Obusieczny bagnet

[Gość: Zygmunt]

Od godzinki przegladam fora internetowe w poszukiwaniu opinii o
Woodstocku i to jeden z niewielu tekstow wolnych od uprzedzen i
stronniczosci. Wrocilem z Przystanku dzis rano i jestem
zachwycony, osobiscie nie bylem swiadkiem zadnych ekscesow,
konfliktow z prasa itp. Z takiej perspektywy latwo popasc w
stronniczosc i wielu to, niestety, robi. Tylko skad ta fala
nienawisci i braku tolerancji w tak wielu wypowiedziach? Mam
ciagle nadzieje ze pisza to ci ktorzy na Przystanku nie byli.

[Gość: d/dm lc]

"pod kontem ekscesów" czy moze "pod kątem ekscesów:. oj kłania
się ortografia...

[Gość: abc falski]

"obusieczny" - oj czy przypadkiem nie "obosieczny". ortografia się kłania w
pas...

superkonto

[Gość: ortograf]

"Media swoim zwyczajem nastawiły się na relacjonowanie Przystanku
Woodstock pod kontem ekscesów"

pod kątem a nie pod kontem

[Gość: Cogito]

Pewnie Owsiak wyrósł ponad innych, ale nie można zakładać, że
wszystkie krytyczne oceny jego działalności to czysta zazdrość,
nietolerancja i "złe emocje". Ludzie mają prawo do swojego
zdania. I nie da się tolerować demolowania pociągów, czy
brutalnego zachowania Owsiaka i jego ochroniarzy wobec
niewinnych ludzi.
Poza tym musimy wiedzieć, że Owsiak, mimo, że jest
najgłośniejszy, to nie jest jedyny. Trzeba uczciwie przyznać,
że wiele osób dzień w dzień pomaga potrzebującym bez rozgłosu.
Historia oceni... Mamy jednak prawo wyrażać własne zdanie.

[Gość: ewa]

To prawda - coraz trudniej jest pomagać, gdy sprawa została tak
rozdmuchana. Coraz więcej zawistników, z którymi trzeba nauczyć
się umiejętnie postępować. Ograniczanie mediów na imprezie jest
źle postrzegane. Tu widzę, póki co, słabe miejsce Owsiaka. On
reaguje impulsywnie, a to nie zawsze się sprawdza. Mimo, że
wygląga uczciwie, a spontaniczność jest premiowana przez młodych
(i nie tylko) ludzi. Niestety, taki jest już niesprawiedliwy ten
świat, że za dobre uczynki nie zawsze dostaje się dobre słowo.
Należy nauczyć się postępować z tymi spryciarzami, co swoje chcą
załatwić przy okazji imprezy. Także z mediami, które jakie są,
widzimy. Ale nieumiejętnie przyjmowane - mają sposoby na małe
zemsty. Owsiak może przez nich dużo stracić. Musi się więc
nauczyć z nimi żyć. A łatwiej nie będzie.

[Gość: janek]

Gość portalu: ewa napisał(a):

> To prawda - coraz trudniej jest pomagać, gdy sprawa została tak
> rozdmuchana. Coraz więcej zawistników, z którymi trzeba nauczyć
> się umiejętnie postępować. Ograniczanie mediów na imprezie jest
> źle postrzegane. Tu widzę, póki co, słabe miejsce Owsiaka. On
> reaguje impulsywnie, a to nie zawsze się sprawdza. Mimo, że
> wygląga uczciwie, a spontaniczność jest premiowana przez młodych
> (i nie tylko) ludzi. Niestety, taki jest już niesprawiedliwy ten
> świat, że za dobre uczynki nie zawsze dostaje się dobre słowo.
> Należy nauczyć się postępować z tymi spryciarzami, co swoje chcą
> załatwić przy okazji imprezy. Także z mediami, które jakie są,
> widzimy. Ale nieumiejętnie przyjmowane - mają sposoby na małe
> zemsty. Owsiak może przez nich dużo stracić. Musi się więc
> nauczyć z nimi żyć. A łatwiej nie będzie.

[Gość: August]

Owsiak jest tylko człowiekiem, i nim pozostaje,mimo, że
niektórzy kreują go na idola. Jakoczłowiek ma także wady i
zalety. Nikt nie jest wolny od wad. Miał je też Marek Kotański.
Ma także Janina Ochojska, chociaż akurat u niej są najmniej
widoczne... To taka świecka Matka Teresa

Gość portalu: Cogito napisał(a):

> Pewnie Owsiak wyrósł ponad innych, ale nie można zakładać, że
> wszystkie krytyczne oceny jego działalności to czysta
zazdrość,
> nietolerancja i "złe emocje". Ludzie mają prawo do swojego
> zdania. I nie da się tolerować demolowania pociągów, czy
> brutalnego zachowania Owsiaka i jego ochroniarzy wobec
> niewinnych ludzi.
> Poza tym musimy wiedzieć, że Owsiak, mimo, że jest
> najgłośniejszy, to nie jest jedyny. Trzeba uczciwie przyznać,
> że wiele osób dzień w dzień pomaga potrzebującym bez rozgłosu.
> Historia oceni... Mamy jednak prawo wyrażać własne zdanie.

[Gość: August]

A z dziennikarzami jeszcze nikt nie wygrał...

[Gość: czolo]

Jerzemu Wielkiemu zaczyna "walić",ale "swiętych krów" się nie
rusza. Pamietam jak jeszcze 13 lat temu biegał po Jarocinie
nikomu niezanany harcerz Owsiak. To się nazywało TPCHR. Biedny
mały człowiek,to wszystko chyba go przerasta.

[Gość: zdenek.kl]

Kiedy w poniedziałkowej Wyborczej po raz pierwszy przeczytałem
powyższy komentarz, poczułem się lekko zawstydzony. A to
dlatego, że sam pisząc na forum o Przystanku nie potrafiłem
zapanować nad emocjami i nie powstrzymałem się przed użyciem
pejoratywnych określeń. Dopiero z perspektywy kilku dni,
nabrawszy odpowiedniego dystansu, doszedłem do wniosku, że
wyrzuty sumienia pojawiły się u mnie zupełnie niepotrzebnie.
Tekst pani Teresy Boguckiej jest bowiem zwyczajnie bałamutny.
Niby taki wyważony, obiektywny, aspirujący do miana głosu
rozsądku, ale jednocześnie podszyty - ledwie tylko skrywaną -
niechęcią do krytyków Owsiaka.
Oto sam główny bohater zostaje nam przedstawiony jako postać z
gruntu dobra, popełniająca co najwyżej jakieś tam błędy,
właściwie drobne pomyłki. Zapewne niezamierzone, w dodatku
wynikające z naturalnej potrzeby obrony, a więc prawie
usprawiedliwione, a przynajmniej łatwe do wybaczenia.
Z kolei jego oponenci jawią się w świetle słów pani Boguckiej
jako potworni niegodziwcy, kierowani wyjątkowo niskimi
pobudkami, a w najlepszym wypadku zwykłą głupotą.
Po pierwsze już na samym wstępie okazuje się, że najpewniej
zostali podpuszczeni przez księdza proboszcza, a kto wie, może
nawet przez samego ojca redaktora. No cóż, pewnie są i tacy, ale
faktem jest również, iż wiele głosów krytyki pochodzi od
miłośników „rockandrolla i przyzwolenia na luz obyczajowy”.
Autorka świadomie ich nie dostrzega, stosując zabieg doskonale
znany z niniejszego forum. Tyleż paskudny, co – z przykrością
stwierdzam - prostacki.
Po drugie krytycy Owsiaka to ludzie zżerani przez prozaiczną
zazdrość. Nie znoszą go, „bo wyrósł ponad innych”. No cóż, i
takich z pewnością nie brakuje, niemniej w wielu wypowiedziach
pojawia się uznanie dla dokonań szefa WOŚP, a przy tym jedynie
refleksja, że blask jego sławy nie powinien nikogo oślepiać.
Autorka ignoruje jednak głosy, które sprzeciwiają się po prostu
bezkrytycznemu uwielbieniu dla Owsiaka. Ba, sama wzorem części
forumowiczów zdaje się uznawać każde słowo krytyki pod jego
adresem za obrazoburstwo, przejaw nienawiści i złych intencji. A
przecież – zachowując wszelkie proporcje – jest to sposób
myślenia charakterystyczny dla wszystkich struktur
autorytarnych. Grupa wiernych miłośników, szczerze przekonana o
wspaniałości wodza, prędzej czy później zawsze dochodzi do
podobnej konkluzji. Każda rysa na nieskazitelnym wizerunku guru
jest niebezpieczna, bo może osłabić należny mu podziw. Zaczyna
pachnieć cenzurą i mentalnością „kto nie z nami, ten przeciwko
nam, ten wróg!”. Nie chcę wytaczać ciężkiej artylerii, ale
przykładów z naszej własnej, nie tak znowu odległej historii
chyba nie brakuje.
Po trzecie wreszcie krytycy Owsiaka to ludzie po prostu
interesowni. Atakują Bogu ducha winnego człowieka w trosce o
własny biznes. Ot takie TVN, które naszego bohatera „zwalcza
jako postać powiązaną z publiczną TVP”. No cóż – chciałoby się
powiedzieć – pewnie są też i tacy. Przyznam, iż podzielam
opinię, że do dziennikarskich relacji dobrze jest podchodzić
zawsze z pewnym dystansem. Ale to jeszcze nie powód, by od razu
wszędzie doszukiwać się kłamstwa, prowokacji, czy perfidnego
spisku. A akurat sprawa pobicia chłopaka przez owsiakowych
ochroniarzy wydaje się o tyle prawdopodobna, że z agresji i
brutalności słynęli oni w czasach, kiedy o powstaniu TVN nikomu
się jeszcze nie śniło. Gwoli ścisłości – osiłki pewnie zdążyły
się zmienić, szef pozostał ten sam. A skoro dziesięć lat temu
niewiele robił sobie z protestów jarocińskiej publiczności i
zaproszonych przez siebie muzyków, to trudno przypuszczać, by
dzisiaj miał inny stosunek do podobnych wydarzeń. Zresztą jakież
znaczenie ma fakt, czy chłopak był niewinny, czy też coś tam
przeskrobał? Czyżby autorki nie oburzało postępowanie
ochroniarzy z hipermarketu, którzy zamiast wezwać policję tłuką
złodzieja w swojej kanciapie? I czy za każdym razem, kiedy
podobne przypadki nagłaśniają media zastanawia się jedynie kto
na tym zyska? W czyim to leży interesie i kto za tym stoi?
Przecież to jest poziom dyskusji pod tytułem „przeciwko komu GW
ujawniła aferę Rywina”.
Panią Bogucką „zdumiewa erupcja nienawiści” wśród internautów, a
uraczyła nas tekstem, który – być może wbrew intencjom samej
autorki – dodatkowo jątrzy. Ja właściwie też nie miałem zamiaru
pisać kolejnego paszkwilu, ani nawet kogokolwiek potępiać. Wręcz
przeciwnie, chciałem raczej skorzystać z okazji i nieco
usprawiedliwić forumowiczów, a wśród nich i siebie samego. Kiedy
po raz pierwszy zajrzałem na niniejsze strony, byłem
autentycznie zniesmaczony i wręcz przerażony stopniem
frustracji, agresją i zajadłością uczestników dyskusji. Dopiero
po pewnym czasie zrozumiałem, że taka jest po prostu specyfika
forum. Przecież większość osób zabiera tutaj głos właśnie wtedy,
kiedy coś ich zdenerwuje, dotknie, zaboli. A więc pod wpływem
emocji, co siłą rzeczy odbija się na jakości wypowiedzi – tak na
ich formie, jak i treści. Jest co prawda parę osób, które przez
24 godziny na dobę opluwają się nawzajem, ale przecież te kilka
nicków można zapamiętać i ich posty po prostu pomijać. Mam tu na
myśli ludzi, którzy przewrotnie stosują wspomniane wcześniej
kryteria – tych, dla których każdy, kto nie pała nienawiścią do
katolików to LPR-ak, jak i tych, według których każdy, kto nie
ubóstwia Rydzyka to Żyd i komunista. Wierzę, że autorka otarła
się o tą retorykę w sposób niezamierzony. A o tym, że komentarz
pisany był pod wpływem impulsu i w pośpiechu, co czyni go nieco
podobnym właśnie do wypowiedzi na forum, świadczą choćby proste
błędy. Proszę mnie źle nie zrozumieć, to akurat nie jest zarzut.
Swoją drogą dopiero kiedy ten tekst porówna się z wersją, która
ukazała się w druku, można w pełni docenić rolę redakcyjnej
korekty. Niestety forumowicze takowej do swojej dyspozycji nie
mają. A wniosek z tego wszystkiego taki, że patrząc obiektywnie,
wcale nie ma powodów, by po komentarzu pani Boguckiej czuć się
jakoś szczególnie zawstydzonym. Tym bardziej, że przecież nikt z
piszących na forum nie robi tego dla pieniędzy.