Różnice w wierze

[dolores2222]

Wklejam z SŁS, bo temat u mnie wywołał dość mocną gonitwę myśli oraz powód do sparingu z jedną taką. A teraz siedzę i myślę, jak to zwykle ja, ile w moim przekonaniu jest tylko mojej najmojszej prawdy objawionej, a ile solidnego przemyślenia tematu.
Dlatego prośba o wypowiedzi zasadna.
Dlatego proszę
Czy wg was różnice w wyznawanej religii mogą przekreślić szanse na związek pomiędzy dwojgiem dojrzałych ludzi?
Napisałam o dojrzałości, bo chodzi o osoby w naszym mniej więcej wieku, czyli nie młodych, elastycznych lub nieuformowanych (jak kto woli...).
Pisała tu onegdaj Buntosia o swoim buddyście. Ale jako żywo nie pamiętam (wybacz, Bunciu), czy czynnik ten miał jakikolwiek wpływ na dobrostan w waszym pożyciu tudzież jego rozpad.

[baenzai]

Jeżeli przykładowo jedna osoba chciałaby uprawiać seks przedmałżeński a druga na to mówi ,,nie oddam ci się przed ślubem, bo pan Bóg będzie zły, a poza tym to po rypaniu zawsze mnie głowa boli" no to może być problem.

[tomekzgor]

Jeśli obie osoby nie są jakimiś ortodoksyjnymi wyznawcami swojej wiary, jeśli traktują swoją wiarę jako swój wewnętrzny kierunek, a nie misję nawracania innych lub (nie daj Boże) walki z innowiercami, to nie powinno być żadnego problemu. Nie znam osobiscie takich przypadków, ale znam np. głęboko wierzącego katolika w świetnym związku z zatwardziałą ateistką.
Natomiast jakąś przeszkodą moga być różnice wiary połączone z głębokimi róznicami kultury, obyczaju, stosunków społecznych. Ale to raczej w przypadku, gdy spotykają się osoby z odległych geograficznie światów, wychowane i żyjące dotychczas w "swoich" środowiskach (np. powiedzmy hindus spod Kalkuty z katoliczką spod Krakowa) - "dopasowanie się" (w sensie zgodnego, partnerskiego współżycia, z zachowaniem swojej autonomii) w takiej sytuacji na pewno wymagałoby dużej życiowej mądrości obojga i pokonania wielu przeszkód. Natomiast ludzie wychowani i zyjący na co dzień w podobnym świecie tylko wyznający innego boga - moim zdaniem mogą tworzyc dobry związek.

[dolores2222]

Też tak myślę "z grubsza", Tomku.
Jednakowoż zbliżające się święta uaktywniają różne czynniki obyczajowo - rodzinne i robi się Sajgon

[tomekzgor]

Nie wątpię, że tak może być.

[karolivia]

Mnie się wydaje, że to nie jest kwestia wyznawanej ( albo nie) wiary. Raczej, tak jak piszesz, kwestia tolerancji i dojrzałości obu tych osób. Tolerancji i szacunku dla drugiego człowieka, jego poglądów i systemu wartości. Jeżeli te systemy są "zbieżne" to nie ma znaczenia czy to buddysta wiąże się z katolikiem, czy protestant z ateistą.

[dolores2222]

A ja mam często wrażenie, że im człowiek starszy, tym jego przekonania wydają się mu jedynie słuszne. Nieważne czy bardziej biorą się one z wiary, czy ogólnego systemu wartości, że tak powiem.
I dopóki nie opadną różowe okulary, wszystko wydaje się do pogodzenia. Potem widzi się więcej. Ale czy lepiej?

widzisz więcej ? - gratuluje

[obrotowy]

dolores2222 napisała:
> I dopóki nie opadną różowe okulary, wszystko wydaje się do pogodzenia.
Potem widzi się więcej. Ale czy lepiej?


To dwie rozne kategorie:

widziec więcej - moze byc zarowno lepiej, jak i gorzej - zalezy od konkretnej sytuacji i Twojej w niej roli.
________________________________________________________________
PS. widzisz więcej ? - gratuluje
ja tam widze coraz mniej.
- raz, ze wzrok slabnie...
- a dwa, ze jest coraz mniej spraw, ktore mam w ogole ochote widziec...

[tomekzgor]

To ja chyba jestem nietypowy bo lapię sie na tym że im jestem starszy tym mniej wszystko wydaje mi się oczywiste, tym mniejszą mam ochote na ocenianie innych, nie mówiąc o pouczaniu, a przekonanie do własnej nieomylności mi spada. Poza tym zwracam coraz mniej uwagi na drobiazgi i duperele, bo jakie one mają znaczenie? Czasem sobie przypominam o co mialem 5 czy 10 lat temu do kogoś jakieś pretensje czy dezaprobate, to dziś mi się chce z tego śmiać.

[karolivia]

E, chyba nie do końca. Mnie się moje nie wydają jedyne słuszne, ale fakt, że nie lubię jak mi ktoś coś narzuca. I upiera się, że jego wizja jest jedyną możliwą do przyjęcia. Podyskutować sobie lubię, jak jest z kim.

[na_deszczu]

A ja z kolei odkrywam, że ludzie ze sobą walcząc, w istocie chcą tego samego. Nieświadomie dajemy się używać przez innych albo przez nasze ego.

[na_deszczu]

Sądzę, że nie. Jeśli mimo tych różnic tworzy się porozumienie, to podejrzewam, ze w konsekwencji nastąpi jakieś zmiksowanie poglądów z przewartościowywaniem łącznie.

[bunt_jest_moim_obowiazkiem]

Nie miał wpływu na dobrostan związku. A jeśli nawet - to pozytywny.
Tyle że ja jestem bardzo tolerancyjna w kwestiach wiary (wystarczy mi, ze ktoś ma kręgosłup moralny, jest etyczny i po prostu jest dobrym człowiekiem - wyznanie nie ma tu nic do rzeczy).
No i nie jestem na tyle ortodoksem, żeby zmuszać go do chodzenia ze mną do kościoła.
U protestantów podoba mi się poukładanie i pragmatyczne podejście do wszystkiego, u prawosławnych śpiewność ich wyznania, u hinduistów/buddystów lubię ich pogodę ducha, medytację (chociaż się nie szlaja po knajpach tylko siedzi w domu i medytuje)... być może trudno byłoby mi się dogadać z islamistą, gdyż oni mają dość dziwne dla mnie zapisy koranu ... ale gdyby był dobrym człowiekiem, to i tak by przecież nie był radykałem produkującym po cichu w ramach domowych robótek ręcznych pas szachida
Także dla mnie innowierca - jeśli nie jest jakimś fanatykiem - jest ok.

[searam]

Zanim ludzie stali sie dojrzalymi wszczepiono im religijne przekonania.Uwolnienie sie od nich jest dojrzaloscia.