Trudności wychowawcze jako objaw przeżytej traumy

[sylwek07]

„Trudności wychowawcze jako objaw przeżytej traumy i zaburzeń
przywiązania”

www.zps.net.pl/1.htm
I teraz jak mozna pomoc komus kto jest pelnoletni,jak ktos ma
zakorzenione zle przezycia -jak wykorzystywanie,nasmiewanie sie z
ulmnosci bo przeciez sa rozne ulomnosci jak tez widziane jak i te
nie widziane itd

[asica74]

Sylwek, ale co dokladnie chcesz powiedziec przez swoja wypowiedz?

[sylwek07]

Chodzi o to ze jako spoleczenstwo jestesmy nauczeni pomagac ludziom
po ktorych widac tzw niedoskonalosci i nie ma sprawy bo takim
ludziom nalezy sie taka pomoc ale co z innymi,czy inne osoby tego
nie potrzebuja ?jak wtedy nalezy mowic ,prosic ?to jest trudno takie
cos robic poniewaz trzeba sie liczyc z odmowa i jesli takie dziecko
w dziecinstwie slyszalo takie slowa wtedy trudniej jest mu prosic
nastepne osoby o pomoc ...I wtedy odzywa sie ta trauma przez caly
czas a przeciez jest osoba dorosla i powinna dawac sobie rade .Nie
jest to przez caly czas ale bywaja momenty ze czlowiek zastanawia
sie gdzie zyje i co nalezy zrobic aby tego sie pozbyc lub tez aby to
bylo nie zbyt dokuczliwe.

[mulinka]

caly problem polega na tym, ze w tym doroslym zyciu mozemy pomoc
sobie tylko my sami
nikt za nas nie rozwiaze naszych problemow
nikt nie da nam pigulki na szczescie
jedyna rada, to nie czekac na "gwiazdke z nieba" tylko zaczac
swiadomie zyc

moje mysli sa moje
ja decyduje o czym i kiedy mysle
rozpamietujac dawne urazy trwam w poczuciu krzywdy, zyje przeszloscia
a co bylo, to bylo - liczy sie tu i teraz
to jakie jest owo teraz zalezy glownie ode mnie

lepiej sie czuje, gdy sie usmiecham (a jeszcze lepiej, gdy sie
smieje )

[asica74]

Mysle, ze mowisz o swojej sytuacji? Ze prosisz o pomoc i jej nie
otrzymujesz? Ze krecisz sie w kolko? Ze jestes dorosly i powinies
sobie radzic, a nie radzisz sobie, tylko wracasz ciagle do traumy? O
to chodzi?

Ja sklaniam sie ku temu co napisala Mulinka, ze tylko ty sam mozesz
sobie pomoc. To w twoich rekach lezy sila, ktora cie z tego
wyciagnie i przestaniesz sie ogladac na pomoc z zewnatrz.

[go.ga]

> Ja sklaniam sie ku temu co napisala Mulinka, ze tylko ty sam mozesz
> sobie pomoc. To w twoich rekach lezy sila, ktora cie z tego
> wyciagnie i przestaniesz sie ogladac na pomoc z zewnatrz.


Dlaczego? Czasami jest tak, ze czlowiek nie potafi poradzic sobie z "przerobieniem" traumy sam. Czy nie lepiej, zamiast miotac sie samemu, skorzystac z pomocy np. psychologa?

[asica74]

Goga, ale nawet oferowana pomoc psychologa, psychoterapeuty nie pomoze, jezeli
ktos uparcie bedzie trwal na pozycji "ze ktos inny ma mi pomoc" albo: "nic na to
nie poradze, ja taki jestem".
Niedokreslilam tego w poprzedniej wypowiedzi, przepraszam. Bynajmniej nie
chodzilo mi o zaden rodzaj poswiecenia, czy tez cierpienia w milczeniu, ale o
to, ze nawet najlepszy specjalista nie wyciagnie nas z naszych problemow jezeli
nie sami tego nie bedziemy chcieli.

[asica74]

Sylwku, wiem ze jestes na forum i ze przeczytales miedzy innymi moja
wypowiedz. I zastanawia mnie, czemu zostawiles ja bez odpowiedzi?

[rudzikowa]

hmmm moze dlatego ze od doroslych oczekuje sie ze sa na tyle
swiadomi swoich przezyc,traum, ze potrafia sobie wytlumaczyc sami i
sami sobie pomoc.dziecko nie, bo tkwi w czyms co dla niego nie jest
dobre ale jest bo takie bylo zawsze i nagle ktos mu cos uswiadamia
ze takni emusi byc ze moze byc inaczej, lepiej i stara sie pomoc i
dziecko sie w tym gubi, ale jest powoli naprowadzane na ¨dobra
droge¨. bo tak wlasciwie to do konca nie wiadomo jaka droga jest
dobra, a jaka zla.
od doroslych natomiast jak napisalam wyzej wymaga sie samoradzenia
sobie w zyciu, bo jestes dorosly, bo myslisz, rozumujesz, wyciagasz
wnioski, potrafisz okreslic co jest dobre co zle, potrafisz
dokonywac wyborow itd. tylko pytanie czy faktycznie potrafisz to
wszystko,czy moze jest cos co tak strasznie np. zranilo kiedys dawno
temu ze nie potrafisz sobie dac z tym rady bez wzgledu na wiek,
doswiadczenie i rozum w glowie. moze to tak strasznie blokuje i
paralizuje ze nie jestes w stanie jako dorosly czlowiek sobie dac z
tym rady. wtedy chyba faktycznie potrzebna bylaby pomoc specjalisy,
ale ja zanim bym do niego poszla staralabym sie ustalic sama w sobie
co jest przyczyna mojego achowania,skad mogla sie wziac zeby isc juz
¨przygotowana¨do rozmowy. nie wiem trudno poradzic.
czasami sa pewne zdarzenia ktore przewartosciowuja nasz swiatopoglad
i pomagaja sie zmierzyc z naszymi problemami. ja tez nie potrafie
prosic o pomoc, samowystarczalna zawsze wszystko sama sama, zrazona
negatywnymi odpowiedziami na prosbe o pomoc,ale po przyjezdzie tu
musialam sie przelamac choc idzie mi to strasznie opornie. staralam
sie robic wszystko i tu sama, co doprowadzilo mnie do prawie nerwicy
i wczoraj przeczytalam o sp. Alex, ktoras z Was napisala ze miala
duzo stresu, zostawila tak nagle malenka coreczke. wystraszylamsie
nie na zarty, mam dwoje dzieci i meza ktory w domu jest i go nie ma,
nie moge narazac siebie na tak potworny stres, bo co sie stanie z
moimi dziecmi jak ze mna cos sie stanie, sa tu same bez nikogo, z
tata ktory tej chwili jest w pracy w innym kraju.

[sylwek07]

Odpowiedz powinna byc w miare spokojna i bez emocji ,dlatego tez
pisze ja teraz

Widzisz rudzikowa sa osoby ktore widza co Ich trapi i wtedy moga
obyc sie bez psychologa ale jest wiele osob ktore nadal nie widza
problemu a zle sie czuja i wtedy trzeba isc do takiego specjalisty
aby Nam pokazal co jest nie tak z nami ,to jest tak jak z choroba ze
tylko lekarz wie miej wiecej czy to jest grypa czy tez juz zapalenie
pluc.I od osoby zalezy czy bedzie przychodzil na takie rozmowy
dalsze czy tez nie ..

A co do mnie to jesli bym sobie nie radzil to juz pewnie dawno bylo
po mnie a jednak tak do konca zle nie jest ale to nie oznacza ze
kazdemu bede pisal i mowil jest ok bo tak nie jest.Na tym polega
zycie ze jesli nam jest ciezko to powinnismy szukac pomocy,szukac
pomocnej dloni a jak z tym jest to kazdy widzi,,znam osob ktore nie
maja z tym zadnych problemow.Ja z tym mam roznie.

Zeby wyjsc z pewnych przezyc nalezy miec sile,nalezy umiec sobie z
tym radzic a jak wiadomo malo jest takich osob i nie dlatego ze nie
probuja a po prostu nie wychodzi.





"Miłość i przyjażń wzmacniają poczucie bezpieczeństwa"
"Dopiero samotność uświadamia nam jak jesteśmy bezsilni"
"Nikt nie rodzi się bez wad, lecz ten lepszy,kogo nękają najmniej"

wspomaganie-wsparcie

[sylwek07]

To jest chyba wlasciwa odpowiedz na wiele spraw w zyciu,,bo nie
mozna kogos prowadzic za reke-ja nawet bym nie chcial tego ale
widzie ze wiele osob potrzebuje wsparcia aby cos dostac,cos zalatwic
itd..
Bo faktycznie kazdy podejmuje sam decyzje co do siebie ale jesli
dostanie wsparcie to wtedy decyzja jest latwiejsza i nie kosztuje to
tyle nerwow a to jest wazne w dzisiejszych czasach..


I np pare osob bedzie szukac wsparcia w szukaniu mieszkania,pracy i
wtedy takiej osobie mowi sie na co ma zwrocic uwage,czego ma sie
wystrzegac,gdzie ma szukac i ktore agencje ,firmy nie oklamia Nas a
to juz duzo w dzisiejszych czasach.

[rudzikowa]

a tu sie z Toba zgodze w calej rozciaglosci .ja co prawda z tym
drugim bardziej sie utozsamiam, bo czasami wystarczy mi dobre slowo
takie po ktorym czuje ze dam rade, aczkolwiek pomoc nawet mala,
drobna o jakiej piszesz (np rada ktorej firmy sie wystrzegac a do
ktorej mozna smialo uderzac) tez daje motywacyjnego kopniaka do
dalszego dzialania. , pomaga w podniesieniu sie z kolan.
przypomnialo mi sie jak pisalam o kradziezy a Ty zarzuciles mnie
linkami z innych bardziej tematycznych for (hiszpanskie np) i co
weszlam tam sobie poczytalam i dowiedzialam sie o wielu innych
bardzo przydatnych mi rzeczach. i traba zapomnialam Tobie
podziekowac, ale ostatnio zbyt wiele niekoniecznie fajowych rzeczy
dzieje sie w moim zyciu .aczkolwiek teraz to czynie dziekje za
pomoc )
wiesz co mysle tez sobie ze obecne czasy takdziwnie wplynely naludzi
ze coraz rzadziej wyciagaja pomocna dlon do innych. ja wychodze z
zalozenia ze dobrem trzeba sie dzielic, by bylo go coraz wiecej,
zatoczylo ogromny krag i kiedys do mnie wrocilo , a pomaganie
ludziom to dobro.
a jesli chodzi o to ze ludzie czasami nie widza problemu to ja mam
na to swoj poglad ale strrrrrrrrrrrrrrrrrrrrasnie dlugo bym musiala
pisac o tym a nie chce zanudzac

[sylwek07]

rudzikowa a jak tam Twoje sprawy,jak idzie?
jak masz do napisania to pisz bo zawsze czegos mozna sie ciekawego
dowiedziec-nauczyc od innych

prosze bardzo (tak sie powinno odpowiadac jak podziekowanie )

[rudzikowa]

a dziekuje w miare tfutfu po przeroznych "przygodach" chyba zaczynam
podnosic sie zkolan. poczatki byly koszmarne. poczawaszy od pradu,
tu kilka wskazowek
prad w Hiszpanii okreslany jest w cyferkach (nie pytajcie o co
chodzi bo do dzis nie rozszyfrowalam tajnikow technicznych). wiem ze
my na poczatku mielismy 4,9 z czyms tam czegos i powieziano nam ze
to malo i mielismy zwiekszyc wg pana z endessy (taka chyba polska
elektrownia)na 6,9 no i tak zrobilismy, ale przy duzym domu i
wiekszej rodzinie (nas jest sztuk 4) powinno byc 13,85 tak jak mamy
teraz, a mamy po 3-dniowej walce, uzywaniu jednej rzeczy w jedym
momencie (np do zagotowania wody na kawe musialo byc wszystko inne
wylaczone), tysiacu telefonach i finalnej wizycie w tak jakby biurze
oblugi klienta mam prad o wlasciwej cyferce. ale uwaga kazde
zwiekszenie pradu kosztuje i to niemale pieniadze i te koszty
powinien pokryc wlasciciel mieszkania. to dla tych co by sie tu
wybierali
kolejna sprawa kazde miasto ma swoje tzw. ayutamiento (to taki jakby
nasz urzad miasta) a kazde ayutamiento ma swoje przepisy i tak no w
la cala de mijas zeby sie zameldowac trzeba miec zgode wlasciciela
na specjalnym druku. tegodowiedzialam sie znowu tydzien po
zameldowaniu (jak mi sie wtedy wydawalo) jak przyszla do mnie pani z
ayutamiento z pismem ze nie moga nas zameldowac.
aha i jecze jednadobra rada bardzodokladnie literujcie imie i
nazwisko i sprawdzajciemilion razy czy zapisali je poprawnie
finalnie prad mam, internet tez mam, meldunek juz w koncu tez mam,
kontow banku mam i karty tez mam ale nie mam pin kodow buhahahaha,bo
ida domnie juz od yyyyyyyyyyyyyy 3 tyg i dojsc nie moga jakos,
ubezpieczenie z polisa i kartami w reku tez mam, dziecko doszkoly
zapisane uff
zostalo jeszcze kilka rzeczy jak np wyrobienie libro de familia,
zakup reszty rzeczy do szkoly ale to juz na powoli. w raie jakby
ktosmialpytania to sluze pomoca przez trzy tyg dostalam szkole zycia
i chetnie podziele siedoswiadczeniem bo nikomu nie zycze takich
przejsc.kosztowalo mnie to duuuuuuuzo nerwow

[rudzikowa]

aha z ciekawostek Hiszpanie powiedzmy nie przepadaja za Anglikami,
z tej przyczyny ze ci drudzy nie chca sie uczyc hiszpanskiego mimo
ze tu mieszkaja, a nawet jesli znaja hiszpanski to nie chca uzywac,
wola po ang., szczegolnie tu w andaluzji, gdzie jest ich bardzo
duzo. w zwiazku z tym Hiszpanie cenia sobie ludzi ktorzy nawet jesli
kalecza masakrycznie ich jezyk ale sie staraja (czyt. ja do takich
naleze ;p), chociazby wtracaja zdanie proste najprostsze do rozmowy.
generalnie jak mowie po ang to na dzien dobry nastawienie liche
szczegolnie w urzedach, szkolach (p. dyr. powiedziala mi ze mowi
troche po ang, ale mieszka w hiszpanii i mowi po hiszp), ale jak
mowie ze jestem z polski, ucze sie hiszp. na razie rozumiem i
potrzebuje czasu na mowienie to rozmowa jest zupelnie inna

Niepełnosprawność ukryta

[sylwek07]

Zakłada się, że w Polsce rodzi się troje dzieci z zespołem PZA na
tysiąc. Szacuje się jednak, że takich, u których nie zdiagnozowano
typowego PZA, ale przejawiają szereg zaburzeń neurobehawioralnych
będących wynikiem ekspozycji na działanie alkoholu w okresie
prenatalnym, może być 10 razy więcej. FASD (Fetal Alcohol Spectrum
Disorder) to cała grupa zaburzeń poznawczych, fizycznych i
psychicznych, które są skutkiem uszkodzeń mózgu wywołanych
działaniem alkoholu.

Diagnostyka w tym zakresie jest szczególnie utrudniona. Objawy
pojawiają się stosunkowo późno i często nie wiąże się ich ze zgubnym
działaniem alkoholu. Problemy z nauką, kłopoty z nawiązywaniem i
utrzymywaniem kontaktów społecznych, trudności z adaptacją, słaba
zdolność organizacji, niska samoocena i szereg innych zaburzeń
zachowania często są interpretowane jako błędy wychowawcze.
Opiekunowie nie zdają sobie sprawy z tego, że wynikają one z
niewłaściwej budowy mózgu dziecka, więc albo w ogóle nie zwracają
się po pomoc, albo czynią to późno.

- Dzieci z FASD bywają mylnie diagnozowane jako autystyczne albo z
zespołem ADHD - tłumaczy Teresa Jadczak-Szumiło, psycholog pracująca
z dziećmi z FAS. - Szuka się ostrych i wyraźnych objawów, wiele
dzieci jest więc niedodiagnozowanych. Często funkcjonują jako dzieci
z nieustalonym zespołem zaburzeń. Ich niepełnosprawność jest ukryta –
na pozór wyglądają na zdrowe, jednak mają uszkodzenia OUN
[Ośrodkowego Układu Nerwowego – przyp. red.]. Ponieważ trudno
powiedzieć, co im jest, nie można objąć ich taką pomocą, jak osoby z
innymi niepełnosprawnościami.

Trudności mogą pojawić się z wiekiem, kiedy będziemy od nich coraz
więcej wymagali, zwłaszcza w zakresie funkcji wykonawczych, takich
jak: planowanie, organizacja, przewidywanie, podejmowanie decyzji.

www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/32560
Ciekawy artykul .