związek na odległość

[Gość: wax]

Jeszcze niedawno myslałem, że ludzie w związku uczuciowym mogą poradzić sobie
z długotrwałą rozłąką. Na własnym przykładzie powoli zaczynam zmieniać zdanie
na przeciwne. Odległość powoduje iż szybko tracimy więź ze sobą, a telefony,
listy, skype to za mało by wytrwać. Może ktoś podzieli się swoimi
doświadczeniami?

[Gość: :(]

masz racje nawet 100 km moze spowodowac rozpad zwiazku...

[Gość: wax]

Gdyby to było tylko 100 km, ja mam ponad 1200 km

[Gość: lila]

Ktoś kiedyś pięknie powiedział "KRÓTKA NIEOBECNOŚĆ WZNIECA MIŁOŚĆ...DŁUGA JĄ
ZABIJA".Mnie dzieliło od meża 1800km...bite trzy miesiące.To musi być prawdziwa
miłość by znieść pokusy tego świata oraz odległość.Jesteśmy po ślubie 7
lat...mamy za soba różne doświadczenia, pretensje i kłótnie małżeńskie.Ale
jedno jest pewne...tysiące km, postawione na drodze przeszkody i czasem wredni
ludzie nie są wstanie zniszczyć miłości.Wierzę w to,że odległość jest okropna
gdy za kimś tęsknimi.Miałam taką "szaloną"miłość za sobą.Telefony i listy były
do pewnego momentu..później jest oszukiwanie samego siebie.Tworzy sie w głowie
chore scenariusze,które czasem mają swoje pokrycie w rzeczywistości.
To musi być "to coś"by przetrwać...jak ja to mówie.."wyższy stopień
uzależnienia od drugiej duszy i serca".Wiem,brzmi romantycznie ale jesteśmy
tylko ludźmi.

[Gość: ewa]

Nie zrozumiałam wypowiedzi lili, ale wydaje mi się, że 3 miesiące rozłąki w
kochającym się związku spokojnie można wytrzymać. Autor wątku miał chyba jednak
długotrwałą rozłąkę na myśli. A to już jest poważna sprawa. Ja powiem tak - ja
już sobie nie wyobrażam związku polegającego na spotykaniu się w kinie, na
spacerze, czy nawet w domu na kilka godzin dziennie. Pobudka obok bliskiej
osoby, uśmiech wysłany z przedpokoju, wspólne zastanawianie się w sklepie, co
zjemy na obiad albo poranna decyzja, że dziś nie wstajemy albo wstajemy o 14
itp. jest rzeczą niezastąpioną, to drobnostki, które powodują, że uczucia
dwojga ludzi się wzmacniają a więzi trwają. Gdy tego nie ma, gdy zabraknie
zwykłej bliskości to chyba nie ma już związku

[Gość: oo]

Musze chyba zdziwic pare osob:-) gdyz jestem w zwiazku z cudownym mezczyzna od 7
lat:-) z czego 5 lat jestesmy na odleglosc:-( tzn nie dzieli nas duza odleglosc
bo jedyne 100km. Sytuacja ta spowodowana jest tym ze ja studiuje i pracuje tytaj
w Wałbrzychu a moj mezczyzna studiuje dziennie w innym miescie:-) jednak
tlumaczymy sobie to tym, ze to dla naszego dobra, ze potem to zaowocuje:-) na
pewno brakuje nam tej fizycznej bliskosci. Jednak jesli tylko jest mozliwosc to
spotykamy sie chociaz na trzy godziny. pozostal nam jeszcze tylko rok tej
"meczarni":-)- do momentu kiedy skonczymy studia- i wtedy...w koncu razem:-) juz
nie moge sie doczekac kiedy bede zasypiac przy Jego boku i budzic sie razem z
nim:-) pozdrawiam i wiecej wiary. tzrymam kciuki za wszystkich ktorzy sa w
podobnej sytuacji:-)

[Gość: wax]

dziękuję za twój optymizm , powodzenia i wytrwania

[Gość: wax]

W moim przypadku to już ponad rok i odległość 1200km. Może narażę się na
śmieszność , ale tęsknię za żoną (jesteśmy razem już ponad 20 lat..) i synem.
Łudzę się , że stan taki można usprawiedliwiać bardzo dobrą pracę tu i tam. Syn
chodzi do bardzo dobrej szkoły, to niby taka inwestycja na przyszłość.
Jednak bardzo brakuje mi tego co pisze Ewa, ciepła, bliskości , dotyku, a nawet
sprzeczki. Takich codziennych niby nic. To nie są li tylko moje marzenia, ja
już tego wszystkiego doświadczyłam i tym bardziej tęsknię.
Dopiero gdy cos tracimy wtedy poznajemy jak to było cenne.

[Gość: wax]

Ślicznie to napisałaś

[Gość: ptyś]

takie są najlepsze!!!!!!

[pisiorex1]

Ja mam 580 km do ukochanej, widzimy się trochę częściej niż raz w miesiącu i
mimo tego ze znamy odległość to jakoś niespecjalnie ją odczuwamy. Nieważne czy
kogoś widzimy codzinie, co tydzień czy co miesiąc. Najważniejsze w związku jest
przecież zaufanie, wierność i szczerość.

[Gość: haha]

nnooo, najlepiej wcale się nie widywać <lol> wystarczy zaufanie, szczerość i
wierność :p

[Gość: wax]

nooo, jeśli wszystkie swoje potrzeby i ambicje potrafisz zrealizowac w kwartale
kilku ulic to zgodze się z tobą. Może nie zauważyłeś, ale świat sie bardzo
mocno rozszerzył poza rogatki swojego miasteczka

[Gość: kasia]

Jesli jest zaufanie wiernosc i szacunek, to ok, ale jesli
ktos z racji odległosci układa sobie zycie w drugim zwiazku
w nadziei, ze nikt sie nie dowie, moze si mocno pomylic.

[Gość: elunia]

ale to nie jest wątek o zdradzie, ale o odległości, która osłabia uczucia między dwojgiem ludzi, o tęsknocie itp

[Gość: wax]

masz rację, to watek o tym , że jeden człowiek tęskni do drugiego

[Gość: JACEK]

Bezrobocie skłania do wyjazdów w delegacje.
A tam oprócz pracy pojawiają sie nowe pomysły na zycie
czesto na podwójne zycie- w starym i nowym zwiazku.
Zmeczony mąz przyjezdza w odwiedziny do rodziny a w miedzyczasie
wiedzie zycie męzczyzny wolnego poszukujacego nowego zwiazku,
najczesciej znajdujac "przystań" .Nie jest to regułą, ale takie
przykłady sa rzeczywistoscia.Lepiej zatem nie zyc "na odległosc" bo to nie
wrózy niczego dobrego.

[Gość: wax]

Rozumiem, że takie ryzyko istnieje. Jednak gdy partnerzy sa soba znudzeni wcale
nie potrzeba oddalenia by sobie poszukać kogos innego. Miałem takiego
znajomego, który odszedł na stałe od żony do sasiadki dwa pietra wyżej w tej
samej klatce schodowej.
Nie jestem zwolennikiem walentynek, ale jakoś zrobiło mi sie bardzo smutno tego
dnia gdy patrzyłem na zakochane pary na ulicy. Strach pomyśleć jakie będą
rachunki za telefon...

[0301tomek48]

[Gość: wax]

zazdroszczę wam i gratuluję