Pępowina wokół szyjki.

[mala779]

Chciałabym pogodzić się z Twoim odejściem, chciałabym pozwolić Ci odejść...
Dlaczego nie potrafię?
Dlaczego wszystkim wydaje się, że już czyję się lepiej? Przecież minęły
zaledwie 2 miesiące od Twego odejścia...
Nigdy nie przypuszczałam, że marzeniem mojego życia będzie choć przez chwilkę
potrzymać Cię na rączkach...Będę musiała na to poczekać...Nigdy nie zrozumiem
dlaczego matkom odbiera się ich dzieci!
Wróć do mnie Mikołajku!!!!!!!!

[joamol]

Ja też tego nie rozumiem, nie potrafię ogarnąć, jak wybiera się mamy, którym
zabiera się dziecko. Dlaczego my a nie inne mamy? dlaczego nie te, które i tak
nie chcą swych dzieci? Dlaczego egoiści mają dzieci? Dlaczego dzieci odchodzą z
domów, w których są kochane?
AH, chyba nigdy sie nie pogodzimy, ale przecież życie jest krótkie, nasze
dzieci są tylko (a może aż) w naszych sercach, ale jesteśmy my mamy całe i
zdrowe tu na ziemii i chyba nie po to by poddać się żalowi.Czasem wydaje mi
się, że walczę codziennie z tym bólem i chyba wygrywam poniekąd.
Czasem z kolei jest trudniej i do tego często przez innych ludzi.
Dwa miesiące to dużo i niedużo. Ja odliczę już pięć 25ego. Naplątałam, co?
Trzymaj się
(*) Mikołajowi

[edycia11]

Odkąd odszedł Jacuś twierdziłam,że nigdy nie pogodzę się z Jego odejściem.
Teraz jest inaczej.Nie pogodziłam się z tym,że odszedł,ale z tym,że Go nie ma
przy mnie.
Wierzę,że naszym Aniołkom juz nic nie grozi,że są bezpieczne i czekają na Nas:)
Uśmiechają się do nas figlując ze sobą:)
Mikolajku opiekuj sie rodzicami:)
(*)(*)(*)

[mala779]

Dziewczyny bardzo Wam dziękuję, przede wszystkim za to, że JESTEŚCIE...
Ja też wierzę, że nasze Aniołki są bezpieczne i szczęśliwe, ale...Zawsze jest
to ale...Jak cudnie byłoby mieć je tutaj z powrotem przy nas! Wiem, że takie
myślenie nic nie zmieni i trzeba starać się żyć od nowa- czyli od śmierci
naszych maleństw.Trzeba walczyć o każdy kolejny dzień, aby przepełniony był
nadzieją. Ja bardzo się staram, ale wiecie jakie to czasem jest potwornie
trudne.
Mikołajku bądź zawsze bardzo blisko mamy i taty, bardzo Cię o to prosimy.

[solejka]

przepraszam znienawidzisz mnie i pewnie nie uwierzysz,ale wiem ze w tym
wszystkim możesz dotrzec dno,kraniec tej rozpaczy.Twoje dzieciatko nie urodziło
się kaleką cierpiąca całe życie, to tylko przypadek, który nie zdaży ci się
więcej, możesz urodzić, i nie bać sie kolejnej ciężkiej genetycznej
choroby.Możesz mieć dziecko, które, ja w to wierzę, otrzyma te sama
duszyczkę.Czekaj a przyjdzie taki dzień kiedy na tym smutku zbudujesz wielką
radość.

[mala779]

Solejko,
nie mam żalu za to co napisałaś...Jak zwykle to wszystko nie takie proste.To,
że mój Mikołajek owinął się pępowiną to jedna sprawa, ale oprócz tego był
bardzo malutki- ważył tylko 1200g(ósmy miesiąc ciąży).Również po porodzie
okazało się, ze mam bardzo wysokie igg w cytomegalii.Więc zajście w kolejną
ciążę nie będzie takie proste.Nie daje mi spokoju to, że nasz synek był taki
mały - prawdopodobnie przez cytomegalię.
Rozumiem, że moja rozpacz może kogoś zdenerwować - przecież nawet nie widziałam
swojego dziecka, nie mam rzadnych wspomnień, oprócz jego ruchów jak byłam w
ciąży.Jeżeli kogoś uraziłam to przepraszam...Ale ja czuję się jakby mój
Mikołajek był ze mną bardzo długo, a nie tylko 34 tyg.Nic na to nie poradzę.
Pozdrawiam.

[solejka]

absolutnie mnie tu nic nie denerwuje, zła jestem na siebie ze czytam o tobie bo
to zagladanie w cudza rozpacz jest w mojej sytuacji nie na miejscu.Ja tylko
mysle ze nieszczescie nie ciągnie sie bez końca i sila wiary jest
przeogromna.Wierze ze tylko przypadkiem dzieja sie takie rzeczy bo gdyby siła
miłości i wiary mogła tym decydować to by się nie działy.Tylko zbieg dobrych
okoliczności uratował mojego synka przed uduszeniem,ale nie mogłam nic
poradzić.Brak mi słow ale chciałabym powiedzieć coś dobrego.

[monia10000]

(*)(*)(*)(*)..to dla twojego aniołka..

mama aniołka Nikoli.

Mój kochany syneczku...

[mala779]

[mala779]

Mój kochany syneczku...

[mala779]

Wytrzymałam całe 12 dni, aby nic nie napisać- to rekord.Jak tu nie zaglądam to
wydaje mi się, że mniej boli.Pewnie to złudne, bardzo się za Tobą stęskniłam...
W czwartek minie 3 miesiące odkąd postanowiłeś zasnąć na zawsze, mnie wydaje
się,że upłynęło znacznie więcej czasu.Nie potrafię zrozumieć dlaczego musiałeś
zostawić mamę i tatę, aby tak bardzo cierpieli z tęsknoty za Tobą.
Kochamy Cię i uczymy się żyć od nowa.

[mamcia1001]

Magda trzymaj się.
Wiesz że zawsze możesz napisać.
Dla synka (*)(*)(*)
Marta mamcia aniołka Maciusia

[edycia11]

Wiesz,On was nie zostawił.Nasze dzieci uczą nas jak można kochać bezgranicznie.
Podobno Boża milość jest dużo silniejsza niż ludzka,więc pomyśl jak Bóg mocno
go kochał.Wiem,że to nie pociesza,ale pozwala na chwile zatrzymania.
Jestem z Tobą calym sercem.
(*)(*)(*)dla Aniołka

[makarcia]

To bylo juz prawie 3 tyogodnie temu a ja nadal nie moge sie pozbierac. na usg
kontrolnym lekarz powiedzial to, czego nigdy bym sie nie spodziewalam "brak
akcji serca"; wtedy mialam jeszcze nadzieje, ze sie obudze i bedzie wszystko
dobrze; byl to 33 tc; wywlali poród; czulam jego malutkie, cieple, martwe
cialko; rodzac go, pokochalam go jeszcze bardziej; okazalo sie, ze bbyl bardzo
ciasno owiniety pepowinka, dwa razy wokól szyjki, wokól tułowia i do tego mial
zaplatana nózke; z pogrzebu niewiele pamietam;
ciagle czuje rozrywajacy bol; maz tez strasznie cierpi, czasami oboje tak
placzemy, ze chyba pol ulicy nas slyszy; nie mozemy zrozumiec dlaczego to nas
psotkalo; nasz Synek byl zdrowy i taki wyczekany; teraz zostal nam po nim
urzadzony pokój, mnóstwo wypranych i ulozonych ubranek, serca pelne milosci,
niespelnione marzenia i nadzieje;
Makary był zdrowiutki, tylko ta glupia pepowina...

[joamol]

Makarciu,
Trzymaj się ciepło. I Ty Madziu. Popłaczmy sobie razem. Tak trudne jest
pożegnanie się z planami, marzeniami, ze wszystkim, co miało nam przynieść
dziecko. Wyczekane dziecko. Ehh, ciężko bez nich. Wierzę, że się nam jeszcze
ułoży i napiszemy o kolejnym promyczku w naszym życiu...
Ściskam mocno kochane mamusie
Asia

[mala779]

Droga Makarciu,
Myślałam, że choć troszkę udało mi się być silną , gdy tutaj wchodzę.Twoja
historia potwierdziła jak się mylę.Łzy ciekną...Pewnie też dlatego, że
przeżyłyśmy coś bardzo podobnego.Jak przeczytałam Twój post to wszystko znowu
stanęło mi przed oczami, czasami nie mogę uwierzyć,że ja to wszystko przeżyłam.
Samo rodzenie martwego dzieciątka wydaje mi się już ponad ludzkim wyczynem.Jak
będziesz miała ochotę to napisz do mnie.Trzymaj się mocno.Pozdrawiam.
Magda

[joamol]

Ja też ostatnio myślałam o moim martwym porodzie.Koszmar.
Nie wiem, jak udało mi się przez to przejść.Samo wspomnienie...straszne.
Czasem zaczynam komuś o tym opowiadać i wtedy zatrzymuję się w słowach, czy to można opowiedzieć?czy można?czy to nie brzmi jak makabreska?Ja przecież urodziałm jak inne kobitki, ale ja nie słyszałam płaczu tylko rozmowy lekarzy, nie czułam szczęścia tylko żal, ulgę, smutek,oszołomienie.
Nie chciałabym przeżywać tego raz jeszcze, choć wierzę, że to mogło być najpiękniejsze przeżycie w moim życiu, mogłoby gdyby mi zapłakała.
Chciałabym kiedys przeżyć poród prawdziwy z ktg i żywym dzieckiem.Po prostu żywym.
Ale czy starczyłoby mi sił by czekać na termin?
Obym mogła się w ogóle kiedyś o tym przekonać.
Siły wam życzę, Makarciu, Madziu trzymajcie się.

3 miesiące bez Ciebie synku....

[mala779]

Dzisiaj mija trzy miesiące jak dowiedzieliśmy się, że Twoje serduszko nie
bije...Nadal mi ciężko mój kochany syneczku, uczę się żyć bez Ciebie.Codziennie
przed snem rozmawiam z Tobą, troszkę mi lżej jak pomyślę, że jestes teraz moim
aniołkiem. Opiekuj się mocno tatą, on tak bardzo tęskni za Tobą...

A Wam dziewczyny bardzo dziękuję, że jesteście ze mną, że posiadacie w sobie
niezliczone źródła empatii, szczególnie dziękuję Edyci, Joasi, Kamili, Marcie-
stałyście się bardzo bliskie, bez Was było by o wiele trudniej.

[joamol]

(*)(*)Mikołajkowi,
Tak blisko siebie są te nasze "rocznice".
Madziu, dziś pewnie szczególnie ciężko.
Powiem tylko, że będzie dobrze.

Mikołajku...

[mala779]

Myśleliśmy, że dzięki Tobie skończą się nasze problemy, które nas zewsząd
otaczały.Miałeś być taką dobrą wróżbą...Pamiętam jak pierwszy raz poszłam do
lekarza,aby potwierdzic ciążę to się potwornie śmiał- byłam tam w pierwszym
tygodniu po zaplodnieniu.Tak bardzo Cię chcieliśmy i tak czekaliśmy...Daj mi
więcej siły, proszę.

[edycia11]

Madziu,
Co wieczór modlę się do naszych Aniołów.
Co wieczór upraszam ich o siłę i wiarę dla nas wszystkich.
I wiesz,wierzę bardzo głęboko,że nasze dzieci są tam szczęśliwe i,że szykują
dla nas wiele dobrych i szczęśliwych dni.
Mikołajku(*),wspieraj dzielnie mamusię:)
--
Edyta mama Jacusia Aniołka

[joamol]

(*)dla Mikołaja
Trzymaj się Mamusiu. Mikołaj pewnie trzyma za ciebie kciuki, żebyś była
szczęśliwa, żeby ci się chciało zacząć od początku.
Jest ciężko, ale w końcu nikt nam nie obiecywał, że będzie inaczej. Wierzę, że
zaczniesz wszystko układać na nowo a Twój Synek ci pomoże.
Jest jak Mikołaj szóstego grudnia, pewnie nie wiesz kiedy przyniesie ci jakiś
wspaniały prezent O czym marzysz?

[an555]

Witam Cię bardzo serdecznie, rozumiem twój ból, moje maleństwo miałoby dzisiaj
miesiąc. Dla twojego Mikołajeczka (*) Ania mama Aniołka Kubusia

[a.zaborowska1]

WYDAWAŁOBY się, że to wręcz w tych czasach nienormalne, gdy dziecko umiera z
powodu zawiniętej pępowiny wokół szyi ale tym bardziej tragiczne że to dotyka
nas. Czytając twój pierwszy list widze siebie w tym samym miesiącu spotkała
nas taka wielka tragedia. Tylko że ja byłam w 41 tyg. ciąży ...
Mija czwarty miesiąc a w domu wszystko leży tam gdzie w dniu w którym
pojechałam do szpitala. Ubranka, wanienka, napoczęta paczka pampersów bo nie
jestem w stanie nic z tym zrobić. Moja córeczka była zdrowym donoszonym
dzieckiem ale nigdy jej niezobaczyłam. Nigdy nie wziełam na ręce i nie
usłyszałam. A gdy moja sześcioletnia córka co jakiś czas pyta kontrolnie czy
znowu mam w brzuszku dzidziusia serce mi pęka bo niewiem co będzie, kiedy znowu
zdecyduję się na ciąże? Czy los może znowu zawiść to małą dziewczynkę, która
pragnie rodzeństwa? Czy ja będę w stanie przeżyć te 9 mieś ?
Nie wiem co ci powiedzieli lekarze ale ja mam zapewniony poród przez CC po 36
tyg. następnej ciąży ale czy to jest dobre rozwiązanie niewiem.
Chciałabym żeby ten ból już się skończył i boli mnie to jak czytam te spoty ile
dzieci umiera to jest takie niesprawiedliwe

pozdrawiam gorąco
aga

[jolanta80]

czesc witam Cie wiem co czujesz bo ja 5 listpoada tez urodzilam 05roku w 40tyg
coreczke i tez byla owinieta 3 razy pepowina jeszcze musialam ja urodzic silami
natury .Wiuem co czujesz bo sama do tej pory nie moge w to uwierzyc chcialabym
abysmy porozmawialy na gg muj nr gg podaje Ci 7138299Jola czekam mama nadzieje
ze odezwiesz sie i porozmawiamy .

[mala779]

Jolu, Agnieszko,
Bardzo mi przykro, że spotkało nas coś podobnego.Nie cierpę jak dochodzą do
forum kolejne mamy, chciałabym, aby ta lista już nigdy się nie powiększała,
choć wiem, że to niemożliwe...
Ja na samo słowo pępowina dostaję dreszczy, nie mówiąc już o porodzie. Nie wiem
skąd w nas taka nadludzka siła, aby rodzić siłami natury nasze martwe dzieci.
Pozdrawiam Was gorąco.Musimy się trzymać razem- wtedy trochę łatwiej .

(*)Mikołajku dla Ciebie, mój kochany

Już tyle dni bez Ciebie...

[mala779]

[elle1976]

Witam!
Mnie niestety też to spotkało.W tym roku będzie 3 lata kiedy stracilam moją
kruszynkę w 8 mc.Przyczyna ta sama co u ciebie.Z perspektywy czasu mogę
powiedzieć,że ból jest mniejszy lecz nie na długo.Jeszcze niedawno byłam taka
szczęliwa,kiedy ujrzałam na teście dwie kreseczki.Lecz moja radość nie trwała
długo.Zaczęłam krwawić i poronilam w 6tc.Chce mi się wyć z bólu i nie pojmuję
dlaczego! Dlaczego tak się dzieje, inne dziewczyny zachodzą w ciąże niedbając
za bardzo o siebie i rodzą zdrowe dzieci a my,które tak bardzo pragną maleństwa
nie mają szansy.Wszystko wróciło w jednej chwili nie mam już siły.Pozdrawiam
Was kochane.

[mala779]

Brakuje słów ...Bardzo mi przykro, nie jestem sobie w stanie wyobrazić co
czujesz, gdy odebrano Ci ponownie nadzieję.Nie wiem dlaczego tak się dzieje...
Na prawdę nie wiem co napisać...Trzymaj się. Pozdrawiam bardzo mocno.
Magda

[imisia]

24września 1998r urodziłam martwą córeczkę.Ma na imię zuzia wcześniej nie
pisałam nie wiem czemu.Teraz i tak serce mnie boli. Zuzia udusila się
pępowiną.Tącholerną pępowiną.Niedawno poraz dtrugi zostałam mamą.mam córeczkę
Anię.nie potrafię się nią cieszyć. POMÓŻCIE PROSZĘ

[imisia]

Dodam że o Anię staralismy się z mężem 6 lat,po Zuzi jakoś tak nie
wychodziło.Niby powinnam się cieszyć ,nie potrafię.Jestem chora psychicznie!Na
pewno

[mala779]

Droga Imisiu,
Muszę przyznać, że wolałabym, abyś napisała coś w stylu, że po tylu latach jest
Ci łatwiej...Ja strasznie potrzebuję dobrych wiadomości.Zazdroszczę Ci, że masz
zdrową córeczkę i zmartwiłam się, jak napisałaś, że Cię to nie cieszy. Imisiu
przecież wiesz, że nie da się zastąpić dziecka- innym, zawsze będziesz miała
dwie córeczki, tylko niestety jedna z nich jest daleko..Nie pozwól, abyś
przelewała żale na Anię za to co Cię spotkało, przecież ona bardzo potrzebuje
Twojej miłości.Myślę, że nadejdzie taki czas kiedy naprawdę poczujesz się
szczęśliwą mamą...nie potrafię dawać mądrych rad, zresztą nie o to chodzi.
Mam nadzieję, że dzięki Ani, Twój ból będzie troszkę mniejszy.
Pozdrawiam .
Magda

[imisia]

Przepraszam Cię Madziu,że swoim postem być może Cię zdołowałam.Po tylu latach
wcale nie jest łatwiej,są takie dni że jest gorzej niż żle.To jest chyba temat
na oddzielny wątek,ale boję się że nikt mnie nie zrozumie.Jeszcze raz
przepraszam.

4 miesiące bez Ciebie synku....

[mala779]

W niedzielę minęły 4 miesiące jak przestało bić Twoje sreduszko...Staram się
życ na tyle normalnie jak to możliwe, juz wiem, że uśmiech z mojej strony nie
jest zdradą wobec Ciebie.
Tak bardzo chciałabym, abyś przyśnił się swojej mamie. Będę na to czekac
cierpliwie...
Kochamy Cię bardzo...

[joamol]

Madziu ściskam mocno. Mądra z ciebie dziewczynka:-), nie tylko nie jest zdradą.
Myślę, że dziecko jest szczęśliwe, jak ma szczęśliwych rodziców. Pewnie nie
jeden raz pomoże Wam w życiu. Chyba myśl o Mikołajku jest już nie tylko myślą
tragiczną, ale i ciepłą, prawda? Zupełnie jakby tu był. Tu i teraz.
(*) Mikołajkowi

[mala779]

Tak Asiu, to prawda - myśli o Mikołajku są coraz bardziej ciepłe. Zawsze jak
myślałam o różnych fazach przechodzenia żałoby to były to dla mnie tylko puste
słowa, teraz naprawdę rozumiem całą złozoność tego procesu. Najgorsze, a moze
najlepsze jest to, że musimy wrócic do otaczających nas obowiązków i zyc dalej,
tak jak żyłysmy przed stratą naszych dzieci.
Tylko dlaczego wciąż tak trudno zagłuszyć ból?
Pozdrawiam .
Magda

[joamol]

Bólu nie da się zagłuszyć....Trzeba z nim żyć. I jak mówisz...żyjemy.
Buziaki

[andzia22l1]

(*) (*) - zapalam dla Waszych Aniołków
jesteście bardzo silne

[martusia271]

Dla Aniolka (*) (*) (*)

[mala779]

Mikołajku,
Jestem ciekawa co u Ciebie ? Jak spędzasz czas, czy opiekujesz się innymi
aniołkami?Mam nadzieję, że patrzysz na mamę i tatę prawie przez cały czas.
Niebo już nigdy nie będzie dla mnie niebieskim horyzontem tylko Twoim domem.
Wiem, już wiem, że nie spotkamy się tak szybko jakbym chciała, ale czekaj na
nas cierpliwie. Oddałabym wszystko za jeden dzień z Tobą, ale przecież Ty o tym
doskonale wiesz...Słowo kocham znowu brzmi inaczej...
Ostatnio szukając czegoś w komputerze natrafiłam na nasze zdjęcie tzn. jak
byłeś w moim brzuszku- niestety tylko taka pamiatka pozostała mi po Tobie, ale
nie zapłakałam tak okropnie jak zawsze, ale potrafiłam uśmiechnąć się przez
łzy, dziękuję Ci za to. Chciałabym, aby myśli związane z Tobą, Mikołajku, nie
były tak bolesne, może kiedyś...

[joamol]

Madziu,
Ja też kiedyś wpadłam na zdjęcia z okresu ciąży. Przerażała mnie moja radość na
twarzy, gdybym mogła samą siebie ostrzec wtedy, że coś jest nie tak, gdybym to
czuła. A ja nosiłam ten wielki brzuch z myślą, że wszystko będzie dobrze.
Kupowałam ubranka, turlałam wózek. Przeraża mnie tamta radość. Ale to przeciez
były jedyne chwile z naszymi maluchami, dobrze, że były radosne.
I nagle spadła na nas ta wiadomość, oderwano nam marzenia, te ubranka wyprane,
te łóżeczka wyszykowane - wszystko na nic. I zostały zdjęcia z uśmiechem na
twarzy , które uśmiechu nie wywołują dzisiaj. I przypominają o okresie
wyczekiwania na dzisiejszą pustkę.
Właśnie aż mnie skręca, żeby je obejrzeć jeszcze raz. Chciałabym się pogodzić.
Madziu, trzymaj się.
Asia

[aneta429]

Witam.Dzis mija tydzien od porodu,niestety porod byl ze swiadomoscia nie Kingusi
a anniolka Kingusi. Bylam w 39 tygodniu ciazy, mala miala 3,25 i 53 cm. Tak po
prostu przygniotla pepowine glowka do ramienia. Bol jest tak ogromny, a pustka
jeszcze wieksza.Czuje ze jeszcze to wszystko do mnie nie dotarlo. Pytania czy
moglam cos zrobic, jakos temu zaradzic nekaja caly czas. Dzieki Bogu maz jest
przy mnie.Jak zyc bez niej?Nie potrafie odpowiedziec na to pytanie.

[justyna-8]

Czytam i płaczę. Nie wiem dlaczego weszłam na to forum. Mam wspaniałego 20-to
miesięcznego synka i dzięuję Bogu że wszystko jest z nim w porządku. A mogłam
go stracić w czasie porodu. Nie wiem czy bym to przeżyła. Przepraszam jeżeli
którąś z Was uraziłam swoim postem.
(*) dla wszystkich Aniołków, One nad Wami czuwają.

[mala779]

Dokładnie dwa lata temu dowiedziałam sie,że jestem z Tobą Mikołajku w ciąży,
pamietam to był taki piekny słoneczny dzień...
Nie mogę uwierzyć, że minęły juz dwa lata.
Mam nadzieję, że czuwasz nad nami, aby wszystko ułozyło się dobrze...
Kocham Cię bardzo!!!!

[mala779]

Mój kochany Mikołajku,
Bardzo Cie kochamy i pamietamy o Tobie kazdego dnia...

[muczidoro]

WITAM!! i ja jestem w Waszym gronie... Urodziłam swoje pierwsze Maleństwo w 35
tyg. Miał wiele wad genetycznych, serduszko tylko 1 komorowe, brak paluszka u
jednej rączki, oddech zrośnięty z przełykiem... Żył 11 dni ale jego płaczu i tak
nie usłyszałam. Również był owinięty pępowiną. 11 wspaniałych dni, ciężkich ale
wspaniałych, pełnych nadziei. Jak co dzień odwiedzałam synka o godz 11 lecz tego
dnia pojechałam później do szpitala, gdyż mój mąż tego dnia dłużej pracował i ja
również nie mogłam być obok niego cały czas gdyż był to OIOM. Pamiętam ten dzień
jak dziś... podchodzę do sali i pytam czy możemy wejść do dziecka.... a
Pielęgniarka krzyknęła NIE!!! zaraz przyjdzie lekarz... już mi się to bardzo nie
podobało...ale człowiek nie odbierał sobie nadziei. Prosiłam męża by zerknął
przez okienko na łóżeczko Maleństwa i powiedział, że jego tam nie ma.. ale i tak
to nie pozwoliło mi wątpić.. myślałam, że może na jakiś zabieg pojechał. Wtedy
przyszedł lekarz, po prosił nas na zewnątrz i powiedział te słowa, których nie
da się zapomnieć "DZIECKO ZMARŁO". Wszystko się zawaliło, wszystko. podróż 2
godziny do domu w całkowitym milczeniu. Zmarł o 11:30 tak jak się urodził...
Potem myślałam, że miałabym być tam sama... jak co dzień przejeżdżałam o 11 i
patrzeć na to jak umiera nie dałabym rady... nie wyobrażam sobie tego NIE!!!
WY kobiety rodziłyście dziecko wiedząc o tym, że nie będziecie mogły cieszyć się
nim, przytulić... Ja o tym nie wiedziałam, nie wiem jak bym to zniosła... Strata
na pewno jest dla wszystkich jednakowa... TŁUMACZYŁAM SOBIE TO TYM , ŻE MÓJ
DANIELEK JUŻ NIE CIERPI, NIC GO NIE BOLI I ŻE PAN BÓG GO TAM POTRZEBOWAŁ... TO
TYLKO MI POZWOLIŁO TO PRZETRWAĆ... TERAZ MAM CÓRKĘ RÓŻYCZKĘ I WIEM ŻE JEJ
BRACISZEK JEST JEJ ANIOŁKIEM STRÓŻEM.

A moja myśl o napisaniu zaczęła się całkiem inaczej...nie chciałam opisywać
swojej historii lecz napisać swą myśl...PĘPOWINA TO TO CO ŁĄCZY MATKĘ Z
DZIECKIEM, CO POZWALA MU PRZYJŚĆ NA TEN ŚWIAT-NIEKIEDY JEDNOCZEŚNIE ZABIERA NAM
TO CO NAJCENNIEJSZE-NASZ SKARB-NASZE DZIECKO!!!!

[anecia-26]

Moje malenstwo mialo by dzisiaj 2 latka i 1 miesiac moj synek urodzil sie
martwy poniewaz na jego pepowinie zawiazal sie wezel to byl 37 tydz pepowina
dzieki ktorej Mateuszek mial zyc we mnie,zabila go

Moje dziecko ma pepowine wokol szyi

[ykb7]

Jestem w 29 tygodniu ciazy. Wlasnie wrocilam z kliniki.Zapytalam,
czy przypadkiem dziecko nie ma pepowiny wokol szyi, bo czasami dosyc
intensywnie sie rusza. Lekarz zauwazyl pepowine wokol szyi.
Powiedzial, ze nie jest zacisnieta.Powiedzial,ze nie jest to
rzadkoscia. Nie wystepuje czesto, ale nie jest rzadkoscia.
Wiem z opowiadan, ze ja urodzilam sie z pepowina wokol szyi i nie
oddychalam. Dlatego zapytalam lekarza.
Teraz sprawdzam forum i czuje olbrzymi strach. 29 tydzien to dosyc
wczesnie na porod, ale boje sie, ze dziecko moze sie rzeczywiscie
zaplatac. Nastepna wizyte mam za 2 tygodnie. Teraz chyba caly czas
bede w straszliwym strachu.

5 miesięcy bez Ciebie Mikołajku...

[mala779]

Brakuje już słów by opisać ten ciągły ból i tęsknotę...
Czasami dziwię się, że jeszcze oddycham...
Codziennie zasypiam ze słowami na ustach " Mikołajku, proszę przyśnij mi się
dzisiaj",
Kocham,
Twoja mama

jednej rzeczy nie rozumiem...

[aniao3]

Kochane!
badzo wspolczuje wam iz takze was dotknela ta straszna tragedia.
Ale jednej rzeczy w smierci waszych dzieci nie rouzmiem.
Rozmawialam ostatnio z moim ginem o pepowinie wokol szyjki i powiedzial mi ,ze
wiekszosc dzieci sie okreca pepowina, czesto bardzo mocno, ale poniewaz w
brzuszku nie oddychaja, wiec to im nie szkodzi. Tragedia zaczyna sie, gdy na
pepowinie zrobi sie supel i w trakcie porodu (albo wczesniej) nastapi jego
zacisniecie, bo wtedy to wlasnie ten supel odcina dziecko od wszystkich
niezbednych do zycia substancji przez pepowine dostarczanych.
A z tego co piszecie - wygalda jakby niektore dzieci zmarly mimo iz nie bylo na
pepowinie zadnego supelka :(
czy podano wam jakies inne wyjasnienie?
mocno sciskam i myslami jestem z wami
anka

[mala779]

Tak, to prawda większość dzieci jest owinięta pępowina i z tego co przeczytałam
na ten temat( a przeczytałam sporo)to na 100 owinięć pępowina jedno dzieciątko
umiera. Mój Mikołajek nie mial supełka na pępowinie- był owiniety na szyjce i
rączce, za każdym razem jak ruszał rączką sam zasiskał sobie pętelkę na
szyjce...W moim przypadku właśnie pępowina była przyczyną śmierci Mikołajka-
pytałam o to setki razy lekarzy. Medycyna jest bezsilna w takich przypadkach-
oczywiście jak większość dziewczyn na tym forum- moja ciąża przebiegała
prawidłowo, a ja czułam się wręcz wspaniale.
Już staram się nie zadawać sobie pytania " dlaczego ja i moje dzieciątko?"..
Pozdrawiam.

[makarcia]

niedlugo minal 3 miesiace od kiedy ta p.... pepowina zabila mojego synka. jest
mi zle, nie moge sie pozbierac. kolejna ciaze spedze pewnie ze stetoskopem przy
brzuchu. tez macie taka obsesje?

[iljana]

Bardzo przykre.Może lekarze powinni robić usg i kiedy pępowina jest owinięta
wokoł szyji dziecka, a to chyba badanie wykazuje, nie należy czekać, tylko
zrobić cesarskie cięcie..zanim będzie późno

Kochany synku...

[mala779]

Wciąż rozdziera mnie ten okropny ból...nie myślałam, że ból może byc tak silny
fizycznie pomimo tego, że tak naprawdę nic nie boli..
Juz nawet pisanie do Ciebie nie daje mi takiego ukojenia. Wiem, że kiedyś Cię
zobaczę, przytulę, pocałuję.
Dzisiaj byłam u Ciebie i znowu mnie dopadła ta okropna złość na wszystko co
mnie otacza, nie potrafię pojąć dlaczego Ciebie nie ma z nami...
Kocham Cię mój aniołku...

Mikolajku..

[mala779]

I znowu jest tak potwornie ciężko...Rok temu usg potwierdziło, że jestes w moim
brzuszku- jaka ja byłam szczęśliwa...
Tak bardzo chciałabym mieć Cię przy sobie mój aniele...
I znowu łzy i ten potwornny fizyczny ból.
Tęsknię - nawet to słowo nie oddaje tak do końca mojej tęsknoty.

[an555]

Madziu przytulam Cię gorąco. Dla Mikołajeczka (***)

Ania mama Aniołka Kubusia

[a.zaborowska1]

Przytulam cię kochana ! Szkoda że musimy to wszystko przeżywać, życie jest
takie niesprawiedliwe wiem ale musimy jakoś wierzyć bo zwariujemy od tego bólu.
Zwariujemy jeśli nie damy sobie nadziei

Agnieszka
Mama Andżeliki 7 lat i Aniołka Adrianny 41tc

usg

[iljana]

Bardzo przykre.Może lekarze powinni robić usg i kiedy pępowina jest owinięta
wokoł szyji dziecka, a to chyba badanie wykazuje, nie należy czekać, tylko
zrobić cesarskie cięcie..zanim będzie późno

[edycia11]

to nie jest takie proste.mialam usg robione w piatek a w sobotę Jacek tak się
oplątał,że umarł.Poza tym usg nie zawsze wykaże czy dziecko jest oplątane w
pepowinę.
Mikolajku dla Cieie(*)

[iljana]

Dziękuję. Bardzo chciałam to wiedzieć. Wydawało mi się, że wystarczyłoby
badanie by nic złego się nie stało.
Myślałam no a gdyby.., jak widać, tyle razy i w tylu przypadkach zrobić nic nie
możemy. Ja jestem umęczona gdybaniem, bo nie godzę się ze stratą. Gdybanie
niczego nie zmienia w życiu, pogarsza stan, nie daje możliwości ogarnięcia się.
Popadasz w obsesje, bo boisz się jutra. I wróżka staje się twym przyjacielem.

Bardzo, bardzo mi przykro Edytko.
(*) dla was maluszki

[mala779]

Jutro minie pół roku jak nas opusciłeś, Mikolajku...
Myślałam, że z czasem będzie mi latwiej, że nie będę tyle mysleć...
Staram się nie mysleć o tym, kiedy bedzie 26 kazdego miesiąca, ale to
przychodzi nagle, tak niespodziewanie. Na poczatku bałam się, że kiedys
przeoczę tą datę, ale teraz wiem, że to niemozliwe.
Wiem, że na nas patrzysz i opiekujesz się Nami, tylko czasem to nie wystarcza...
Bardzo Cię kocham, a tęsknota rozrywa mi serce...

[edycia11]

Madziu,trzymaj się.
Mikołajek jest z Wami każdego dnia,każdej minuty i kocha Was mocno.
(*)dla Ciebie Kruszynko

[a.zaborowska1]

Madziu ! Jestem z tobą też bardzo tęsknię i nie mogę się pogodzić ze stratą.
Moja córcia ciągle pyta kiedy będziemy mieli dzidzie, że ona nigdy nie miała
brata albo siostry oprócz tej co umarła. No właśnie kiedy??? Nie umiem
wytłumaczyć i odpowiedzieć mojej 7 letniej córci a co dopiero sobie.

(*) (*) Dla wszystkich naszych Aniołków
Agnieszka

[an555]

Dla Mikołajka (***)
Madziu życzę dużo sił, przytulam Cię gorąco

Ania mama Aniołka Kubusia

[mala779]

Bardzo Wam dziękuję za...same dobrze wiecie za co, przede wszystkim za to, że
Jesteście, kochane Mamy.
Pozdrawiam i ściskam,
Magda

[joamol]

Trzymaj się Madziu mocno. Wiem, że ci ciężko. Ściskam

[justka_m81]

Trzymaj sie Madziu. Mam nadzieje na lepsze jutro...
Chcialabym byc znowu w ciazy ale boje sie... za wczesnie.

Dla Naszych dzieci (*)(*)(*)

Pozdrawiam

[agrareoliga]

Współczuję ci z całego serca.Wiem co znaczy śmierć dziecka które tyle miesięcy
nosi się pod sercem.Jak mogę poradzić -nie rozpaczaj.Zawsze będziesz miała
swojego synka w sercu.Pewne daty i godziny będą wywoływały żal i smutek.Ja po
moim synku mam jeszcze dwie piękne i zdrowe dziewczynki.Czas leczy rany.Postaraj
się nie rozpaczać.Proszę cię,to nic nie da.

[aleks32]

(*)(*)(*)(*)(*)

7 miesięcy....

[mala779]

Dzisiaj mój kocahny synku jest Dzień Matki i ....siedem miesiecy jak Ciebie nie
ma z nami. Staram się być dzielna, ale przecież wiesz,że to takie trudne...
Nie mogę pozbyć się mysli jak byś wygladał, jakie byś miał oczka, usmiech- ale
w głębi serca wiem, że jesteś bardzo sliczny, a kolor nieba dodaje Ci blasku.
Kochamy Cię tak mocno jak tylko potrafimy...

[joamol]

Byłby najpiękniejszym chłopcem, dzieckiem swojej mamy, uśmiechniętym, radosnym,
szczęśliwym. Pewnie jest właśnie taki gdzieś tam...i czeka.

Ściskam

(*) Mikołajkowi

[an555]

Dla Mikołajeczka (*)(*)(*)


Ania mama Aniołka Kubusia(HLHS)