Do mojego taty...

[frankie36]

W dziecinstwie,po kazdej klotni,bojce z moja 4-lata mlodsza siostra,moj tata
obie nas stawial na srodku pokoju i kazal sie usciskac i ucalowac,i zawsze
powtarzal to samo:Jest was tylko dwie ,macie sie kochac i szanowac.Wtedy
calowalam ja z zacisnietymi zebami,nie lubilam tego poniekad teatralnego
przedstawienia.

A dzisiaj,moje chlopaki pokopaly sie niemilosiernie i kto by
pomyslal.Zaciagnelam dwoch lobuziakow na srodek pokoju i...Calowac sie nie
musieli,ale usciskac i przeprosic.

Moj tato nie zyje juz wiele lat,przed chwila mrugnelam do niego...

[samo]

Łezka mi się zakręciła :o/ Mi też się tak kazali godzić i też nie znosiłam
tego, ale coś w tym jest.Nie mam dzieci, ale jeśli się kiedyś w moim życiu
pojawią, to...
I tak to jest- możemy wydziwiać i marudzić, a później po latach drobiazg
powoduje, że zauważamy jak nam niedaleko do rodziców.

[mulinka]

ja tez czesto widze swojego Tate w swoich zachowaniach i...tekstach mojego
Meza )

[gosia_t]

Frankie to samo mowi moj tata.

[triskell]

U mnie to było trochę inaczej, bo siostra młodsza o 8 lat, więc to nie _my_obie_
musiałysmy się pogodzić tylko _ja_ musiałam "być tą mądrzejszą", bo "to tylko
dziecko"

Ale tak już abstrahując od tego, to chciałam Ci, Frankie, powiedzieć, że właśnie
takie posty jak Twój są jednym z głównych powodów, dla których tak bardzo lubię
to forum .

[asia.sthm]

Ja tez czesto mrugam do mojego niezyjacego juz od dawna taty )) ,a on stoi i
sie ze mnie smieje, jak slowo daje...moj ojciec lubi sie ze mnie smiac kiedy ja
sie o cos piekle i denerwuje. Sam byl "servus jestem nerwus" a teraz tak mnie
zawstydza.
Jedna z metod wychowawczych mojego taty stosowalam jak dzieci byly male.
Sprawdzanie palcem na czole czy juz sie najadly i moga odejsc od stolu. Do tej
pory ja sie ktorys mamisynkiem zrobic to kaze sobie sprawdzic czy jeszcze ma
troche miejsca na dokladke.
)))))))))))

[ulkaa]

Moj Tata odszedl dwa miesiace temu .
Bylam przy nim do konca i dobrze mi z tym.
To najlepsze, co sie moze w takiej nieuchronnej sytuacji
wydarzyc.
Powiedzial mi jeszcze tyle madrych rzeczy na dalsze zycie,
ze staram sie je zmieniac, zgodnie z dana obietnica.
Juz zaczynam myslec wiecej o sobie i nie przejmowac sie tak wszystkim jak dotad.
Wiem , ze chcial mojego dobra.
Dzieki za ten watek, inaczej chyba bym tego nie napisala.

[greeneyes27]

Ale sie wzruszylam!

Zawsze chce mi sie plakac, gdy czytam takie wzruszajace historie o ojcach....
Niestety ja o swoim nie moge powiedziec dobrego slowa...

[yatzekalexander]

tez mam mixed feelings

[tamsin]

tez dobry zwiazek z ojcem byl mi nie znany. Niesamowite jak to czytam, jaki
specificzny zwiazek moze sie uformowac miedzy corka a ojcem...

[jan.kran]

Mój Tato był najważniejszą osobą w moim życiu i choć nie żyje już 24 lata ma
ciągle wplyw na moje życie.
A nawet mam wrażenie że ciągle sę mną opiekuje i czuwa ))

Urodziłam sie jako trzecie dziecko u Rodziców którzy 40 + lat temu byli uważani
za osoby bardzo dojrzałe na posiadanie dzieci i mieli już dwóch nastoletnich synów.

Tato bardzo młodo został ojcem i miał kompletnie inny stosunek do mnie niż do
moich Braci. Dobry i ciepły ale troche odległy i z dystansem.
Dopiero przy mnie Jego ojcostwo rozkwitło w pełni))

Chciałabym napisać trochę o moim Tacie i o Jego życiu , bo to ukształtowało mnie
moje poglądy na życie i dało mi siłę i optymizm życiowy mimo że Tato przeżył
wiele tragedii.
Był najuczciwszym , najbardziej szlachetnym Człowiekiem jakiego spotkałam i
pokazał mi że zawsze można stanąć na nogi jeżeli tego naprawdę się chce.

Tato urodził sie w małej podkieleckiej wioseczce, bieda zakrwawiona a ojciec
alkoholik.
Kilkoro dzieci. Ale Babcia stanęla na głowie i zapewniła dwojgu dobre
wykształcenie , pozostałych dwoje zostao rolnikami.
Tato był bardzo zdolny , w czasie wojny zdał maturę , skonczył Liceum Handlowe.

W wieku 16 lat został partyzantem , był członkiem AK.

W 1944 roku zaaresztowało Go gestapo. Był torturowany , chciano się dowiedzieć
gdzie partyzanci mają ukrytą broń.
Po aresztowaniu Taty miejsce ukrycia broni zostało natychmiast zmienione , bo
nikt nie wierzył że tak młody chłopak wytrzyma tortury.
Ale Tato nie wydał i w końcu został zesłany do obozu.
Po wojnie jako żołnierz AK ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem na Dolnym Śląsku.

Gdy komunistyczny rząd zaproponował akowcom ujawnienie Tato im uwierzył.
Dosłownie następnego dnia UB Go zaaresztowało , lekko Mu przyłożyli i
zaproponowali współpracę.
W międzyczasie Tato zaczął się orientować co dzieje się z kolegami akowcami , o
wspołpracy nie było mowy.
Mając dwoch małych synków dwa i cztery lata , żonę ktorą bardzo kochał oraz 26
lat postanowił popełnić samobojstwo.

Mamie wytłumaczył że to co Go spotkało jest tak potwornym przeżyciem że nie jest
w stanie dalej żyć.
Policzek wymierzony od ubeka był dla niego gorszy niż gestapowskie tortury.
Tato nie mogł zakceptowac tego co sie w Polsce działo, zdrady Zachodu , tragedii
Jego przyjaciół.
Nie popełnił samobójstwa a dalsza częsć historii jest niezwykła jak Was
interesuje to opowiem.
Kran.

[asia.sthm]

Kranie,koniecznie prosze o ciag dalszy.

[ulkaa]

Ula, opowiedz jesli mozesz .
Zainteresowala mnie Twoja historia.

[jan.kran]

Mama powiedziała Tacie że popełnić samobójstwo zawsze zdąży a może coś wspólnie
wymyślą.
Tato poszedł na spotkanie z ubekiem , coś tam kręcił żeby zyskać na czasie a
tymczasem Mama wymyśliła że Tato powinien udawać wariata ...
Tato pracował w banku , miał świetną opinię więc dyrektor nieźle się zdziwił jak
wszedł do gabinetu , zaczął wyzywac , rzucił sie na niego itp.
Pogotowie , pierwszy pobyt z zakładzie zamkniętym , diagnoza że Tato jest zdrowy.
Kolejne kłopoty z UB, Mama obłożyła się ksiązkami o schizofrenii, Tato symulował
ale bez skutku.

Przebywał kilka miesięcy z przerwami z zakładzie zamkniętym , ale za każdym
razem wracał do domu bez upragnionej diagnozy.
Po kilku miesiącach szef oddzialu wezwał Mamę na rozmowę.

Powiedział , ze Tato ma małe dzieci , piękną , młodą żonę a jednak ciągle
powraca do szpitala mimoże nie jest w zasadzie chory.
Popatrzył z naciskiem na Mamę i zapytał czy jest jakiś powód że chce przebywać
w zakładzie zamkniętym.
Mama zaryzykowała i powiedziała że tak.
Następnego dnia Tato został wypisany z diagnozą " schizofrenia paranoidalna."
Ten lekarz ryzykował bardzo dużo , był rok 1951.
Dowiedziałam się o tej całej historii krótko po śmierci Taty , w 1981 roku.
Mama bała się mi wcześniej powiedzieć żebym komuś nie wygadała.
Chciałysmy znależć tego lekarza i Mu podziękowac , ale już nie żył.


Do śmierci w 1981 roku był ubezwłasnowolniony , najbardziej się cieszył z tego
że nie musiał głosować:-pppp

Mieliśmy zaprzyjażnionego listonosza który co miesiąc oddawał Taty rentę do rąk
Mamy i kiedyś nie wytrzymał i powiedział:

Pan X tak porządnie wygląda ale co takiego zrobił że Pani musi odbierać Jego
rente. Cięzkie masz życie kobieto ))))

To koniec historii ale napiszę jeszcze cześć tr\zecią , takie podsumowanie.
Kran.

[asia.sthm]

Pospiesz sie kochaniutka )))))

[frankie36]

Kranie,niesamowita historia.Moj tato zmarl w 1980.

[mulinka]

ta cholerna gazeta otwierac sie nie chciala, a tu taka historia...
Kraniku, pisz dalej, prosze...
(lza mi sie kreci w oku )

[ulkaa]

Mulinko , ja mam to samo z gazetą.
Ale poczekam na kranikową opowieść,
bo nie zasnę bez zakończenia .

[mulinka]

to skoro i tak nie spisz, to...mozesz do mnie napisac

[ulkaa]

Odpisalam , Kochanie

[mulinka]

e...tam odpisalas
na to, co Ty odpisalas, to ja juz dawno odpisalam i jakby nie patrzyl, to Twoja
kolejka

[ulkaa]

Teraz odpisalam na 100%
Idę spatulek , dobranoc !

[mulinka]

dobranoc, spij dobrze!

[jan.kran]

Tato dostał rentę a Mama poszła do pracy.
Była świetną sekretarką , stenografia , maszynopisanie , stenotypia.
Nie dostałaby nigdy pracy bo miała nieodpowiedni życiorys.
Ale znalazł się wysoko postawiony znajomy który polecił Mamę w dużym kieleckim
zakładzie pracy.
To były najczarniejsze lata stalinowskie.
Mama udała się do personalnego na rozmowę. Z mety powiedziała że ma męża akowca
i Brata księdza i czekała aż personalny Ją wywali na zbity pysk.
A On zawarczał:

Nawet jak pani Brat byłby biskupem dostałaby Pani tę prace)))
Plecy pomogły...

Tato czuł się fatalnie nie pracując , bez szans powrotu do normalnego życia. Na
drodze stanąl Mu przypadek w postaci sąsiada ktory hodował pszczoły.
Tato zacząl od jednego ula, potem wyruszył na Dolny Śląsk gdzie Jego Rodzice
objęli duże poniemieckie gospodarstwo.
Tato dostał spory kawałek ziemi, Rodzice przenieśli się do Wrocławia.
Mieszkaliśmy we Wrocławiu a Tacie dojazd do pasieki zajmował niecała godzinę.
Pod koniec życia miał wspaniałą pasiekę , sześćdziesiąt pni .

Bardzo niewiele wiedziałam o Jego przeszłości dowiadywałam się po kawałku.
Mama mi trochę opowiadała natomiast Tato bardzo rzadko mówił na ten temat.

Było wiele rzeczy za które Tatę podziwiałam : Jego prawość i nieskażone
poczucie moralności. Miał jako człowiek wiele wad , ale był kimś niezwykłym.

Jak miałam sześc lat dostał w krótkim czasie trzy zawały serca, miał 42 lata.
Powoli wracał do siebie , ale już nigdy nie był całkiem zdrowy.
Umarł jak miał 56 lat.

Dożył czasow Solidarności , cieszył się choć bardzo przeżywał to co się działo,
chamstwo i butę komunistycznej władzy. Ale jeszcze poczuł powiew wolności.

Nienawidził komunizmu ale nie Rosjan. Nienawidził faszystów ale nie Niemców.

Miał kontakty z Rosjanami w 1945 roku i później we Wrocławiu. Odróżniał
zwykłych ludzi którzy cierpieli z powodu totalitaryzmu od tych którzy go stworzyli.
Serdecznie zaprzyjaźnił się z Wernerem , żołnierzem Wermachtu. Jego żona Kaethe
mieszkała w naszym wrocławskim mieszkaniu.
Przyjechali zobaczyć to mieszkanie w latach siedemdziesiątych i powstała
serdeczna znajomośc.
Werner siedział kilka lat w sowieckich łagrach a potem mieszkał w DDR więc się
z Tatą rozumieli...

Pamiętam taki tekstWernera:

Wiesz Tadeusz , ja w czasie wojny stacjonowałem w Kielcach. Jakbyśmy się oko
woko w lesie spotkali to pewnie któryś z nas drugiego by zastrzelił.
A teraz siedzimy dziś razem i pijemy kropelki nasercowe...

Pasiekę objał mój starszy Brat. Inżynier akustyk , z dobrze zapowiadającą się
karierą naukową i charakterem Tatusia.

W 1982 roku robiono weryfikacje na uczelni. Adam był jednym z tych ktory miał
zapewnione miejsce pracy , chodziło tylko żeby porozmawiał z szefowstwem .Taka
miła rozmowa. Trochę się podlizać , troche zadeklarować, nic specjalnego.

Poszedł i oświadzczył szefowstwu że się żegna. Żona pracuje , dzieci nie ma i
nawet problem utrzymania psa mu odpada bo właśnie zdechł.
Szefostwo zamurowało a Brat jest bardzo zadowolony z decyzji, hoduje pszczoły i
kwiaty i jest wolny i niezależny.

Drugi Brat natomiast tez inżynier i naukowiec po tym jak kolejny raz szef
alkoholik i gnida ale mocno partyjny przylazł żeby sie podłączyć do kasy za
prawa patentowe wynalazku Brata strzelił drzwiami i z Bratowa rozkręcili
hurtowy handel nićmi i dodatkami krawieckimi i sobie chwalą.

Chyba z domu wynieśliśmy bezkompromisowość i szacunek do własnych ideałow .
W moim przypadku taka postawa zaowocowała rozwodem.

Moje dzieci choć Taty nie znały sporo o Nim wiedzą i jest dla nich wzorem i
przykładem.
Kran.

[asia.sthm]

No to sie zalapalam jeszcze przed snem.
Dzieki Kranie i buzka.
Dobranoc

[mulinka]

piekna historia Kranie
moze powinnas ksiazke napisac?

przezywalam osobiscie to, co pisalas
bardzo bliski mi mezczyzna tez przechodzil przez szpital psychiatryczny, zeby
moc zyc normalnie (tez troche pomogl mu lekarz)

mialas wspanialych Rodzicow
pozdrawiam
m.

[jan.kran]

Moja Mama napisała kilka wspomnien na różne konkursy , zostały wydane.
Ale to nie było o Tacie , bo wtedy nie mogła o tym pisać tylko o ich
działalności osadniczej w 1945 roku.

A kilka lat temu napisała jakieś kolejne wspomnienia i znalazł Ją dziennikarz
Radia Wrocław.
Miał zrobić audycję o pionierach ale Mama przy okazji opowiedziała historię Taty
i wyszły z tego dwie audycje , jedna o Tacie.
Był też artykuł w "Polityce".

A książka mi chodzi po głowie tylko na inny temat choć częściowo wiążący się z
moimi Rodzicami.
Kran.

[ulkaa]

Skoro w Polityce, to pewnie czytałam !
Bardzo Ci dziekuję , wczoraj nie dotrwałam.
Jestem w biurze i mam od rana zupełnie inne
spojrzenie na wszystko przez tę historię.
Twoi bracia rownież wspaniali

[triskell]

Właśnie wstałam, a tu na dzień dobry taka historia! Kraniku, jak też czekam na
część 3.

[melba_piszczykowa]

no i ja po malutkiej przerwie forumowej sie zalapalam... ufff.... no mowie wam
dziewczyny, wy to potraficie czlowiekowi zaserwowac emocje ))))))))))))))))

[beetaa]

i za takie wspaniale historie uwielbiam to forum...
az lza w oku sie kreci

------------------------------------------------------
jak to dobrze chmurka byc....

[annah11]

Rzadko ostatnio zagladam, ale kocham to Forum bardzo za takie historie. Niestety
ja bylam jedynaczka, a Tata predko z domu wyszedl i nie wrocil. Teraz nie zyje
juz wiele lat, ale JA GO KOCHAM, WSPOMINAM I DARUJE WSZYSTKO CO BYLO NIE TAK.

[nataasza]

Piekna historia Kranie!
Tak sobie mysle o moich relacjach z tata..hmm...Mam cudowne wspomnienia z
dziecinstwa. Byl tym od rozpieszczania i tym, z ktorym w umiejetny sposob mozna
bylo zrobic wszystko.Pamietam, ze kiedy zaczynal sie sezon grzybowy,pozwalal
nam czasem nie isc do szkoly bysmy mogly z nim do lasu pojechac
Tylko pozniej jakby trudniej sie zrobilo. Juz nie bylysmy malymi slodkimi
dziewczynkami( mam dwie siostry). Czasem mam wrazenie, ze nasza doroslos, nasza
kobiecosc go przerosla. Ale na ten temat, to ja bym mogla ksiazke napisac
Najwazniejsze, ze krzywdy mu wybaczylam i ze umiem dzis z wiekszym dystansem
podchodzic do tego co on robi i mowi.

Franki, dla mnie to wciaz niesamowite uczucie kiedy odnajduje w sobie swoja
mameDuzo dobrego mnie nauczyla. Za co do konca zycia bede jej bardzo
wdzieczna!
pozdrwiam
natasza( w sentymentalnym nastroju)