość rozciągnąć na cały dzień.

[luccio1]

Dlaczego nie wrócić do starego dobrego zwyczaju, kiedy to dziecko na
I Komunię Świętą otrzymywało pierwszy zegarek?
Wymowa takiego prezentu jest jak najbardziej religijna, rzekłbym,
eschatologiczna: "czas ucieka - Wieczność czeka!".

[pawlinka]

Moje dziecko nie dostało zegarka. Liczyliśmy, że dostanie od chrzestnego, a
dyskretnie nie wypytywaliśmy wujka. By trochę zawiedziony. Syn dostał pieniądze
i pojechaliśmy kupić. W sklepie okazało się, że w majowe poniedziałki takie
wizyty w sklepie zawiedzionych dzieci są baaardzo częste.

[samboraga]

to dzieci jeszcze pragną zegarków? co prawda mój syn ma, ale zauważyłam, że
teraz i dzieci , i wielu dorosłych używa komórki jako zegarka

[alex05012000]

Lucciu,
fajnie, tylko to było dobre 30 lat temu, teraz po pierwsze zegarki
nie mają tego wymiaru co kiedyś, wszędzie są, w aucie, w komókach, w
komputerach, na ulicach, itd..., poza tym np. moja corka ma ze 3
zegarki, jeden znalazła, drugi dostała od jednej znajomej mamy z
usa, trzeci ... to dla niej żaden prezent.
ja pamiętam swój komunijny zegarek, dostałam go od dziadka ze strony
mamy, ruski był oczywiście... firmy ZARIA ... ale to były inne
czasy....

[mama_kasia]

A jednak jeszcze są dzieci, dla których prawdziwy dorosły
zegarek to jest coś ) Nasz syn był zachwycony takim prezentem.
Używa go cały czas

[alex05012000]

no to się cieszę,
generalnie jednak przyznać trzeba, ze teraz sporo dzieci ma dużo
rzeczy, zabawek, ubrań czy innych przedmiotów, ... nawet często za
dużo.... i coraz trudniej kupić prezent który byłby naprawdę
wyjątkowy, wybijał sie na tle innych posiadanych rzeczy ...
na razie do komunii mamy grubo ponad rok, ale jak sie zastanawiam to
ciężko mi będzie z prezentem, nawet religijnym, bo Biblię ma taką
prawie dorosłą, "biżuterii" sakralnej to ja nie uznaję za bardzo,
zresztą ma z chrztu... i swojego, i mojego... Tak przy okazji, czy
wy nosicie łańcuszki, z medalikiem, krzyżykiem czy innym emblematem
religijnym ??? bo ja nie, a moja córka to 2 sekund nie ścierpi na
sobie niczego z biżuterii, spinki do włosów ani innych ozdób... i
leży to w szafach...

[mama_kasia]

Tak przy okazji, czy
> wy nosicie łańcuszki, z medalikiem, krzyżykiem czy innym emblematem
> religijnym ???

Noszę łańcuszek z krzyżykiem. Mąż też nosi - tyle że na rzemyku,
bo mu się łańcuszek ciągle rwał. On ma swój krzyżyk jeszcze
od I-ej Komunii, a ja z czasów liceum.
Syn też nosi - dostał od nas w czasie przygotowań do Komunii

> generalnie jednak przyznać trzeba, ze teraz sporo dzieci ma dużo
> rzeczy, zabawek, ubrań czy innych przedmiotów, ... nawet często za
> dużo.... i coraz trudniej kupić prezent który byłby naprawdę
> wyjątkowy, wybijał sie na tle innych posiadanych rzeczy ...

Generalnie tak Ale zawsze coś da się wymyślić

[magdalaena1977]

alex05012000 napisała:

> Tak przy okazji, czy wy nosicie łańcuszki, z medalikiem,
> krzyżykiem czy innym emblematem religijnym ???
Nie noszę.
Mam tylko złotą "Bozię" od chrztu. Ale jak byłam mała, to nie nosiłam i nigdy
nie nabrałam takiego zwyczaju.
Biżuterię dobieram do stroju (np. długość łańcuszka do głębokości dekoltu).
Noszę to co pasuje. A noszenie łańcuszka z medalikiem oprócz normalnej biżuterii
jakoś nie wyglądałoby dobrze.

> moja córka to 2 sekund nie ścierpi na sobie niczego z biżuterii
Może z czasem jej przejdzie. IMHO złota biżuteria dla dziewczynki nadaje się
najlepiej. Nie jest strasznie droga (przynajmniej jak dla mnie i mojej rodziny),
a pamiątkowa i trwała, zwłaszcza w porównaniu do elektroniki. Do tej pory nosze
pierścionek od moich dziadków.

[luccio1]

Nie wiem, czy dzieci pragną jeszcze zegarków - choć nigdzie nie jest
powiedziane, że to nie może jeszcze kiedyś wrócić.
W każdym razie mój zegarek z I Komunii - mechaniczny ("Moskwa" z
16 kamieniami) jeszcze chodzi, chociaż już nie na ręku, tylko jako
zegarek "stacjonarny", zawieszony nad tapczanem na spinaczu wbitym
w kilim.
W ciągu 44 lat był tylko dwukrotnie naprawiany.

[luccio1]

samboraga napisała:
> Jak jest u Was?
> I - czy nie dalibyście dziecku prezentu, aby spokojniej przeżyło
ten dzień,
> wiedząc że reszta klasy dostanie? Prowokacyjne to trochę, bo
dzieci są podatne
> na wpływy, zwłaszca w tym wieku, ale jestem ciekawa czy ktoś się
jednak
> zdecydował?

Sięgam pamięcią wstecz - i pamiętam z czasu po przyjęciu Komunii
Świętej wielkie, wielkie odprężenie.
Odprężenie, a nawet radość - z bardzo prostej przyczyny: oto udało
mi się bez kłopotu przełknąć komunikant - nie przykleił mi się do
podniebienia, nie uwiązł w gardle...
A im bliżej byliśmy tego Dnia, tym bardziej ksiądz uczulał, że jeśli
komunikant przyklei się do podniebienia, to wolno tylko próbować
poruszyć go językiem - a bron Boże nie gryźć, ani nie popychać
palcem...

[magdalaena1977]

Być może nie jestem osobą bardzo religijną (takie minimum dla katolika), ale
zastanawiam się czy jest wystarczająca ilość sensownych prezentów religijnych,
jakie może ofiarować dziecku rodzina.

Jako podstawowe nasuwają mi się medalik ew. krzyżyk i Pismo Święte. No może
jeszcze obraz religijny, ikona itp. Różaniec za moich czasów dostawało się
jednolity w ramach grupy.
Co gorsza, część z tych prezentów (medalik) mogła już zostać wyczerpana z okazji
chrztu.

A wszystkie inne rzeczy, które mi przychodzą do głowy to rzeczy raczej mało
wyjątkowe, takie jak można dać na urodziny czy imieniny.
W dodatku jeśli będą poziomem dostosowane do obdarowanego, dziecko szybko z nich
wyrośnie. Książki dorosłe na razie będą bezużyteczne, a przecież można je
ofiarować później.

[isma]

Z ksiazkami to jest tak, ze mozna kupic "za duze" - poczekaja, i nie
wyjda z mody )).

Ja jestem calym sercem za podkresleniem wagi dnia - moze
niekoniecznie "dorosla" fryzjerka (bo mnie generalnie obrzydzaja
dzieci z bizuteria, trwala lub innymi fiokami na wlosach itp.
doroslymi fryzurami - takie stare malutkie), ale np. duzym
spotkaniem w gronie rodziny i przyjaciol. Ale wolalabym, zeby to
bylo cos niematerialnego. Cos, czego nie mozna potem kolezankom popd
nos z satysfakcja podstawic.

Z M. mamy problem... Musze sie wybrac do proboszcza, z pytaniem, jak
do rzeczy podejsc, bo ta bezglutenowosc mnie uwiera. Teoretycznie
jej erudycja eucharystyczna jest OK (sila rzecz, jak dziecko przez
kwartal prawie dzien w dzien jest na Mszy sw. to cos tam zakuma),
ale, po pierwsze, nie wiem, na ile to jest t y l k o erudycja, a
po drugie, ona amoralna kompletnie jest (czego jej zreszta nie mam
za zle, mysle, ze to jest wiekowi wlasciwe), i pojecie zla jest jej
obce ;-O.

Prezent niereligijny - najtansza cyfrowka ))?

isma

[sion2]

A to Miniatura do wczesnej Komunii idzie? bo ona chyba ma 5 lat,
jesli dobrze kojarze?
"bezgrzesznosc"jest typowa dla przedszkolakow, naprawde

[isma]

U nas w diecezji nie ma wczesnej komunii w sensie
zinstytucjonalizowanym. Ale ja sie gryze, bo i tak musze wykonac
pewne ruchy w zwiazku z tym, ze M. jest bezglutenowa, i tak sobie
kombinuje, ze tak czy tak trzeba bedzie troche z nia popracowac
indywidualnie.
Tak czy tak musze zaczac od buchniecia plebana w mankiet, co bedzie
niewatpliwym cwiczeniem w chrzescijanskiej pokorze, bo nie jest to
moja ulubiona postac literacka...

[netus]

Ale co z ta bezglutenowością? jeśli sie nie pomyliłam jest chora na celiakię?
Tak? Ja od 3. r.ż. jestem mam celiakię i wiesz co, nigdy ani moi rodzice, ani ja
później nie miałam żadnych wątpliwości i przyjmowałam komunię św. pod postacią
chleba. Zawsze (nie liczę Eucharystii z komunią pod dwiema postaciami).

[isma]

Celiakii nie ma (chyba, rozstrzygajaca bylaby biopsja), ma natomiast
(stwierdzona i in vivo i in vitro) alergie na gluten. Ktora moze jej
przejdzie - a moze nie przejdzie. Ktora, oczywiscie, da sie w razie
absolutnie nieprzezwyciezalnej koniecznosci, zniwelowac lekami.

Znaczy, ja mysle, ze to sa decyzje, ktore kazdy podejmuje na wlasna
odpowiedzialnosc. W moim mniemaniu, skoro z dogmatycznego punktu
widzenia roznicy miedzy postaciami eucharystycznymi nie ma, to w
imie czego mam swiadomie godzic sie na ewentualnosc zaszkodzenia
dziecku...? Co nie wyklucza, ze kto inny moze podejmowac decyzje
odmienne, i ja to szanuje (chociaz nie rozumiem).

[magdalaena1977]

netus napisała:
> Ja od 3. r.ż. jestem mam celiakię i wiesz co,
> nigdy ani moi rodzice, ani ja później nie miałam żadnych
> wątpliwości i przyjmowałam komunię św. pod postacią
> chleba.
To źle, że nie miałaś wątpliwości.
Ale po moim poście ich nabierz i przestań się TRUĆ !
Opłatek komunijny jest mały, ale składa się w zasadzie z samej mąki pszennej i
jest wielką glutenową bombą. Ilość glutenu jest wystarczająca, żeby niszczyć
Twoje biedne jelita i jeśli przystępujesz regularnie do komunii, IMHO nie możesz
o sobie powiedzieć, że jesteś na diecie bezglutenowej.

Choruję na celiakię (zdiagnozowaną 4 lata temu) i też z początku nie
skojarzyłam, że hostia to też gluten. Ale teraz wiem i przystępuję tylko do
komunii pod postacią wina. Owszem jest to niewygodne - nie wszyscy księża wiedzą
o co chodzi, część wybrzydza. Muszę wcześniej porozmawiać z celebransem, a potem
podejść przed innymi i napić się z kielicha. Nie ukrywam, że jest to kłopot dla
księdza, a na mnie wszyscy się gapią. I dlatego chodzę do komunii rzadko: raz
dwa, razy w roku (poprzednio na każdej mszy).
Ale nigdy nie przyszłoby mi do głowy dobrowolnie truć się glutenem.

A i jeszcze jedno - jeśli lekarz powiedział Ci, że możesz przystępować do
komunii pod postacią chleba, to jest to świetny test określający ignorancję
lekarza na temat celiakii (ja go stosuję regularnie).

Po więcej szczegółów zapraszam na forum:
forum.celiakia.pl/topics34/komunia-swieta-przyjmowanie-vt209.htm

[isma]

A - nie bez przyczyny chorzy na celiakie nie moga byc kaplanami...

Grzeszność przedszkolaka

[luccio1]

sion2 napisała:
> "bezgrzesznosc"jest typowa dla przedszkolakow, naprawde
Nie byłbym tego taki pewien.

Kiedy miałem 5 lat - było to w moim przypadku jeszcze przed
przedszkolem, po prostu byłem sobie w domu, doglądany przez Babcię
(zresztą nie "prawdziwą" - ale taką, która znaczyła dla mnie więcej,
niż prawdziwa) -
- wtedy Babcia mówiła, gdy nie chciałem jeść grysiku na mleku, że
grymasząc zadaję ból Panu Jezusowi, i że Pan Jezus wtedy płacze -
i że kiedy tak robię - to jest grzech!

[isma]

E, no, w tym sensie, to oczywiscie, slowo "grzech" znajduje sie w
slowniku mojego dziecka, tylko ze wlasnie, hm, tyczy sie raczej
deptania trawy niz np. zepitetowania kolezanki. W tym znaczeniu,
nieumiejetnosci oceny proporcji, mowie, ze to poczucie jest dosyc
chwiejne.