Autostop

[sylwek07]

Witajcie
Dzis wracalem autostopem z Kazimierza a do tego zatrzymalem pewnej Pani z
dziecmi tez samochod wiec 2 samochody w przeciagu 20 min ,
Pierwszy raz jechalem w ten sposob do kolegi z drugim kolega w szkole
podstawowej(klasa 7 a potem 8 ),potem byla szkola zawodowa i tutaj czasami
jezdzilem do szkoly 11 km poza Lublin (2 lata). Jechalem 6 czerwca tak na
spotkanie w Warszawie i teraz Kazimierz ...
a jakie Wy macie historie z autostopem?

[tamsin]

mam duzo wspomnien z PL, moja ciocia byla notoryczna autostopowiczka, o wiele
szybciej dostawalismy sie cala gromada na miejsce ) teraz nie odwazylabym
sie, ale wspomnienia mam nawet super, raz nawet traktor sie nam zatrzymal, ale
bylo nam za wolno, wiec wysiadlysmy aby zatrzymac cos lepszego. Te cos lepsze
to byl maly fiat, juz z trzema osobami w srodku. Jak my dwie na dodatek
wlazlysmy do tego fiata, zastanawiam sie..

[triskell]

Tu weteranka . Gdyby zliczyć moje autostopowe kilometry, to w sumie
okrążyłabym w ten sposób kilkakrotnie równik (choć w rzeczywistości wszystkie te
wojaże miały miejsce w Europie). Liczyłam do ponad 80 tys. kilometrów (dwa
równiki świętowałam), potem zaniedbałam liczenie, ale podejrzewam, że w sumie
ok. 120-130 tysięcy kilometrów uzbierałoby się. Albo więcej.

Wrażenia bardzo, bardzo pozytywne. W ciągu tych wszystkich lat niemiłe
doświadczenia na palcach mogę policzyć: dwóch ekshibicjonistów (raz w Belgii i
raz we Francji), jeden kierowca tak pijany, że bałysmy się z nim jechać, a nie
chciał wysadzić (w Polsce), kilku innych niebezpiecznie jadących, trochę
propozycji seksualnych (ale nigdy nie było problemu, gdy po prostu powiedziałam
"nie")... Natomiast nie zliczę kierowców, którzy zawozili mnie czasem kilkaset
kilometrów dalej, niż sami planowali jechać, kupowali obiad, dawali różne rzeczy
(np. kuchenka gazowa podarowana przez brytyjskiego lorry drivera służyła mi
przez chyba z 10 lat) nocowali u siebie lub pozwalali rozbić namiot na swoich
włościach, zawracali specjalnie, żeby mnie zabrać (bo szybko jechali i za
pierszym razem za późno mnie zauważyli) i przede wszystkim tych, którzy mnóstwo
ciekawych rzeczy opowiadali o mijanych okolicach, pomagali szkolić konwersacyjny
niemiecki, francuski czy włoski. Dużo razy też zdarzało mi się, że pełniłam dla
kierowcy funkcję kogoś w rodzaju psychoanalityka, dowiadując się o jego życiu
rzeczy, o których często nie wiedzieli jego bliscy przyjaciele. To taka
specyficzna sytuacja, gdy z jednej strony spędzasz z kimś sporo czasu w małej
zamkniętej przestrzeni, a więc siłą rzeczy zaczynasz rozmawiać, a z drugiej
strony wiesz, że pewnie nigdy już więcej tej osoby nie spotkasz (choć było kilka
osób, z ktorymi przez parę lat utrzymywałam kontakt), więc łatwo się otworzyć.
Te rozmowy były często naprawdę dla mnie ciekawe.

Do wszystkich już wspomnianych plusów dodam jeszcze, że gdyby nie autostop to po
prostu nie byłoby mnie stać na zobaczenie połowy (lub więcej) krajów, do których
w ten sposób dotarłam, że podobała mi się idea nie zanieczyszczania środowiska
kolejnym prawie pustym samochodem i że często stopem dojeżdżałam na miejsce
znacznie szybciej, niż pociągiem.

Kraje, w których najłatwiej jeździło mi się: Belgia, Litwa, Szkocja, Anglia,
Niemcy (jeśli już się wyjedzie na stację benzynową i jest jasno i nie dzień
wolny), Rumunia, Włochy, Węgry (minus - porozumiewanie się z kierowcami).

Najtrudniejsze: Holandia, Francja, Walia, Austria.

[zodiakalny_kot]

Ja autostopem raczej nie jezdzilam (bo niebezpiecznie), ale mialam dwa
przypadki - nie calkiem normalne.
Jeden, to kiedy jechalam z moimi 3 przyjaciolkami z jednego obozu harcerskiego
na drugi (z Mazur nad morze - to troche lekka dezercja byla). Pociag dowiozl
nas tylko do jakiegos miasta (w pociagu nas okradli) a stamtad kombinowalysmy
zeby dotrzec do Poddebia. Mialysmy jakies 16-17 lat i mialysmy byc tam "kadra" -
jakies podobozne/obozne czy cos. Zrobila sie noc - zatrzymalysmy jakis spory
samochod - a byl to woz policyjny (moze jeszcze milicyjny?)- jakis patrol na
klusownikow, jak twierdzili. Zyczliwi panowie podwiezli nas pod brame obozu - a
tam oczywiscie afera (co wy sobie myslicie, etc.)
Drugi przypadek, juz pozniej - na studiach - wracalismy w kilka osob z imprezy
z Mokotowa na Zoliborz (w Warszawie)- noc, komunikacja miejska juz nie
jezdzila - zima sroga - kasy brak na taksowke - patrzymy a tu tramwaj jedzie -
to machamy na calego - zatrzymali sie panowie w wozie typu "pomoc drogowa"
szynowa jakas. I tez z wielka wyrozumialoscia dla glupoty mlodzienczej -
zawiezli na miejsce.
Tak wiec, moje doswiadczenia byly pozytywne, ale tez nigdy samotnie nie
odwazylabym sie na taka forme transportu - w grupie to co innego.

[triskell]

zodiakalny_kot napisała:
> samochod - a byl to woz policyjny (moze jeszcze milicyjny?)

> zatrzymali sie panowie w wozie typu "pomoc drogowa"

Ja dwukrotnie podwożona byłam karetką pogotowia (oczywiście bez pacjenta).
Pierwszy z tych dwóch razów miał miejsce w mojej gotyckiej przeszłości, wraz z
dwoma innymi osobami wracaliśmy z koncertu. Czarne, demoniczne makijaże,
koleżanka w sukni ślubnej z elżbietańską kryzą, kolega w spódnicy i makijażu.
Sanitariusze zatrzymali się i nie wykazali żadnego, absolutnie żadnego
zdziwienia. Jak wysiadaliśmy, to nasz kolega nie wytrzymał i zapytał, jak to się
stało, że tak zupełnie nie są zaskoczeni. W odpowiedzi usłyszał "My tu jeżdżąc
tą karetką _nie_takie_ rzeczy oglądaliśmy!"

Jechałam też kiedyś w Irlandii na workach ziemniaków, a wśród tysięcy
ciężarówek, którymi podróżowałam, najdziwniejsza była chyba chłodnia, której
jedyną zawartość stanowiło pięć olbrzymich narwali, wiezionych do restauracji na
Sycylię. Pięć takich rybek zajmowało całą chłodnię. Jechałam też wśród kwiatów,
furgonetką rozwożącą wyżej wymienione .

[zodiakalny_kot]

triskell napisała:

> Ja dwukrotnie podwożona byłam karetką pogotowia (oczywiście bez pacjenta).
> Pierwszy z tych dwóch razów miał miejsce w mojej gotyckiej przeszłości, wraz z
> dwoma innymi osobami wracaliśmy z koncertu. Czarne, demoniczne makijaże,
> koleżanka w sukni ślubnej z elżbietańską kryzą, kolega w spódnicy i makijażu.

No, Triskell juz nie chce znowu marudzic - ale sama widzisz, jaki Ty masz
power! Pozwol, ze jeszcze raz, monotematycznie, pozazdroszcze Ci odwagi!

> Jechałam też kiedyś w Irlandii na workach ziemniaków, a wśród tysięcy
> ciężarówek, którymi podróżowałam, najdziwniejsza była chyba chłodnia, której
> jedyną zawartość stanowiło pięć olbrzymich narwali, wiezionych do restauracji
n
> a
> Sycylię. Pięć takich rybek zajmowało całą chłodnię. Jechałam też wśród
kwiatów,
> furgonetką rozwożącą wyżej wymienione .

Triskell, a tak zupelnie serio - czy nie myslalas o tym, zeby napisac jakas
ksiazke? moze based on real experience - ale niekoniecznie? Mysle, ze moglby
powstac niezly hit - masz tyle niesamowitych opowiesci i jestes tak niezwykla
osoba!
Co o tym sadzisz?

[zodiakalny_kot]

i jeszcze jak o autostopie, to oczywiscie cudowny film "Podroz za jeden
usmiech" z Poldkiem i Dudusiem.
No i ta Poldka ciocia zakochana nad morzem - i muzyka Grechuty: "Wazne sa tylko
te dni, ktorych jeszcze nie znamy, waznych jest kilka tych chwil, tych na ktore
czekamy...aaa aaa"
Stare piosenki Grechuty sa absolutnie cudowne i koniec.

[asia.sthm]

Podroz za jeden usmiech pamietam.
Chociaz za moich czasow wykupowalo sie ksiazeczke z kuponami i nimi
obdarowywalo uprzejmych kierowcow.
Autostopem przejezdzilam pewnie 5-6 kolejnych wakacji. Postanowilam wtedy juz
nigdy w zyciu inaczej nie podrozowac..he he ..jak to sie to "nigdy" nigdy nie
sprawdza.
Wspomnien mnostwo oczywiscie, ale najmilej wspominam zawsze
koncowke..koniecznie nalezalo wyladowac na kempingu w Jelitkowie, poprzezywac
festiwal sopocki.
A jeszcze Jazz Jantar w Koszalinie byl, tez koniecznie musowo zaliczany.
Jezdzilam zawsze w grupie 4-5 osob, nigdy nie czulam zagrozenia, choc pare
nieprzyjemnych incydentow sie zdarzylo...ale kto by to teraz pamietal.
))
Smak zupy/brejii ugotowanej na kocherku , ktorej nazwa powinna brzmiec " trzy
rozne konserwy dokladnie zmieszane " do dzis pamietam - przezycie kulinarne
pierwszej klasy.
Kiedys juz tu na forum wspominalam piekny incydent: mianowicie od stop do glow
zostalam opryskana konska kupeczka. To jest perelka wsrod wspomnien
autostopowych.))

[st0krotka]

Ostatnim razem jechalam autostopem do Asi. Well, moze nie byl to typowy
autostop, ale cos w tym stylu. Pytalam o droge i pytalam, nikt nie wiedzial,
gdzie dokladnie jest ulica, w koncu jakis pan zaoferowal, ze mnie podwiezie, bo
jedzie w tym kierunku… zgodzilam sie. i zyje.

Z typowych autostopow pamietam powrot z koncertu Lady Pank’u w nocy, z
kolezanka. Zatrzymalo sie dwoch chlopakow. Wsiadlysmy. Wprawdzie jechali tylko
jakies dwie wioski dalej, ale zgodzili sie nas podwiesc do opola, jakas godzina
drogi. W opolu przegadalismy pare godzin, zrobilo sie rano, kupili nam po
hamburgerze w mcdonaldzie i odjechali.

Kiedys tez, podczas obozu wakacyjnego, lapalysmy stopa z kolezankami, bo nie
chcialo nam sie wracac na piechote z miasteczka do obozowiska, chociaz nie bylo
daleko. Zatrzymala sie policja. Fajnie bylo, tylko wszystkim w obozie wydawalo
sie, ze cos przeskrobalysmy, jak zobaczyli nas wysiadajace z wozu policyjnego.

[ponponka1]

Ja sie za bardzo balam i nie korzystalam....do czasu
Pracowalam jako przewodnik na zamku w Niedzicy i dostalam dzien wolny.
Postanowilam przejsc sie do.....Bialki Tatrzanskiej. Byl piekny sloneczny dzien
sierpniowy. Fajnie...tylko po drodze wycieto jodelki ze znakami czerwonego
szlaku...zatem musialm sie przedzierac dolinkami (mialam na szczescie mape) i
dotarlam do Bialki mocno po godz. 17 -tej. Nic juz nie jezdzilo w kierunku
Debna. Zatem stanelam przy drodze i zamachalam...od razu z piskiem opon
zatrzymal sie olbrzymi amerykanski samochow z goralem co to dla chleba za ocean
wyruszyl i na wkacje w rodzinne strony zajechal W Debnie bylam w 10 minut!
Tam zaprpponowano mi dowoz na miejsce, ale ja uparlam sie, ze nie bede
wykorzystywac goscia zza oceanu i stanelam na drodze do Niedzicy i.....nic! Ani
autobusu ani samochodow. Zycie wymarlo a przede mna bylo dobre 20 km! No nic,
zaczelam czlapac i przeklinac sie w glebi ducha, ze nie umiem przyjmowac
przyslug...Tak sobie szlam z godiznke gdy nagle uslyszalam za mna poszum
silnika. Patrez a to maluszek i trzy osoby w srodku. Machnelam reka tak dla
dobrego samopoczucie bo jakos nie wierzylam, ze tak zapakowane malenstwo bedzie
mnie jeszcze chcialo zabrac. I rozczarowalam sie. Maluszek stanal a kobieta za
kierownica od razu: Niecha Pani wsiada my tez do Niedzicy! Zbaranialam...okazalo
sie, ze to wczasowicze i pamietali mnie z oprowadzania

Cmok (jaki smok?)

[monhann2]

O, to temat bliski memu sercu. Bedac mloda panienka przejechalismy (z
chlopakiem, kolezanka i kolega) cale prawie Niemcy. W ten wlasnie sposob
rozpoczelam moja emigracyjna przygode. Nie zapomne jak w czworke (plus
kierowca) lezelismy prawie jak sledzie upchani na tylnym siedzeniu jakiegos
samochodu micro, do tego plecaki. Trudno bylo oddychac. A na poboczu autostrady
robilismy sobie kanapki na trawie!!!! Kilka lat wstecz natomiast przejechalam
stopem z kolezanka ze Szkocji do Londynu. Niesamowita przygoda, czasy byly
spokojniejsze, my wtedy beztroskie i lzej traktujace zycie, bez zobowiazan wiec
niczego sie nie bojace. Swiat stal otworem!!!! Teraz kurcze, nie do
pomyslenia. Zreszta, choroba czlowiek wygodny sie zrobil!