a "Kury domowe" są wśród Wielodzietnych?

[pacsirta]

Ja na razie co prawda jestem tylko kandydatką na Wielodzietną (jak
Bóg da za rok, dwa), ale sercem jestem z Wami. Obalcie lub
potwierdźcie teorię mojego Męża, że przy kilkorgu dzieciach w
większości wypadków kobiata zajmuje się domem, a ojciec
rodziny "tyra od świtu do nocy", żeby na to towarzystwo zarobić.
Dodam, że obie te role są przez nas jak najbardziej zaakceptowane.
Szczególnie Mąż nie ma nic przeciwko "tyraniu", bo bardzo lubi swoją
pracę, a ja lubię swoje Kurzenie, chociaż wariant Męża, który tak
tyra jest trochę trudny do zaakceptowania.

[nordynka]

Hej, hej, znamy sie z czerwcowego forum, witaj serdecznie kandydatko
na wielodzietną mamę. Jak juz wiesz, my mamy taki styl, ze ja
pracuje sporadycznie (raz w tygodniu 5 godzin i co jakis czas w
niedziele ok. 4 godzin), co daje mi pol etatu nauczycielskiego. Maz
ma prawie 2 etaty, ale tez nauczycielskie wiec w domu jest
najpozniej o 16.00, czasem trafia sie mu jakies mega tlumaczenie i
wtedy wylacza sie z zycia rodzinnego, oczywiscie do granic zdrowego
rozsadku. Od lutego mam wielkie plany zalozyc Klub Malego Dziecka,
bo trafilo mi sie male lokum w jednorodzinnym domu (na ok 6 dzieci),
bede w ten sposob ze swoimi dzieciakami (bo nie mam w zwyczaju z
nikim ich zostawiac poza tatusiem i raz w tygodniu z babcia), a
jednoczesnie dorzuce cos do rodzinnego budzetu. Nie jestem w stanie
zaakceptowac sytuacji w ktorej ja jestem sama z dziecmi od rana do
wieczora, a maz w tym czasie w pracy. Idealna dla mnie sytuacja
wyglada tak, ze ja calymi dniami z dziecmi, ale od popoludnia juz w
komplecie). Hmm, nie zawsze sie tak da, wiem... No i boje sie tez,
ze moje kurzenie sie skonczy, a teraz mam sielanke-jestem z dziecmi
(rano tylko z jednym!!!), popoludniami jest maz, ktory przejmuje
wiele obowiazkow, zwlaszcza przy starszakach, ehhh, ale wszystko
drozeje i niedlugo bedzie nam brakowalo na chleb). Pozdrawiam, Ewa

[hanna26]

Mój mąż rzeczywiście "tyra" - to znaczy, kiedy nic nie robi, to chodzi jak struty. Typ pracocholika, więc nie jest to absolutnie zależne od dzieci. Wręcz, jak jeszcze nie było u nas żadnego malucha, tyrał dużo więcej. Na szczęście lubi także "tyrać" w domu, więc nie jest tatusiem tylko od święta. Ostatnio pracuje co drugi dzień (zatrudnił w swojej firmie pracownika), więc jest naprawdę "sielsko anielsko".
Ja natomiast bardzo lubię "kurzenie", jestem szczęśliwa, że moja praca pozwala mi na robotę w domu. Jestem pisarką i dziennikarką, wolny zawód, a więc - hulaj dusza. Oczywiście w granicach rozsądku, bo podpisane kontrakty jednak zobowiązują. Ale mogę zajmować sie przy tym moimi skarbami i to mnie cieszy.
A w maju pojawi się na świecie nasz trzeci skarb, więc znajdziemy się nareszcie w zacnym gronie rodzin wielodzietnych. I to nas cieszy!

[mamajudo]

Ja "kurzę" od ponad siedmiu lat i dobrze mi z tym.
Czasem co prawda czuję się, jak pasożyt, ale to już taki mój urok...
Mąż pracuje w rozsądnych godzinach, wychodzi o 6:30, wraca o 16:30.
Byłby wcześniej, ale dojeżdża 40 km do pracy.

Marzy mi się założenie własnej firmy, żeby był i wilk syty, i owca
cała. Czyli pogodzenie domu z pracą.

Zaintrygował mnie pomysł nordynki na Klub Małego Dziecka. Czy
zdradzisz nordynko więcej szczegółów? Dowiadywałaś się już w
urzędach jakie warunki musi spełniać lokal? Mam nadzieję, że nie
takie same jak w przypadku prywatnego przedszkola...
Jeśli możesz napisz tu lub jak wolisz to na priva.
Dziękuję!

[mamaanieli]

a ja muszę pracować zawodowo. muszę, bo inaczej zwariuję kurzenie
doprowadzało mnie do nerwic wszelakich dla każdego coś dobrego
pozdrawiam
ps. w lutym rodze czwarte dziecię. komentarz mojego szefa: "ale jak
cię znam, dwa tygodnie po porodzie coś przyślesz"... dodam, że sporo
pracuję w domu, stąd to "przysyłanie". mailowo oczywiście

Do Mamaanieli :)

[hyris]

Takie kobiety jak Ty napełniają mnie optymizmem
Mam dopiero dwójkę dzieci (2,4 i 2,5 m-ca), ale mam nadzieję
przynajmniej na trójkę. Siedzenie w domu to dla mnie horror. MUSZĘ
coś robić, bo świruję. Na szczęście pracuję na uczelni, więc jakoś
udaje mi się łączyć bycie z dziećmi i pracę. Mam tylko wyrzutu
sumienie, że skoro siedzenie w domu tak mnie męczy, to może jestem
kiepską matką i nie powinnam myśleć o poszerzeniu rodziny. Nie mam
nic przeciw rysowaniu, przewijaniu, karmieniu, prasowaniu, gotowaniu
itd. (nawet lubię), ale same czynności działają na
mnie "klaustrofobicznie". Muszę mieć jakiś wentyl. Też kilka dni po
porodach wracałam do pracy, żeby się nie udusić.

[mamaanieli]

wiesz, jedna "kurzy" i jest szczęśliwa, inna "kurzy" i dostaje
nerwicy. nie zmienisz siebie, swojego charakteru i usposobienia.
Dlaczego masz rezygnować z większej ilości dzieci? kto powiedział,
że wielodzietna mama nie moze pracować zawodowo? jeśli ma takie
możliwości, chce i umie to pogodzić - powinna nawet. co oczywiście
nigdy nie jest proste. pozdrawiam. A.
ps. wolę, zeby dzieci miały mamę szczęśliwą, niż psychicznie
wyczerpaną i wściekłą na cały świat ja też potrzebuję "wentulu".
jak mam wentyl to mam więcej tlenu

[mamaanieli]

ps. ja kilka tygodni po porodzie nie wracałam do roboty. kilka
miesięcy po porodzie -tak. inna rzecz - nie mam normowanego czasu
pracy.

mamajudo, odpisalam na priva nt.

[nordynka]

[pacsirta]

O, witaj nordynko! miło Cię tu spotkać

ja na razie Kurzę od lat chyba ośmiu, w zasadzie niewiele po
studiach pracowałam (mam na myśli pracę zawodową)
nie narzekam, chociaż myślę czasami, że warto by zająć się czymś
jeszcze, ale chyba dopiero jak dzieci podrosną i będą bardziej
samodzielne, a ponieważ nie jesteśmy jeszcze w komplecie, więc moje
100% kurzenie potrwa jakiś czas
nie wyobrażam sobie powierzania opieki nad dziećmi nianiom, a
sprzątania itp. paniom gosposiom, kuchniom na mieście (stołówki,
cateringi) również nie ufam; Mąż już teraz jest raczej zapracowany i
to często więcej niż "od...do...", a na pomoc rodziny nie możemy
liczyć (zresztą ja jestem z takich, co wolą liczyć na siebie)
poza tym pasuje mi jasny podział obowiązków w naszej rodzinie i to,
że jak Mąż wraca z pracy, może poświęcić czas dzieciom, a nie traci
go na dyskusje, kto ma obrać ziemniaki, czy rozwiesić pranie

[nordynka]

Pacsirto, ja tez z tych samodzielnych typow, korzystam z pomocy
innych, nawet babc, tylko wtedy gdy jest to konieczne np. moja
choroba, wyjscie raz w tygodniu do pracy. Mieszkamy z tesciami (tzn.
nad nimi) i dzieci chodza tam sporadycznie), ale czasem to nie
takie dobre, no coz...

[andaba]

Ja się zgłaszam. Na etacie w kurniku jedenaście lat.

[kiwwinka]

melduję się!))
ostatnio koleżanka pracocholiczka na dwóch etatach, ze zdziwnieniem spytała mnie
czy to prawda co mówią moje dzieci że mama codziennie gotuje obiad...;p
dziękuję Wam że nie tylko ja!;D
nie chciałam przybijać jej opowieściami o praniu,prasowaniu i takich tam
drobnostkach,wiecie o czy mówię?

*_*__*_*

forum rodzin zastępczych: forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=26501
mój Domiś: www.dominik.netcorp.pl/
dzieci szukają rodziców: www.czarodziejka.com