doktorat z mechaniki

[endeavour1]

witam

ukonczylem studia magisterskie jednolite na kierunku mechanika i
budowa maszyn przez te 5 lat bywalo roznie poczatek mialem wspanialy
bylem jednym z lepszych studentow na roku jednak gdy wybralem
specjalnosc tj po 2,5 roku studiow juz sobie nie radzilem z
napisaniem pracy magisterskiej tez mialem problemy po obronie
szukalem pracy ale bezskutecznie mam pytanie czy taka osoba jak ja
moze studiowac na studiach doktoranckich czy czasem nie jest to
nieporozumienie i czy nie glupi zart skladajac podanie na te studia

pozatym chcialbym spytac jak wygladaja takie studia ?

pozdrawiam

[pfg]

Ja myślę, że pomysł, żeby iść na studia doktoranckie z tego względu,
że nie udało ci się znaleźć prawdziwej pracy, jest zły.

[niewyspany77]

stary, u jest 8 wierszy tekstu, kilka zdan. kropki nie ma zadnej, a przecinek
tylko jeden. to o czyms swiadczy, podobnie jak problemy z praca mgr. to nie
znaczy jednak, ze sie nie nadajesz. pamietaj tylko, ze studia doktoranckie to
kompletnie inna bajka niz praca na etat, 8-16, pozniej piwko i tv.

[mirusz]

endeavour1 napisał:
>poczatek mialem wspanialy
> bylem jednym z lepszych studentow na roku jednak gdy wybralem
>> specjalnosc tj po 2,5 roku studiow juz sobie nie radzilem z
> napisaniem pracy magisterskiej

Trzeba dobrze przemyśleć, dlaczego byłeś orłem, a potem sobie nie radziłeś z
napisaniem pracy. Doktorat już właśnie bliżej do pisania pracy niż nauki podstaw
i ogólnie na pierwszych latach.

> szukalem pracy ale bezskutecznie

Po mechanice? W jakim regionie Polski szukałeś? Dziwne, wsrod absolwentów tego
kierunku nie spotkalem się z bezrobociem, zwłaszcza wśród ludzi młodych. Moze
warto sie przeprowadzic w inny region?

[endeavour1]

rodzice mi odradzaja nie wierza we mnie mowia ze dyplom studiow
wyzszych to i tak za duzo jak dla mnie i zebym sie nie kompromitowal

[mikrometr]

Stwierdzenie o Twoich rodzicach jest tak zaskakujące, że aż trudno oprzeć
się wrażeniu że nas nie podpuszczasz.

Przyjmując jednak, że tego nie robisz odpowiem.

Miej świadomość, że motywację do tej pracy trzeba znaleźć samemu. Nikt nie
będzie poganiał i specjalnie pomagał. Promotor będzie tylko delikatnie
kierunkował. Motywacja musi być bardzo silna, bo w badaniach poczucie
klęski wcale nie jest rzadsze niż sukcesu. Nie wyobrażam sobie zrobienia
doktoratu bez wsparcia bliskich.


Idź do czytelni, popatrz w katalog. Poszukaj kilku tematów prac, które
wydadzą się ciekawe. Zajrzyj w te rozprawy a potem zastanów się, czy
mógłbyś się czymś takim zajmować przez 4 lata.

Praca doktorska musi rozwiązywać oryginalny problem naukowy. W dyscyplinie
Budowa i Eksploatacja Maszyn (bo chyba interesowałby Cię ten kierunek)
może być to nowa (nie opisana w literaturze) metoda wytwarzania, pomiaru,
analizy np. danych, nowe rozwiązanie konstrukcyjne. Może być to też nowe
zastosowanie znanej metody.

Stawiasz tezę, że coś takiego jest możliwe i uzasadniasz, że w jakiś
sposób Twoja propozycja jest lepsza od znanych rozwiązań. Następnie tę
tezę udowadniasz. Budujesz stanowisko, robisz badania, analizy i opisujesz
wyniki.

Często najtrudniejszym etapem jest ten pierwszy, czyli znalezienie
problmu, który spełni wymogi pracy doktorskiej i da się rozwiazać w
realiach uczelni. W naukach technicznych praktycznie, temat musi być w
pewnym stopniu narzucony przez promotora, bo tylko on wie, co technicznie
u siebie w jednostce może zrobić.
Znając kierunek w jakim przyszły promotor będzie chciał współpracować,
trzeba przeczytać „wszystkie” publikacje z podejmowanej tematyki z
przynajmniej ostatnich 10 lat. Zazwyczaj kilkadziesiąt pozycji. Możesz
zobaczyć przykładowo, jakie to pozycje w spisie literatury każdej pracy
doktorskiej.

Pamiętaj też, że doktorant musi publikować swoje osiągnięcia w
czasopismach przynajmniej krajowych lub na konferencjach. Jest to rodzaj
publicznej oceny. Kierownik studium i komisja doktorska zakłada, że
przyjęta do druku publikacja musiała być przynajmniej dostateczna w ocenie
recenzenta.

Często wymogiem przy rekrutacji doktorantów jest wysoka średnia (4,5
czasem 4).