Paraliż dramatyczny w Narodowym

[Gość: Lucky]

rozumiem pana zarzuty p.Pawłowski, choć nie ze wszystkimi się zgadzam, ale
skąd pan wziął "ciekawy dramat" Modzelewskiego????? proszę wybaczyć, ale
najwyraźniej nie czytał pan tej sztuki. Konieczna i tak cudem wyszła obronną
ręką, robiąc nie najgorszy spektakl z tej papki, jaką jest tekst
Modzelewskiego. czyżby kolejna pana recenzja nie poparta wiarygodnymi, czyli
bezpośrednio poznanymi wiadomościami? w końcu już raz pan zadziwił recenzją
gry aktora pewnego francuskiego teatru, niestety nieobecnego na spektaklu w
Polsce... ponadto Laboratorium Dramatu powstało również dla eksperymentów
reżyserskich,cytat ze strony Teatru Narodowego: "Studio Dramatu jest w
Teatrze Narodowym miejscem warsztatowej pracy nad polskimi sztukami(...)
Tekst jest punktem wyjścia i powodem zderzenia temperamentów całej ekipy
twórców. Dramaturg korzysta z pomysłów aktorów i reżyserów, przez co dramat
zmienia się w toku prób scenicznych", więc niech pan najpierw sprawdzi, o
czym pan pisze i nie kompromituje się.

[Gość: xxl]

Niestety pomysł sztuki "Imieniny" nie jest nawet cieniem "Festen" a jakby
podobny. Nie jest to nawet nikłe odbicie "Wesela" Smażowskiego. Zobaczyliśmy
banał goniący za banałem, wszystko to wiemy z gazet, z autopsji, z telewizji i
po co o tym pisać sztukę, przynajmniej w taki sposób? Koneczna zrobiła
wszystko, co się dało, żebyśmy widzowie z tego nie wyszli. Potrafiła stworzyć
rytmy i napięcia, aby czymś nas tam zatrzymać. Pomysł z gołym młodzieńcem
wychodzącym z toalety w tle sugerował początkowo, że to kochank pani
kandydujacej na burmistrza. Nie wiem w czym problem: że ludzie mają kochanków i
dzieci z pozamałżeńskiego łoża...? No i co z tego?
Szkoda talentu Koniecznej i pracy aktorów.

[Gość: bomba]

"Gabriela Kownacka jako żona jubilata na krawędzi załamania nerwowego'
na imieninach jest solenizant :) Panie Pawłowski

[Gość: Poprawki]

Najśmieszniejsze jest co innego: że kiedy ulubieni przez krytyka reżyserzy piszą
własne sztuki na scenie, nie mające nic wspólnego z utworami autorów dużo
większych od Modzelewskiego, to krytyk klaszcze i bardzo krzyczy na tych, co
zadają takie pytania jak "co ma wspólnego sztuka o prowincjonalnej elicie z
sensacyjnym filmem o szabrownikach z Ziem Odzyskanych, dramatem Walczaka o
cierpiącym na depresję 30-latku oraz Ewangelią?"

Przykładów nie ma nawet co cytować.

[Gość: Kikut]

Narodowy be bo już Slobo zeń wyleciał!