Dodaj do ulubionych

dzień dziecka...

17.02.09, 17:53
Trzy lata temu straciłam najwspanialsza istotke. Małego człowieka
który miał zmienić moje życie... Od samego początku pomimo różnych
trudności nie mogłam sie doczekac dnia kiedy bede mogła go
przytulic. Aż nadszedł... pierwszy czerwca tak zwany dniem dziecka
od tamtego czasu nienawidze tego dnia uwielbianego przez dzieci i
dorosłych... Zaczeło się ksiązkowym porodem a zakonczyło moja wielka
tragedia... Mój synek taki śliczny i bezbronny odchodził w mych
ramionach. W najgorszych snach nigdy nie myślałam ze spotka mnie coś
takiego. Do dzis nie wiem dlaczego. Wciąż zabija mnie to pytanie. Do
ostatnich dni byl malym zdrowym chlopcem a w dniu narodzin okazalo
sie ze nie jest tak jak zapewial lekarz. Moje małe niebo spadło mi
na głowe... od tamtych wydarzen kazdy dzien jest meka...nie wierze w
słowa czas leczy rany TO BZDURA... Nie potrafie z tym życ...
Chciałabym tak nie cierpiec ale nie moge przestac tęsknic... słowa
ludzi nie wiedzacych co czuje pt."tak musiało być" doprowadzają mnie
do szału z którego pozniej nie moge sie wyrwac...Pisze to na tym
forum ponieważ wiem ze sa tu osoby które wiedza co czuje... Mamusie
aniołków którym tak jak mi zabrano mała iskierke zycia...
Obserwuj wątek
    • jamama11 Re: dzień dziecka... 17.02.09, 22:38
      Dla twojego Aniołeczka(*)(*)(*)(*)(*)
      Dla mojego Aleksanderka w niebie(*)(*)(*)(*)(*)
      Nie będe cie pocieszć....
      (Osoby które chcą pocieszyć słowami......
      "tak miało być","bedziesz jeszcze miała dziecko"nie wiedzą co mówią i jak to boli)
      Ściskam z całego serca.
      Ewelina mama aniołka w niebie(miałby teraz 17mies.)i ziemskiego 4latka.
    • psycholog1984 Re: dzień dziecka... 18.02.09, 11:53
      Ból po stracie dziecka pewnie nigdy nie minie. Ja na szczęście jestem szczęśliwą
      mamą 19 miesięcznego chłopca, ale nie dawno straciłam siostrzenicę-9,5 miesiąca
      miała zaledwie. Ból jest przeszywający i z biegiem czasu niestety ale wcale nie
      mija...nie bedę pocieszać bo to przecież nie ma sensu...ale wierzę w to że te
      Maleńkie ISTOTki są tam w niebie szczęśliwe, a nam pozostało czekać na to aż
      pewnego dnia uniosą nas na swych Anielskich skrzydłach do Raju...
      Dla Twojego Aniołka (***)
      I wszystykich pozostałych (***)
    • anetakw27 Re: dzień dziecka... 21.02.09, 11:48
      Ja pocieszam się tym,że moja córeczka jest szczęśliwa, nie cierpi.
      Patrzy na nas z góry i czeka na nas. To jedynie trzyma mnie przy
      życiu, że przecież i tak się spotkamy i znów wezmę Ją na ręce,
      ucałuje tak jak dawniej. Czekam tylko na to...A nam na ziemi trzeba
      żyć tak,żeby życie naszego skarba (choć króciutkie) coś nam dało -
      prócz cierpienia. Czas ran chyba nie leczy-tylko uczy nas jakos żyć
      z tym bólem w sercu. Ściskam Cię mocno...

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka