Skazane na śmierć

[mharrison]

Właśnie przeglądam program telewizyjny i trafiłam na to:
środa, TVP 2, godz. 21.05
Polska bez fikcji, "Skazane na śmierć" - film dok. TVP 2004

Bohaterkami filmu są kobiety, które dotknęła ta sama tragedia - śmierć nowo
narodzonego dziecka. Mino że pozostawały pod opieką lekarzy, rutynowe badania
wykonywano zbyt pobieżnie.

[j0204]

Tak, tez czytałam o tym programie. Myślę ze warto go zobaczyć.

[agablues]

A mi przez moment przeszło przez głowę, ze to może film Moniki...
Ale opis trochę nie pasuje.

aga

[zorka7]

Film Moniki bedzie prawdopodobnie ... we wrześniu.

[gruchotka]

up

[ewamonika1]

Polska bez fikcji Skazane na śmierć środa 08.06.2005 21:05 TVP 2
Były szczęśliwe i pełne nadziei - nosiły w sobie nowe życie. Tak przynajmniej
myślały. Ich radość trwała kilka minut lub kilkanaście dni. Później przyszła
rozpacz. Katarzyna Ciosek, Olga Kaczmarzyk i Beata Soczawa- Znamirowska są w
różnym wieku, odmienna jest ich sytuacja rodzinna i zawodowa. Łączy je
tragedia, która je dotknęła: wszystkie trzy straciły nowo narodzone dzieci.
Nieszczęścia można było uniknąć, a przynajmniej złagodzić szok, przygotowując
matki na to, co się stanie. Wszystkie trzy kobiety były w okresie ciąży pod
opieką lekarzy, często znających je od lat. Poddano je badaniom USG, nawet
kilkakrotnie w ciągu 9 miesięcy, ale wykonywano je zbyt pobieżnie,
niedokładnie, bez znajomości rzeczy, nie informując przyszłych matek o
zauważonych nieprawidłowościach. Tym samym nie podjęto też żadnych działań, by
jeszcze w okresie płodowym poddać dzieci odpowiedniemu leczeniu. A dwoje z nich
miało poważne wady serca. Po porodzie matki zostawiono same ze swoją tragedią.
Wsparciem służyli im tylko najbliżsi: mężowie, starsze dzieci, ale nie personel
medyczny. Pozostał ból, wspomnienia i żal. Puste ramiona, w które nie wezmą
upragnionego maleństwa, niepotrzebne nikomu łóżeczka i ubranka. Katarzyna i jej
mąż Dariusz porzucili rozpoczętą budowę domu, bo nie mają dla kogo go budować.
Olga rozważa powrót do dawnej pracy w ratownictwie medycznym, by móc innym
zaoszczędzić łez, które ona wylała. Beata intensywnie zajmuje się pracą
zawodową: jest dziennikarką i właścicielką wydawnictwa. Podobnie jak Olga
namawia ciężarne kobiety, by domagały się badań prenatalnych i lekarskiej
rzetelności. Stawką jest bowiem ludzkie życie, choćby jeszcze zupełnie
malutkie.

[ewamonika1]

dziękuję, że wypatrzyłyście ten film w zapowiedziach. Inaczej pewnie bym
przeoczyła.

e.

[mamajaromira]

Dzięki. Szkoda, że tak krótko, ale zawsze coś. Chciałabym, żeby ten temat był
częściej poruszany.
Zabiło mnie natomiast to co puścili zaraz po tym - kabareton. A ja dławiłam w
gardle łzy.
Może jestem przewrażliwiona...

[agafa30]

to samo mnie uderzyło - koniec programu..cisza..i nagle bum reklama i
kabareton. Ja ze łzami w oczach, tym bardziej, że moja historia jest prawie
identyczna jak tych młodych ludzi, nie mogłam dojść do siebie.... i pomyślałam
sobie wtedy, że właśnie taki jest ten świat - obok ogromnych tragedii - radość
i śmiech....

[urszula5]

A mi tak przykro ..wiedziałam że ma być ten film i............ zapomniałam !!
a tak chciałam to zobaczyć i zapomniałam buuuuu

Jest iłość co była ciałem , a stała się duchem.......
www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec116.htm
www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec143.htm
bul.pl/dziecko/

[agafa30]

ja sobie nastawiłam budzik, żeby nie zapomnieć :-), bo około godziny 21 już
zamykają mi się oczy.

[mama.mimi]

Nie muszę pisać co czułam oglądając, choć moja historia jest troszkę inna, ale
kabareton mnie zabił. Ale właśnie tak to wszystko się układa, dla nas jest to
tragedia a świat idzie dalej...

[gopio1]

Przepraszam, ze sie wtrace, ale ja przez pol tego filmu zastanawialam sie JAK oni go krecili. Poprosili
tych zrozpaczonych ludzi, zeby przed kamerami rozkrecali dziecinne lozeczko. Czy to znaczy, ze po
smierci dziecka kazali im czekac przez wiele tygodni na ekipe filmowa (bo przeciez musialo minac
troche czasu zanim zebrali ludzi, material, ustalili szczegoly), czy jeszcze gorzej - skrecili to lozeczko i
poproslili, zeby je rozmontowali jeszcze raz. Ale po co? Zeby dodac wiecej dramaturgii? Nie
rozmumiem. To samo dotyczy chowania wozka do piwnicy i skladania niemowlecych ubranek.

[agafa30]

ja nie odebrałam tego jako dodawanie więcej dramaturgii. Dla mnie program był
spokojny, wyważony, bez zbędnego tragizowania. Łóżeczko, wózek, ubranka - dla
mnie to był rodzaj -nie wiem jak to nazwać - symbolu?

[agusia514]

Ja po tym programie plakal jak bobr,choc moja historia byla troszke iina,ale
tez pamietam jak moja MaMA ZABIERALA UBRANKA DLA MOICH cHLOPCOW KTORE KILKA DNI
WCZESNIEJ razem ogladalysmy.Wiem,ze to glupie ale w tej tragedii zazdroscilam
Ich dzieciom,ze maja takie sowje malutkie grobiki.Moi Chlopcy leza wielkim
grobowcu a tak bym chciala dla Nich osoben miejsce.Takie Ich malutkie,takie
dzieiciece a nie dorosle.Ja nawet nie wiem co bylo po tym programie bo tak
starsznie plakalam z bolu swojego i tych kobiet i wszystkich kobiet ktore
stracily swoje malenstwa.ja codziennie powtrzam,ze najgorsze jest to ze swiat
sie kreci,ze trzeba dlaje budzic sie rano i trzeba dalej zyc,choc dla mnie
zycie starcilo sens 13 stycznia 2005r.

[sion2]

Obejrzalam wczoraj ten film. Bardzo mną wstrząsnął i wiele myślałam o
forumowiczkach tego forum .....

Jednego nie rozumiem: jedna z tych kobiet miała pretensję że gdyby wiedziała że
jej dziecko ma taką wade serca to dokonałaby aborcji i wtedy nie byłoby takiego
bólu w niej.
NIe osądzam, nie dyskutuję, nie krtykuję. Ja po prostu NIE ROZUMIEM tej kobiety.
Że jak dziecko krócej żyje to się mniej cierpi po jego śmierci czy jak? myslę że
to bzdura....

[blinucha]

sion2,

myślę, że nie ma możliwości "zmierzenia" mocy bólu po śmierci dziecka jak i np.
siły miłości do niego. Nie można mówić, że w przypadku dziecka żyjącego 5 lat
jego rodzice bardziej cierpią po jego śmierci niż jak np. zmarłoby po 5
tygodniach czy dniach. Chyba raczej chodziłoby o to, że dokonując aborcji
oszczędza się przede wszystkim bólu dziecku - potem myśli się o sobie (jesli w
ogóle się myśli ...). Ja również żałuję, że nie wiedziałam wcześniej o chorobie
mojego synka, bo wiedząc o tym wcześniej zrobiłabym wszystko, żeby nie dopuścić
do jego cierpienia. Aborcja to bardzo kontrowersyjny temat, również na tym
forum.

[agafa30]

zaczęłam pisać bardzo "nieładny" list do sion2, ale wykasowałąm i postanowiłam
przeczytać co jest napisane w następnym liście. Podpisze sie pod słowami
Blinuchy i dodam jedynie, że kobieta, która mówiła o aborcji miała bardzo chore
dzieciątko, jego wady uniemożliwiały przeżycie porodu, tak więc nie była to
jedynie wada serca. Chciałąbym podkreślić słowa blinuchy, że
dokonując aborcji
"oszczędza się przede wszystkim bólu dziecku - potem myśli się o sobie (jesli w
ogóle się myśli ...)" Nie wiem co zrobiłabym, gdybym wiedziała o wadzie serca
mojej córeczki, nie wiem i nie chcę o tym myśleć, ale wiem, że zrobiłabym
wszystko, zeby tylko nie cierpiała, żebym nie musiała oglądać jej pokłutego
ciałka,popękanych żyłek,wielkiego opatrunku na rozciętym serduszku, płaczu-tak,
oglądać płaczu, bo nie słyszałam przez rurkę...przez 7 dni swojego życia
nacierpiałą sie bardziej niż nie jeden dorosły. Więc nie osądzaj-sion2- jeśli
nie wiesz o czym piszesz, bo jednak myślę, że nie było to
tylko "niezrozumienie".

[mmmmmm2]

To nie myśl.
Nie zawsze trzeba rozumieć - czasem wystarczy uwierzyć.
Skoro tak bardzo musisz mieć kawę na ławę - wyobraź sobie poród w 10 tygodniu
(mniej boli fizycznie) i poród dużego, wykształconego dziecka (bardziej boli
fizycznie). A jeszcze bardziej boli cesarka. I zostaje blizna na brzuchu.
Na temat bólu psychicznego tłumaczyć Ci nie będę.
Czy taka łopatologia jest O'K?
Nie przeżyłaś tego więc nie wypowiadaj się na głos, że czarne myśli kobiety
która przeszła tragedię są bzdurą.

[sion2]

droga mmmmmm2 ja nie napisałam że mysli kobiety tej są bzdurą...
bzdurą nazwałam myslenie że jak dziecko krócej żyło to mniej boli jego strata...

[mmmmmm2]

Podpisuję się pod słowami Agafy i Blinuchy.
Historia mojego dzieciątka jest inna niż bohaterek programu. Moje dziecko nie
miało żadnych wad, było zdrowe. Oprócz tego, że zaatakowała ją jakaś bakteria.
W ciągu kilku godzin po porodzie Juleńka zmarła. Przez tych kilka godzin
swojego życia dostała wylewów w różnych miejscach. I na pewno cierpiała.
Historia jest inna, choć zakończenie to samo. Ale ja rozumiem bohaterkę
programu i jej wypowiedź na temat aborcji.
I nie życzę nikomu, żeby to zrozumiał musząc patrzeć na cierpienie swojego
dziecka.

[gabi67]

My z mężem przezyliśmy taki dramat 13 lat temu bylismy w tajs samj sytułacji
jak Ci młodzi ludzie strasznie wspominam te chwile.Smutek w czoraj w domu
zapanował straszny jak mój mąż powiedział ze jakby widział nas i ten straszy
zal i pustka.
Ten fil powinien byc pokazany jeszcze raz a moze i100 razy aby kobie w ciaży
robiły badania i kosultowały ciaże lub badanie USG nie zjednym lekarzem ale
conajmiej z dwoma !!!!
My nauczeni przez nasza tragedie robimy badania cały czas ,mamy dwoje zdrowych
śliczych dzieci i teraz czekamy na nasza maleńka :)
Napisałam na tym forum o naszym Patryczku pt,,Dlugo się zastanawiałma czy
napisać
Pozdrawiam bardzo serdecznie

[koziolkowa]

Przepraszam, ale musze to napisac.... ibyc moze zostane wykleta, lae ludzie nie
popadajmy w paranoje....
Ja też straciłam dziecko i to niecały miesiąc temu, ale żeby od razu obwiniać o
to lekarzy.....
takie jest życie niestety, to smutne, ale są organizmy silniejsze i są organizmy
słabsze i to, że innym dzieciom w danej sytuacji udaje sie przeżyć a innym nie
nie ozanzca od razu błędów lekarzy. Mój synek urodził sie w 26 tygodniu ciąży i
zmarł po 5 dniach walki.... to była niedziela.... w poniedzialek mialabyc
podejmowana decyzja o ooperacji serduszka....i co mam o to oskarżać lekarzy, bo
przecież takie wcześniaczki przeżywją, a nawet takim z 24 tygodnia sie udaje...i
popieram przedmówczynie i nie rozumiem pretensji kobiety o to, że wady nie
wykryli wcześniej.... a co wtedy by mniej bolalo??? przygotowalaby sie na to????
nie oszukujmy sie...na takie tragedie nie da sie przygotowac... i zasze bola tak
samo.... i szczerze mowiac nie bardzo rozumiem ide takich dokumentow.... bo co
innego zwrócić uwage na problem...a co innego wylewac przed kamerami zale do
calego swiata.....
Przepraszam, ale takie jest moje zdanie i musialam sie tym podzielic....
Dlugo zastanawialam sie czy wogole ten program oglada, bo balam sie, ze sie
strasznie rozkleje.... ale moje odczucia byly zupelnie inne...
Przepraszam jeżeli kogoś tym postem urazilam...

Andzia mama aniołka Jasia

[blinucha]

koziolkowa napisała:

> Przepraszam, ale musze to napisac.... ibyc moze zostane wykleta, lae ludzie
nie
> popadajmy w paranoje....
> Ja też straciłam dziecko i to niecały miesiąc temu, ale żeby od razu obwiniać
o
> to lekarzy.....
> takie jest życie niestety, to smutne, ale są organizmy silniejsze i są
organizm
> y
> słabsze i to, że innym dzieciom w danej sytuacji udaje sie przeżyć a innym nie
> nie ozanzca od razu błędów lekarzy.

Andziu,

może w twoim przypadku nie należy obwiniać lekarzy, ale wiemy, że na tym forum
jest mnóstwo osób, których dzieci mogłyby przeżyć, gdyby nie jakieś
niedopatrzenia lekarzy. To nie popadanie w paranoję, tylko fakty. Błędy
lekarskie były popełniane, są i niestety będą nadal popełniane a ceną jest
ludzkie życie.
... a każda z nas na różny sposób dzieli się swoim smutkiem. Jedni wolą milczeć
i godzić się z tym , co się stało, drudzy mają żal - do całego świata, Pana
Boga, lekarzy. Szanujmy to, proszę.

[koziolkowa]

Nikomu nie odbieram prawa do bólu, złości i pretensji.... gdyby tak było nie
czytała bym Was codziennie. Chodzi mi tylko o to, że nie rozumiem idei
wczorajszego programu... bo dla mnie był on tylko rozjątrzaniem ran tych ludzi,
którzy w nim wytępowali.....
Być może spłycam i nie doszukałam się tam jkaiegoś głębszego przekazu.....

[agafa30]

dla mnie nie było to "rozjątrzanie" ran, a wręcz przeciwnie,
spokojna "opowieść" (spokojna na tą tragedię). Co do Twojej poprzedniej
wypowiedzi - nie chciałabym by moja wypowiedź była "plagiatem" słów Blinuchy...
w całej sprawie chodzi o błędy lekarzy, przecież wiele wad można operować
jeszcze w łonie matki, bądź zaraz po urodzeniu! Wtedy wiele z naszych Aniołków
mogłoby być z nami, ale skoro wyznajesz zasadę "kto silniejszy, ten przeżywa" -
no cóż.....

[koziolkowa]

jasne....wyznaje taka zasade i wlasnie dlatego moj synek walczyl 5 dni a nie
umarl od razu.... dziewczyno naucz sie spokojnie czytac to co pisza inni a nie,
ze w emocjach cztasz to co ci sie wydaje.....

[agafa30]

przepraszm Cię bardzo, może przesadziłam, nie powinnam odpisywać wogóle, zanim
sto razy nie pomyślę. Może popełniłąm błąd wciągając się w tą dyskusję, zawsze
starałam się unikać kontrowersyjnych dyskusji, żeby właśnie nie doprowadzić do
takiej sytuacji, jak stała się między nami. Dodajemy sobie nie potrzebnie bólu
i złościmy się na siebie, zamiast na...niestety nie mamy na kogo..na los moze.

[koziolkowa]

:) ja się nie złoszcze już nawet na los.... Pan Bóg najlepiej wie co robi i
trzeba mu zaufać, że tak jest dobrze....., a że tęsknie i mi smutno to zupełnie
inna kwestia....
Pozdrawiam

[agafa30]

:-)
Pozdrawiam.

[blinucha]

Jeśli wady są zdiagnozowane w trakcie trwania ciąży, daje to kobiecie
przynajmniej potencjalną możliwość wyboru - czy ciążę usunąć (jeśli wady i tak
spowodują śmierć dziecka) czy jednak decydować się na urodzenie dzieciątka. Mi
i wielu innym rodzicom z tego forum nie dano możliwości takiej decyzji i -
przynajmniej ja (jak i bhaterki wczorajszego reportażu) - mam o to pretensje
do lekarzy. Brak diagnozy wynika bardzo często (to przerażające !) z
niedouczenia lub niedokładności naszych medyków. Nie wierzę, że w przypadku
takich wad serca jak niedorozwój którejkolwiek z komór można tego - oglądając
serduszko na usg - po prostu nie zauważyć! To rutyna i stąd się biorą te
tragedie (może nie wszystkie, ale wiele). Dlatego nadal powtarzam, że
oskarżanie lekarzy to nie popadanie w paranoję, tylko szara rzeczywistość.
Niestety ): Zazdroszczę wszystkim osieroconym rodzicom, którzy nie mają
wątpliwości co do sposobu diagnozy i leczenia zmarłego dziecka. Bo ja mam
mnóstwo wątpliwości, pomimo że już tak wiele lat upłynęło od śmierci mojego
synka ....

[koziolkowa]

i uważasz, że ten problem było można we wczorajszym dokumencie dostrzec??? Bo
moim zdaniem poza momentem kiedy pani powiedziala, ze moze gdzyby wiedziala
wczesniej to by sie zdecydowala na aborcje... to nie za bardzo....
I wielka szkoda, bo temat super i uważam, że powinien być poruszany jak
najczęściej....tylko niestety ten dokument nie za specjalny....i za bardzo nie
na ten temat, na jaki rzekomo mial byc :(

[blinucha]

Sądzę, że nie powinniśmy wymagać zbyt wiele od reportażu, który trwał zaledwie
kilkanaście minut. Sama wiesz, że jak spotykają się osoby o podobnych
przeżyciach, mogłyby rozmawiać o tym wszystkim godzinami. W tv tyle czasu nigdy
nie będzie na tak mało "medialne" tematy.

[koziolkowa]

Może masz racje i przepraszam za to co napisalam, ale po prostu jestem
zawiedziona......

[koziolkowa]

... i jeszcze tylko zapomnialam dodoac, ze po prostu w tych wszystkich
reportazach wkurza mnie to, ze ci co je robia najbadziej zeruja na ludzkiej
tragedi zamiast faktycznie skupic sie na problemie....
to teraz juz powiedzialam chyba wszystko co mialam na temat wczorajszego dokumentu

[blinucha]

koziolkowa napisała:

> ... i jeszcze tylko zapomnialam dodoac, ze po prostu w tych wszystkich
> reportazach wkurza mnie to, ze ci co je robia najbadziej zeruja na ludzkiej
> tragedi zamiast faktycznie skupic sie na problemie....
> to teraz juz powiedzialam chyba wszystko co mialam na temat wczorajszego
dokumentu
>

Nie przejmuj się. I tak ten reportaż był lepszy niż "Rozmowy w toku", które
niedawno wywołały tak wiele niezdrowych emocji na naszym forum. Może z
pokazywanem naszego problemu będzie coraz lepiej ? A może powinniśmy zadać
sobie pytanie, czy takie reportaże, artykuły w popularnych czasopismach itp. są
w stanie oddać nasz ból, naszą tragedię? Chyba nie, dlatego nie powinniśmy zbyt
wiele wymagać od autorów tych programów. Oni z założenia są nastawieni na
oglądalność. Pozdrawiam ...

[jelvet]

witam i przepraszam,ze sie wtracam w Waszą dyskusje ale chce cos dodac blinucha
napisała,ze nierozpoznanie wady na usg to rutyna w pewnym sensie na pwno tak
ale ja jako lekarz (co prawda weterynarz ale sprzet mamy ten sam :) ) widze tu
ejszcze inny problem rynek czyli my wymaga na gabinecie ginekologicznym
posiadania usg wice wszyscy aby zyskac pacjentów to urzadzenie kupuja ale to
nie wystarczy na tym tzreba sie jeszcze znac a uwierzcie mi,ze kursy które
oferuja firmy przy zakupie sprzetu nie wystarczaja ja mysle,ze te niezauważone
wady naprawde były niezauwazone lekarz robiacy usg ich nie widział bo
generalnie był cienki w robieniu usg i tyle jest to niestety smutna
rzeczywistosć
na poczatku czesto usg robi sie po porstu na czuja ja juz dośc długo prauje na
tym sprzecie ale tak naprawde dobrze jestem w stanie określić niewiele
przyznaje sie do tego bo kazdy sie przeciez kiedys uczył)

[blinucha]

Czyli są po prostu niedouczeni ... ):
Zawód lekarza niesie za sobą ogromną odpowiedzialność, bo popełnienie błędu
może nieść za sobą kalectwo albo śmierć pacjenta. Dlatego jeśli lekarz nie
potrafi robić usg ciężarnej pacjentce, nie powinien się za to brać. A w moim
przypadku (jak pewnei w wielu innych także) dosyć, że nie miał o tym pojęcia to
jeszcze wziął za to badanie pieniądze. Stąd ta wściekłość ... Takie zachowania
to w moim mniemaniu zwykłe oszustwo.

[jelvet]

masz całkowita racje sa czesto niedouczeni i nieuczciwi bo uczciwy lekarz wysle
Cie do kolegi ktory lepiej od niego zrobi to usg (oprócz tego co sam robi bo
inaczej nigdy sie nie nauczy ) niestety rzeczywistośc jest taka,ze liczy sie
kasa i to jak wykonczyc konkurencje a cierpimy na tym my strasznie to przykre
ale niestety brutalnie prawdzwe....

[gabi67]

Siedziałam sobie przed gabinetem dr.Czajkowskiego i słysze rozmowe:Jestem
starsznie zła jetm juz w 36 tc i chodze co miesiąc na badanie USG płace za nie
50 zł (za każdym razem )a na koniec moj lekarz stwierdził ze musze iść do
specjalisty poniewaz ona nie wie czy jest wszystko w pozadku z dzieckiem to za
co on brał pieniądze przez te miesiące i gadał że jest wszystko w pożądku skoro
nie wiedział!!!!!Dziewczyna weszła do gabinetu i wszła bardzo szcześliwa bo
dziecko jest zdrowe:)
A wdaje mi sie ze kobiety w ciąży traktuje się raczej jak przedmiot dobry do
nabijania co nie którym psełdo lekarzą kasy to jest chore.
Z właaszcza mamy ktore maja pierwsze dziecko strasznie od nich sie wyciąga
pieniądze!!!
Pozdrawim

[agamama123]

Przepraszam, że sie wtrącę. Czytam Was często bo kiedyś moje życie stanęło na
zakręcie... Skręciłam żle... Ale nie o to chodzi. Piszecie, że to niemożliwe,
że lekarz nie dopatrzył sie wady podczas badania USG. A to przeciez mozliwe.
Mój synek urodził sie z koszmarną wadą. Miał ubytki w serduszku wieksze niz
normalne zdrowe serce noworodka. A jego serduszko było powiekszone do
niewiarygodnych rozmiarów. W ciąży chodziłam do najlepszych specjalistów. USG
robił mi m.in. dr Roszkowski i Osóbka Morawski. I co? I nic... Ostatnie USG
wykonane w 22 tc nic nie wykazało (najbardziej miarodajne jest w 24). Na
kolejne niestety nie poszłam bo synek przyszedł na swiat w 33tc. Tydzień
później miałam zaplanowane USG, które pewnie by pokazało jak bardzo chory jest
mój synek. Więc nie mozna zawsze mówić o niedopatrzeniu. Nie bronie tu lekarzy
bo wiem, że sa wśród nich tacy, którzy do tego zawodu sie nie nadają (jedna
taka pani dr doprowadziła mojego synka do stanu krytycznego bo jej zdaniem
dzieci z Zespołem Downa nie warto leczyć...). Ale inna stawała na głowie i
walczyła o niego jak lwica.
Wiec nie uogólniajmy.
Ja tez nie rozumiem idei tego programu. Rozdrapywanie ran - to jedyne co
przychodzi mi do głowy.
Mam nadzieję, że nikogo tym postem nie uraziłam. A jeśli tak to bardzo
przepraszam.

[mharrison]

>Ja tez nie rozumiem idei tego programu. Rozdrapywanie ran - to jedyne co
>przychodzi mi do głowy.


Programu nie oglądałam, więc jak mówi moja forumowa ulubienica:-) - mogę
dyskutować bez obciążeń.

Nasunęło mi się jednak pytanie. Czy programy o dzieciach chorych mają
jakikolwiek sens? Czy też są jedynie rozdrapywaniem ran?

[zorka7]

Marisonko, pytanie retoryczne, jak sądzę. :)

Film miał zagrać na emocjach, być może uczulić tych "spoza" na problem straty,
ogrom bólu i cierpienia. Jednak - z mojego punktu widzenia(mam za sobą
podobną "filmową przygodę"; efekty da się zobaczyć prawdopodobnie we wrześniu,
tytuł: "Moje dziecko jest aniołem")- 'ślizgał' się po powierzchni; tym wypadku
nacznie byłoby lepiej może gdyby reżyser zdecydował się na jednego bohatera i
dał mu szansę wypowiadać się częściej, mocniej.
Słabo przemyślane zakończenie (ceramiczne aniołki, szklana kula - jak dla mnie
trywialne, banalne...)
Łzy ojca - toż prawdziwy rarytas, reżyser po prostu nie mógł nie ulec pokusie
by nie zatrzymać się na twarzy dłużej. Smutne.
Najlepiej odebrałam te sceny, w których obrazowi towarzyszyła cisza. Po prostu.
Bardziej wymowna niż wszystko inne.

Niestety 26 minut na temat takiego kalibru to za mało, dlatego boję się
o "nasz" film - bo również Dwójka zgodziła się na emisję w "Polsce bez fikcji" -
a więc identyczny czas antenowy.
Monika nieźle go pokroiła, bidulka.

Przy HLHS diagnoza prenatalna jest bezcenna

[gosiap10]

Andziu,
Chyba mocno sie mylisz. Bohaterka reportazu - mama dziecka z wada serca HLHS,
slusznie obwinia lekarzy. Bo niestety takie "pomylki" i "niedopatrzenia" bardzo
czesto koncza sie smiercia dziecka. A o jego zyciu nie decyduje tylko sila
organizmu, ale przede wszystkim szybki transport do specjalistycznego szpitala.
Sama jestem mama dziewczynki z HLHS. Mialam to ogromne szczescie, ze wada
mojego dziecka zostala wykryta prenatalnie. Tak sie sklada, ze brak diagnozy, a
co sie z tym wiaze brak podania dziecku leku niedopuszczajacego do zamkniecia
przewodu tetniczego Botalla, prowadzi do zgonu w pierwszych dniach zycia. I
sila organizmu nie ma tu zadnego znaczenia. Botall zamkniety = SMIERC!
Jezeli jestes zainteresowana przeczytaj
www.sercedziecka.org.pl/hlhs.htm . Zapraszam tez do lektury historii
mojej Marty i innych dzieci z HLHS.
W przypadku naszych dzieci diagnoza prenatalna jest bezcenna.

[koziolkowa]

Być może nie mam w tek kwestii racji i nie będę się spierać, bo nie znam
tematu...Ty i wiele innych ludzi, których temat HLHS dotknął o tym wiedzą....
Chodzi mi tylko o to, że dla przeciętnego oglądacza tego dokumentu nie było to
wyraźnie powiedziane.... Ja poprostu nie doszukałam się w nim problemu błędów
lekarzy, tylko problem cierpienia rodziców po stracie.... Osoby zorientowane w
temacie wiedzą o co chodzi, ale ten reportaż miał chyba uczulić tych nie w
temacie...a moim zdaniem tego nie zrobił