Wielodzietność z wyboru???

[czesiula]

Myślę,że wielodzietność nie do końca jest z wyboru. Tak to się potem nazywa.
Nazywa się wielodzietność wyborem wtedy, kiedy się akceptuje taki stan
rzeczy. No, może są wyjątki...Być może rzucam kij w mrowisko, ale chyba mało
jest rodzin, które świadomie decydują się na dużą ilość dzieci. W większości
są to niespodzianki. Dobrze, jeśli uznane przez małżonków za miłe. Bo różnie
z tym bywa....

[madziaost]

hmmm... a ile masz dzieci? broń Boże to nie było złośliwie..

[czesiula]

Nie posądzam Cie o złośliwość. Kocham moje dzieci nad życie, a mam ich czworo-
dwie córki i dwóch synów.

[martek40]

Ale heca, Czesiula - właśnie dziś
zastanawiałam się nad tym.
Myślałam konkretnie o tym,
dlaczego tak naprawdę
zaczęłam bywać na tym forum.
Przecież nie planowałam
aż tak licznej rodzinki.
Marzyłam o trójeczce
(czego osobiście nigdy
nie uważałam za wielodzietność),
a mam piąteczkę - jedna córcia
jest "zastępcza".
I po przemyśleniach muszę
podpisać się pod Twoimi słowami.
Pozdrawiam cieplutko.

[czesiula]

Cieszę sie, że myślisz tak samo.Moim zdaniem wybór, w przypadku rodzin
wielodzietnych, polega na właściwym przyjeciu dziecka, samej wiadomości o tym,
że jest,że się poczęło...Pozdrawiem wszystkie wschodzące słoneczka....

[apsik1]

Mój mąż zawsze chciał mieć 3 dzieci dla mnie 2 była w sam raz ani za mało ani
za dużo.
Gdy urodziła się druga córa i rozmawialiśmy o dzieciach zgodziłam się na
trzecia ale szybko, najszybciej jak mi pozwolą lekarze ( nadczynność tarczycy)
Wbrew wolki lekarzy urodziłam trzecie dziecko bo jakoś mi go brakowało choć
wcześniej nie. Teraz czuję że wyczerpałam jakiś limit, dziwne ale tak czuję .
Czuję że zdla większej liczby dzieci nie byłabym taką mamą jaką bym chciała.
Chyba ta 3 to jest to, choś wiele osób i tak puka się w czoło widząc mnie z
nimi.

[nata76]

PRzepraszam,że wtrącam swoje trzy grosze,chociaż nie mam "prawa",bo na razie
mam tylko dwoje dzieci,jednak...
Wydaje mi sie,że są na tym forum mamusie,które SWIADOMIE zdecydowały się na
większa liczbe dzieci,tzn.planowały poczecie i czekały na kolejne dziecko. NA
pewno naszaSzanowna MAtka Załozycielka-bonifacek, jest też rzasia-trzymajmy
kciuki,żeby jej marzenie się spełniło....zaglądająca tutaj czasem Wieczna-gosia
(ma piateczkę), bogusia z Anglii(szkoda,ze nie pisuje....)-na razie całkiem
zaplanowana piątka,chyba że już coś się zmieniło,asia-ch. o ile nie pomyliłam
nicku, miała bliżnieta,następne dziecko całkiem świadomie,a chce jeszcze jedno.
jest kilka dziewczyn,które otwarcie mówią,że chcą mieć kilkoro dzieci.
no i oczywiscie sa i tem mamy, które nie do końca chciały,ale są szczęsliwe!!!!!
no i są te,które się wahają-ja.....
pozdrawiam,nata

[glupiakazia]

A ja mysle, ze to jednak jest wielodzietnosc z wyboru, w pelnym rozumieniu tego
slowa, bo to, ze mamy lub bedziemy miec wiecej dzieci wynika z naszego
(przynajmniej w naszym przypadku tak jest) swiatopogladu, a ten wybralismy jak
najbardziej swiadomie
Oczywiscie, ze nie mozna powiedziec, bede miala 5 dzieci i koniec, taki jest
moj wybor i ani jednego mniej, ani jednego wiecej. Nie to mam na mysli.
Wielodzietnosc z wyboru to wybor takiej a nie innej drogi zycia. Wielosc tych
dzieci jest sprawa drugorzedna. Wlasnie to, ze godzimy sie na
nastepne "niespodzianki" jest tym naszym wyborem. Tak sobie mysle...

[czesiula]

Tak,właśnie tak...Doprecyzowałaś moje myśli....Dzięki.

[madziaost]

wiesz.. tak podeszłam trochę do Ciebie wczoraj jak pies do jeża, bo natknęłam
się juz na troche prowokacji. co prawda na innych forach, ale jakoś mi to tak
znajomie zabrzmiało. przepraszam
widzisz.. ja mam trójkę swoich i jestem "macochą" dla jednego. więc w zasadzie
czwórka w porywach. o ile jeszcze swoje można wytłumaczyc, to raczej żadna z
nas nie planuje ilości pasierbów/pasierbic (brr.. okropne słowo). tak mi się w
życiu ułozyło i jestem z tego powodu całkiem szczęśliwa, choc nie ukrywam, bywa
nerwowo, ciężko jest wychowywac "twoje, moje i nasze" tak, by nikt nie poczuł
się pokrzywdzony. i nie chodzi mi tu o dzieci, a o rodziców, obrońców czci i
wiary "własnego" dziecka. może Ci się to wydaje płytkie i egoistyczne, co
napisałam, ale nikt kto nie jest w takiej sytuacji tego nie zrozumie.
eeee.. odbiegłam trochę od tematu

pozdrawiam.
magda.

[rhynox]

myślę, że wielodzietność z wyboru to jak najbardziej logiczny termin. Jest
wiele rodzin, które planowały gromadkę dzieci. Inna sprawa czy zdawały sobie
sprawe z tego na co sie porywają czy też czy potem nie... żałowały.
Nie odważyłabym się jednak nawet stwierdzenia, że to się zdarza rzadko. To
nieprawda. A co z rodzinami, gdzie jest 4 dzieci adoptowanych., znam takie. Też
wpadka? Nie siedziałam w głowie mojej mamy, ale ona zawsze twierdziła, że
planowała mieć dużo dzieci (4-5) i modliła się o to. Kłamała? Może. Może teraz
sobie to wmawia? Ale nie sądzą.
ciekawy problem poruszyłaś. Myślę, że można byłoby się zastanawiać (jak ktoś
chce,nie?) nad proporcją jednych do drugich ale na pewno nie nad hipotezą jaką
postawiłaś, czesiula w pierwszym poście.

[rhynox]

trochę nieskładnie mi ten post wyszedł , ale zajrzałam na forum w pracy i
pisałam w pośpiechu. Jak coś mogę wytłumaczyć - gdyby ktoś miał do czegoś
wątpliwości.
pozdrawiam


www.rhynox.neostrada.pl/

[czesiula]

Ciesze się, że moje myśli spowodowały tyle pięknych odpowiedzi...Dzięki wam za
to....

[rhynox]

ja też się cieszę.
Chyba nie muszę pytać czy masz do mnie jakiś żal? Bo na tym forum jest taka
fajna atmosfera, że wszyscy się ze sobą zgadzają itd i może mój post mógłyby
być odczytany jako złośliwy.))))))))) przy tej wszechobecnej słodyczy

[czesiula]

Nie mam żadnego żalu. Niby o co? Ja też czuję przyjazną atmosferę na tym forum.
papa...

[czesiula]

Nie obraziłam się.Nawet mi to nie przyszlo do głowy. Zrozumiałam jednak,
dlaczego sie odezwałas i byłam dumna,ze moge Ci powiedzięć,że mam czworo dzieci
i to nie przypadek,że zastanawiam się nad ta wielodzietnością.Uściski.

[ulkad]

My bylismy zawsze otwarci na to, ze bedziemy miec dzieci. Pierwszy byl typowo
wpadkowy, no ale jeden to jeszcze nie wielodzietnosc. rugi byl wyczekiwany,
tzn. najpierw sie zabezpieczalismy, potem przez ponad rok nam nei wychodzilo.
Trzeci znowu nei byl planowany, choc z drugiej stony, w jakiejs tam przyszlosci
nie wykluczalismy trzeciego - zdarzylo sie wczesniej. Po porodzie znowu sie
zabezpieczalismy, teraz juz od dluzszego casu nic nei biore, wiec w sumie
swiadomosc tego, zecos moze sie zdarzyc trzeba miec
No i odkad mamy trójke myslimy jeszcze o czwartym.

pozdraiwma - Ula

[akve]

U nas wielodzietność z wyboru.Zdecydowanie.
Zawsze chcieliśmy mieć przynajmniej trójeczkę,ale czy to juz wielodzietność?
Mamy czwórkę.
I tak na serio chciałabym mieć wiecej dzieci,ale :trochę zdrowotnie
ciężko,trochę boję się o finanse,troche przydałaby się jakaś pomoc,taka na cały
etat.Ale to ostatnie niekoniecznie Lubie mieć wszytko po kontrolą,a przy
czwórce czasem coś umyka.
Czesiula, ale na pewno masz rację ,ze czesto kluczową sprawą jest AKCEPTACJA.
I powiem jeszcze jedno :znam rodzinę, która spodziewa się 8-mego dziecka i jest
to absolutny wybór małżonków.Swoja drogą fajna rodzina.
pozdrawiam

[barbie-torun]

któraś wspomniała o wielodzietności ze względu na światopogląd
i tak mi się skojarzyło, gdyby nie mój światopoglad i stosowanie NPR a nie
antykoncepcji to pewnie bym tylko dwoje miała
a tak jestem w ciąży z czwartym bobasem

dodam ze trzecie jest najukochańsze- syn już ma 5 lat i przyzwyczajam go,że
będzie starszym bratem
czwarte przyjdzie zimą i też go kocham całym sercem

Basia(z termin 1 grudnia)

[wiga1968]

Mąż jeszcze przed małżeństwem chciał mieć dużą rodzinę. Nie powiedział mi tego
od razu, żeby mnie nie straszyć ) Ja początkowo planowałam trójkę, ale gdy ta
trójka już była na świecie i trochę odrosła, a mnie (nam) zmieniła się
perspektywa patrzenia naś świat, zdecydowałam, za zdecydowaną aprobatą męża, że
będziemy mieć więcej dzieci. Ile? Nie zastanawiałam się początkowo nad tym,
choć mężowi podobała się cyfra 7. Chyba pozostałoby na 6, gdyby nie fakt, że
baaardzo zatęskniłam za małym dzieckiem. Mamy więc 7 dzieci, a ogólnie 9 , bo
zastępcze też nasze. Narazie wystarczy, choć nigdy nie mówię "nigdy".

[mamaanieli]

Chyba wszystkie pary, które świadomie (!) decydują się na NPR - decydują się
też na "wielodzietnosć" . Wielodzietność mentalną, niekoniecznie "fizyczną". O
ile wybranie NPR nie jest oczywiście powodowane "strachem przed księdzem
proboszczem", - o ile jest traktowane poważnie, głęboko, ze zrozumieniem - nie
ma mowy o "wpadkach"...

[czesiula]

Tak, żeby nie te inne sprawy, byłoby pięknie....

[akve]

Czesiula,widzę wyraźne mrugnięcie okiem )) i lekką ironię.To lubię
Też mrugam i się nie zarzekam ,hej!

[nata76]

Barbieporuszyła czyła sttrunę, ponieważ...
zazwyczaj rodzina z gromadką dzieci kojarzy się ,ze to rodzina "katolicka".
Rozumiecie o czym mówię??nie obrażając nikogo, tylko wskazuje,jak to jest w
postrzeganiu wielodzietnych przez społeczenstwo.
Jednocześnie,osoby wierzace mają "lepiej", ponieważ mają silną argumentację,
głęboki,przyjazny stosunek do drugiego człowieka, do Wartosci Życia. Jest im
łatwiej przyjmować trudności życia-czego im z całego serca zazdroszczę!!!!

Jednak nadal myslę,że jest wiele,wiele rodzin,które decydują się SWIADOMIE na
posiadanie dzieci po prostu ze wzgledu na to,iż chcąmieć wiele dzieci bez wzgl.
na swiatopogląd itp.
Myślę,że byłoby takich rodzin więcej,gdyby w Polsce była inna sytuacja
ekonomiczna.
pozdrawiam,nata

[mamaanieli]

No oczywiście, Nata, masz całkowitą rację

[barbie-torun]

zgadzam się z Toba Nata
dobrze jak ludzie kojarzą wielodzietność z katolicyzmem
gorzej jak z patologią...
np. jakiś klient z pracy męża nazwał go dzieciorobem
a kuzyn nastolatek powiedział mi: "wy to jakieś dzikusy niewyżyte" co rozbawiło
mnie prawie do łez

[mamaanieli]

"Dzikusy niewyżyte" - ale kapitalne. Dawno się tak nie uśmiałam

[ania19707]

Pozdrawiam serdecznie wszystkie wielodzietne rodziny.Jestem zaskoczona
atmosferą tu panującą. Weszłam tu dziś po raz pierwszy i....
mam dopiero dwójkę i 35 lat, jednak mam niesamowitą nadzieję, że będzie nam
dane cieszyc się trojką, a może nawet czwórką dzieciaków. Jest to moim
marzeniem, a widzę, że z pojawieniem się drugiego maluszka mój mąż nastawił się
bardzo pozytywnie do kolejnej pociechy. oby było nam dane cieszyc się
następnymi i dobrze je wychowac. Chylę głowę przed wszystkimi, którzy z pełną
świadomością przyjmują kolejne dzieci.
anka

[nat78]

U nas jest zdecydowanie wielodzietność z wyboru. Już w czasach narzeczeńskich
byliśmy pewni, że postaramy się przynajmniej o 4 dzieci, a może więcej. I teraz
nasza czwarta pociecha urodzi się w październiku. Nie wiem, co będzie dalej.
Zależy od różnych czynników. Może pojawią się następne z wyboru, a może juz się
zatrzymamy? A może zdarzy nam się niespodzianka, na którą jesteśmy zawsze
"przygotowani". W każdym razie wybraliśmy sobie taki model rodziny, a czy
ostatecznie dochowamy się 4 czy 7 dzieci to już chyba nie ma znaczenia.

[czesiula]

Mój mąż przed ślubem mówił o dziesiątce. Niewykonalne, stanęło na
czwóreczce.HIHI....

[mamaanieli]

I Bogu dzięki

[czesiula]

Bogu dzięki,że są....

[grzalka]

No, mnie to by się przydało forum "wielodzietność z zaskoczenia" . Jest takie?

Ja mam trójkę, a zaprogramowana od zawsze byłam na dwójkę i przeprogramowanie
jest dla mnie sporym problemem- chociaż pracuję nad tym....

[utka]

U mnie wielodzietnosc jak najbardziej z wyboru - obecnie mam jedno dopiero a
chcialabym miec przynajmniej 3-4. Gdybym byla mlodsza i zdrowsza, to wiecej
nawet. Po cichu licze na blizniaki przy nastepnej ciazy
No i tak sie sklada, ze ja tez NPR-owiec

[piastka]

3 dzieci to taka mniejsza wielodzietność, ale też wymaga obecnie odwagi.
Zmierzenia się z własną wygodą i problemami finansowymi. Po urodzeniu 2 dzieci
między 30 a 34 r. życia miałam takie nieśmiałe pragnienie jeszcze jednego
dziecka, ale zawsze coś stawało na przeszkodzie - a to problemy zdrowotne, a to
praca (brak zastępstwa na ewentualne zwolnienia i urlop macierzyński), a to
obawa, że może odbiorę lepszy komfort życia pozostałym dzieciom. I tak czas
mijał...
Choć od czasu do czasu przekomarzaliśmy się z mężem, że pora na nowego potomka.
Pół żartem/pół serio. I kiedy przyszedł ten moment spontanicznej decyzji - już
właściwie nie wierzyłam, że jeszcze mogę zostać mamą. A tu proszę
niespodzianka, szczęśliwie zdrowa i bez komplikacji, jakich obawia się każda
mama po 40-stce.Oboje poczuliśmy, że to 3 dziecko po prostu było gdzieś tam w
górze dla nas przeznaczone. I mamy teraz małą pocieszkę - ulubienicę swoich
starszych sióstr. Sielanka.
Swoją drogą doceniam postawę mojego męża, który nigdy nie oczekiwał ode mnie,
że będę stosować coś innego, niż tzw NPR (u mnie były przeciwskazania
lekarskie, ale i tak bym nie chciała zażywać czegokolwiek - mam awersję do
tabletek). Nie każda z nas może na to liczyć...

Pozdrawiam mniej i bardziej wielodzietne..

[mawilcz]

Wychowywałam sie w rodzinie wielodzietnej (mam troje rodzeństwa) i w moich
wspomnieniach z dzieciństwa moje rodzeństwo jest zawsze. Rodzeństwo w większej
ilości uczy większej samodzielności, przebojowości nawet u wrażliwców, ale
jednocześnie asertywności, tego, że po prostu umiesz mówić nie.
Zawsze chciałam mieć troje dzieci, wyszło czworo. To co sprawdziło się w moim
dzieciństwie, sprawdza się też w dzieciństwie moich dzieci. Zobaczymy co będzie
dalej.mawilcz

[verdana]

Wielodzietność z wyboru to kilka zupełnie różnych opcji.
Dla niektórych to zwykla chęć posiadania dużej rodziny i swiadome planowanie
siódmego potomka (znam taką rodzinę).
Dla innych, np. katolików stosujących NPR to otwarcie na kazde ewentualne
nastepne dziecko, planowane czy nieplanowane.
Dla osób niewierzących to często decyzja, by nie usuwać "wpadkowej" ciąży -
wybór jest tu jak najbardziej widoczny (mam nadzieję, ze mnie nie ukamieniują za
to, że aborcja może być jakimś wyborem...).
I przypadki jeszcze inne - np. mój. Chciałam mieć trzecie dziecko,
zastanawialiśmy się z mężem, ale gdy bylismy na etapie luźnej dyskusji, moja
lekarka powiedziała, że absolutnie trzeciego dziecka ze względów zdrowotnych
mieć nie mogę. Nie, to nie - nie bylismy az tak zdeterminowani, by w takiej
sytuacji decydować sie na trzecie.
Cóż, kiedy dziecko samo pare lat później zadecydowało za nas.
I co - jesteśmy wielodzietni z wyboru- czy z przypadku?

[utka]

z zaakceptowanego przypadku

[madziaost]

z wybranego przypadku lub przypadkowego wyboru

[zona_wojtka]

A ja myślę, że właśnie pierwsze, drugie są niespodziankami (u mnie tak było), a
te dalsze są właśnie planowane.
Zazwyczaj jest tak, że kiedy ma się jedno, no to w zasadzie nie zabezpieczamy
się aż tak bardzo, bo jak będzie drugie, to nawet pewnie lepiej. Lecz kiedy ma
się już dwoje, to bez planowania chyba ciężko zaciążyć...
Takie moje zdanie. Mam dwie córki i dopiero teraz świadomie myślę o tym, że
fajnie byłoby mieć trzecie; tak ok. kwietnia przyszłego roku... ))

[marzekal]

U mnie to było trochę poplątane. Pierwsze z wyboru, drugie planowane za dwa
lata pojawiło się za półtora roku, więc nie wiem jak to zakwalifikować. Później
trzecie nieplanowane (niestety nie dane nam było Go wychowywać - wolał wrócić
tam gdzie jest tylko szczęście). A jednak gdy zobaczyłam te dwie kreseczki,
płakałam ze szczęścia, a potem walczyłam o Niego ponad miesiąc w szpitalu). On
jednak wybrał inaczej. I wreszcie czwarte, świadomie zaplanowane co do
miesiąca. Tylko jakiego wyboru dokona? Mam nadzieję, że pozostanie z nami...

[czesiula]

Wzruszyłam sie do łez....Zostanie, na pewno....

[mamaanieli]

ZOSTANIE!!!!

[marzekal]

Dziękuję (:

[nata76]

Marzenko,trzymam kciuki,żeby wybrało mamine objęcia.....pozdrawiam,nata

[przeciwcialo]

Trójka to wielodzietność. My z premedytacja postaralismy sie o trójkę.
Wszystkie planowane ze wzgledu na moje zdrowie. Zadnych wpadek. A co sie
nasłuchałam !!! No bo po co mi trzecie jak mam córkę i syna? A my chcielismy
troje. I juz.

[barbie-torun]

trójka to super sprawa
ale czwórka to już dwie dróżyny w siatkówkę, kosza, nożną,
podchody, zbieranie liści, grzybów, kamyków, muszli

-----
szczęśliwym rodzicom rosną szczęśliwe dzieci

[roxanna1336]

Najstarsza córeczka miała być jedynaczką , nie związałam się z jej tatą i
żyłysmy sobie tak ona i ja . W 2 miesiące po jej urodzeniu znalazłam się z
powrotem w szpitalu , miałam 23 lata i lekarze planowali usunięcie macicy , na
szczęście skończyło się na amputacji szyjki, i wyroku- Pani to już żadnego
dziecka nie donosi. Wyszłam drugi raz za mąż i zapragnęliśmy mieć dzieciątko,
nie liczyłam że to się uda ,bo wiek był dość zaawansowany , lekarz powiedział
próbujcie. Udało się po pół roku zajść w ciąże , donosiłam poród siłami natury
syn-4kg, karmiłam piersią więc okresu nie było , a wkrótce to co wydawało mi się
nieprawdopodobne okazało się prawdą , byłam znów w ciąży , w 12 tygodniu
znalazłam się na patologii ciąży załozono mi szew podtrzymujący , zimą urodziłam
córeczkę 4kg. Pomimo zabezpieczeń zaszłam czwarty raz w ciąże , z początku
rozpacz -jak to będzie???Ale z czasem pogodziłam się z tym i czekałam na
rozwiązanie . Urodziłam prześliczną dziewczyneczkę i kocham ją nad życie , tak
jak resztę moich dzieci . Czy miałam wybór ? Na pewno, ale postąpiłam zgodnie ze
swoim sumieniem i nie żałuje .

[barbie-torun]

roxana
cudnie posłuchać takich historii
nie jesteś tu sama
wszystkie mamy kilkoro dzieci
i czy planowane, czy nie,
czy wczesniej czy później przyszły do nas w ramiona
kochamy je nad wszystko
pozdrawiam gorąco

[mim288]

Mam jedno dziecko, drugie w drodze. Chciałabym mieć czworo, gdybym była młodsza
to pewnie i więcej, z wyboru i "zaplanowane". To nie kwestia "przyjęcia jak sie
przytrafi" ale jak najbardziej świadomego działania i chęci. Nie potrafię nawet
pwiedzieć dlaczego ale duże rodziny i bycie rodzicem jest dla mnie czymś
absolutnie wspaniałym, choć bynajmniej nie jestem typem "Matki_Polki" (w
stereotypowym znaczeniu).

[asia474]

Po pierwszej 2 krzyczalam glosno, ze nigdy wiecej. Mam 7 sztuk, kochanych,
trudnych, zdolnych, najlepszych. Bez zadnego nie potrafie wyobrazic sobie
zycia. Kazde bylo niespodzianka, dzieki mojemu mezowi najradosniejsza. Glupia
bylam, moglabym miec wiecej. POzdrawiam. Asia