Przed nami proces...

[agawa2]

Zaglądamy tu z mężem od jakiegoś czasu. Dużo już przeżyliśmy a jeszcze wiele
przed nami. Stracilśmy synka w wyniku całego splotu nieszczęsliwych zdarzeń a
przede wszystkim błędu w sztuce lekarskiej. Oczekiwaniu na pierwszą rozprawę
w sprawie karnej przeciwko lekarzowi i pielęgniarkom towarzyszy czekanie na
córeczkę. Radość miesza się ze smutkiem i stresem. Tutaj można znaleźć wiele
pomocnych słów. Dzieki, że jesteście i trzymacie sie razem. Można sie tu do
was przytulić. A kiedyś mimochodem któraś z was wspomniała o sprawie błędu w
sztuce lekarskiej. Jak to jest? Odezwijcie się, proszę.
Ola

Przed nami proces...

[asia.miniaczek]

Witaj,
Ja w całym nieszczęściu które mnie i mojego meża dotknęło strata najdroższej
córeczki), na całe szczęście kilka dni
przed przedwczesnym porodem zmieniłam lekarza i rodziłam w jego
obecności w innym szpitalu.
Jestem z Krakowa, gdzie ostatnio jest bardzo głośno o łapówce, którą zażądała
lekarka w szpitalu, w którym i Ja leżałam kilka tygodniu
i w którym pracuje lekarka, która mnie prowadziła przed
i w trakcie całej ciąży.

Byłam w 27 tygodniu ciąży kiedy dowiedziałam się, że
z córeczką jest bardzo źle ( że moze w każdej chwili umrzec we mnie).
Od razu mi lekarka powiedziała, że z wadą którą ma dziecko
będę miała wskazanie na CC, ale nie zapomniała powiedzieć,
że jeśli chce , żeby ona była przy porodzie to muszę się przygotować
na 1500 zł!!!
Każda z nas wiedząc o tak poważnym stanie dziecka, wykopałaby z pod ziemi te
pieniądze i dała tej bezdusznej lekarce( tak bardzo się bałam o dziecko...)
Myślałam, że chodząc do niej kilka miesięcy wcześniej, zanim zaszłam w ciażę,
bedzie mnie troszeczke inaczej traktowała przy rozwiazaniu...
No cóż przeliczyłam się...

oj, długa jest moja historia , to tak pokrótce...

W tym wielkim nieszczęściu, moja maleńka urodziła sie w innym szpitalu,
w którym zaopiekowali się nią cudowni lekarze i zadbali również o mnie
nie leżałam z kobietami z dziećmi).
W Krakowie cały czas trwa wielka afera w stosunku do innej lekarki również
pracujacej w Klinice na Kopernika , która zażądała 1600 zł za CC.

Nie wiem co Ciebie spotkało, ale jeśli tylko walczycie w słusznej sprawie, to
walczcie i wygrajcie!!!
Ja też zaczęłam w kierunku "mojej" lekarki działać, nie chce zemsty, chce
tylko OSTRZEC inne przyszłe matki przed nią.

P.S. W dzisiejszym Fakcie możemy przeczytać:

Przez niego Maciek mógł zginąć
Ryszard Wilczyński (43 l.) z uśmiechem obserwuje bawiącego się synka. 8-
miesięczny Maciuś tarmosi grzechotkę, gaworzy coś zawzięcie. A niespełna rok
temu krakowski lekarz, dr Józef Tomaszczyk, wydał na niego wyrok śmierci.
Błędnie odczytał USG i stwierdził, że płód nie ma obu nerek. To oznaczało, że
dziecko nie ma prawa żyć. Po tej diagnozie medycy umyli ręce, wypisali matkę ze
szpitala. Ciężarną i nienarodzone dziecko zostawili samym sobie...

Miałam to "szczeście" poznać Pana Ordynatora Tomaszczyka.
On za CC miał stawkę 2000 zł.
Uczesniczył przy każdym USG mojej maleńkiej i nie zauważył u niej tak poważnej
choroby...

No cóż, może gdyby dostał tzw. " w łapę " zobaczyłby...

Musimy - my obecne i przyszłe matki głosno i otwarce o tym mówić!~!!
Może dzięki temu będziemy czuły się bezpieczniej oczekując
Cudu jakim jest dziecko!!!

Pozdrawiam, Asia - mama Zuzanki

[agawa2]

My straciliśmy siedmiomiesięczniaka, który był bardzo ciekawy świata. Lekarz
kompletnie olał wszystkie objawy urazu głowy po upadku (Kuba wstał na nogi i
sie przewrócił). Po kilku godzinach pseudo-obserwacji (lekarz poszedł spać i
nawet nie obejrzeł potwornych wyników morfologii) w szpitalu krwiak mózgu był
zbyt duży by pomóc. Mniejsza o szczegóły, ale prokuratura w wa-wie postawiła
zarzuty personelowi. Skierowała tez sprawe do Izby lekarskiej. Zupełnie nie
wiem, co nas czeka. Na jakim jesteście etapie działań?

[melka_x]

Ja też jestem w takiej sytuacji. Wobec mojego położnika konsultanci medyczni
wysunięli kilka zarzutów, najpoważniejszymi są niezdiagnozowanie niewydolności
szyjki macicy, oraz założenie szwu bez aktualnego posiewu z szyjki macicy i
niewykonanie posiewu po, przy ewidentnych objawach nasilającego się stanu
zapalnego pochwy i układu moczowego, co mogło być powodem zakażenia
wewnątrzmacicznego, które było bezpośrednią przyczyna przedwczesnego porodu.
Chcemy żeby sprawą zajęła się fundacja Sandauera, bo sami nie mamy na to siły.
Kontaktowałyście się z tą fundacją?

[agawa2]

Mój mąż rozmawiał Adamem Sandauerem, ale nie wyniósł wiele z tego spotkania.
Sandauer straszył kumoterstwem środowiska lekarskiego, obciążaniem winą
wszystkich innych (w tym nas) tylko nie winnych. Ogólnie nas to zniechęciło. W
naszym przypadk bardzo sprawnie zadziałała pani prokurator. Mamy opinię z
Akademii Medycznej z Poznania która ewidentnie wskazuje błędy. Znaleźliśmy też
prawnika, który będzie prokuratorem posiłkowym podczas sprawy karnej w sądzie.
Ciągłe wspominanie naszej tragedii, nerwy i kasa - tyle nas kosztuje szukanie
sprawiedliwości. Nie chcemy się zemścić. Po prostu chcemy chronić inne dzieci
przed niedbalstwem szpitali.

[asia.miniaczek]

Dzwoniłam do radia i opowiedziałam swoja historię , ale poza anteną.
Miał się ze mną skontaktować reporter, ale do dzisiaj cisza..
Dzisiaj z meżem napiszemy e- maila do gazety Fakt,
może ktoś sie zainteresuje naszą historią...

Pozdrawiam, Asia- mama Zuzanki.

procesy - sukcesy?

[aniao3]

Witajcie!
Moze Asiu masz racje, ze najszybciej moze cos dac opublikowanie w mediach.
Mysle ze to nie jest tak, ze wszyscy lekarze stoja murem za kolega-konowalem,
tylko dlatego ze to tez lekarz. Im tez zalezy, by pozbyc sie gnid ze
srodowiska. Bo taka gnida - zwykle konowal niedouczony - szkodzi opinii calego
srodowiska.
Ale proces - pewnie to dlugie i trudne i co to duzo mowic - nerwy straszne gdy
sie do tego wszystkiego wraca.
W przekroju z 24 maja opisali nieco inny proces. Kobiete zgwalcono, chciala
usunac ciaze, odmowiono jej zawyzajac tydzien ciazy z 10 na 15 (!). Stracila
prace, urodzila i dziecko jej zabrano do domu dziecka jako ze nie miala
warunkow do jego wychowania. W koncu wywalczyla prawo do opieki nad synkiem
(jak powiedziala nie mogal juz dluzej byc ofiara). Dziecko podroslo i najpierw
rozpoznano epilepsje a potem zaczelo powaznie chorowac. Wtedy prawnik z
Komitetu Praw Dziecka doradzil jej by wystapila do sadu o czesciowe pokrycie
kosztow leczenia i opieki nad dzieckiem, bo to na podstawie bledengo orzeczenia
lekarskiego o wieku plodu zmuszono ja do urodzenia.
Sad pierwszej i drugiej instancji oddalil sprawe. Dopiero Sad Najwyzszy
przyznal kobiecie czesciowa racje przyznajac jej odszkodowanie (ale nie
dziecku) i zachecil ja by wytoczyla proces gminie. Bo to jej podlega szpital w
ktorym doszlo do lekarskiej pomylki. A gmina "ponosi odpowiedzialnosc za szode
wyrzadzona przez niezgdne z prawem dzialanie jej funkcjonariusza przy
wykonywaniu powierzonej mu czynnosci".
Taki wyrok oznacza ze de facto cala sprawa zacznie sie od nowa.
Moze starczy jej sily by wywalczyc prawo do godnego zycia.
Ale mysle ze przeszla przez pieklo. Pisze o tym dlatego by pokazac, ze jednak
czasem sie udaje wywalczyc jakas podstawowa elementarna sprawiedliwosc.
Ale to strasznie trudne i bardzo bolesne.
I marzy mi sie by zadna z nas nigdy nie musiala walczyc z prawem o swe prawo.
Sciskam was mocno
Anka

[anuteczek]

Kochana,
Rozumiem Cię doskonale. My właśnie skończyliśmy proces. Domagaliśmy się
odsunięcia lekarza od zawodu, ale skończyło się tylko na naganie i zdjęciu z
funkcji ordynatora. Proces prowadziła za nas właśnie fundacja Sandauera. Droga
jest trudna, Sandauer stara się naświetlić wszystkie aspekty sprawy sądowej.
Wkraczając na drogę sądową nie mieliśmy pojęcia, że jest ona tak trudna
(psychicznie).
ściskam mocno
andzia ps. przepraszam, że tak lakonicznie ale jestem zagoniona :(

[agawa2]

Anuteczek, napisz proszę w wolnej chwili parę "technicznych" szczegółów, jakie
miasto, jaki sąd i ile czasu to trwało? Zupełnie nie wiemy, czego się
spodziewać. Na termin rozprawy karnej w wa-wie czeka się nawet kilka lat.
Prawnik sugeruje wnieść o pozbawienie lekarza prawa do wykonywania zawodu. Może
to przyspieszy sprawę bo przecież nie chodzi nam o stwierdzenie winy za 10 lat.
Pielęgniarki przyznały się do winy i to nam moralnie wystarcza. Ale brak
skruchy lekarza jest przerażający. Akt oskarżenia trafił do sądu po półtora
roku, (co jest chyba niezłym rezultatem) ale co dalej?
Pozdrawiam serdecznie.

[hubcio14]

Ja nie mam siły, nerwów a co dopiero kasy na adwokata aby podac naszego
lekarza (dokładniej dwóch) do izb lekarskich czy sądu. jak juz wiecie nasz
synek urodził się z tyloma wadami, ze szkoda gadać. Ale żaden z lekarzy nam o
tym nie powiedział w czasie ciąży. Miałam robione nawet co miesiąc usg i nic.
Każdy mówił, że się urodzi zdrowy chłopczyk. Kiedys zastanawialismy się z mężem
aby podac go do sądu ale czy to coś zmieni?

Pozdrawiam Dorota mama Hubcia 2latka i 11 miesięcy.

[agawa2]

Właśnie dostaliśmy maila z Primum Non Nocere. Ludzie się poddają - nawet
najbardziej twardzi...

Szanowni Panstwo
Wobec niewielkiego zaangażowania samych poszkodowanych, braku wiary w
skutecznosc dzialan na rzecz zmiany prawa medycznego w
www.sppnn.org.pl/arch2/pr11052004/rel.htm
informuje iż nie jest moim marzeniem udzielanie przez cale życie darmowych
porad wszystkim zglaszajacym sie ludziom i jednoosobowe ( lub w malej grupie )
realizowanie obowiazków statutowych Stowarzyszenia
(www.sppnn.org.pl/inne/Statut.htm ) .
W praktyce ostatnio oznaczalo to dyżury po kilka godzin dwa razy w tygodniu, w
nocy wyklejanie plakatów
przygotowywanie i druk ulotek organizowanie srodków finansowych ( a jesli sie
nie dalo doplacanie z
wlasnych oszczednosci) i codzienne udzielanie porad telefonicznych każdego
dnia. W zamian za to czesto slyszalem wymówki iż Stowarzyszenie kiepsko dziala.
Przypominam to o czym wiele razy mówilem i pisalem:
Udzielanie porad prawnych w panstwie bezprawia jest polityczna schizofrenia. W
praktyce, przy obecnym
systemie prawa da sie pomóc tylko ok. 10% tych którzy sa poszkodowani .
Prowadzenie porad traktowalem
jako narzedzie do zorganizowania poszkodowanych dla walki czy presji na wladze
dla zmiany prawa.
Przez szesc lat doradzalem osobiscie i telefonicznie kilku tysiacom osób.
Natomiast na ostatnim
organizowanym przez nas protescie przed Sejmem w Warszawie
(www.sppnn.org.pl/arch2/pr11052004/rel.htm ) pojawilo sie kilkadziesiat
osób. Mimo iż wykleilismy kilka tysiecy plakatów, mimo iż rozeslalismy setki
listów, mimo iż zostalo rozkolportowanych ok. 200 000 ulotek.
Dla wladz jest to sygnal iż problem nie istnieje lub przynajmniej iż można sie
z nami nie liczyc.
Od czasu gdy powstalo Stowarzyszenie ( 1998 rok) sytuacja spoleczna ulegla
zmianie. 6 lat temu wierzylem
iż do rzadzacych można apelowac o przyzwoitosc czy pomoc. W obecnej sytuacji
spoleczno politycznej nie
jest to możliwe. Do tego dochodzi jeszcze blokada informacji o naszych
dzialaniach w mediach.
Mój stan zdrowia, wiek matki z która mieszkam, brak srodków finansowych jak i
brak wiary w sukces przy braku zaangażowania innych,
nie pozwala mi na kontynuowanie dzialan tak jak robilem to przez ostatnich 6
lat.

Informuje iż w tej sytuacji od przyszlego tygodnia ograniczam dyżury w
Warszawie tylko jednego dnia w
tygodniu tj poniedzialku. ( godz 16 do 19 ). Szefowie oddzialów terenowych
podejma samodzielnie decyzje.
Jesienia odbedzie sie Kongres Stowarzyszenia. Jesli sytuacja nie ulegnie
zmianie widze 2 możliwe rozwiazania:
1. Likwidujemy Stowarzyszenie
2. Ja rezygnuje i znajdzie sie inna osoba przejmie na siebie cieżar kierowania
i realizacji obowiazków
statutowych Stowarzyszenia ( tu musze nadmienic iż obawiam sie by pozycja i
wiarygodnosc organizacji nie
zostaly użyte w niewlasciwych celach )
3. Przynajmniej na okres przejsciowy zostane zwolniony z obowiazków
wynikajacych z realizacji zadan
statutu w obecnym ksztalcie (zmiana statutu) a Stowarzyszenie pozostanie tylko
szyldem dla wydawania
oswiadczen czy utrzymywania kontaktów miedzynarodowych. Przy obecnym
zaangażowaniu ludzi jest to j
edyna forma dzialania która bede w stanie realizowac. Bedzie to jednak równia
pochyla w dól.
Mimo iż naszym sukcesem bylo zmuszenie wladz do powolania Rzeczników przy
Kasach Chorych czy
opublikowanie Karty Praw Pacjenta i uswiadomienie spoleczenstwu problemu bledów
lekarskich , mam dosyc samotnej walki z wiatrakami
dr Adam Sandauer
prezes Stowarzyszenia

[aniao3]

Chyba mnie to dobilo...
i najgorsze - ze ja go rozumiem...
Anka

[esqual]

Witam prawdopodobnie nie napisze tu nic nowego jak to co juz przeczytalem na
tym forum.Sprawy sadowe w naszym kraju przeciwko szpitala lub samym lekarza
czesto przypomina walke z wiatrakami..Nasza sprawa toczyla sie kilka
lat.Chodzilo o zakarzenie naszego synka wirusem zoltaczki typu B.Poczatkowo
moja racja byla dla mnie tak oczywista,ze probowalem sie obyc bez pomocy
adwokata.Niestety przy rosprawie wstepnej pozbylem sie zludzen,i wiedzialem ,ze
jako laicy sami bez wsparcia prawnika sobie nie poradzimy.W tego typu sprawach
trzeba sie liczyc z wysokimi kosztami, ktore juz i tak przy chorych dzieciach
sa mocno nadwyrezone.Co prawda bylismy zwolnieni z kosztow sadowych ,ale i tak
byl to czas sporych wydatkow.Adwokaci nie wiaza sie z nami uczuciowo...Od
zlozenia pozwu do wejscia sprawy na wokande minelo 4 lata.Zaskarzylismy Skarb
Panstwa jako platnika szpitala w ktorym doszlo do zakazenia.Nie wiem jak by sie
zakonczyla sprawa...Nasz synek umarl,wskutek wady wrodzonej nie zwiazanej z
roszczeniami.Potem juz nie mielismy sil...
Nie mniej jzeli to tylko mozliwe prosze nie rezygnowac.Niedbalstwo naszej
sluzby zdrowia trzeba pietnowac w calym tego slowa znaczeniu.Pozdrawiam