Pierwsza publikacja

[euraszek]

nastal czas pierwszej publikacji, a przy tym pierwszej krytyki...i wydawalo
mi sie, ze musze byc niezla, skoro dostalam sie na te studia i pokonalam
dziesieciu kandydatow...a tu nagle ktos zaczyna mi wytykac bledy...kurde,
powiem szczerze, choc duzo ich nie bylo, to bylo mi strasznie glupio, bo
chodzilo glownie o sformuowania i styl, a przeciez jestem na studia
humanistycznych...Czy Wam to tez sie zdarzylo?

[rilian]

Ja nie zapomnę jak na drugim w życiu sympozjum - a pierwszym na moim
uniwersytecie po moim referacie podniosła się jedna pani profesor ode mnie i
dała do zrozumienia, że jestem głupi i się nie znam. Sęk w tym, że pomyliła
podstawowe fakty, nie zrozumiała tytułu mojego wystąpienia i przy tym
ewidentnie chciała mi do(...). Ja zdębiałem, ale mając na uwadze stan jej
zdrowia przemilczałem i przełknąłem tych kilka gorzkich słów. I teraz czasem
żałuję.

[euraszek]

a tak...lubię ten typ nauczyciela akademickiego, ktory czuje zagrożenie ze
strony mlodych naukowcow i stara sie im za wszelka cene udowodnic, ze nic nie
wiedza...ja znalam takiego, ktory sprzeczal sie ze mna, ze Nasz Dzienniki jest
obiektywny i jest oficjalnym glosem kosciola w Polsce....i to sa nasi
wykladowcy...ehhhh

[sunday]

Przypomniały mi się recenzje mojej pracy. Jeden recenzent napisał, że
tendencyjnie prezentowałem jedynie najlepsze wyniki. A drugi, że oceniałem
wyniki samokrytycznie. I któremu tu wierzyć? :)

Jak wszystkie inne uwagi recenzentów były słuszne i nawet niekoniecznie
krytyczne, a często uzupełniające, tak ten jeden zarzut tendencyjności mnie
wkurzył: przecież specjalnie szczegółowo pokazałem wyniki z najlepszego i
najgorszego przypadku. I to napisałem. Więc nie mam pojęcia, gdzie dopatrzył się
on tendencyjności. Niemiło czytać niesłuszne zarzuty. A na obronę się spóźnił
godzinę, więc nawet nie miałem jak z nim o tym pogadać...

[elektron1]

No coś Ty :-) Lepiej zapytaj, czy jest ktoś taki komu to się nie zdarzyło, bo
takich pewnie na palcach jednej ręki policzymy. Najważniejsze, że masz debiut za
sobą - dalej już będzie tylko lepiej. Warto nauczyć się rzeczowo odpowiadać na
każdy zarzut. Ci którzy stawiają pytania i zarzuty też mają szansę się
skompromitować :-)

[rilian]

Tak, tylko potem to piętno osoby, która śmiała wytknąć głupotę i złośliwość
schorowanym i poważanym osobom...

Choć jak przypomnę sobie mojego wujka dwa lata temu w czasie obrony, w jak
dowcipny sposób zgasił jednego ze zdziwaczałych księżuchów z Rady Wydziału,
któremu nie wiadomo o co chodziło, to rodzi się we mnie nadzieja, że jednak
można. :)))

[elektron1]

rilian napisał(a):

Przyznaję, różni adwersarze się trafiają i czasami lepiej zmilczeć żeby sobie
nie zaszkodzić. Zwłasza że nie warto kopać się z koniami! Ale kiedy to tylko
możliwe, to warto też bronić swoich racji, byle spokojnie i rzeczowo.

Ciekawi mnie jakie klimaty panują u Was drodzy humaniści na konferencjach,
seminariach. W mojej działce zauważam, że przeważnie atmosfera jest przychylna.
Chociaż widziałem też parę razy coś w rodzaju małej "jatki" ;-) Jestem
"techniczny", więc tu sprawa być może jest odrobinę prostsza. Jak ktoś ma jakąś
teorię, to albo ją potwierdza pomiarami, albo nie. I tyle. Chociaż nie jest to
do końca aż takie czarno-białe jak napisałem.

[rilian]

Niestety, sporo u nas zawiści i zazdrości. Specyficzną dziedziną jest bowiem
humanistyka... specyficzną.

[euraszek]

u mnie, z tego co daBo sie zaobserwowac, zdarzaja sie zazdrosci i nienawisci,
ale generalnie ceniony jest spokoj, wiec wszelkie wieksze jatki sa u nas zle
widzane i klotliwe osoby sa izolowane...wtedy wyzywaja sie na studentach:)

[mama.tadka]

Mnie przypomina się pewna konferencja. Moja koleżanka miala na niej referat. Po
zakończeniu pytania i uwagi. No i wstal taki jeden BARDZO WAŻNY DOKTOR, na oko
30-33 lata. Obronil się nie tak chyba dawno temu. I do mojej koleżanki, że
od "mlodych pracowników naukowych nie można wymagać holistycznego oglądu
zjawisk", itp, itd. Uff, szlag nas trafil za tę lekką, acz wyczuwalną zupelnie
wyraźnie w glosie, wyższość... Blee.