szymeczka
19.09.05, 14:02
Witam wszystkie mamy! Mój synek (21miesięcy) urodził się z dziwnymi plamkami.
Na początku pediatra myślała, że są to pieprzyki, jednak plamki wraz ze
wzrostem dziecka zaczęły się powiększać. Zaczęły nabierać koloru beżowego.
Lekarka synka powiedziała mi o chorobie genetycznej, która objawia się m.in.
właśnie takimi plamkami. Nazwała tę chorobę właśnie NERWIAKOWŁÓKNIOWATOŚĆ.
Błam przerażona! Tym bardziej, że nie wiele jest informacji na temat tej
choroby. Poleciła nam wizyte u dermatologa. Wybraliśmy się do tego
specjalisty i on tez przypuszcza, że jest to właśnie taka choroba. Mówił też,
że być może sa to tyl;ko jakieś zmiany pigmentowe. Kolejnym lekarzem
obserwującym Kubusia był neurolog. Pani doktor, zajmująca się neurologią
dziecięcą również powiedziała, iż można przypuszczać, że jest to ta choroba.
Jednak z punktu widzenia neurologicznego dziecko rozwija się bardzo dobrze.
Nie ma żadnych zaburzeń. Jest rozwinięty "ponad program". Zaczął chodzić w
wieku 8 miesięcy, ładnie mówił już gdy miał rok, a teraz mówi wierszyki z
pamięci i śpiewa piosenki. Postanowiliśmy skontaktować sie z poradnią
genetyczną. Po długich oczekiwaniach zostaliśmy przyjęci do poradni
genetycznej w Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Tam Pani doktor genetyk
dokładnie obejrzała Kubusia, mnie i męża. Poinformowała nas o przypuszczeniu,
że synek może być chory, jednak na podstawie jednego tylko objawu nie może
ostatecznie stwierdzić tej choroby. Poinformowała nas, że osoby chore na
nerwiakowłókniowatość mają duże głowy, więc wysłano nas do pracowni
antropometrycznej. Tam po całościowym zmierzeniu i zważeniu Kubusia okazało
sie, że wszystko jest ok, że wielkość główki nie odbiega od normy. Zlecono
nam także badanie dna oka. Wynik był bardzo dobry. Synek ma zdrowe oczka i
nie widać na dnie żadnych zmian. Kolejnym specjalistą był ortopeda, który
także nie stwierdził żadnych nieprawidłowości. Synek nie ma krzywicy, stópki
też rozwijają się prawidłowo. Po 5 miesiącach znowu pojawiliśmy się na
kontroli w CZD. Tam genetyk pytał czy nie ma żadnych zmian i oczywiście
żadnych zmian nie widać. Syn rozwija się prawidłowo, ładnie rośnie, ładnie
przybywa na wadze. Nic niepokojącego się nie dzieje. Dopstaliśmy się na
wizytę do neurologa w CZD. Pani neurolog także potwierdziła przypuszczenia
innych lekarzy, że może to być nerwiakowłókbniowatość. Jednak tez
stwierdziła, że dziecko rozwija się bardzo ładnie. Pobrano też od Kubusia
kariotyp, by zbadać pracę komórek. Czekamy jeszcze na wyniki. Kolejnym
czekającym na kube badaniem jest usg jamy brzusznej. W grudniu znowu jedziemy
do CZD na kontrolę. A w lutym syn ma mieć robione jakieś badanie w ogólnym
znieczuleniu.Będą sprawdzać pracę nerwów w mózgu. Strasznie się boimy.
Najgorsze (a może najlepsze) jest to, że do końca życia możemy nie wiedzieć
czy Kubuś jest chory, czy nie, bo może być tak, że żaden inny objaw się nie
pojawi, a my wciąż będziemy żyli w świadomości choroby. Mam prośbę do
wszystkich mam, które przeżywaja to co my: kontaktujcie się, razem będzie nam
lżej.GG 7221986.