Przemyscy Ukraińcy w hołdzie rzymskiemu Papieżowi.

[arges]

www.archidiecezja-gr.opoka.org.pl/

[arges]

"Nie płacz nade mną, Matko, widząc w grobie Syna, którego w łonie
poczęłaś bez nasienia, powstanę bowiem i wysławię się, i jako Bóg wyniosę w
chwale tych, którzy nieustannie w wierze i w miłości Ciebie wywyższają!
Matko, ziemia przykrywa mnie z mej woli, ale ulękły się bramy odchłani,
widząc mnie odzianego w skrwawioną szatę zemsty, poraziłem bowiem wrogów
krżyżem jako Bóg, powstaną znowu i wywyższą Ciebie. Niech rozraduje się
stworzenie, niech weselą się wszyscy mieszkańcy ziemi, bowiem otchłań została
zniewolona. Niewiasty z myrrą niech przybiegną. Adama z Ewą wybawię z całym ich
rodem i zmartwychstanę trzeciego dnia."

Pieśń IX z Kanonu Wielkiej Soboty.

Grekokatolicy Ojcu Świętemu

[darino]

Kilkanaście tysięcy żyjących na Podkarpaciu grekokatolików przez kilka
ostatnich tygodni modliło się najpierw o zdrowie Jana Pawła II, a po jego
śmierci o spokój duszy Ojca Świętego.

W szczególnym skupieniu modlono się o trwałe zachowanie w naszych sercach i
życiu codziennym wartości, jakie Papież przez cały swój pontyfikat
reprezentował i jakie wyzwolił w umysłach milionów ludzi na całym świecie.

Szczególny wymiar miały modlitwy w ustanowionej przez Jana Pawła II w czerwcu
1991 r. przemyskiej archikatedrze Świętego Jana Chrzciciela, siedzibie
metropolity przemysko-warszawskiego kościoła bizantyjsko-ukraińskiego w Polsce.
Codzienne nabożeństwa obywały się też w grekokatolickich parafiach w Przemyślu,
Gajach, Chotyńcu, Lesznie, Jarosławiu, Łuczycach, Krasicach, Kulaszczem,
Mokrem, Nowych Sadach, Olchowcu, Polanach, Rzepedzi, Rzeszowie, Sanoku, Tyrawie
Solnej, Wielkim Polu i Ustrzykach Dolnych. Wielu grekokatolików z miejscowości,
gdzie nie ma ich cerkwi, uczestniczyło w nabożeństwach i mszach odprawianych w
świątyniach obrządku łacińskiego.

Zgodnie ze specjalnym zaleceniem zwierzchnika całego Kościoła bizantyjsko-
ukraińskiego, kardynała Lubomyra Huzara, po śmierci Ojca Świętego, aż do jego
pogrzebu we wszystkich cerkwiach w Polsce, na Ukrainie, w Europie, Ameryce i na
innych kontynentach odbywały się codziennie okolicznościowe nabożeństwa
żałobne, połączone często z procesją drogi krzyżowej. Były też organizowane w
tym czasie wspólne uroczystości i liturgie żałobne z wiernymi kościoła
rzymskokatolickiego.

W dniu pogrzebu Papieża we wszystkich parafiach odbyły się poprzedzające tą
ceremonię okolicznościowe poranne msze, po których, przy dźwiękach dzwonów
wierni udawali się do swoich domów, aby śledzić telewizyjne relacje z
uroczystości pogrzebowych w Watykanie. W piątkowe popołudnie i wieczór
grekokatolicy znów spotkali się na parafialnych nabożeństwach w intencji
zmarłego Papieża.

Zgodnie z tradycją tego kościoła, w dziewiątym dniu po śmierci Ojca Świętego, w
niedzielę 10 bm. w grekokatolickich parafiach regionu odbędzie się specjalne
nabożeństwo. Między innymi, na godz. 17 zaplanowano je w przemyskiej
archikatedrze grekokatolickiej, wewnątrz której przejdzie również procesja.

bz

Super Nowości z dnia 09_04_2005

Ojciec Święty do grekokatolików

[piotrzr]

www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/jan_pawel_ii/przemowienia/09przemysl_02061991.html
Jan Paweł II
PRZEMÓWIENIE DO WIERNYCH KOŚCIOŁA BIZANTYŃSKO-UKRAIŃSKIEGO
Przemyśl, 2 czerwca 1991

Drodzy Bracia i Siostry, uczestnicy tego spotkania w Przemyślu z wierzącymi
obrządku bizantyńsko-ukraińskiego,
witam Was serdecznie i pozdrawiam.
1. "Przed tysiącem lat Bóg Wszechmogący, Władca wszechświata i Pan dziejów
wszystkich ludów, ogarnął swą nieskończoną miłością naród Rusi Kijowskiej i
przywiódł go do światła Ewangelii Syna swego, Jezusa Chrystusa, Zbawiciela
świata. Znad brzegów Jordanu po dziesięciu wiekach dzieło zbawienia mocą Ducha
Świętego dotarło do ziem użyźnionych wodami Dniepru, gdzie Pan wybrał na swoje
sługi Olgę i Włodzimierza, aby ich naród obdarzyć łaską chrztu świętego. Odtąd
Kościoły zrodzone z chrztu w Kijowie śpiewają poprzez wieki hymn wdzięczności
ku czci Trójcy Przenajświętszej" (Magnum Baptismi Donum, 1).
2. Słowa powyższe pochodzą z posłania papieskiego Magnum Baptismi Donum,
skierowanego do wszystkich członków katolickiej wspólnoty obrządku
greckokatolickiego (dziś nosi on nazwę obrządku bizantyńskoukraińskiego),
którzy - tak jak i ich bracia prawosławni - widzą w chrzcie św. Włodzimierza z
988 r. początek swej wiary i swego Kościoła.
Wy, tutaj zgromadzeni, należycie do tej samej wspólnoty.
/.../
W historii prześladowań Kościoła obrządku bizantyńsko-ukraińskiego na ziemiach
rządzonych przez komunistów wasza sytuacja w Polsce była nieco odmienna.
Wprawdzie wasz obrządek nie był oficjalnie uznawany przez władze państwowe,
wskutek czego nie mógł mieć nawet własnego biskupa, mógł jednak istnieć jawnie,
korzystając z gościnności, a nieraz i opieki Kościoła obrządku łacińskiego.
Była to sytuacja daleka od pożądanej i sprawiedliwie mu należnej, jednak była
ona lepsza niż na samej Ukrainie. To właśnie dlatego Kościół greckokatolicki,
który w roku 1988 nie mógł świętować uroczystości tysiąclecia chrztu Rusi we
własnej ojczyźnie, odprawiał je na Jasnej Górze, w Polsce.
/.../Jakże serdecznie bym pragnął, bracia i siostry, aby tamte jasnogórskie
uroczystości Kościoła greckokatolickiego okazały się jeszcze pod jednym
względem prorocze: aby Bóg raczył je przyjąć jako symboliczną pieczęć
pojednania i prawdziwego braterstwa Ukraińców i Polaków. Tyle goryczy i udręki
przeszły oba nasze narody w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat. Niech to
doświadczenie posłuży jako oczyszczenie, które ułatwi spojrzenie z dystansem na
dawne spory, pretensje i wzajemne nieufności, a przede wszystkim ułatwi
wzajemne przebaczenie dawnych krzywd. Dzisiaj dosłownie wszystko - a przede
wszystkim wspólna wiara w Jezusa Chrystusa - wzywa do pojednania, braterstwa i
wzajemnego szacunku; do szukania tego, co łączy. Wzniecanie dawnych
nacjonalizmów i niechęci byłoby działaniem przeciwko chrześcijańskiej
tożsamości; byłoby również rażącym anachronizmem, niegodnym obu wielkich
narodów.
O jakże serdecznie pragnę, aby się wzajemnie miłowali katolicy obydwóch
obrządków! /.../

Zaiste, wielkiego uniżenia zaznał Kościół bizantyńsko-ukraiński na swoich
ziemiach rodzimych w ciągu 45. lat prześladowań. Wszyscy jego biskupi, bez
żadnego wyjątku, znaleźli się w więzieniach. Setki księży i tysiące
najgorliwszych wiernych aresztowano i skazano na obozy pracy i dożywotnią
poniewierkę. Odebrano temu Kościołowi wszystkie cerkwie, seminaria duchowne i
wydawnictwa, zniszczono wszystkie struktury kościelne. Odebrano mu nawet prawo
do własnego imienia. Imię tego Kościoła pojawiało się publicznie tylko wtedy,
kiedy rzucano nań oszczerstwa.
I trzeba nam Boga wielbić za to, że Kościół ten - w swojej całości - zachował
się w swoim uniżeniu jak prawdziwa Służebnica Pańska. Ani jeden biskup tego
Kościoła nie zaparł się swojej wiary ani nie odstąpił od jedności z Opoką
Piotra - mimo że prześladowcy bardzo się o to starali. W prześladowaniach
Kościół ten wydał setki i tysiące męczenników. Wielu z nich znamy z imienia,
ale imiona wielu innych jednemu tylko Bogu są znane.

6. Spotykając się w duchu dziękczynienia tutaj, w Przemyślu, pragniemy połączyć
się z wszystkimi waszymi braćmi i siostrami we wspólnocie Kościoła:
- w granicach Polski, na Ukrainie i na emigracji - w szczególności z kardynałem
Lubacziwskim, wszystkimi arcybiskupami, biskupami, kapłanami, zakonami męskimi
i żeńskimi, seminariami. Z całym Ludem Bożym Ukrainy i rozproszenia.
[Powyższy fragment Jan Paweł II powtórzył po ukraińsku i dodał:]
Jeśli mi Pan Bóg pozwoli kiedyś przyjechać do Lwowa, to będzie więcej po
ukraińsku.

Ksiądz arcybiskup Ignacy Tokarczuk, pasterz diecezji przemyskiej obrządku
łacińskiego, zatroskany o rozwiązanie problemu kościoła katedralnego waszego
obrządku, w duchu uzgodnień podpisanych w lutym tego roku przekazuje na moje
ręce ten kościół poświęcony Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Księże biskupie, z
ogromną radością i wdzięcznością przyjmuję ten dar twojej diecezji i całego
Kościoła obrządku łacińskiego. Przekazuję tę świątynię na wieczystą własność
wam, drodzy bracia i siostry obrządku greckokatolickiego, zwanego bizantyńsko-
ukraińskim, zamiast kościoła, który zgodnie ze wspomnianą umową miał być
zbudowany. Kościół ten ustanawiam dziś katedrą diecezji i biskupa waszego
obrządku.

[Gość: Zbychu]

Przepraszam, wiem, że sie czepiam, ale czy nie lepiej brzmi Ukraińcy
mieszkajacy w Przemyslu.Czy sa inni papieże poza Rzymem? Skróty w toku jakiegoś
rozumowania są wskazane, ale pod warunkiem, że wszyscy wiedzą o co
chodzi.Przepraszam dotkniętych moja wypowiedzią.

[Gość: anal_fabeta]

gdybym był na ich miejscu tak by to wyglądało:
ukraińcy mieszkający w Przemyślu polskiemu papieżowi

[Gość: Zbychu]

Słyszałem o ponad 150.cudach których powodem był papież Jan Paweł II.Nie widzę
powodu doszukiwac sie zmyślnych znaczen.Czy o to chodzi!?

[Gość: Zbychu]

Dlaczego nieznośny, obarczony kompleksem niskiego wzrostu, czlecze napisałeś
(mogłem napisać"człecze piszesz")"ukraińcy" małą litera?Nie godzi się
poniewierać jakikolwiek naród?Nie wytykam nocości, ona funkcjonuje w twoim
mózgu.Specyficzny mózg!

tajoj zbychu

[Gość: aaa]

Tajoj - w Peremyśli nie znajom przysłowia "obywatelu nie pieprz bez celu" ???

[Gość: Zbychu z Przemyśla]

Na razie nasuwaja mi się trzy"pieprzenia"1.z wykorzystaniem przyprawy,
2.trafne, choć niezbyt ladne formulowanie zblizenia, 3.mowienie(pisanie) bez
zbytniego sensu. A gdyby tak połączyc tak te trzy czynności?Co Ty na to
geniuszku? AAApsik!

[Gość: anal_fabeta]

o porosty człowieku wiekszość twoich wypowiedzxi to błazenada typu
doszukiwanie się ukrytcych podtekstów w pisowni z małej litery
prosze przestań pieprzyć bo bielskiego to nie aż taka długa ulica!

[arges]

"Przemyscy Ukraińcy", to brzmi trafniej, ponieważ wyrażenie - "Ukraińcy
mieszkający w Przemyślu" - mogłoby sugerować, że ukraińska nacja na tym terenie
stanowi napływową część społeczności, co oczywiście jest bzdurą. Użyte przeze
mnie określenie podkreśla autochtoniczny charakter Ukraińców dla Przemyśla. Co
do papieży: istnieją inni nazywani patriarchami lub właśnie papieżami. Sytuacja
ta dotyczy zwierzchników katolickich i niekatolickich Kościołów Wschodnich.
Tych patriarchów-papieży mieliśmy możliwość obejrzeć w trakcie pogrzebu Ojca
Świętego - odmówili oddzielną modlitwę przy trumnie Papieża Rzymskiego.
Charakteryzowała ich również odmienność szat oraz śpiewów liturgicznych podczas
ceremoni pogrzebowej. Pozdrawiam.