Wyrosnąć na zawsze

[alistar1]

Naszła mnie taka refleksja. Otóż często wracamy do różnych książek z
wcześniejszego dzieciństwa i dzieci bardzo je lubią; potrafią
zażyczyć sobie takiego na przykład Maksa, gdzie tekstu jest kapka,
aby za chwilę wrócić do swoich, bardziej adekwatnych wiekowo. Ale
wczoraj uświadomiłam sobie, że pewne książki to dla nas zamknięty
rozdział- jako przyklad podam nocniczkowego Kamyczka. Jako że mój
młodszy właśnie na dobre pożegnał pieluszkę, czytanie na temat nie
ma już sensu. Trochę mnie o zasmuciło, bo to u nas pierwsza książka,
o której mogę powiedzieć, że na dobre z niej wyrośliśmy. A lubiliśmy
bardzo i dużo jej zawdzięczamy, więc oddać nie mogę;-)

[zf71]

Żal mi było kiedy muchomorowe materiałowe o kolorach, zwierzętach i
przeciwieństwach na drobre przestały cieszyć się zainteresowaniem,
poszły do pudła skarbów, ale po pewnym czasie zostały odkryte na
nowo - bywa czasami, że służą jako poduszki dla lalek :)

[abepe]

Ja mam problem z wyrzuceniem podartych Kłapów. Sentymentalizm:))

[alistar1]

abepe napisała:

> Ja mam problem z wyrzuceniem podartych Kłapów. Sentymentalizm:))

Mamy kilka mocno wymiętoszonych, wyeksploatowanych i ponadrywanych
klapkowych- te w lepszym stanie pewnie się ostaną, problem reszty
rozwiąze się pewnie, gdy trzeba będzie znaleźć więcej miejsca na
półce.
Ale szkoda mi strasznie tych książek, których czas już minął.

[zf71]

alistar1 napisała:

>> Ale szkoda mi strasznie tych książek, których czas już minął.

Szkoda mi tych których czas dopiero minie ... Muka, Janoschowych
Misia i Tygryska, Zakamarkowych i z Media Rodziny, Julki. A przecież
to nieuniknione.
Już w tym roku minął prawie czas na te wszystkie mikołajowe kupowane
rok, dwa lata temu (Choineczka, Gdzie jest Mikołaj, święty Mikołaj
zna się na świętach, także Puk Puk kto tam.
Minął już czas na:
- Czasami się zwijam w kuleczkę,
- Milutek
- Ogród Panny Amelii
- Szuszu z buszu
- Misia Sama – całus i chorującego.

No ale pięć lat to już wiek który każdy pamięta, jakieś pierwsze
świadome wspomnienia, całe historie, pewnie ten czas zostanie
zapamiętany najbardziej z wczesnego dzieciństwa – niech zostaną
zapamiętane te rzeczy świetne, które z emocjami teraz czytamy –
Pluk, Astrid Lindrgen, cała masa baśni we wspaniałych wydaniach,
Gdzie jest moja siostra, książki ilustrowane przez Wilkonia :) ....
itd.

[alistar1]

Miś Sam zatoczył u nas koło i w tej chwili czytamy go z kolejnym
czytelnikiem, a wzruszenia te same:) Dla mnie osobiście to chyba
najpiękniejsza książka wczesnego dzieciństwa moich dzieci.

[abepe]

U nas czas zatoczył jeszcze większe koło i starszy czytelnik sam
sobie czyta książki sprzed lat. Więc - szykucie stare książki na za
jakiś czas:)

[alistar1]

O, to jest właśnie argument za przechowywaniem i nutka optymizmu-
powinny być idealne na łączenie literek i sylabizowanie pierwszych
wyrazów:)

[adota]

Właśnie tak :) U nas starsza córeczka akurat wprawiała się w czytaniu jak
pojawiła się młodsza. A i wszystkie pozycje zamówione dla młodszej najpierw są
"zatwierdzane" i dokładnie czytane przez starszą.

adota

[alistar1]

Tak, to jest cieszący serce uniwersalizm książeczek-zabawek. U nas
podonie jest z domkiem pieska- odcięty ze sznureczka piesek jeździ
samochodami i stanowi część zgoła innych zabaw (choć w domku nadal
chętnie pomieszkuje) :)

[kasia111177]

Ja po pierwszym dziecku trochę książek oddałam, ale kiedy zobaczyłam
z jaką pasją szukam na allegro poczytaj mi mamo, postanowiłam jednak
rozdawnictwo ukrócic. jak kiedyś będą chcieli sobie poczytać książki
dzieciństwa to znajdą je u mamy:)

[agisek]

U nas piesek jest teraz głównym towarzyszem spacerów, któremu się z wózeczka
pokazuje trolejbusy i śmieciarę :-).

[izagalicja]

Alistar,
Ja mam przeświadczenie, że z ukochanych książek nie wyrasta się
nigdy.
Pamiętam jak kiedyś w pracy toczyliśmy rozmowę o ukochanych
książkach i następnego dnia, małomówny kolega koło trzydziestki
przyniósł sfatygowaną trzydziestoletnią książkę z serii Poczytaj mi
mamo o kotku który szukał mamusi ;-))
Dlatego nie wydaję żadnych książek z dzieciństwa moich dzieci.
Pozdrawiam Iza

[zo_79]

My też nie oddajemy książek. Zataczają kolejne koła. Młodsze czyta teraz po
starszej, starsza czyta nasze książki z dzieciństwa (na szczęście i moi rodzice
i teściowie nic nie oddali), a co i raz trafiamy na półce na egzemplarze z lat
60-tych - po dziadkach. Teraz czytamy np. "Ucho, dynia 125" - wydanie pierwsze!
Nie mam wrażenia, że coś przemija, że coś tracimy.

[alistar1]

No właśnie, ja też nie wydaję, przechowuję wszystko skrupulatnie,
chodziło mi tylko o to, że niektóre książkowe tematy mocno się
zdezaktualizowały i czytanie o nich nie ma już sensu i to mnie tak
odrobinę zasmuciło, a może bardziej to, że dzieci tak szybko rosną;)
Pocieszam się, że na szczęście cała masa książek jeszcze przed nami,
więc te moje łezki dość szybko obeschną:)

[izagalicja]

Dezaktualizują się mam wrażenie "książki pragamatyczne"- jak oswoić
z nocnikiem, przedszkolem, chorobą.
Te, w których jest magia, nie dezaktualizują się.
Kiedyś się zastanawiałam dlaczego tak namiętnie szukam książek z
dzieciństwa na allegro.
Czy szukam książek, czy czasu który był, mamy która przed zaśnięciem
czytała mi Andersena ( ciężkie, pomarańczowe wydanie bez ilustracji).
Dalej nie wiem ;-))
I.

[kasia111177]

izagalicja napisała:

następnego dnia, małomówny kolega koło trzydziestki
> przyniósł sfatygowaną trzydziestoletnią książkę z serii Poczytaj
mi
> mamo o kotku który szukał mamusi ;-))

Uwielbiam tą książkę:) I szukaąłm jej na all z obłędem w oku:)

[agisek]

"Agnieszka opowiada bajkę"? Cudne to jest :-). Przez tę książkę nie mogę się
cieszyć tekstem: "Przepraszam, czy jesteś czarownicą?", bo mi się pomysł wtórny
wydaje... (choć to pewno praktycznie niemożliwe)

[agisek]

Na szczęście u nas więcej jest książek, do których trzeba dorosnąć, niż tych, z
których się wyrosło.

Ja wydaję tylko te, które się u nas nie przyjęły ("Kamyczek. Odkrycia") lub z
serii nietrafionych prezentów (kolejny egzemplarz "Rzepki"). Resztę będziemy
przechowywać. Cudnie będzie kiedyś wyciągnąć karton z pamiątkami i otrzepać z
kurzu te nasze pierwsze lekturowe fascynacje :-).