troszkę z innej beczki

[heath2]

Dziś mija okrągła rocznica ( 20-sta) moje pierwszej komunii...Pamiętam, a
dziwo, ten dzieś jakby to było tydzień temu. Sąsiadka zrobiła mi koszmarne
papiloty, nie mogłam spać, a po rozwinięciu miałam na głowie siano! Pierwsze
siano w moim życiu. Miałam mówić jakiś wiersz lub psalm i zgubiłam karteczkę!
Panika w rodzinie, ale dziecko wszystko pamiętało.W kościele poszło dobrze.
Muszę dodać, że miałam lakierki!!!Wyobrażacie sobie lakierki w 1985? Babcia ze
Stanów mi przysłała. Rety, pamiętam nawet jak wyglądały.Lakierki były wielką
radością. No i rower, zielony, Wigry.I pamiętam jeszcze, ze musiałam oddać
cukrową różę z MOJEGO tortu małej kuzynce...To było pierwsze wielkie
rozczarowanie mojego życia.Czy nie wydaje Wam się, że dziecko w wieku 9 lat
nie jest świadome, co to ta komunia? Ważne były ciuchy, prezenty, zdjęcia,
jedzonko.Gdzie tu Bóg? Dodatek...Dziwna ta nasza religia.Świadomość wielkości
tego wydarzenia przyszła z wiekiem.A czy Wy coś pamiętacie ze swojej komunii,
a może jakieś inne ciekawe wydarzenia z Waszego dzieciństwa? Pamiętam jak mam
dawała mi i mojemu bratu kubki pełne twarożku utartego z żółtkiem i cukrem i
jedliśmy na dworze...i bieganie po burzy na boso...

[ewamonika1]

ja miałam b. smutną komunię - 4 dni po pogrzebie mojego ukochanego Taty.
Właściwie jedyne, co pamiętam, to litościwe spojrzenia mojej katechetki i
innych, szczęśliwych rodziców. Chyba byli zgorszeni, że moja rodzina nie miała
na sobie jasnych ubrań i nie była tak radosna, jak należy.

e.

[heath2]

Niechcąco obudziłam smutne wspomnienia. Przepraszam.

[ewamonika1]

nic się nie stało, skąd mogłaś wiedzieć?

pozdrawiam, ewa

[sion2]

ja musze powiedzieć ze świadomie przeżywałam Komunię (i tak jest do dziś), jak
najbardziej myslałam o Bogu choć oczywiscie nie tylko o Nim :)
chyba jest to kwestia rodzinnego podejścia do sprawy - u nas zawsze tata nas
wprowadzał w świat wiary, modlił się z nami ale przede wszytkim rozmawiał,
rozmawiał i rozmawiał... wszytsko tłumaczyl, pamiętam do dziś te serie pytań
"tato, a dlaczego ksiądz zrobił tak na Mszy" "a dlaczego się mówi Pan z wami?" itd.
wiec jak przyjechali goście, moja siostra cioteczna przyniosła mi w prezencie
wagę dziecięcą taką do zabawy w sklep, myśmy wczesniej postanowili ze wszelkie
preznety niereligijne dostanę dzień po Komunii, wiec siostra wrecza mi tę wagę a
ja z oburzeniem " o nie! TAKICH prezentów to ja dziś nie przyjmuję!" :)))
mama musiała jakos ratowac niezręczną sytuację :)
myślę więc że to zalezy od rozdziców duzo jak dzieci przezywają, a końcu oni
podejmują takie zobowiązanie w czasie ślubu że "po katolicku wychowają dzieci"
:)))))
ale tak naprawde w takiej materii reguł nie ma!

[margaretek]

U mnie było podobnie jak u Ewy.... 10 dni po śmierci mojego Tatinka ( tak na
Niego mówiłam).... było smutno, duża część rodziny która przyjechała na
pogrzeb, została do komunii. Tak naprawdę pamiętam tylko momenty, jak
fotografie w pamieci...

[bunio1]

Boże ,kiedy to było chyba w pierwszej połowie lat '70.Pamiętam miałem krótkie
spodenki w kancik biała koszulka,kamizelka no i pantofle.Dostałem na komunię
rower Wigry(kupiłem go z tatą w Otwocku).Pózniej mama moja załatwiła mi
statystowanie w filmie "Czterdziestolatek"Film ten kręcony był na moim
osiedlu,jezdziłem wokół trzepaka ,ale krótko bo rozbiłem rower na nocnych
eskapadach.Pózniej była imprezka rodzinna w kawiarni Barbara na Krajowej Rady
Narodowej ,a obecnie Twardej.Troszke kasiorki się zebrało,a jeszcze pamiętam
była przepiękna pogoda.Kurcze te lata już nie wrócą ,a było tak fajnie,każdy z
nas zawsze chciał być dorosły teraz żałuje,że to tak szybko przyszło i trzeba
żć w tych trudnych czasach.Pozdrawiam Adam.

[heath2]

Ach, te Wigry... W jakim kolorze?

[bunio1]

Wigry były robione tylko w jednym kolorze-CZERWONYM.To było osiągnięcie
techniki rower składak nie do zdarcia.W chwili obecnej mój rower jest
użytkowany na wiosce obok mojej działki i jest sprawny.Rowry takie jak
spkół ,karat były robione w innych jeszcze kolorach:zielonym,granatowym.
Adam tata Bunia-Roberta

[agafa30]

:-)
nie mogę sie doliczyc mojej rocznicy, ale chyba też 20-sta! Miałam komunię w 2
klasie podstawówki, w maju, czyli mając 9 lat, skoro urodziłam sie w '74 tzn.
że komunia była w 1985 roku :-) ale ze mnie matematyczka :-) teraz tak patrzę
na te moje wyliczenia i nie skasuję ich, chociaż to wstyd! w 1983 roku miałam
komunię :-)
też pamietam papiloty- pozwijane kartki papieru i szopa na głowie, mam zdjęcie
grupowe- słońce mnie raziło i minę mam szałową :-)
Myślę,ze w tym wieku dzieci nie sa świadome sakramentu. Kiedyś nie było jeszcze
takiego nastawienia materialnego jak teraz, prezenty-złoty łańcuszek,
pierścionek, rower to już był rarytas. A dziś - z tego co słyszę-komputery,
kasa i przyjęcia prawie jak wesele.
Wspomnienia z dzieciństwa...aż żal, że tak szybko minęło, tak czekałam,aż
dorosnę-chyba jak większość- a dziś.... dzieciństwo kojarzy mi się z
bajką...piękne i tak szybko minęło. Chciałam mojej córeczce dać najpiękniejsze
dzieciństwo, tylko dlaczego nie mogę?Dlaczego odeszła?

[bunio1]

Zdjęcie komunijne robiła moja mama gdyż z zawodu jest fotografem,a staliśmy
dokładnie w tym miejscu gdzie stoi pomnik Jana Pawła II przy kościele
Wszystkich Świętych w Warszawie na Pl.Grzybowskim.

[aga2212]

Komunie miałam w roku1980 była to smutna komunia bo dwa miesiące przed komunią
zgineła moja chrzesna w katastrofie lotniczej była stuardesą pamiętam tylko
smutne twarze gości którzy byli u nas i dwa prezenty rower i zegarek ot to była
moja komunia ale od śmierci chrzesnej mineło 25lat a ja jak sobie przypomne to
mi ciarki po plecach przechodzą do tej pory nie moge pogodzić soię z jej
smiercią była moją ukochaną ciocią
pozdrawiam
Agnieszka

[heath2]

Muszę polemizować-rowerek był zielony i był Wigrami! :)

[bunio1]

Nie ,nie i jeszcze raz nie WIGRY były zawsze w czerwonym kolorze.Możemy
napisać zapytanie do ROMET-u w Bydgoszczy.Jestem tego pewny,pozdrawiam i nie
radze stawiać się -żart hihihi.No chyba,że był to odrzut z produkcji i
przemalowali go.

[monika_69]

A mój rower komunijny to---uwaga--niebieskie wigry (taki jasny nie
granatowy ),który wiele lat pózniej skradziono mi z piwnicy !Nigdy więcej
żadnego roweru nie lubiłam tak jak tego pierwszego .A zegarek dostałam
radziecki ,pozłacany i pamietam ,ze miał czerwony prawie bordowy cyferblat i
nazwę na literę "Z".Ciekawa jestem ,czy dziś w dobie powszechnego komputera
dzieci doceniają jeszcze tak prozaiczne prezenty jak zegarki?Na najblizszą
komunię wybieram się w niedzielę i sprawdzę -bo syn siostry otrzyma
zegarek ,ale bedzie to kolejny model.Przed laty dla mojej córki jeszcze był cos
wart.
Fajne było to dzieciństwo ,ale teraz jesteśmy ciut mądrzejsi i czasami już dziś
potrafimy docenić wartość chwili-jesteśmy bogatsi o doświadczenia.A kiedyś na
chwilę lub minutę nie potrafilismy zwrócic uwagi-gdzieś nam umykały.

[mamaciamka]

Zdarzały się Wigry 3 w innych kolorach - ja miałam czerwony a mój brat
niebieski. Rower brata był kupowany dużo później niż mój - może do jakiegoś
czasu Romet produkował tylko czerwone a potem jakie tam się dało???

[bunio1]

OK myśle,że wystarczy tego targowania się -MACIE RACJE.

[atkabe]

Rowerek Wigry dostałam i był zielony.
Dzień mojej komunii pamiętam dostałam rower, lalkę, piżamkę, zegarek i trochę
słodyczy. Był dla mnie świętem, bo obyło się bez kłótni rodziców. Poza tym w
tym dniu zjadłam poo raz pierwszy w swoim życiu loda.

[atkabe]

Mój syn nauczył mnie spontanicznej wiary. Dla niego dzień I Komunii św. był
najważniejszym dniem w jego życiu. Pierwsze słowa jakie powiedział po mszy św.
były skierowane do księdza proboszcza: " od dzisiaj jestem prawdziwym
człowiekiem" Chodziło mu o to, że teraz jest bliżej Pana Boga niż kiedykolwiek.
Zazdroszczę mojemu dziecku silnej wiary.Dzisiaj jest ministrantem i
piętnastoletnim poetą, którego wiersze przepełnione są wiarą i miłością do
Najwyższego.

[aga1610]

Witam!!
Moim zdaniem to jest tak, że w wieku 9 lat to naprawdę garstka dzieci wie o co
w tym wszystkim chodzi, bardzo trudno takiemu dziecko przeżywać to należycie.
Ja jetsem ewangieliczką, u nas zamiast komunii jest konfirmacja i to dopiero w
wieku 14 lat i wtedy to już porzeżywa się wszystko bardziej zrozumiale.
Pozdrawiam, Agnieszka

[agablues]

Oj, ale wspomnienia :)
Po pierwsze - przygotowania - coś ok. 300 pytań, ktore trzeba było zaliczyć. A
że już od dzicięctwa zostawiałam wszystko na ostanią chwilę... Pamiętam, ze
było pieknie na dworze, a ja musiałam kuć te pytania.
Po drugie - dostąpiłam zaszczytu czytania podczas Komunii. Najpierw dano mi
trudniejszy tekst - ten, w którym wymieniane są różne narodowości ? nacje? - i
chyba za mało ćwiczyłam, bo zamieniono mi na łatwiejszy. Do dzisiaj pamiętam
jak się zaczynało moje czytanie - to był któryś list Sw. Pawła do Koryntian - "
Bracia, nikt nie może przemówić bez pomocy Ducha Swiętego. " Chyba tak to było.
Sam dzień Komunii - kręcenie włosów w loki francuskie :)) Prawdziwą lokówką! No
i to, ze trzeba było być na czczo. Te opowieści jak dziewczynki mdleją z tego
powodu! Ach, a wcześniej pierwsza spowiedź. Oczywiście bardzo się bałam,
zwłaszcza, ze byłam na tyle głupia, zeby nieźle nabroić. Miałam za sobą
pierwsze papierosy ( które "paliłam" tylko w II klasie podstawówki), a
także "brzydkie wyrazy" :)) Potem myślałam, ze trzeba było z tym poczekać, a
nie tak na pierwszej spowiedzi...
Ja z tych, co to na I Komunię dostawali zegarki. Elektroniczny! Rower już
miałam, po bracie. Jeździłam na nim w sukience komunijnej :)
Potem był Biały Tydzień. Mieszkaliśmy wtedy pod Warszawą i nigdy mnie w domu
nie było. Chodziłam po drzewach, biegałam po łąkach i było cudnie. Do Kościoła
miałam 3 km :) O tym, ze trzeba się ubrać w kieckę i iść te 3 km przypominałam
sobie o ostatniej chwili. Mama pracowała, więc sama musiałam się pilnować. No i
raz poszłam, a pod kiecką miałam turkusowe króciutkie szorty :))

Swiadomośc wydarzenia religijnego na pewno jakaś była. Chyba jak u każdego
innego dziciaka. w końcu nam wkładali do głowy, ze to Taki Ważny Dzień. A czy
to zależy od wieku? Nie jestem przekonana. Bierzmowanie miałam w II klasie LO i
wcale tego nie przeżywałam bardziej dojrzale. Powiedziałabym - wręcz
przeciwnie, bo akurat wracaliśmy z wycieczki szkolnej, na której było bardzo
zabawowo. Obawiam się, ze część osób z naszej klasy marzyła, by jak najszybciej
wrócić do domu i odespać nieprzespane noce...
To jak dzieci pojmują I Komunię - chyba najbardziej zależy od tego, jak do tego
podchodzą rodzice. My nie szlelismy, kiedy Marta przystępowała do I Komunii.
Nie było fryzjera, kosmetyczki, solarium itd. Nie wynajmowaliśmy knajpy, tylko
pojechaliśmy na wieś, do teściów. Dzieci miały jednakowe ubrania ( sukienki i
komże). Na pewno będzie pamiętać, ze to był jej dzień, jej goście. I że dostała
rolki, hullajnogę i pieniądze, które mogła sama zagospodarować.

Aga

[vinga_o]

A ja bardzo dobrze pamiętam swoją I Komunię. Był to 08.05.1988, piękna pogoda.
Pamiętam, że miałam przygotowane dwie pary białych butów: śliczne sandałki od
chrzestnej, jeśli będzie ciepło oraz wiązane pełne buty od babci, jeśli będzie
padać i będzie zimno. Uparłam się wtedy, że nie chcę tych pełnych butów, bo są
brzydkie. Dziś wiem, że nie były brzydkie, po prostu te sandałki były śliczne i
chciałam je założyć. Ale pewnie babci było przykro :(
W nocy musiałam spać w wałkach, z których rano mama zdejmowała ... proste włosy
:))) Niestety, taki gatunek włosów, które są niepodatne na kręcenie - moja
bolączka do dziś. Więc wystrzałowej fryzury nie było :(
Ale pogoda mi pomogła i poszłam w sandałkach. Staliśmy na zewnątrz kościoła, a
wchodząc rzędami do niego śpiewaliśmy "Kto się w opiekę odda Panu swemu". Do
dziś kiedy słyszę tą pieśń czuję ciarki po plecach.
Z prezentów dostałam najwięcej złota: dwa pierścionki i kolczyki. No i pieniądze
oczywiście, które wydałam na walkmana na 4 baterie paluszki :)))

A jeśli chodzi o podejście do samego dnia i sakramentu uważam, że jak na 10 lat
bardzo dojrzale podeszłam do I Komunii i duchowo bardzo ją przeżyłam. Prezenty
się liczyły, owszem, ale jednak miałam poczucie, że nie o to tu chodzi, że jest
coś ważniejszego.

Ależ nam się na wspomnienia zebrało :))) Sympatyczny wątek :)))

Pozdrawiam serdecznie

[heath2]

Atkabe też miała zielony...No i co na to powiesz? Może Twój był przemalowany?
:))Ale zadzwonić nie zaszkodzi.

[atkabe]

Buniu jutro dzwonimy, ale on naprawdę był zielony ;)

[marzekal]

Moja była w 82'. Pamiętam, że na egzaminie dostałam pytanie "jak nazywa się
papież?" Z wrażenia za nic w śiecie nie mogłam sobie przypomieć Wojtyła i w
kółko powtarzałam Karol, Karol. Wreszcie nasza katechetka zadała to
właściwe "Ale jak obecnie?" i mój okrzyk radości: Jan Paweł II! W prezencie
dostałam złoty łańcuszek z medalikiem, Pismo Św. i parasolkę od Babci. A po
południu jak niosłam lody (w nieszczelnym termosie)poplamiłam sukienkę, później
przechodząc przez płot na teren przedszkola miejskiego podarłam nowiutkie
rajstopy. A Komunię Św. w pełni przeżywam teraz i nie byłoby tak gdyby nie
wiara przekazana mi przez rodziców w dzieciństwie.
Inne wspomnienia - wakacje u Babci na wsi, chleb ze śmietaną i cukrem,
niedzielne wycieczki z rodzicami, dużo ciepła, miłości i takiej ludzkiej
życzliwości (tego ostatniego coraz mniej i coraz bardziej brakuje)

..."pani z nas zartuje!..."

[dziunia32]

-tak odkrzyknęli mi niedawno drugoklasisci,kiedy opowiedzialam im,jak wyglądala
I komunia mojego taty.Tato obchodzil ją zaraz po wojnie,mieszkal wtedy w
malej,biednej i zniszczonej przez Niemcow wiosce.Na tę skromną uroczystosc
przyjechal spod zachodniej granicy jego chrzestny,ktory na tę okazję podarowal
tacie maly zegarek na gumce z blaszanym cyferblatem,na ktorum byly wymalowane
strzalki i cyferki.Zegarek wskazywal wciąz godzinę 19...
Tego zegarka zazdroscily tacie wszystkie dzieci z wioski,ktore z okazji komunii
dostaly po parę cukierkow lub lukrowany piernik...
Tato chodzil dumny jak paw,wymachując ręką z blaszanym zegarkiem.Do dzis z
rozrzewnieniem wspomina ten podarunek i dzieciaki z wioski,ktore oczu nie mogly
od niego oderwac...
Pozdrawiam!
Agnieszka

ja jeszcze nt roweru

[azjawusa]

Piekne te nasze wspomnienia.Ja mialam Komunie w 1975 roku.
Dostalam rower Czajka a moja siostra blizniaczka Flaming.
Moja kolezanka Grazyna Wigry.Wszyskie rowery byly jasnoniebieskie.
I co Ty Adas na to?

[bunio1]

Normalnie zmówiłyście się co do tego niebieskiego koloru roweru Wigry.Tak
jeszcze napiszcie które Wigry,bo tam pózniej były Wigry 2 i Wigry 3.Ja miałem
Wigry i zawsze były tylko w jednym kolorze -czerwonym.Może ktoś jest z
bydgoszczy to by podszedł do zakładów Romet dowiedzieć się i spór byłby
załatwiony .A teraz na spokojnie :życze miłego dzionka i uśmiechnijcie się
jutro jest Sobota nawet w USA.

[heath2]

Wigry 2, ZIELONY.Poproszę siostrę, bo studiuje w Bygdoszczy, jak to mówi 5-letni
Maciek.A czy Ty się uśmiechasz?

[bunio1]

Witaj jestem troszke smutny.Tak wogóle tow najbliższym czsie będe nieobecny na
pogaduszkach.

[heath2]

Coś wymyślił, o Adamie? Gdzie uciekasz? Czy tez masz imieniny 24 grudnia?Tak jak ja?

[heath2]

Koniec z tą prywatą. Wracając do komunii. Czy ktoś dostał ...piżamkę w prezencie?
a pamiętacie te kolorowe obrazki z wizerunkami świętych, które się zbierało i
trzymało w książeczce do nabożeństwa?

[bunio1]

Tak pamiętam ,nawet te obrazki pierwszej komuni świętej.Mój kumpel sobie
dorabiał jako student robiąc je.

[olamaja]

Nie dostałam piżamki ale zegarek i to co dla mnie było najważniejsze
książki. "Piotrusia Pana" przeczytałam 24 razy. Najpiękniejsze obrażki w
książeczce miałam od babci. Takie stare, zażółcone na krawędziach i bardzo małe.
No i miałam Wigry 4 GRANATOWE. Komunia w 82.

[bunio1]

A ja miałem komunię na początku lat 70 wtedy robiono WIGRY tylko czerwone,no i
oczywiście zegarek z NRD RUCHLA.

[olamaja]

Ja pamiętam tylko,że był prostokątny i miał pomarańczowy pasek.

[bunio1]

Tak ten zegarek długo mi służył i był szpanerski.Dopiero chyba w 1978 roku
zamieniłem jego na elektroniczny z byłego ZSRR-to też był szpan bo
elektroniczny.

[olamaja]

i podejrzewam baaaardzo wytrzymały.

[bunio1]

oj tak nie do zdarcia.

wszystko zależy od postawy rodziców

[agusia_o]

ja pamiętam swoja komunie (1981 r.) jakby to też było wczoraj. TYlko że moi
rodzice przygowywali ją od początku moich narodzin. Chodzenie do kościoła,
modlitwa wieczorna, spotkania dzieci Bożych w Kościele to było normalne, a nie
na tydzień przez KOmunią. Zawsze wiedziałam, że przyjmuje do swojego serca
przyjaciela, Jezusa, Tatusia niebieskiego a nie BOGA w rozumieniu człowieka
dojrzałego. Chciałam go przyjąć, choć ta miłość jest bardzo dziecięca. Też były
prezenty, Wigry 3, 2 zegarki, łańcuszek, zastawa kryształowa, pierśionek i
łyżworolki. Ale gdybym tego nie dostała, nie martwiłabym sie, bo wiedziałam,
co w tym dniu jest najważniejsze. Dzisiaj gdy jestem osobą dorosła, mam własne
dziecko wiem, że kazdy potrafi kochać, nawet to najmniejsze, tylko że nam
dorosłym wydaje się, że dziecko wiele rzezcy nie rozumie..... A szkoda.
Pamiętam, jak uczyłam religii w klasie drugiej przez 4 lata i powiem szczerze,
że wiele dzieci tak naprawe dpopiero na mszę zacz.ęło chodzić na dwa miesiące
przed Komunią i to był szok tak dla mnie, jak i dla nich. koMPLETNIE nie
wiedziały po co przychodzą, a szczególnie rodzice, nudzili się przez te
półtorej godziny jak mopsy. Widać było tę elegancję u rodziców, dostojność ale
tylko na zewnątrz. Wielu Panów stało w rozkroku, w garniturku z gumą do żucia w
buzi. O d kogo te dzieci mają brać przykład, ze mnie? Mogą, ale w jakim
stopniu, może znalazło sie kila dziewczynek, które tak strasznie chciały
przypodobać sie pani od religii no może jedna lub dwie Panu Jezusowi. Ja mogłam
mówić, bębnić o ważności tego dnia, ale tylko dwa razy w tygodniu, reszta
należała do rodziców. Na koniec mszy pamiętam w moich czasach wiele rodziców
podchodziło do siostry zakonnej, by podziękować za przygotowanie do Komunii, a
teraz po Mszy podeszła do mnie może jedna rodzina, czasami dwie. W takich
chwilach dzieci też sie uczą. Czy ktoś o tym myśli? Często modlęsie ze swoim
mężem, chociaż wiem, że i on ma wiele do powiedzenia o tym dlaczego nie chce
chodzić do KOścoioła, ale wiemy, że chcemy wychgować syna w wierze od małego i
tłumaczyc kim jest Bozia i czym jest przyjecie jej do swego serduszka.

[olamaja]

Całkowicie się z Tobą zgadzam. Dla mnie moja I Komunia była bardzo wazna, mam
nadzieję,że dla mojej córeczki również bedzie to wielkie przeżycie. Często z
nią rozmawiam na ten temat. Szkoda,że teraz wiele dzieci jest wciągniętych
przez rodziców w ten wielki "wyścig szczurów". Rozpoczyna się licytacja kto co
dostanie i za ile, jakie będzie przyjęcie no i oczywiście kreacja. To straszne.

[bunio1]

Mnie jeszcze jedna sprawa bulwersuje,to jak mają być ubrane dzieci no i prezent
od dzieci dla koiędza.Ktoś z rady rodziców blisko kościołowi decyduje za
wszystkich pozostałych.Może ktoś ma mało pieniążków i tak święto to jest
kosztowne dla rodziców.

do bunio1

[agusia_o]

bunio1 napisał:

> Mnie jeszcze jedna sprawa bulwersuje,to jak mają być ubrane dzieci no i
prezent
>
> Mnie osobiście też bulwersuje sprawa sukienek i prezentów tak dla dziecka jak
i dla księdza, ale myslę, że wiele tu zależy też od rodziców. Przecież nawet
jak nie ma alb, to można zakupić dziewczynce "delikatną", skromną sukienkę, a
natomiast datek na księdza omawia sie na wspólnych zebraniach i spotkaniach
przed Komunią. Otóż wydaje mi sie, że można powiedzieć otwarcie lub podejśc do
osoby organizującej zakup, że mnie nie stać na taką sumę i dać tyle ile
można

[agusia_o]

bardzo sie ciesze, że podzielasz mój pogląd na tę rywalizację i
gonitwę "szczurów". Pozdrawiam Cię ciepło i kochaj swoją córunię

[olamaja]

Właśnie zbliża się komunia synka mojej kuzynki. Znam podejście jego rodziców do
spraw wiary i nie wiem czy mnie bawi, czy przeraża taka hipokryzja. Dla wielu
osób liczy się tylko papierek: akt ślubu, chrztu. Chyba tak "na wszelki
wypadek".

[heath2]

O co chodzi z tymi datkami? Bez pieniędzy się nie obędzie? Przecież to nie
usługa, Boże widzisz, a nie grzmisz.

[agusia_o]

Jezusowi też dziekowali za nauczanie w postaci chleba i wina, wody, teraz są
pieniądze za prace księdza, czym ma zapłacic za światło, świece, komunikanty -
kwiatami z KOścioła?

[bunio1]

Datki to jest na każda komunie co rok ksiądz dostaje nowe kielichy i inne
kościelne sprawy.Rodzice stają na głowach ,aby wszystko było OK.Co do ubioru to
może te alby to dobre wyjście bo nie jest to rewia mody.Jeszcze jedna sprawa
tych alb narzuca się aby stroje były od konkretnej osoby-firmy.

[heath2]

A dlaczego masz 'płacic'? Za czasów Jezusa były pieniądze i nikt ich Mu nie
dawał. A na tacę podczas mszy komunijnej zawsze można dać o wiele więcej niż w
zwykłą niedzielę. Pieniadze i kościół-to mi nie gra i nigdy się z tym nie
pogodzę.Ślubowali czystość i ubóstwo...

[heath2]

Będę polemizować :)

[agablues]

bunio1 napisał:

> Datki to jest na każda komunie co rok ksiądz dostaje nowe kielichy i inne
> kościelne sprawy.Rodzice stają na głowach ,aby wszystko było OK.Co do ubioru
to
>
> może te alby to dobre wyjście bo nie jest to rewia mody.Jeszcze jedna sprawa
> tych alb narzuca się aby stroje były od konkretnej osoby-firmy.

Co do prezentu dla Kościoła ( bo u nas nie było dla Księdza) - u nas była nowa
parafia i Ksiądz dał wybór rodzicom, co mozna podarować. U nas pieniądze poszły
na czerwony dywan. Wydaje mi się, ze wszystko zależy od Księdza i asertywności
rodziców - gdyby nie było mnie stać na ustaloną sumę, dałabym mniejszą.
Podobnie jest z Radą Rodziców w szkole. Każdy z rodziców deklaruje ile może dać.

A jeśli chodzi o stroje - u nas rodzice decydowali czy chcą alby czy po prostu
jednakowe stroje. Oczywiście, ze były burzliwe dyskusje i zawsze się znalazł
ktoś, komu nie pasowało to, co większości. Zdecydowano się w końcu na komże i
jednakowe ( skromne i w miarę tanie) sukienki dla dziewczynek. Sistra
zaproponowała jakieś wzory, ale nie przypadły mamom do gustu. Więc zaczęły
szukać same i znalazły zakład szyjący ładniejsze sukieneczki i tańsze. Najpierw
uzgodniły z siostrą, a potem przedstawiły swoją ofertę wszystkim na zebraniu.
Wiem też, ze była jakaś pomoc dla tych, którym jest ciężej finansowo.
Oczywiście nie wszyscy się zastosowali i były dziewczynki w innych sukienkach (
kilka, mniej niż 5). Nikt im za to głowy nie urwał, Ksiądz komunii udzielił :)

Myślę, ze wszystko jest do obgadania i ustalenia.
Pozdrawiam aga

[heath2]

A w ogóle to skończmy ten temat, bo do niczego nie prowadzi. :)

[heath2]

A co do wystroju kościoła to przecież zamiast pieniędzy mozna przynieść kwiaty.
Za kredę w szkole dzieci nie płacą...

[agusia_o]

ciekawe, a co z komitetem rodzicielskim? Kreda tez kosztuje...

[kajka68]

ja najbardziej zapamiętałam egzamin komunijny i pytanie..."czy aniołowie mają
skrzydła"-no to pewnie odpowiedziałam że tak...a ksiądz powiedział,ze nie że są
niematerialni...strasznie mnie wtedy odarł z moich wyobrazeń...tym bardziej ze
przecież na obrazach i rzeźbach te skrzydła są...i co noc mój anioł otula mnie
skrzydłem ...więc jak to jest?

RAniołowe skrzydła

[heath2]

[heath2]

Mysle, że Anioly są takie, jak Je sobie wyobrażamy. Są wszystkim.Pod warunkiem,
że w Nie wierzymy

[kajka68]

szczególnie jesli mamy po jednym na każdym ramieniu:)