"Meto" Ives Grevet

[abepe]

Nowość u Dwóch Sióstr - pierwszy tom trylogii.

METO. Dom
tekst: Yves Grevet
tłumaczenie: Paweł Łapiński



Przeczytałam tę książkę bardzo szybko, w jedno popołudnie. Na początku miałam ochotę ją odłożyć przez przejmująco ponury nastrój. Na szczęście autor od opisu restrykcji panujących w Domu dość szybko przeszedł do zawiązania się spisku przeciwko władzy.
Zastanawiam się, w którą stronę pójdzie akcja? Nie dam tej serii do przeczytania swojemu piątoklasiście zanim nie przeczytam całości. Jeżeli ostateczne wnioski na temat mentalności człowieka będą tak przygnębiające jak np. w "Igrzyskach śmierci" (restrykcje starszych wobec Małych) wolałabym odsunąć czytanie tej serii przez syna w czasie. Na razie delektuje się pogodnymi (sądząc z fragmentów, które mi czyta, bo ja nie czytałam) FNiN.

[anna_mrozi]

Zajrzałam do swoich notatek (bo jednak czytałam dość dawno)
>> Dziwna książka. Długo czekałam, aż jej tempo się rozkręci. Aż zacznie się coś DZIAĆ. Może to problem z serią, pierwszym tomem, który dopiero wprowadza? Mam wrażenie, że to zapowiedź, wstęp i przedsmak. Do czego? Jeszcze nie wiem.

W przeciwieństwie do Ciebie nie mogłam jej czytac szybko. Tempo akcji - zbyt mozolnie budowane. Czy faktycznie tak ponura? Na pewno czuć mroczną tajemnicę. Dawno nie widziałam żadnego thillera, więc to mnie nie odrzucało ;) Nie wiem co o niej myśleć, bo nie wiem dokąd zaprowadzi.
9-latek po prostu sobie ją wziął ode mnie z biurka i przeczytał (na raty). Powiedział, że to książka o takiej wyspie, rządzącej się swoimi prawami. Obydwoje czujemy niedosyt: co będzie dalej? Czy Zło zostanie ukarane? Kto zwycięży - bo pojawiło się kilku niejednoznacznych bohaterów
(zaglądając pod podszewkę naszej niecierpliwości, mam poczucie celowości marketingowej takiego posunięcia; ale nie wiem kiedy pojawi się kolejna część)

Co mnie zmęczyło? Totalna, powszechna nieufność.
Ale moje sumienie mówi, że nie mogę oceniać tej książki, po I tomie :)

[abepe]

W tej książce trudno mówić o tempie i żywszych emocjach. Nawet kulminacyjny punkt (nie chcę zdradzać treści) nie jest tak naprawdę emocjonujący - wydarzyło się dość szybko, ale według mnie bez ożywienia akcji.
W moim odczuciu ta książka (ta część) jest właśnie o emocjach wobec innych ludzi (tak, nieufność), relacjach zbudowanych na przeczuciach, nie na wiedzy, czy przeżyciach, na które nie było szans.

Wrażenie ponurości u mnie na pewno potęgowała aura za moim własnym oknem oraz stan zdrowia;)

Odkrycia Meto dotyczące tego, co się dzieje z dziećmi zanim oficjalnie pojawią się w Domu oraz po wyrośnięciu - nie wstrząsnęły Twoim synem?

[steffa]

Ciekawe, bo mój syn nie lubi książek „w których nic się nie dzieje", a METO sam czyta. Coś jest w tej książce (sama jeszcze nie czytałam, bo on czyta).

[abepe]

Mój też zaczął. Porównamy wyniki!

(nie wybieracie się nad morze na Wielkanoc?:)

[steffa]

Chyba nie.

[ammbrozyjka]

Jest zapowiedź 2 tomu: METO. Wyspa



Tekst linka