dla osieroconych

[maretta111]

Jestem mamą dwójki dzieci. Często zaglądam na te forum. Musicie mi uwierzyć,
ja łączę się w bólu z wami. My matki dzieci żyjących i zdrowych nie jestesmy
w stanie sobie wyobrazić co może czuć matka, która czekała na dziecko,
pragnęła je, a dziś jego nie ma przy niej. Wyję za każdym razem jak czytam o
stracie dziecka. Ja miałam nigdy nie mieć dzieci. Lekarze, którzy mają renomę
w kraju i za granicą, tak mi mówili. Chciałam się zabić jak to słyszałam. Mi
wtedy pomogła moja mama. Tłumaczyła i ona jedna miała nadzieję. Mąż jej z
żalem wykrzyczał, że ja nigdy nie będę matką(co ona wtedy musiała czuć? ).
Nie ma dla Was słów pocieszenia, ale musicie wiedzieć, że na świecie są
życzliwi ludzie, którzy wiedzą, że osierocone matki to osoby, których nie da
się pocieszyć. Życzę wam siłę, aby przetrwac to piekło, każdy dzień przeżyty,
to o jeden dzien bliżej do waszych najcenniejszycz skarbów. Mam nadzieję, że
nie potępicie mnie za to ,ze zaglądam na to forum. Przytulam Was wszystkie
wirtualnie.

[dorisek3]

Dziekuję, ja osierocona mama.......
tej tęsknoty nie da się opisac.....
Dziękuję........

[ajlii]

maretta111 napisała:

> Przytulam Was wszystkie
> wirtualnie.


dziekuję... tak bardzo tego potrzebuję...

[justin301]

Czytam i płaczę. Nie wiem czy mam prawo pisać. Jestem mamą zdrowego dziecka.
Byłam teraz w święta na grobie mojego brata ciotecznego - miał 23 lata - całe
życie niepełnosprawny, nie wybudził się po operacji. Bardzo go kochałam. I od
prawie 4 lat nie moge sobie poradzić z tym, że nie dałam po prostu rady pójść
na jego pogrzeb. Źle mi z tym bardzo. Tak jakbym się z nim nie pożegnała.
Często o Was myślę.
Jak czytam to przestaję wierzyć w Boga.
W świeta moja mama i moja ciotka były na cmentarzu na grobach rodzicow i
rodzeństwa 2 sióstr starszych od nich, których nie poznały a to już ponad pół
wieku jak odeszły. Teraz one mają rodziców a moja mama i ciotka to takie
sierotki teraz. Ich siostry w Niebie będą miały rodzicow już na zawsze przy
sobie.

Przytulam Was wszystkie. Myślę o was i Aniołkach. Tak mi teraz trudno żyć kiedy
wiem ile z Was cierpi tak bardzo.

[urszula5]

Dziękuje ja strasznie osierocona mama .
Ale i mama 4 dzieci już prawie dorosłych.
I babcia 2 wnuczek.
Jedno mogę napisać strata dziecka jest najstraszniejszą stratą , przed świętami
straciłam równierz Ojca, ale jak ja to mówię ( to dzieci powinny chować swoich
rodziców, nie na odwrót) tak moim zdaniem powinno być ( mimo że Kocha się
Ojca , Matkę to jest kolej rzeczy ) i owszem boli strata Ojca , ale nie tak
bardzo jak strata własnego WYCZEKIWANEGO dziecka przed którym życie się dopiero
otwierało, jeszcze się dobrze nie otwarło a już ZGASŁO ;-(((
Znam dobrze ten ból bo straciłam pięcioro dzieci w różnych tygodniach ciąży,
ale co do ostatniego Bartusia chyba NIGDY się nie pogodzę z Jego odejściem !!
Przepraszam jeżeli kogoś uraziłam , ale znowu mam doła i znowu musiałam
wyrzucić ten okropny ból z siebie.

Pozdrawiam Ula

Jest miłość co była ciałem, a stała się duchem....

[a.zaborowska1]

Ja również tak myślę !!! Co prawda ojciec mój jeszcze żyje ale to jakby kolej
rzeczy ma się swoją rodzinę, swoje problemy, powinno się urodzić dzieci, oni
ustąpują miejsca innym później my ustąpimy swoim dziecią i nigdy nie powinno
być na odwrót!
pozdrawiam
Agnieszka Mama Andżeliki 6,5r. i Aniołka Adrianny 41tc

[joamol]

przytulam :-)

[maretta111]

Wiem, że niejedna sobie pomyśli z Was co ja moge wiedzieć o stracie dziecka, to
prawda, ale myślę, ż istotne jest to, że współczuję, przeżywam , płacze,
właśnie myślę, że dlatego iż mam dzieci, wiem co to znaczy urodzić, wychować,
wiem ,ze ja mam. Jednak serce mi pęka jak słyszę i czytam o cierpieniu rodziców
po stracie dziecka. Mam w rodzinie wiewidomą dziewczynkę (6-miesięczny
wcześniak) Dziś ma 12 lat, uczy sie w Laskach,ale jak musiało być przykro
kiedyś jej mamie jak usłyszała od własnej siostry, że lepiej by było, gdyby się
nie urodziła. Fakt nie każda kobieta jest w stanie przeżyć chorobę dziecka, ale
wiem, że większość wolałaby mieć chore, ale mieć. Tk wiec nie oceniajcie mnie
źle, jestem am życzliwa, a myślę, że to w tym naszym okrutnym świecie to ważne.
Trzymajcie się ciepło, pamiętajcie, że wasze aniołki tam na górze czekają na
was, a póki co kóre dziecko chce widzieć smutną mamę. Ściskam