doktoranci a potomstwo

[madaminka]

Drodzy doktoranci, interesuje mnie wasz stosunek do posiadania dzieci,
potomstwa...wiele szi dzis mowi o ty mze mlodzi ludzie zwlekaja z posiadnaiem
dzieci, inwestuja w siebie, kariere, lub ze oprostu sa hedonistami i uwazaja
dzieci za przeszkode w zyciu, bariere w samorealizacji, dodatkowe nakldy
pieniedzy...itd....
jaka jest wasza opinia jako polskich doktorantow? czy chcecie miec dzieci, o
ile jeszce ich nie macie? jesli tak to w jakim wieku, kiedy? czy moze
otwarcie mowicie ze nie chcecie ich miec?
Jak to sie ma do waszego poczucia EGO? czy dzieci to atrakcyjny dodatek do
wlasnego EGO czy jego zubozenie wedlug was?

prosze o opinie

[mamaninki]

mam 27 lat, dwoje dzieci(4lata, 2 miesiące), jestem na drugim roku studiów
doktoranckich, pracuję...Nie wyobrażam sobie życia bez dzieciaków, nie
wyobrażam sobie życia bez pracy, nie wyobrazam sobie życia bez studiów:)Ale u
mnie kolejność jest własnie taka. Na razie godzę to wszystko bez większych
problemów, choć już teraz wiem,że gdyby była taka potrzeba zrezygnowałabym z
pracy naukowej(choć mam nadzieję,że nie bedę musiała).Pozdrawiam

[aiczka]

Ja chciałabym mieć dzieci i chciałabym nie być młodą matką w średnim wieku ^_^.
Po prostu dlatego, że z moich spotkań z rodzicami kolegów wynikało, że młodsi
rodzice są fajniejsi. A ja bym chciała być fajnym rodzicem. To nie znaczy, że
muszę koniecznie zaopatrzyć się w potomstwo przed obroną.

[madaminka]

A w jakim wieku wg ciebie jest mloda matka w srednim wieku? ile to lat ma taa
matka?

[aiczka]

Taka, żeby dobiegała czterdziestki, jak dziecko idzie do przedszkola.

Przy okazji pragnę zaznaczyć, że wiek średni jako taki na własny użytek
definiuję jako coś między 45 a 55 lat (wcześniej jest 35 - 45 wiek dojrzały, do
35 raczej młody).