Emil, Pippi, i inni:-)

[alistar1]

Poznańskie Zakamarki zasypały nas istną lawiną obiecanych
lindgrenowskich nowości.
Po "Przygodach Astrid..." w kolejce do czytania i oglądania czekają
obrazkowy Emil, Pippi i Lotta:-) A za chwilę dotępne będą także
gwiazdkowe dzieci z Bullerbyn i takoważ, bardzo zimowa Madika:-)
Przyznam, że czekam na to wszystko z wielką niecierpliwością. Bo też
wiele się po tych książeczkach oczekuje, prawda?
Premiera już wkrótce. Jestem ciekawa opinii tych, którzy "dopadną"
pierwsi;-)

Pozdrawiam

Ach, ten Emil
www.merlin.com.pl/frontend/browse/product/1,553156.html
Czy znasz Pippi Pończoszankę
www.merlin.com.pl/frontend/browse/product/1,553158.html
Pewnie, że Lotta umie jeździć na rowerze
www.merlin.com.pl/frontend/browse/product/1,553159.html

[dziubelek2]

nie dopadłam jeszcze, ale uwielbiam ksiązki astrid lindgren od
dzieciństwa (moje ukochane "dzieci z bullerbyn" znałam niemalże na
pamięć).

wczoraj zaczęłam czytać dzieciakom na głos emila ze smalandii -
moja najmłodsza córeczka ma charakterek emila, jasne kędzierzawe
włosy i...dziś kończy 5 lat:)

natomiast starsza córcia "zakochała się" w: "ronja, córka zbójnika"-
to nasza wakacyjna czytanka.

pozdrawiam wszystkich czytaczy mniejszych i większych i dziękuję
wszystkim za inspiracje zakupowe - wpadam tu od czasu do czasu, a
później pozbywam się pieniędzy w księgarniach.Anka

[alistar1]

My już mamy. Jeszcze ciepłe i pachnące farbą drukarską:-)))))

[abepe]

Ja czekam na Pippi.

Nad Emilem sie zastanawiam, bo nie wiem, czy kupować Grzesiowi skoro
on te historie już zna.
Ale zawsze moge kupić młodszemu:)

Na razie zdobyłam dla mlodszego cos innego:))Jak dojdzie to się
pochwalę:))))))

[monix123]

alistar..no i??jak wrażenia???:)

[alistar1]

Najbardziej podoba się się Lotta:-)))) Jest cudna po prostu. Już
myślę nad recenzją, ale to ciasto jeszcze takie świeże, że się w
palcach rozłazi;-))
Natomiast Emila i Pippi zaledwie przekartkowałam; dzieci chyba
wyczuwały, że mama myśli już o "zajęciach pozalekcyjnych", bo o
spaniu ani dudu;-( Na pierwszy rzut oka Emil i Pippi to prostsze
wersje swoich obszerniejszych oryginałów z NK, no i zostały
pokolorowane, co zwłaszcza w przypadku Emila daje dodatkowy (miły
dla oka) efekt przy oglądaniu (piękna paleta kolorów). Można czytać
i delektować się obrazem:-)) Nie czytałam dotychczas z moją
trzylatką pełnych wydań Pippi i Emila, ale po przejrzeniu tych
zakamarkowych, myślę, że śmiało możemy startować z tymi prostszymi
wersjami właśnie i że przypadną jej do gustu:-)
Zaniepokoił mnie tylko widok Emilowej głowy w garnku i tym podobne
figle.
Może lepiej powinnam schować, żeby nie podpatrzyła?????
No, ale na szczęście zawsze pozostaje drewutnia w odwodzie, prawda?
;-)

Pozdrawiam

[abepe]

alistar1 napisała:

> Najbardziej podoba się się Lotta:-)))) Jest cudna po prostu. Już
> myślę nad recenzją, ale to ciasto jeszcze takie świeże, że się w
> palcach rozłazi;-))

Lottę sobie zostawię na wiosnę, jak będziemy zaczynac nowy sezon
rowerowy. Teraz zbieram "siły" na książki zimowo-bozonarodzeniowe:))

Na pierwszy rzut oka Emil i Pippi to prostsze
> wersje swoich obszerniejszych oryginałów z NK, no i zostały
> pokolorowane, co zwłaszcza w przypadku Emila daje dodatkowy (miły
> dla oka) efekt przy oglądaniu (piękna paleta kolorów). Można
czytać
> i delektować się obrazem:-)) Nie czytałam dotychczas z moją
> trzylatką pełnych wydań Pippi i Emila, ale po przejrzeniu tych
> zakamarkowych, myślę, że śmiało możemy startować z tymi prostszymi
> wersjami właśnie i że przypadną jej do gustu:-)

Właśnie - Grześ zna juz Emila ale Pippi mu nie przypadła do gustu
(słusznie koleżanki stwierdziły, że był za młody), dlatego się
wstrzymałam z Emilem (zaczekam, az Kacper dojrzeje:) ale wzięłam
Pippi:))

> Zaniepokoił mnie tylko widok Emilowej głowy w garnku i tym podobne
> figle.
> Może lepiej powinnam schować, żeby nie podpatrzyła?????

Kiedyś z głupia frant spytaliśmy Grzesia, co by zrobił, gdyby miał
siostrę. Odpowiedział, że wciągnął by ją na maszt!!!Zaraz potem
okazało się, że jestem w ciąży i dlatego ewentualna córeczka miała
miec na imię Ida,a nawet mała Ida:)) Jak wiadomo jest Kacper i na
razie nic ciekawego Grześ nie wymyslił. Tzn. własciwie zrobił
niedawno coś godnego Emila, hehehehehehehehehehe, ale nie w związku
z Kacprem.


> No, ale na szczęście zawsze pozostaje drewutnia w odwodzie, prawda?
> ;-)

A Grzesia dziadkowie mają czadowe miejsce na odosobnienie -
poddasze, na które wchodzi się z podwórka po drabinie:))))))

[katarzyna2222]

my jesteśmy po lekturze Pipi :)

synkowi 6lat zdecydowanie spodobała sie ta zwariowana
dziewczynka... coś czuję, ze przy najbliższej okazji zakupimy nie
okrojoną wersję ;)
moja z dzieciństwa wyczytana do granic możliwości gdzieś się
zawieruszyła... :(

córeczce lat 3 też się spodobała ale głównie ze wzgledu na Pana
Nilsona bo ona taka zwierzątkowa jest ;)
wyszukiwała go na każdej stronie ;) (podobnie robi z Findusem gdy
cztamy przygod Pettsona ;) )

Lottę i Emila mam "w koszyku" ale muszę dawkować emocje i kasę ;)

[abepe]

Obejrzałam je dziś w księgarni i zdziwił mnie rozmiar. Pozytywnie.
Przyznam, że Pippi, która już do mnie idzie najmniej mi się podoba,
hehe. Jakoś z trójcy Lindgrenowskich ilustratorów Pani Nyman
najmniej do mnie przemawia. Ale chcę zachęcić Grzesia do Pippi. Poza
tym jestem ciekawa, jak przyjmie książkę po tym, jak ogladał film na
mini-mini.

Emila bym chciała dla Idy wciąganej na maszt:))
A Lottę kupię na pewno.

Ale przyznać się muszę, że czarno-białe ilustracje Emila i Lotty są
dla mnie równie piekne, jak pokolorowane. Co do Pippi - hm, muszę
nad nią dłużej posiedzieć;)

[alistar1]

abepe napisała:

> Obejrzałam je dziś w księgarni i zdziwił mnie rozmiar. Pozytywnie.
> Przyznam, że Pippi, która już do mnie idzie najmniej mi się
podoba,
> hehe. Jakoś z trójcy Lindgrenowskich ilustratorów Pani Nyman
> najmniej do mnie przemawia.

He, he, wiesz, i dla mnie Pippi jest dość awangardowa;-) Te soczyste
kolory i "kanciasta" kreska ilustracji ;-)

A przy okazji,

[alistar1]

przejrzałam sobie wczoraj "Przygody Astrid..." i umieszczony na
końcu spis utworów kochanej babci Lindgren:-)
Samej Lotty naliczyłam jeszcze dwa albo trzy kompletnie nie znane mi
tytuły (w wersji obrazkowej), no i jest jeszcze masa innych
smakowitych rzczy.
I tak sobie pomyślałam, że moim dzieciom to dłuuuuga broda urośnie,
nim wydawnictwo to wszystko "przemieli" i wyda;-)
A to tylko sama Lindgren, przecież, są jeszcze inni Skandynawowie...
Więc pewnie wnuki się załapią :-)))))))

[abepe]

Oswajam Pippi, przyzwyczajam się do ilustracji. Jutro (dziś?)
wypróbuję na Grzesiu.

[mharrison]

jesteśmy po krótkiej przygodzie z Pippi (kupiliśmy na prezent, ale
musiałam choć raz przeczytać:-). Dzieciom się podobała, zwłaszcza ta
strona o przeróżnych zwyczajach Pippi. Oczywiście robienie tego co
się tylko żywnie podoba stanowiło dla nich niezwykle kuszącą
perspektywę:-)

Niestety, króciótka. Pozostawiła pewnien niedosyt. Kupujemy Wielką
księgę Pippi.

Emil też "kupiony" przez dzieci. Az się dziwię, że jeszcze nie
mówią "a to, do licha".

Z niecierpliwością czekam na przyszłoroczne pozycje dla nieco
starszych dzieci.

[alistar1]

mharrison napisała:

> Z niecierpliwością czekam na przyszłoroczne pozycje dla nieco
> starszych dzieci.

Wiesz coś więcej co to będzie??? Szybko daj cynk;-))))

[ash3]

Wreszcie i my zaczęłyśmy czytać Zakamarkową Pippi. Przede wszystkim tekst -
ilość i prostota zdań idealnie dobrane do uwagi takiej małej dziewczynki, słucha
bardzo uważnie. Fajnie się bawi w "wyszukiwanie szczegółów" na ilustracjach.
W ciągu następnych dni odkrywam, że jej nowy pęd do samodzielności w ubieraniu,
higienie itd. oraz stałość w takim ujmującym pomaganiu mi ma książkową
inspirację i jest nią własnie Pippi, która "WSZYSTKO robi sama":-).

Martwi mnie trochę jedna rzecz, która zauważyłam mimochodem: cenzura dziadka.
Słyszałam dzis jak on czyta tę książeczkę:-(. Mam wrażenie, że Pippi jest
dziwacznym bachorem w jego oczach: "popatrz, jak nie należy się zachowywać". Nie
wiem, jest mi jakoś przykro.

[agni71]

fajnie to ujęłaś. Moj tato swietnie czyta i chetnie na to przystaję,
kiedy u nas jest, i, na szczęście, nie daje dzieciom odczuć, że cos
mu sie nie podoba, ale póżniej do mnie potrafi powiedzieć "Co za
bzdury!". Akurat nie o Pippi... ale tak mi sie skojarzyło...

[i2h2]

A wiecie, że "Pippi..." była gdzieniegdzie zakazana? A przynajmniej
usiłowano jej zakazać, jako "niewychowawchej". Fajnie niektóre
zjawiska i oceny puentuje Jacek Podsiadło.

[ash3]

Tak, ja też na Pippi patrzę już teraz dość silnie przez pryzmat Podsiadłowych
felietonów; tym bardziej mi przykro...

Acha, a propos cenzury, moja kochana mama miała to samo, gdy czytała małej
kiedyś Gdybym był dorosły Janikovszky:) Trochę zresztą śmiac mi się chciało,
gdyż znam moją mamę i w pewnym sensie bardziej kłopotliwej lektury do czytania
dziecku nie mogła sobie wybrać z półki:-))

[alistar1]

Zabraliśmy się za Pippi, choć wcześniej niż planowałam (miała być
prezenem pod choinkę;-)) Córka jest zachwycona, zna animowaną Pippi,
tę zakamarkową pokochała od pierwszego wejrzenia;-) Przyznam, że
spodziewałam się lekkiego "dystansu" (obawiałam się, czy będzie już
aby odpowiednia do jej wieku?), natomiast entuzjazm mojego dziecka
pozytywnie mnie rozczarował. Mnie książka także bardzo się podoba.
Ma fajną estetkę (ilustracje!). Pozdrawiam.

Wiosna w Bullerbyn

[pa_yo]

Własnie odebrałam w Empiku z internetowego zamówienia i...

...na pierwszy rzut oka jakas taka krótkawa jest, w porównaniu z
Emilem to tu jest jakby jedna prosta historyjka z jednego góra dwóch
dni z zycia dzieciaków.

Wydanie tez gorsze niz Emil, okładka i sam środek też - może to
ukłon w stronę ochrony środowiska, sama nie wiem, ale tak mnie jakos
w pierwszym odruchu troche skrzywiło gdy sprawdzałam zawartośc
przesyłki jeszcze przy kasie w Empiku :(
Niby nie szata zdobi człowieka, ale jednak...

Teraz jeszcze testy 'trawłościowe' mojego domowego czytelnika. Jak
na razie kategorycznie odmówił czytania i wyniósł te ksiązke ze
swojego pokoju, dlaczego? Nie wiem... może humor ma dzis nie taki
czy co???

Jestem jednak dobrej mysli na najbliższe dni :)

[abepe]

Ale chodzi o to, że kartki szorstkie i lekko zżółcone? Jak w Bożym
Narodzeniu? I zapach ten sam, woskowy? Mniam, lubię:)
Właśnie czekam na przesyłkę (happy hours:)

[alistar1]

My też sobie czekamy na "Wiosnę". Myślę, że o ten właśnie papier
chodzi, o którym piszesz, Abepe. Mnie się on bardzo podoba,
elegancki jest.

[pa_yo]

to ja taka jakas bardziej świecąca jestem - hehehe
Może jakies kompleksy z dzieciństwa mam na tym tle :)

[alistar1]

A ja nie mogę zdzierżyć już kredowych błysków, może dlatego, że
wszędzie "jadą kredą", bo to niby tak "gancko, gancko, elegancko".
Trochę odmiany dobrze nam zrobi;-)

[i2h2]

Nie martw się: wyedukujemy Cię. Też na błysk ;-)

[abepe]

Ja wszystko wolę matowe:))Z głosem Astrud Gilberto na czele:))

[zf71]

"Wiosna ..." dotarła, cudna cudna po prostu.
Dzięki temu, że sobie posłuchałyśmy "Dzieci w Bullerbyn" w całości,
odbiór tej ksiązki jest tym lepszy. Pomimo wiosny w pełni za oknem
siegnęłabym teraz po "Boże Narodzenie w Bullerbyn" coby się razem
nimi pocieszyć.
Wydanie znakomite.
Czy jest jeszcze coś w planach Zakamarków obrazkowo/bullerbynowego?
Może Dzień dziecka w Bullerbyn"?
www.allegro.pl/item346749968_astrid_lindgren_dzien_dziecka_w_bullerbyn.html
???

[alistar1]

My też mamy od wczoraj, ale na razie tylko ja przeczytałam, bo i też
nie zdążyłam odwinąć paczki wcześniej, niż przed ułożeniem dzieci
spać. Piaskownica i popołudniowe ciepełko górą!
Podpisuję się po tym, co piszesz. Od siebie dodam, że zaskoczyły
mnie trochę ilustracje, ale na plus. Te wyraźne rysunki dzieci i
lekko zamglone, jakby pociągnięte akwarelką pozostałe. Cała książka
jest w w ogóle w cudnym stylu retro! Zupełnie inne klimaty! I ten
papier, i w ogóle.
Ciekawe, jak zareaguje M.

[abepe]

Grześ bedzie zachwycony (bo są tu dwa jego ulubione fragmenty - o
Pontusie i o Ulriku) i rozczarowany (bo za krótkie:)
A mała Kerstin ma fryzurę wypisz-wymaluj jak mój Kacper:))
Czas wreszcie kupić pełne "Dzieci" z ilustracjami Wikland.

[pa_yo]

u nas Ulrik też zdobył największy polask :)

[bogusia1231]

Wiosnę narazie oglądam (i dotykam)- i powstrzymuję sięjak mogę -
papier mi się bardzo bardzo podoba:)

[abepe]

Grześ był trochę rozczarowany, że nie było historii o martwym
jagniątku, bardzo przeżywa ten fragment, gdy czyta Kwiatkowska.

Mam wrażenie, że opowieść jest trochę chaotyczna, rwie się, nie
tworzy całości, jakby Astrid chciała za dużo na raz opowiedzieć.
Liczyłam na jedno wiosenne opowiadanie. I tak warto to mieć, tyle,
że młodsze dziecko może się nie połapać o co chodzi, jak się tak
szybko zmienia wątek.

[alistar1]

abepe napisała:

> Mam wrażenie, że opowieść jest trochę chaotyczna, rwie się, nie
> tworzy całości, jakby Astrid chciała za dużo na raz opowiedzieć.
> Liczyłam na jedno wiosenne opowiadanie. I tak warto to mieć, tyle,
> że młodsze dziecko może się nie połapać o co chodzi, jak się tak
> szybko zmienia wątek.

Całość "spina" ze sobą wiosna;-) Opowiedziane tu historie są
rzeczywiście dość luźno ze sobą powiązane, jednak wydaje mi się, że
w miarę spójnie. Wszystkie one kręcą się przecież wokół budzenia się
życia o tej porze roku (nie tylko w przyrodzie, ale również w
dzieciach). Jest mowa o zrwaniu wiosennych kwiatków, pozimowym
błocie na drogach, chodzniu po ogrodzeniach, o zabawach w
strumieniu, narodzinach zwierząt, aż po finałowe ognisko (nie wiem
czemu, ale mnie się ono skojarzyło z naszym topieniem marzanny i
przepędzaniem zim). Patrząc na to z tej strony opowiadanie
chaotyczne nie jest. Ale Astrid, oczywiście, nigdy dość. Sama
miałabym ochotę na kolejne jej opowiadania.

[alistar1]

abepe napisała:

> Grześ bedzie zachwycony (bo są tu dwa jego ulubione fragmenty - o
> Pontusie i o Ulriku) i rozczarowany (bo za krótkie:)

Jeszcze niedawno otwierałam oczy ze zdumienia, jak pisałaś o długich
lekturach G., ale teraz sama widzę, że takich mamy coraz więcej.
Niemniej te krótsze są nam nadal bardzo potrzebne, zwłaszcza, gdy
chce się czytać, a na dłuższe czytanie nie ma szans, bo młodsze
protestuje i się dobija;-) Wtedy te krótsze, obrazkowe są jak
znalazł.

> A mała Kerstin ma fryzurę wypisz-wymaluj jak mój Kacper:))

A gdzie u nas ten bujny włos??? Pocieszam się, że tym razem to mniej
istotne; warkoczyków zaplatać nie będę;-))

[abepe]

alistar1 napisała:

> Jeszcze niedawno otwierałam oczy ze zdumienia, jak pisałaś o
długich
> lekturach G., ale teraz sama widzę, że takich mamy coraz więcej.

Super:)


> Niemniej te krótsze są nam nadal bardzo potrzebne, zwłaszcza, gdy
> chce się czytać, a na dłuższe czytanie nie ma szans, bo młodsze
> protestuje i się dobija;-) Wtedy te krótsze, obrazkowe są jak
> znalazł.

U nas książki obrazkowe są nadal czytane, ostatnio także znowu
encyklopedie. Nasze młodsze sie jeszcze nie dobija, słucha,
co "leci", ale też G chętnie słucha lektur młodszego (dziś
powtarzał "asa tada rasa":)
>
> > A mała Kerstin ma fryzurę wypisz-wymaluj jak mój Kacper:))
>
> A gdzie u nas ten bujny włos??? Pocieszam się, że tym razem to
mniej
> istotne; warkoczyków zaplatać nie będę;-))
>

Podobieństwo fryzury wzięło się stąd, że konieczne było obcięcie
grzywki, bo właziła do oczu i teraz jest krótszy przód i dłuższy,
loczkowy tył (jak enerdowski piłkarz - mówi mąż).
A długie włosy moi synowie moga mieć w genach - ich tata dopiero od
5 lat ma krótkie a mój brat nadal omija fryzjera:))

Ja też chcę chodzić do szkoły

[zf71]

"Ja też chcę chodzić do szkoły"
Niezwykle udana książka dla mojej czterolatki, która też BARDZO by
już chciała chodzić do szkoły. Nie wiem dokładnie jakie miała
wyobrażenia o szkole (zdaje się jednak że bardziej przypomina jej
przedszkole, w każdym razie dużo zabawek w niej widziała dotąd), ale
jak zobaczyłam jej roześmianą buzię kiedy przeczytałam jej tytuł a
ona zajrzała do środka to sama radość.
Nie mogła się napatrzeć na ilustracje, nie mogłam za szybko
kartkować, bo musiała sobie wszystko dokładnie obejrzeć.
Ilon Wikland jest genialna w szczegółach wspaniale oddających tekst.
Moja J niezwykle ceni tą wierność, a ja szalenie lubię tą jej
perspektywę, i kolor. I te kolorowe szwedzkie domy :)
Strasznie się cieszę z tych wszystkich książek Astrid i ogólnie
Zakamarków, sama z ogromną przyjemnością sięgam po nie wszystkie.

[alistar1]

Radość z ukazania się tej książki psuje mi inicjatywa pani minister
edukacji odnośnie zagonienia sześciolatków do szkolnych ławek.
Słowa "Ja też chcę chodzić do szkoły" nabierają w związku z
powyższym dla mnie zgoła odmiennego (niezaplanowanego przez
Lindgren), mało radosnego charakteru...

[zf71]

Zgadzam się, też mam obawy ale czekam na ostateczne porojekty i mam
nadzieję, że dany nam (rocznikowy J) będzie jeszcze wybór.
w każdym razie póki co nie martwię się na zapas, a gdyby - to chyba
J sobie świetnie poradzi.
A książka to kasiążka - sama radość :)

[agisek]

Ciekawe czy na stronie wydawnictwa będzie można zajrzeć do środka książki.
Bardzo podobało mi się, że w Zakamarkach można sobie było pooglądać wszystko i
mam nadzieję, że tak pozostanie :-)

[abepe]

Obejrzałam w empiku wczoraj obie części o Peterze i Lenie i uznałam,
że trochę nas nie dotyczą - z rodzeństwem nie było większych
problemów, do szkoły się nikt nie wybiera:)
Kupię pewnie sobie, dla przyjemności, ale wczoraj zdrowy rozsadek
powiedział "stop" (w tym tygodniu przyszły do nas dwie spore paki,
jedna już czeka w empiku, druga lada dzień dotrze do salonu:)
A mój G pewnie pójdzie jednak do szkoły jako prawie siedmiolatek,
jest wprawdzie z 2003, ale z września. Iść wcześniej mają dzieci z
pierwszego półrocza:))

[alistar1]

Wczoraj urządziliśmy sobie przemiły wieczór z "łupami" z Dnia
Książki:-)

"Ja też chcę mieć rodzeństwo" poszło na pierwszy ogień. Moja M.
siedziała jak urzeczona. Przed narodzinami jej braciszka, pożyczyłam
to z biblioteki i już wtedy obie zaczytywałyśmy się tą ksiażką
namiętnie. Zastanawiam się i dochodzę do wniosku, że to chyba nasza
ukochana, obrazkowa "lindgrenka". Może dlatego, że jest taka
uniwersalna i trafiła do nas w odpowiednim momencie. Lindgren
fantastycznie pokazała emocje "starszaka" towarzyszące narodzinom
kolejnego dziecka. Jego radość, ale także gniew, rozżalenie, próby
zwracania na siebie uwagi rodziców. Piękna, mądra, niezwykle
potrzebna książka:-)

:Alistar - Ja też chcę mieć rodzeństwo

[madas9]

Ja czekam na przesyłkę z Zakamarkowym Rodzeństwem - nie wiem czy dwulatek podoła
- jak myślicie?
Choć dziś mnie zszokował kiedy przyszła paczka z Mamą Mu (mającą być prezentem
dla jego starszego kolegi) a on kazał sobie ją czytać - i i Huśtawka i Sanki
wysłuchane były z wielką uwagą i skupieniem.

[ash3]

madas9 napisała:

> Ja czekam na przesyłkę z Zakamarkowym Rodzeństwem - nie wiem czy dwulatek podoł
> a
> - jak myślicie?
>

Myslę, że tak, będziesz pewnie zaskoczona:-)
Przede wszystkim książka jest fenomenalnie ilustrowana. Tak jak napisał ktoś
powyżej - szczegóły ciepło uchwycone, ale tez bardzo fajna perspektywa tych
obrazków, trochę z lotu ptaka, trochę jakby podglądane z boku, z dyskrecją.
Dziecko łatwo zapamiętuje sens historii, poza tym, że dotyka go ona. Potem samo
ogląda obrazki. To w ogóle nie jest trudna ksiazka, tak uważam.

[alistar1]

Madas, my Petera i Lenę czytaliśmy po raz pierwszy, gdy M. miała
jakieś 2,5 roku. Słuchała wtedy z dużym skupieniem. Obie książeczki
ją po prostu hipnotyzowały, a ilustracje mogła sobie oglądać bez
końca. Teraz ma prawie cztery i Peter i Lena waciąż jej sie podoba.
Tych książek nie sposób nie polubić. Sama zobaczysz:-)
Miłej lektury.

dzieci z Bullerbyn

[abepe]

Zaszalałam dziś w innym zakamarku lindgrenowskim - w Naszej
Ksiagarni. Wreszcie będziemy mieć "duże" Bullerbyn:)) Uch, już się
cieszę na bullerbynowska ucztę:))