Nasza historia

[donmari]

Urodziłyśmy się 12 06 1991 w 31 tc. Ja miałam 1300 a Sandra 1365 g.
Było ciężko.Zółtaczka, IRDS. Ale najgorsze miało dopiero nadejść.
Przygotowywano nas do operacji przewodu tętniczego. W przededniu
wykonano badania i okazało się, ze u mnie Botal już w porządku. Tak
więc następnego dnia 5 lipca Sandra pojechała na salę operacyjną.
Żyła jeszcze 5 godzin po zabiegu . O 16.20 nastąpiło zatrzymanie
akcji serca. TRAGEDIA!!! 9 pogrzeb- o 12. Z opowiadań mamy wiem, że
gdy trumienkę składano do grobu, po cmentarzu niósł się tylko szloch.
A ja? Okazało się że jestem po MPD. Osiem lat leczenia, dwie
operacje. Aktualnie jestem w I klasie renomowanego LO w moim
mieście. Cciałabym studiować iberystykę. Choruję, ale Chcę BYć w
Zyciu kimś. Mama często myśli, jaka byłaby Sandra, gdyby mogło(tak
jak u mnie odbyć się bez operacji serca.

[moniamm]

(')Sandrze

[volta2]

mój brat cioteczny ożenił się z sympatyczną dziewczyną, która też
miała siostrę-bliźniaczkę. ale przeżyła tylko ona.
i tez rodzice zastanawiali się jak by to było...

i pani, która u nas sprzątała, miała córki bliźniaczki, w wieku 14
lat jedna z córek zachorowała. dziś ma już tylko jedną bliźniaczkę i
złamane serce.

i mój tata jest bratem bliźniakiem. rocznik tużpowojenny. bawili się
znalezionymi na polu nabojami, jeden z nich dostał pociskiem tuż
koło tętnicy. do dziś to coś tam siedzi, bo było to tuż koło...
gdyby było o kilka mm bliżej, też jednen z braci myślałby dziś,
jakby to było...

ściskam cię donmari i pozdrawiam!

[blekitna_laguna]

Duzo zdrówka Ci życzę..

Dla Twojej Siostrzyczki
(*)(*)(*)

[iorek]

Witaj donmari,
jestem w Twoim wieku, jak chcesz to pisz- gg: 6099060

Dla Sandrusi (*)

[anka.76]

(***)(***)