Amerykański przepis na serial

[Gość: maruti]

Nie rozumiem fenomenu wielu tych seriali. Np. House jest OK przez 2-3 odcinki,
ale poza tym jest nudny, powtarzalny i po prostu męczący. Lost jest męczący na
dłuższą metę, a wiele innych seriali uważam po prostu za słabe.

Polski przepis na nijaki tekst

[drakaina]

Panie Bartoszu, czemu się Pan obrusza na każde słowo krytyki swojego tekstu,
który - delikatnie mówiąc - jest słabiutki i wygląda, jakby rozpaczliwie
potrzebował Pan dodatkowych pieniędzy na święta... Nie ma w tym tekście
jednego odkrywczego stwierdzenia, są jedynie powtórzone banały, które można
wyczytać na byle serwisie filmowym. Wszyscy zainteresowani od dawna wiedzą, że
seriale biją na głowę produkcje kinowe, więc ogólna teza tekstu jest też
delikatnie mówiąc, odgrzewana.

Co więcej, rzeczywiście pominął Pan kilka ważnych epizodów historii serialu
amerykańskiego, z czego najpoważniejszą wpadką jest całkowite zlekceważenie
24. Ale nieobecność seriali takich jak Supernatural czy Numb3rs też jest dość
dziwna, zwłaszcza że akurat Fringe jest - niestety, bo zapowiadało się
świetnie - najsłabsze z tego, co się ostatnio pokazało na pograniczu sensacji
i fantastyki. Osobiście nie znoszę Heroes, wolę na ten sam temat 4400, które
już "nie leci", więc nie podpada pod Pańskie kategorie, ale Heroes owszem. No
i oczywiście skandalem jest pominięcie ("lecących") Desperate Housewives. No
comments.

Podsumowując: tekst sprawia wrażenie odklepanego na kolanie i nie jest tak
naprawdę ani analizą zjawiska, ani przewodnikiem po tym, co ciekawe, ani też
fajnym felietonem o tym, za co pan Węglarczyk lubi amerykańskie seriale. A jak
się napisało zły tekst, to nie należy go bronić obrażonym tonem, tylko
poprawić. Niech ta wierszówka będzie solidnie zarobiona.

I tylko jeszcze bardziej tyją.

[Gość: Magda]

I tylko jeszcze bardziej tyją.

I jeśli BW nie znajduje już w kinie nic ciekawego

[Gość: Magda]

I jeśli BW nie znajduje już w kinie prawie nic ciekawego, to niech wraca do Europy i omija multipleksy. Wtedy pewnie będzie mógł napisać, że zaledwie kilka filmów w roku nie było interesujących. Ale może bliżej mu do widza popcornowego, nie wiem...

[Gość: kurkuma]

Nie wiem do jakiego widza BW bliżej, ale, że dla ciebie czytanie ze
zrozumieniem jest sztuką zbyt trudną, to pewne.

[mol_chemiczny]

> Nie wiem do jakiego widza BW bliżej, ale, że dla ciebie czytanie ze
> zrozumieniem jest sztuką zbyt trudną, to pewne.

To jak zinterpretujesz to, mądralo:

Od dłuższego czasu jestem zdania, że w amerykańskiej - ale także np. brytyjskiej - telewizji dzieją się rzeczy o wiele bardziej interesujące niż w salach kinowych. O ile bowiem na dużym ekranie trafiam na coś fascynującego 2-3 razy w roku, o tyle na małym co tydzień dzieją się rzeczy niezwykłe.

Siedzi w USA, to choćby chciał, nie obejrzy 99% europejskich filmów, a już na pewno nie w kinie. Ja do kina chodzę 2-3 razy w tygodniu i może jeden na 10 filmów jest z USA.

BW stwierdził, że w amerykańskiej i brytyjskiej telewizji jest dużo ciekawiej niż w kinie. Nie pisał: w amerykańskim kinie, a nawet gdyby o to mu chodziło, to ja napisałam, żeby wrócił do Europy i omijał multipleksy - to wszystko. Jakkolwiek interpretować, co poeta miał na myśli, moja wypowiedź jest adekwatna do treści.

[Gość: magg]

Kiepski research panie Bartoszu. Mad Men nie leci na fox life i nigdy tam nie leciał, a Fringe nie opowiada o dwójce agentów, główne postaci są trzy, w tym tylko jedna to agentka ;] Ogólnie shame on you za nie wspomnienie o Dexterze i Californication, bo to był przełom.

[Gość: marud]

@magg kiepski reasarch: www.foxlife.pl/madmen

Chodziło o samego pilota!

[Gość: Magda]

> fajnie, że Gazeta zauważyła seriale, tylko szkoda że wywód zaczyna
> się od potwornej bzdury - kilkadziesiąt tysięcy dolarów na sezon?!
> wolne żarty. chyba kilkadziesiąt milionów.

Chodziło o samego pilota!

Zamówienie pilota serialu, czyli jednego odcinka na próbę, kosztuje przeważnie kilkadziesiąt tysięcy dolarów. Kilkanaście odcinków to inwestycja góra kilkuset tysięcy, a przeważnie zaledwie kilkudziesięciu.

Nawet tych kilkanaście to nie jest cały sezon, zresztą wiadomo, że nie pisał o wszystkich.

[Gość: vincent]

Proszę, przeczytaj to jeszcze raz. Ewidentnie wynika, że sezon jakiegoś serialu
może kosztować kilkadziesiąt tys dolarów. No dowcip i tyle.

Kilkanaście odcinków to jak najbardziej może być sezon

[mol_chemiczny]

> Proszę, przeczytaj to jeszcze raz. Ewidentnie wynika, że sezon jakiegoś serialu
> może kosztować kilkadziesiąt tys dolarów. No dowcip i tyle.

No czytam raz jeszcze i stoi jak byk:

Zamówienie pilota serialu, czyli jednego odcinka na próbę, kosztuje przeważnie kilkadziesiąt tysięcy dolarów.

Zamówienie pilota wg BW kosztuje kilkadziesiąt tysięcy dolarów.

Amerykański przepis na serial

[Gość: miq]

jeśli chodzi o komedie to faktycznie jest ich niemało: 'biuro', 'how i
met your mother', 'the big bang theory', 'entourage' czy 'mam na imie
earl', który już niestety się zakończył (-wszystkie te komedie miażdżą
:D). szkoda, że pan węglarczyk nie wspomniał o 'gotowych na wszystko',
'six feet under' czy 'czystej krwi' ale nie będę się czepiał:p, chociaż
w zemście za fanatyczną proamerykańskość i proizraelskość mógłbym;p

A Dexter i Breaking Bad? To są jedne z najlepszych

[Gość: keemor]

Amerykański przepis na serial

[farscapefan]

A "CASTLE"? Ani słowem Pan nie wspomniał o tym serialu, nie wierzę, że go Pan
nie zna... ;)
W Polsce 7-my odcinek 1-go sezonu (w USA emitują 2-gi sezon z przerwą
świąteczno-noworoczną do 11-go stycznia) leciał wczoraj o 21-szej na Universal
Channel. POLECAM! :)

[Gość: hlsng]

bez przesady. CASTLE średniactwo do kwadratu. ja nie polecam ;)

Amerykański przepis na serial

[Gość: myf]

seriale godne polecenia to Weeds, Skins, IT Crowd i the big bang theory.

autor artykulu najwyrazniej o nich zaomnial, a szkoda :)

[Gość: deryou]

skoro podobają ci się te seriale to polecam mało znane Better Off Ted, obecnie jest emitowana druga seria

Amerykański przepis na serial

[Gość: myf]

ahhh i zapomnialam - jeszcze californication ze swietna gra duchovnego :)

Typowy odbiorca z USA nie jest skomplikowany.

[Gość: Dr Haust]

Woli strzelanki :) Ja uwielbiam chwile przy małym browku, spędzone z Dr Housem. Świetne i szybkie dialogi. Zero dłużyzn i - co chcę podkreślić - BRAWUROWY POLSKI PRZEKŁAD. Dodatkowym atutem są słabe powiązania między odcinkami (prawie każdy odcinek mógłby być produkcją nieserialową) . Bardzo się cieszę, że TV nie poszła w kierunku dubbingu. Lektor i oryginalne głosy bohaterów w tle, to chyba najlepsza koncepcja, jeśli chodzi o polskiego odbiorcę.
NIE ODBIERAJMY AKTOROM GŁOSU.

Amerykański przepis na serial

[Gość: mk24]

no procz pominiecia paru doskonalych seriali, autor na prawde nie popisal sie
piszac o braku komedii, jak juz ktos wspominal
how i met your mother chocby, obok tego jest -co prawda strasznie nierowny
ostatnio - two and a half men, wielokrotnie tu wymieniane i genialne
californication, weeds, do tego scrubs (jeszcze nie wiem co sadzic o tym nowym
sezonie ale jest) i ostatnio dla mnie nowosc o ktorej nikt chyba nie
wspominal- a polecam serial "better off ted" aktualnie leci 2ga seria

jest tez dosc fajny cougar town, ktory z tego co wiem pojawi sie nawet w PL
czy tez -rowniez nierowny, ale generalnie fajny - 30 rock

w kocnu sa tez dwa seriale, niby nie komedie ale jednak pelne fantastycznego
humoru
supernatural i mentalist

tak wiec moja opinia jest taka ze z komedia w serialach jest bdb:)

Amerykański przepis na fast food

[zynder]

Nie chcę dołączać do grona malkontentów, ale rzeczywiście można odebrać
nieodparte wrażenie ślizgania się autora po temacie i wychwytywania tylko tych
mniej wartościowych trendów.

Szkoda, że autor nie dotknął produkcji, które śmiało można kwalifikować do
dzieł kultury wysokiej. Mam tu na myśli legendarny już serial The Wire
(ściągnięty notabene kilka lat temu z nocnej ramówki tvnu bodajże w połowie
drugiego sezonu). Co z Six Feet Under, czy z Breaking Bad? Seriale te z racji
ich mocno antysystemowego wydźwięku wpychane są w polskich telewizjach do
niszy programów dla cierpiących na insomnię. Szkoda, że ta czysto rozrywkowa,
prime time'owa orientacja jest utrwalana również w niniejszym felietonie.

Co do przepisu na serial, owszem jest takowy, ale bardzo fast-foodowy.
Produkcyjniaków typu Lost, z całą tą ich przewidywalną nieprzewidywalnością, z
głębią charakterologiczną przypominającą postaci z co pośledniejszych
komputerowych gier RPG i takąż formułą narracji jest cała masa. Mentalist,
Jericho, Prison Break - to przykłady takich oto siermiężnych produkcji,
opartych często nawet o świetny pomysł, jednak całkowicie sformatowanych do
postaci przesłodzonej, pompatycznej, durnej do bólu zębów breji.

Amerykański przepis na serial

[Gość: Kejti]

Jeśli chodzi o komedie to nie można zapomnieć o 'How I Met Your
Mother'!

Szkoda tylko, że te wszystkie seriale są tak puste

[Gość: YohnJossarian]

Tasiemcowe, seryjne odmóżdżenie. Co gorsza pozbawione ambicji artystycznych nawet w kwestii etyki. Schematyczne historyjki zwyczajnie zabijające czas.

[Gość: YohnJossa]

estetyki, miało być

[Gość: miq]

mylisz się. obejrzyj chociażby 'the office' intelektualisto kochany.
jest bardzo dużo świetnych amerykańskich seriali wciągających jak dobra
książka i czasem dla rozrywki, żeby się odstresować, nie zaszkodzi
sobie obejrzeć odcinek ulubionego serialu.

Amerykański przepis na serial

[Gość: jezyk7]

Halo! Głownym bohaterem Magii Kłamstw (Lie to me) jest dr Cal Lightman!

Redaktor się nieco nie popisał.

Wyliczanka nie ma sensu

[ratyzbona]

Nie ma sensu pisać artykułu o serialach wymieniając te co lepsze bo
się nie da - fenomen dzisiejszej telewizji amerykańskiej polega na
tym że zaczęła ona zupełnie mimochodem w porze największej
oglądalności rozliczać się z problemami natury niekiedy
moralnej,niekiedy egzystencjalnej, niekiedy społecznej a wszystko to
nie tracąc wielomilionowej widowni. Kiedy czytam o świetnych
amerykańskich serialach ( których nie da się wymienić wszystkich bo
przecież zawsze się o jakimś zapomni) to zawsze przypominają mi się
słowa Hugh Laurie który na rozdaniu nagród SAG w zeszłym roku
powiedział iż jego agent przestrzegał go że z każdym kolejnym filmem
będzie mu co raz trudniej dostać się do telewizji - i to także jest
fenomen że obecnie telewizja przyciąga aktorów a nie aktorzy ciekają
od telewizji ( Clooney uciekł gdy tylko był pewien że utrzyma się bez
ER i nie on jedne bo jak mało osób pamięta w telewizji zaczynało
wiele gwiazd w tym sam Eastwood). Liczą się też pieniądze choć te
wydają się być drugorzędne - oczywiście mają znaczenie przy
produkcjach takich jak Lost ale Housa można było by równie dobrze
nakręcić w małym studiu i też by przyciągał naszą uwagę.
Tym co trzeba koniecznie autorowi artykułu wytknąć to nieznajomość
realiów seriali komediowych - zapomniał on że w Ameryce seriale
komediowe pojawiają się najczęściej w formie Sitcomu i te mają się
ostatnimi laty całkiem nieźle - How I met your mother nazywane dość
słusznie nowymi Przyjaciółmi, Two and a half man czy The Big Bang
Theory ( osobiście mój ulubiony). Poza tym olbrzymi ładunek komediowy
ma zarówno Californication jak i Chuck oraz Bones - na tym polega
uroda współczesnej telewizji że choć skrojona dokładnie do potrzeb
widzów to jednak wykracza ona poza ramy jednego gatunku zamykając się
co najwyżej formalnie w pewnych ramach natomiast nie pod względem
podejmowanej tematyki.

[popkuriozysta]

Pierwszy sezon Lostów ponoć blisko 50mln$ kosztował. Kilkadziesiąt tysięcy...
dawno nie słyszałem czegoś głupszego.