Wspólne posiłki

[praktycznyprzewodnik]

Czy Wam sie udaje takowe zorganizować ?
Bo u nas nie wychodziło i nadal nie wychodzi.

Zaczeło się dawno temu, jak dzieci były małe. Zeby poradzic sobie, nie miałam
właściwie nikogo do pomocy, szczególnie wieczorem z licznymi obowiązkami
organizowałam to nastepująco: "chłopcy sie myją, dziewczynki jedzą," i vice
versa (niemowleta spędzają czas w kojcu lub przy piersi). Potem, jak całe
towarzystwo spac szło, to z męzem siadalismy do kolacji, bardzo późnej
zresztą.

Lata minęły, dzieci podrosły, ale nawyki pozostały.
Dodac trzeba, ze o łazienkę wieczorem i garderobę zawsze były wojny.
Młodsi jedzą wczesniej ok 19.00, potem zajmuja sie tym i owym (lekcje,
ksiązki, komputer), starsi jeszcze gdzies w swiecie o tak wczesnej porze
bujają lub po prostu uczą sie w domu lub u koleżanek.

A obiady wszyscy od kilku lat jadamy na miescie.

Czy to typowe, czu i Wy macie problemy ze zgonieniem wszystkich na kupkę ?

[verdana]

U nas rzadko sa wspólne posiłki, ale śniadanie w niedziele i oboty w weekendy
jemy razem i to jest b. fajne. Mniej -więcej raz w tygodniu jemy też razem
kolację. Jest taki zwyczaj, ze każdy (tzn 3 dzieci i mąż) raz na 4 tygiodnie
zamawia sobie, co ma być na ten niedzielny obiad.
Mimo, ze syn mieszka już oddzielnie(ale b. blisko) prawie zawsze przychodzi na
te wspólne posiłki - więc chyba sa fajne.

[kalewi]

u nas raczej w weekendy tylko. w ciagu tygodnia nie ma mowy o wspolnych
posilkach, bo maz pracuje na 3 zmiany, starsze dzieci w szkole i przedszkolu.
wiec raczej nierealne. ale w weekendy tak

[fumag]

Nam się udaje.Ale u nas małe dzieci-mama/tata każe to siadamy
Jak będą starsze i będą miały swoje sprawy to zobaczymy.U nas to jest wspólna
kolacja-po pracy męża.No i oczywiście niedzielne wszystkie posiłki.Pomijając
kwestię integracji rodziny,to też w sumie wygodne dla mnie-nakarmię ich za
jednym zamachem i mam spokój.Jakbym miała co raz wracać do "garów" to bym się
chyba zastrzeliła
Do tego potrzebny jest duuuży stół-mamy
taki,b.piękny,odrestaurowany,rozkładany,dla którego specjalnie zaprojektowałam
nasze mieszkanie i wywaliłam ścianę między kuchnią a pokojem.I dzięki temu
będąc w kuchni mam widok na resztę domu i wszystkich na okuA oni i tak
najbardziej lubią deptać mi po piętach i oblizywać łyżki np.po kremach.

[jol5.po]

W ciągu tygodnia wpólnie (ale tylko same dzieci) wychodzą kolacje, młodsze idą
jeść za starszymi, bo można usłyszeć fajne tematy, co w szkole itd. W niedzielę
jest wspólny obiad, ale czy dzieci to tak nabożnie traktują to inna sprawa,
wiadomo tyle osobowosci na małej powierzchni często grozi konfliktem, do tego
ten prosty smak: na okrągło jadłyby naleśniki i makaron z serem, a jak to robić
w niedzielę (chociaż na szczęcie ostatnio na topie jest też rosół i duuużo
makaronu). Kiedy jest coś bardziej skonmplikowanego, a one tego nie znają obiad
zaczynają od dyskusji wybrzydzających. Już nie mogę sie doczekać kiedy się
smakowo bardziej wyrobią.

[judytak]

u nas codziennie od 17-tej (przychodzę z pracy) do 19-tej (opuszczamy "pokój na
dole" i przenosimy się na górę) jest "permanentny posiłek"
tzn. ci, co są w domu, znajdują się w okolicach dużego stołu, nietórzy jedzą,
inni robią inne rzeczy, i wszyscy "się integrują" po dniu, spędzonym "każdy
sobie"
co niektórzy potrafią w tym czasie trzy razy zjeść kolacje :o)

pozdrawiam
Judyta

[agax3]

U mnie narazie dzieci małe(i nie jadają obiadów w przedszkolu), ja nie pracuję
a mąż często może być w domu w porze obiadowej - więc udaje się nam jadać
posiłki razem. A nawet przez ostatni okres z mojej inicjatywy pomodlić się
przed. Gdybym tylko nie musiała jeszcze wszystkich karmić Całe szczęście mąż
jada sam!

[akve]

U nas dzieci jedzą wspólne posiłki prawie zawsze.
Gorzej z całą rodziną
Ale dobrze ,że mi przypomniałyscie jakie to ważne.
Muszę coś z tym zrobić...
Ewa

[marta_i3]

W tygodniu jest ciężko. Oboje z męzem pracujemy, ja w najlepszym przypadku
jestem z najmłodszym w domu dopiero 17.40, mąż ze starszymi troszkę wcześniej.
Staram się przygotować dla nich taki obiad, który mąż będzie w stanie sam
podgrzać ale nie zawsze mi to wychodzi. Pozostają tylko sobota i niedziela i
wspólne śniadania i obiady. Niestety ze względu a ogólną niechęć chłopaków do
jedzenia i skłonnosć do brykania często nasze wspólne posiłki przesycone są
uwagami typu jedz i nie rozlewaj czy rozsypuj jedzenia.
Marta