o gosci podejmowaniu

[ewa.venge]

wiecie nie udzielam sie tu na forum czytam, cenne jest dla mnie wasze zdanie
wiec pozwolcie, ze porusze kwestie, ktora od jakiegos czasu nie daje mi
spokoju - temat jak w tytule postu

pochodze z malej miejscowosci, wioski, mieszkam w duzym miescie i nie wiem czy
to wlasnie kwestia lokalna czy zmiana czasow, obyczajow

u nas w domu podejscie do gosci bylo tradycyjnie, wszystko zapiete na ostatni
guzik, posprztane, naszykowane, my dzieci gosciom musielismy byc do uslug,
staram sie wpoic takie zasady u nas w domu

a tu zachodzimy do rodziny meza, proszeni na okragle urodziny, spozniamy sie
15 min elegancko, a tu pani domu jubilatka nie wyszykowana, stoly nie nakryte,
czekamy w korytarzu z prezentem i zyczniami, dziewczynki wariuja, szymek
placze, po 30 min schodzi z gory, ustawiamy sie w kolejce jak na weselu do
zyczen, prosza do stolow, a tu afera to wedliny braklo, bo tortu malo, bo
dzieci ciagle pic wolaja, wychodzimy o 20 - szymek chce spac

a gdzie w tym wszystkim gosc w domu, BOG w dom???????? nie wiem

Emaus

[isma]

Hmmmm. Ostatnio gosc mnie nakryl na pospiesznym robieniu sobie oka. Co on sobie
pomyslal, to nie wiem. No, ale zapewne poteznie kitowal, mowiac, ze przeciez nie
musze sie w ogole malowac ;-P. No i, nie ukrywam, w toku kolacji nastapil
moment, w ktorym nalesniki kartoflane sie najzwyczajniej w swiecie skonczyly...
[tego goscia akurat chyba bysmy sie nie odwazyli, ale zdarzalo sie nam juz w
podobnej sytuacji zagnac przybylych do miksowania ziemniakow na potrzeby dokladki]

A powaznie - bo dla mnie ta "goscinnosc" to jest wazny temat (i uprzedzam, ze za
jakies dwa akapity to bede gadac jak nawiedzona, trudno, musicie to wytrzymac ;-P).

Wiec, ja mysle, ze dwie rzeczy sa wazne. Otoz, wazne jest, zeby goscie sie czuli
chciani, oczekiwani, i witani serdecznie. I, oczywiscie, tradycyjnym sposobem
okazywania tego jest wlasnie owo "dopiecie na ostatni guzik". Jestesmy
przyzwyczajeni, ze tak sie przejawia szacunek dla gosci - odpowiednio
wyprzedajacym zaproszeniem, sprawnoscia w serwowaniu potraw, posprzatanym
salonem, kompletnoscia sztuccow. Jesli tak nie jest, czesto odczuwamy to jako
lekcewazenie. I najpewniej, jesli gospodarze WIEDZA, ze goscie tak wlasnie pewne
uchybienia konwenansowi odczytaja, to powinni sie starac takich sytuacji unikac.

Ale jest tez drugi wymiar goscinnosci: zapraszam czlowieka do swojego domu, to
znaczy - autentycznie zyje wobec niego. Niczego przed nim nie ukrywam. Mowie:
jestes dla mnie wazny, a wyrazem tego jest moje nieudawanie przed Toba kogos,
kim nie jestem. "Zostan z nami, bo ma sie ku wieczorowi" - tak wlasnie
Zmartwychwstaly Bog przychodzi w goscine do dwoch uczniow. Oni nie sa jakos
specjalnie do tego goszczenia przygotowani, to sie wszystko jakos tak
spontanicznie, naturalnie odbywa. I to zaproszenie, i ta kolacja, ktorej
wartoscia jest bycie-ze-soba!
A na stole jest chleb i moze wino (to ostatnie raczej tanie, bez apelacji, bo
wtedy jeszcze apelacji nie nadawano )).

Trzeba, chyba, duzo milosci, zeby umiec sie w tych dwu wymiarach rozeznac. Zeby
miec pewnosc, kiedy ten "brak starannosci" jest przejawem niecheci, a kiedy
wyraza po prostu zaufanie. Kiedy wyszukane danie ma byc okazja do zaspokojenia
proznosci gospodyni, a kiedy wynika z checi zrobienia przyjemnosci akurat temu a
nie innemu gosciowi.

Ja lubie gosci. Jestem szczesliwa, kiedy wymyslam dobre rzeczy do jedzenia,
robie zakupy, gotuje, wybieram kwiaty, swiece, serwetki i takie tam. Kiedy
wyjmuje plyte, ktora sobie bedzie pomrukiwac w tle.
Ale bywa i tak, ze ktos przychodzi, kiedy nie mam zupelnie ochoty na cokolwiek.
No i wtedy nie ma tych kwiatkow i makijazy (nieposprzatane to u nas zazwyczaj
jest, wiec tej okolicznosci nie biore pod uwage).

Ale ten ktos jest, i my jestesmy.

No i w sumie to o to chodzi )).

[kann2]

isma napisała:

> Hmmmm. Ostatnio gosc mnie nakryl na pospiesznym robieniu sobie
oka.

Mam nadzieję, że się nie pogniewasz, ale to chyba jakiś gbur musiał
być, że tak od razu od drzwi do toalety, żeby "nakryć"
i "pomysleć" )

[isma]

Kannie drogi, alez niewiasty nie robia sobie oka w toalecie (choc etymologicznie
rzecz ujmujac, moze i cos w tych zabiegach - badz co badz, toaletowych - by
bylo), tylko, zazwyczaj, w lazience!

Ale wlewasz otuche w moje serce. Skoro mezczyzna (mezczyzna w ogolnosci, znaczy
sie) jest zdolny uznac toalete za dogodne miejsce do makijazowania sie, to moze
i nie zauwazyc, ze niewiasta ma odmalowane jedno oko, zas drugie - nie ;-P. Ufff.

[kann2]

Miałem przecież na myśli "mebel sypialniany z lustrem i szufladami".

[mader1]

a nie buduar ? bo miałam wrażenie, że Is. gdzieś pisała, że musi
się zawsze jakoś przed przyjściem gości przyGOTOWAĆ , więc pewnie w
GOTOWALNI, co ? Tam i te naleśniki i oko i fryzurę robi ))))
www.slownik-online.pl/kopalinski/EFBCA89AB9DA5E3FC12565D8004EE75A.php

[mader1]

> Ale jest tez drugi wymiar goscinnosci: zapraszam czlowieka do
swojego domu, to
> znaczy - autentycznie zyje wobec niego. Niczego przed nim nie
ukrywam. Mowie:
> jestes dla mnie wazny, a wyrazem tego jest moje nieudawanie przed
Toba kogos,
> kim nie jestem. "Zostan z nami, bo ma sie ku wieczorowi" - tak
wlasnie
> Zmartwychwstaly Bog przychodzi w goscine do dwoch uczniow. Oni nie
sa jakos
> specjalnie do tego goszczenia przygotowani, to sie wszystko jakos
tak
> spontanicznie, naturalnie odbywa. I to zaproszenie, i ta kolacja,
ktorej
> wartoscia jest bycie-ze-soba!
> A na stole jest chleb i moze wino (to ostatnie raczej tanie, bez
apelacji, bo
> wtedy jeszcze apelacji nie nadawano )).

Bardzo mi to bliskie... u mnie, jak ktoś zajedzie daleko, aż na wieś
to jest jeszcze wspólne wstawanie, smakowite rozmowy i nieśpieszne
robienie śniadania...

[mader1]

Ale odczułaś, że Was lekceważą ?
Bo może oni tacy niezorganizowani i nieporadni są ?
Nie potrafią ?
Może coś im się przydarzyło ?
Kiedyś zdarzyło nam się być u ludzi... no właśnie... ani nie byli
gotowi na czas, ani niespecjalnie dbali o innych. Potem natomiast
widzieliśmy JAK SAMI byli gośćmi. Wtedy mieli WYMAGANIA ))))
Ale mamy kuzynów, którzy bardzo chcą się spotkać i być ze sobą jak
najdłużej, bo tęsknią, bo lubią, ale... czasu mają ciągle za mało...
za dużo obowiazków... ale widać, jak się cieszą , jak starają, choć
im się " rozłazi"... Bywa bardzo śmiesznie

[mamalgosia]

Nigdy nie byłam na imprezie, na której brakło jedzenia. Piszesz, że
wędliny mało, tortu... Co to znaczy: mało? Nie każdy mógł się
poczęstować?
Dla mnie temat goszczenia kogoś/goszczenia się jest trudny. Bo nie
cierpię, bardzo nie cierpię wszelkiego rodzaju imprez, na których
jest więcej niż 1 gość (tzn stosunek 1 gospodarz: 1 gość uważam za
najlepszy). Tak więc trudno mi powiedzieć, jak powinno być a jak
nie.
Ale jak przyjeżdżam do kogoś na umówioną imprezę np urodzinową,
jestem o umówionej godzinie, a ten ktoś wita mnie w brudnej bluzce
(brudnej autentycznie: poplamionej na brzuchu w znaczny sposób), to
jest to dla mnie oznaką braku szacunku. Może ten ktoś nie chciał mi
tego powiedzieć, ale ja to tak odbieram.
jednocześnie czym innym jest gość w postaci np koleżanki, która po
prostu wpadła. Choć w brudnej bluzce nie wystąpiłabym świadomie
przed nikim

[ewa.venge]

tak małgosiu - wedliny braklo, herbaty powiedzieli, ze duzo schodzi, bo kazdy
bral osobna torebke - czuje sie okropnie, mam wyrzuty sumienia, ze mam grymasne
dzieci, bo nie chca salcesonu jesc, bo tylko to zostalo, glupio mi, ze
poprosilam o dodatkowa herbate.
a z drugiej to po co takie przyjecie, nie lepiej bylo zaprosic tylko rodzicow,
rodzenstwo i oszczedzic nam tych cierpien. Co mnie uderzylo, to brak totalnie
swiadomosci, ze cos jest nie tak - w ich pojeciu impreza byla super, u mnie
pozostal niesmak.

[arwena_11]

U nas goście zawsze są wyczekiwani ( zwłaszcza przez dzieci ). Co
inneg jet "proszona" impreza, a co innego odwiedziny dziadków. Tzn
moich rodziców, którzy wpadają zobaczyć wnuki często, no chyba ze my
idziemy do nich. Teściowie to nie wizyta a wizytacja. NIe wpadna
nigdy odwiedzić wnuki ( mieszkają w bloku na przeciwko ) bez
specjalnej okazji.

Co do imprez, to ja uważam, ze trzeba być gotowym na czas. Często
denerwują mnie goście, którzy sie spóźniają ( co innego jak
uprzedzą, że będą później ). Jedzenia zawsze jest tyle, że kilka dni
można potem przeżyć. Inna rzecz, że jak napiekę ciast, tortu i
zrobię kanapki, to wszystko schodzi i czasami tzreba dorabiać, ale
zawsze jest z czego.
Najśmieszniejsze jest to, że co roku robię więcej ( bo pamiętam że
trzeba było dokładać na poprzedniej imprezie ), ale i tak coś trzeba
dołożyć. No i nie wiem, czy ze mnie kiepska gospodyni, czy goście
coraz głodniejsi.

Czesto też, zwłaszcza po urodzinach dzieci, gdzie jest dużo
słodyczy, dzieciaki znajomych dostają "na wynos", inaczej nie chcą
wyjść. Wiec im smakuje, co mnie zawsze bardzo cieszy.

[mamalgosia]

ewa.venge napisała:


> a z drugiej to po co takie przyjecie, nie lepiej bylo zaprosic
tylko rodzicow,
> rodzenstwo i oszczedzic nam tych cierpien.
No właśnie, to dlaczego zaprosili tyle osób? Wiesz?

Co mnie uderzylo, to brak totalnie
> swiadomosci, ze cos jest nie tak - w ich pojeciu impreza byla
super, u mnie
> pozostal niesmak.
No ale czekaj. Skoro uważali, że za dużo herbaty schodzi, z wędliną
też nie w porządku (bo jednej chcieliby za dużo, a innej za mało),
to chyba jednak nie uważają, że impreza była super. To albo są
zadowoleni, albo nie są
>

[ruda_kasia]

A ja lubię gościć. Lubię gotować. Nie lubię, gdy przychodze do
kogoś, a on jest nieprzygotowany. Nie, raczej rzadko odczuwam to
jako braks zacunku, tylko taki... nie wiem, brak organizacji.
Niektórzy tak mają, np. moja teściowa, która zawsze "nakrywa" przy
gościach, ile byw czesniej nie miała czasu. Lub moja przyjaciółka,
której zdarzyło się robić sałatki zostawiając gości z bierzmowania
syna przy stole (jest wdową, więc nie miał kto robić honorów domu,
ja byłam dużo wcześniej, mogłyśmy przygotować, ale jakoś tak... a
póxniej, a zdażymy etc). Ostatecznie akzał jej usiąć z gośmi i
zajęłam sie kuchnią. Są takie typy. Dla odmiany mnie się zdarzyło -
nie mieć w domu serwetek,swteirdzić, ze zaprosiłąm 15 osób a mam 6
kompletów sztućców (siostra jadąc na imprezę musiała zaliczyć
ikeę) oraz regularnie informowac gości, iż są przekąski limitowane
(np. śliwki z boczkiem) i jak nie będą na czas, to ich ominie, bo
inni zeżreją. Myślę, że kiedy gość czuje się dobrze, to i uchybienia
w stylu salceson na stole (ja akurat lubię, ale moje dzieci nie)
ujda w tłoku. Komentarz o barniu po jednej torebce herbaty uważam za
poniżej wszelkiej krytyki. Podobnie jak nie wyobrażam sobie, że
goście "biorą" torebki. Ja im robię herbatę, zawsze z "jednej"
torebki lub z dzbanka. Również - pomimo że nie słodzę - irytują mnie
zwyczaje słodzenia gościom herbaty w kuchni (tak, mają tak niektóre
moje koleżanki, które załej rodzinie słodzą i mieszają). Tyle że im
mówię to wprost, ale każdy robi swoje. Nie jest to brak szacunku. A
raczje jest to szacunek dla cudzej "odmienności".
Kiedyś byłam obserwtorem burzliwej dyskusji pomiędzy dwoma moimi
koleżankami na temat sciągania obuwia w gościach. Doszło do tego, że
jedna powiedział drugiej, że nie przyjdzie na imprezę "otwierającą"
meiszkanie, skoro ma tańczyć na bosaka lub w kapciach. W końcu,
przysżła, chyba jako ejdyna nie zdjęła obuwia. Panie się do dziś
lubią, przyjaxnimy się pomimo już 11 lat odmiennosci... Żeby była
jasność - ja uważam, że zdejmowanie butów jest nieeleganckie a
proszenie o to gości już niekulturalne, ale umiem przejśc nad tym do
proządku dziennego.

o zdejmowaniu butów

[mamalgosia]

Byłą kiedyś dyskusja o tym na jakimś otwartym forum - może na
emamie. Dyskusja... mało powiedziane...pyskówka
Ja mam przeciwne zdanie: dom nie jest ulicą/chodnikiem i zawsze
zdejmuję buty wchodząc do czyjegoś mieszkania (jeden wyjątek, ale
tam się aż lepiło od brudu). Buty na imprezę (np tańczącą) to coś
innego - to jak`by "obuwie zmienne".
Ale jest to kwestia w jakiś tam sposób sporna. No bo nabłocić komuś
w domu czy uwalać dywan śniegiem to chyba nie jest ładnie. A wkładać
nogę w czyjś kapeć albo w jakiś specjalny, tzw "gościnny" też nie za
fajnie - nie wiadomo, kto go poprzednio nosił, zapocony jakiś czy
może z grzybicą stóp
Może w przedpokoju taki automat na workowe ochraniacze na buty, o
tak, to jest myśl

[ewa.venge]

o zdejmowaniu butow to mozna by traktat napisac dokad mieszkalam na IV pietrze
to jakby ten problem nie istnial, gosciom i domownikom wszystko buty drodze sie
otrzepaly od wiosny mieszkamy w domku i wszystko sie wnosi do domu, jestem
pelna wdziecznosci dla tych co buty zdejmuja, jakos tak mi sie zdaje, ze moze
szanuja moja prace, bo i dzieci se bawia na podlodze i szymek raczkuje.

ja sama teraz juz sciagam, na impreze wasze biore wszystkim buty na przebrania,
bo w sumie w zimie zadna przyjemosc w kozakach siedziec

[mamalgosia]

W całej rozciągłości się z Toba zgadzam

[ruda_kasia]

A ja nie ale tamtą dyskusję czytałam i nie widzę sensu

[ruda_kasia]

za wczesnie wysłało - nie widze sensu się spierac, bo każdy ma swoje
racje. W opisanym przeze mnieprzypadku chodziło nie o wlezienie w
butach, tylko o zmianę obuwia zamiennego, było zakazane, bo goście
mieli nie rysowac parkietów. I znam więcej takich przypadków.
Impreza była w listopadzie i nikomu nie przysżło chyba do głowy
ładowac sie na nowe parkiety i dywany w obuwiu z błota. Chodziło o
zakaz ubranie zaminnych butów o ile nie były "łapciami" na miękkiej
podeszwie.
Szanuję pracę innych i obuw odruchowo zdejmuję, ale wolę, kiedy ktoś
nie każe tego robić.

[isma]

A to ja mam podejscie luzne. Kto chce, wchodzi w obuwiu, kto chce, zdejmuje (ale
u nas nie ma "gosciowych kapci", a nie mamy dywanow, wiec malo kto po golej
podlodze lubi pomykac).

Ja mam natomiast obyczaje dzikie, i jak wypatrze u kogos jakis fajny fotel albo
kanape, ktora by sie nadawala do zagniezdzenia, to obuwie nawet mimo
konwencjonalnych protestow gospodarza ochotniczo zdejmuje, bo przeszkadza )).
No, oczywista, powstrzymuje sie od tego w sytuacjach sformalizowanych, ale
takich zajomosci to na szczescie malo mamy.

[alex05012000]

nigdy nie zadałam od gosci zdejmowania butów, uwazam to za
nietakt..., mają tak boso siedzieć? jak ktos koniecznie chce to
zdejmuje..., jak w zimie ktos ma kozaki i buty na zmiane to zmienia,
kapci goscinnych nie mam i nie daję... mieszkam na parterze.
podłogi teraz są lakierowane, dwa posuniecia mokrej szmaty
załatwiaja sprawe ewentualnych plam...

[kocianna]

Buty mi zwisają, jeśli wizyta jest mało oficjalna, to własne zdejmuję - bo mi
niewygodnie, całe życie chodziłam po mieszkaniu boso. Od innych zdejmowania nie
wymagam.

Unikam jak mogę przyjęć eleganckich - zawsze się umorduję w kuchni, temu podać,
temu nakrycie zmienić, tu coś dochodzi na kuchence, tu się czymś oparzę -
kuchnia wygląda jak po huraganie (mimo, że tuż przed godziną "0" była
wysprzątana), ja jestem nieżywa, a czasu z gośćmi nie spędziłam, bo zajmowałam
się ich obsługą. A fuj!

Często natomiast przyjmuję nieoficjalnie w kuchni. W kuchni mam wielki stół,
jest ciepło i przytulnie, mogę wspólnie z gośmi gotować i gadać, i śmiać się, i
jest OK. Myślę, że tu właśnie jest serce mojego domu i Panu Bogu też jest tam
przyjemniej

Tak naprawdę stół przenosimy do pokoju tylko na Wigilię (do Choinki). Śniadanie
Wielkanocne jemy już w kuchni

[ewa.venge]

> No właśnie, to dlaczego zaprosili tyle osób? Wiesz?
z tegoco wiem, to miala byc taka "gala" - czterdzieste urodziny, wiec chca cala
rodzine uczcic zaproszeniem, tyklo, ze najlepiej zeby byly super prezenty -
jakie byly zamowienia to malo z krzesla nie spadlam, a z drugiej strony to zeby
goscie jak najmniej zjdeli i wypili- oczyiwsicie to taka moja refleksja

No ale czekaj. Skoro uważali, że za dużo herbaty schodzi, z wędliną
> też nie w porządku (bo jednej chcieliby za dużo, a innej za mało),
> to chyba jednak nie uważają, że impreza była super. To albo są
> zadowoleni, albo nie są

wiesz z herbata ukrocili bo zwrocili uwage, zeby parzyc dwie z jednej torebki -
czajnik elektyryczny przynosila szwagierka zkuchni a torebki byly nastole, jak
sie skonczyly to juz nie doniesli, a szynki to tez tyle ile dali na stol to
wiecej nie podali

[alex05012000]

przyjęcie u rodziny Ewy to jakaś żenada....nieporozumienie...
nieznajomość podstawowych zasad przyjmowania gości! albo się robi
przyjęcie na 40 osób i jest sie przygotowanym na okoliczność, albo
sie nei robi wcale; ja bym więcej do tych ludzi nie poszła.
Herbatę sie parzy w dzbankach i podaje na stół, ewentualnie w kuchni
robi i nosi filiżanki... wydzielanie torebek herbaty w głowie mi sie
nie mieści, 100 sztuk bylejakiej herbaty mozna za 3 czy 4 złote
kupić...

[szczur.w.sosie]

No, my tak często nie zapraszamy gości i sami nie chodzimy za dużo z
wizytami. Ale jak sięgnę pamięcią to pamiętam odwiedziny z rodzicami
u cioć i wszystko było za wczasu przygotowane, dużo jedzenia, pyszne,
własnej roboty ciasta I moi rodzice też tak robili. I do tej pory
obyczaj, że o gościa się w jakiś tam sposób dba - jest aktualny
myślę.
A co do herbaty/kawy - jedna torebka na osobę, dla Polaków cukier i
mleko stawiam na stole, Brytyjczyków pytam ile cukru, mleka i gotowe
przynoszę z kuchni (wymieszane, bez łyżeczek i oczywiście nie w
szklankach, ale kubkach)

[mama_kasia]

U mnie w domu zawsze sprzatało się ekstra na przyjście proszonych
gości. Przejęłam to, choć sprzątać po prostu nie znoszę.

Mam trzy typy gości :
1.zaproszeni z okazji (urodziny, itp.) i tutaj staram się
wszystko mieć dopięte, bo z reguły przychodzi moja mama, a ona
wychwytuje różne takie, wiec po co mam się denerwować ))
2.przyjaciele ze wspólnoty, którzy są gośćmi, ale i
współgospodarzami, bo przychodzą na tzw. "niedzielne nieszpory"
(gościmy się nawzajem). Tutja mogę pozwolić sobie na większy luz,
choć i tak "potrawy" mam przygotowane wcześniej.
3.gość niezapowiedziany - tych lubię najbardziej, bo wchodzi
z ulicy, "z przypadku", wpada na myśl, aby zajrzeć. Oczekuje tylko,
aby ze mną pobyć, porozmawiać

A ja jako gość dostosowuję się do zastanej sytuacji
Eee, choć nie zawsze z radością... Nie lubię być gościem mojej mamy,
bo z reguły sama muszę się obsłużyć i jest to wręcz
oczekiwane, obowiązkowe Wiem, ona po prostu traktuje mnie
jak swoją córkę, a ja tak bardzo chciałabym się czuć "dorosłym
gościem" ))

[magdalaena1977]

Jeśli ja podejmuję gości, to już wiem, że istnieje realne ryzyko, że podam za
dużo jedzenia, że goście skubną po odrobince i sporo zostanie. A z drugiej
strony ten strach, że zabraknie ...
Teraz już mam metodę i część jedzenia czeka na wszelki wypadek w lodówce, gdyby
nagle goście zgłodnieli i pożarli to co na stole.

A żeby w gościach brakowało jedzenia - koszmar !
Z moich obserwacji wynika, że w niezbyt zamożnych domach tym bardziej dba się o
jedzenie na święto i dla gości , a już w żadnym razie tego jedzenia nie może
zabraknąć. I zwykle takie gospodynie celują w wielkich blachach domowego ciasta,
michach pysznych pierogów z dobrze doprawionym farszem, tudzież i innych daniach
smakowitych i tanich acz pracochłonnych.

Ale widywałam też przyjęcia, gdzie gospodarze chcieli podjąć gości wytwornie acz
tanim kosztem i zwykle wychodziło to żałośnie. Niby goście siedzieli cicho
głodni wokół stołu i nie domagali się jedzenia, ale miło nie było.