.....Pomar i juz

[ciupazka]

Biydok bury, nie wytrzymoł pod nowymi rządami. A moze sie PO zamiast
Agory na niego przesiednie, he?

wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,3176801.html

[ciupazka]

Cosi żle nieftorzy licom, nie dziwota, ze i Nowy Dzień im pomar:


galba.blox.pl/html

A moze tyn, ftory nie boi sie być cieniasem go podparł, he?:


www.nowydzien.pl

[ciupazka]

W szpitalu MSWiA w Białymstoku zmarł w nocy ze środy na czwartek 64-letni
wicekonsul z Grodna na Białorusi Ryszard Badoń-Lehr - poinformował PAP dyrektor
tego szpitala Janusz Rainko.

wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,3264174.html

[dunajec1]

Prawdopodobnie mu dokopali,a podali juz oficjalna przyczyne smierci?

[ciupazka]

Ewa Sokólska, Wojciech Więcko, Białystok 07-04-2006, ostatnia aktualizacja 06-
04-2006 20:41
W białostockim szpitalu MSWiA w nocy ze środy na czwartek zmarł wicekonsul z
Grodna Ryszard Badoń-Lehr

Dwa tygodnie temu pracownicy polskiej ambasady znaleźli 64-letniego dyplomatę
nieprzytomnego w jego mieszkaniu w Grodnie. Pogotowie przywiozło go z
tamtejszego szpitala do Białegostoku. Polscy lekarze stwierdzili u wicekonsula
krwiaka śródczaszkowego. Mimo przeprowadzonej operacji nie odzyskał
przytomności.

Okoliczności, w jakich doznał obrażeń, bada Prokuratura Okręgowa w Białymstoku.
Zawiadomił ją dyrektor białostockiego szpitala, bo obrażenia wskazywały na
możliwość pobicia. Biegły stwierdził, że krwiak mógł powstać zarówno od upadku,
jak i uderzenia. Nie wypowiedział się co do oparzeń w okolicy nerek (lekarze
spekulowali, że mogą pochodzić od paralizatora elektrycznego) ani siniaków i
obtarć skóry.

Śledczy czekają teraz na wyniki sekcji zwłok. Chcą przesłuchać lekarzy, którzy
opiekowali się konsulem w grodzieńskim szpitalu, i osoby, które zabrały go z
mieszkania.

Białoruska rządowa agencja prasowa Bełta cytuje kierownika oddziału reanimacji
szpitala w Grodnie Gennadija Brejdo, według którego w noc zajścia wicekonsul
był pijany, co w parze z chorobą serca mogło stać się przyczyną ataku. Agencja,
powołując się na słowa lekarza, twierdzi, że polski dyplomata ukrywał swoje
problemy zdrowotne i leczył się u różnych lekarzy w Polsce."

Telo podali w prasie oficjalnie.

[dunajec1]

Tego sie bylo moc spodziywac.

[ciupazka]

Jerzy Ficowski nie żyje
Jerzy Ficowski - poeta, pisarz, publicysta, tłumacz, znawca kultury cygańskiej
i twórczości Brunona Schulza - zmarł nad ranem w Warszawie. Miał 82 lata. Znany
był m.in. jako autor baśniowych i refleksyjnych liryk.
Jerzy Ficowski (ur. w 1924 roku) studiował filozofię i socjologię na
Uniwersytecie Warszawskim. Jako poeta debiutował tomikiem "Ołowiani żołnierze"
w 1948 roku. W dorobku miał 14 tomików, m.in. "Odczytanie popiołów"
(1979), "Przepowiednie. Pojutrznia" (1983), "Wszystko to, czego nie wiem"
(1999).

Pisarz przez kilka lat wędrował z cygańskim taborem i znał cygański język.
Przyjaźnił się z cygańską poetką Bronisławą Wajs- Papuszą. W 1956 roku wyszedł
drukiem pierwszy tomik poezji cygańskiej poetki, tłumaczony właśnie przez
Ficowskiego. Był to pierwszy zbiór poezji cygańskiej, jaki ukazał się w Polsce
sygnowany imieniem i nazwiskiem autorki. Ficowski był też autorem słynnego
studium "Cyganie na polskich drogach" i "Cyganie w Polsce". Wielką fascynacją
Ficowskiego była postać i twórczość Brunona Schulza. Poeta przez wiele lat
opracowywał prozę Schulza, jego rysunki, listy.

Książka "Regiony Wielkiej Herezji", która była efektem wieloletnich studiów
Ficowskiego na ten temat, doczekała się entuzjastycznych recenzji nie tylko w
Polsce, ale także m.in. w USA.

Znany był także jako autor tekstów popularnych piosenek, m.in. dla Zespołu
Pieśni i Tańca "Mazowsze". Napisał takie przeboje jak "Bajka o cygańskim królu"
czy "Jadą wozy kolorowe". Utwory wielokrotnie zdobywały nagrody na
Międzynarodowych Festiwalach Piosenki w Sopocie. Ficowski pisał też piosenki w
języku cygańskim.

Ficowski przekładał także poezję hiszpańską (Federico Garcia Lorca), żydowską i
cygańską. Tłumaczył wiersze rosyjskie Bolesława Leśmiana. Podczas II wojny
światowej był żołnierzem AK, więźniem Pawiaka (1943). W Powstaniu Warszawskiego
walczył jako żołnierz pułku "Baszta" na Mokotowie. Gdy w 1975 r. podpisał tzw.
List 59 do władz PRL przeciwko zmianom w konstytucji, sankcjonującym
kierowniczą rolę PZPR i sojusz z ZSRR, został objęty zakazem druku do 1980 r.
Członek demokratycznej opozycji w latach 70. - działał w KOR.

W 1999 roku przez sejneński Ośrodek "Pogranicze - sztuk, kultur, narodów"
uznany został "Człowiekiem pogranicza". Tytułem honorowani
są "Środkowoeuropejczycy, który swym życiem i twórczością szczególnie
przyczynili się do spopularyzowania etosu pogranicza, a więc postawy
tolerancyjnej i otwartej, ze zrozumieniem i szacunkiem odnoszącej się do
odmienności innych, przełamującej stereotypy i uprzedzenia".

W 2000 roku Jerzy Ficowski otrzymał nagrodę PEN-Clubu za całokształt pracy
twórczej. Był członkiem Związku Literatów Polskich i polskiego Oddziału Pen
Clubu.

[Gość: poraj]

Wspomnienie dzieciństwa - "Gałązka z drzewa słońca", przepiękne baśnie cygańskie...

[ciupazka]

A wiesz, ze nie wiem, czy czytałam...ale można kupić, ale chyba pożyczę, bo
drogo.:

wysylkowa.pl/ks531199.html

[Gość: poraj]

Ja gdzieś w piwnicy mam takie stare wydanie chyba z początków lat
sześćdziesiątych z pięknymi ilustracjami. To obecne wydanie, sądząc po okładce
to raczej jakieś nowomodne bochomazy, niestety.

[ciupazka]

Sa i późniyjse wydania:

www.wysylkowo.pl/product_info.php?products_id=52483
ksiazki.wp.pl/katalog/ksiazki/kw,78482,ksiazka.html
a tyk tyz nie znom...

• Gorączka rzeczy
• Mistrz Manole
• Odczytanie popiołów. Wiersze
• Odczytanie popiołów. Wiersze (wersja polsko-niemiecka)
• Pantareja
• Wszystko to, czego nie wiem
• Zawczas z poniewczasem:
ksiazki.wp.pl/katalog/ksiazki/ksiazka.html?kw=77874

[Gość: poraj]

To ja miałem włąsnie z tymi ilustracjami:
www.wysylkowo.pl/product_info.php?products_id=52483
Mam też Jego książkę o cygańskich obyczajach - "Cyganie na polskich drogach".

[ciupazka]

Nie bój sie Cygana:

www.tolerancja.pl/?kat=8&id=6

[Gość: Ciupazka]

Pisarz przez kilka lat wędrował z cygańskim taborem i znał cygański język.
Przyjaźnił się z cygańską poetką Bronisławą Wajs-Papuszą. W 1956 r. wyszedł
drukiem pierwszy tomik poezji cygańskiej poetki, tłumaczony właśnie przez
Ficowskiego. Był to pierwszy zbiór poezji cygańskiej, jaki ukazał się w Polsce
sygnowany imieniem i nazwiskiem autorki. Ficowski był też autorem słynnego
studium "Cyganie na polskich drogach" i "Cyganie w Polsce".

Wielką fascynacją Ficowskiego była postać i twórczość Brunona Schulza. Poeta
przez wiele lat opracowywał prozę Schulza, jego rysunki, listy.
Książka "Regiony Wielkiej Herezji", która była efektem wieloletnich studiów
Ficowskiego na ten temat, doczekała się entuzjastycznych recenzji nie tylko w
Polsce, ale także m.in. w USA. Znany był także jako autor tekstów popularnych
piosenek, m.in. dla Zespołu Pieśni i Tańca "Mazowsze". Napisał takie przeboje
jak "Bajka o cygańskim królu" czy "Jadą wozy kolorowe".

Podczas II wojny światowej był żołnierzem AK, więźniem Pawiaka (1943 r.). W
Powstaniu Warszawskim walczył jako żołnierz pułku "Baszta" na Mokotowie. (PAP)
(*)

[Gość: Ciupazka]

85 rokow zywobycio to niby dlo chłopa dość, ale przecie mógł pocekać na tyn
Mundial...Piłka nozno to jego pasja i całe zywobycie jyj poswięciył. Skoda,
skoda, ze ze nie pocekoł tyk jesce poru dni... Moze nasi lepiyj zagrajom
coby uczcic jego pamięć?
wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,3364067.html#dalej

Zegnoj Wielgi Kazimierzu!(*)

[ciupazka]

Śmierć ale jednoceśnie wyzwolynie z ciyrpiynia, ftore Go barz dotknyno.
Cłek zycliwy dlo syćkik, nawet w ciyrpiyniu nie narzykoł
i mioł jak zawse wiare w cłeka i w Boga.

www.opoka.org.pl/biblioteka/X/XS/gorski.html

(*)

[ciupazka]

Jego książki:
"Piłka jest okrągła" Kazimierz Górski
wydawnictwo: Expol; sierpień 2004 r.
ISBN 83-919376-8-2
liczba stron: 336

www.kazimierzgorski.pl/foto/zdjecia_z_ksiazki.html
www.ksiegarnia.kazimierzgorski.pl/product_info.php?products_id=28

[Gość: Ciupazka]

Jego powiedzonka słynne.

Pan Kazimierz był autorem wielu celnych powiedzonek, które na stałe weszły do
naszego języka. Oto kilka z nich (cyt. za D. SPORT:)
"Piłka jest okrągła, a bramki są dwie"

"Piłka to gra prosta. Nie potrzeba do niej filozofii"

"Im dłużej my przy piłce, tym krócej oni"

"Chodzi o to żeby strzelić jedną bramkę więcej od przeciwnika"

"Mecz można wygrać, przegrać lub zremisować

[Gość: Ciupazka]

(*)
Kazimierz Górski był wiecznym optymistą, który w każdej osobie i w każdej
sytuacji starał się dostrzegać jasne strony - powiedział jego przyjaciel i
asystent w okresach największych sukcesów Andrzej Strejlau. - On miał niebywałą
charyzmę. Wiedza - tak, inteligencja - tak, ale najważniejsze było traktowanie
zawodników. Oni go kochali. Potrafił ich natchnąć, zarazić optymizmem, wierzyli
mu bezgranicznie i tak samo go słuchali.

Sejm i Senat uczciły wczoraj minutą ciszy pamięć Zmarłego.

Polski Związek Piłki Nożnej poinformował, że mecze piłkarskie wszystkich klas
rozgrywkowych w Polsce do końca tego tygodnia będą poprzedzone minutą ciszy ku
czci Kazimierza Górskiego.

CześĆ Jego pamięci.

[Gość: Ciupazka]

Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się w piątek o godzinie 11.00 nabożeństwem w
Katedrze Polowej Wojska Polskiego przy ul. Długiej, skąd odprowadzony zostanie
na miejsce wiecznego spoczynku na Cmemtarzu Powazkowskim w W-wie.

Zapowiedzieli w nim udział: prezydent RP Lech Kaczyński, premier Kazimierz
Marcinkiewicz, minister sportu Tomasz Lipiec oraz wiele innych osobistości
życia publicznego i sportu. Po mszy, kondukt żałobny uda się na Cmentarz
Powązkowski, gdzie Kazimierz Górski spocznie w grobie rodzinnym.

- Kazimierz Górski był człowiekiem podziwianym i kochanym przez wielu z nas i
wszyscy pragnęlibyśmy towarzyszyć mu do końca w jego ostatniej wędrówce.
Prosimy jednak o uszanowanie woli pogrążonej w żalu rodziny. Jednocześnie
informujemy, że dla wszystkich, którzy nie będą mogli osobiście oddać hołdu
Trenerowi wszech czasów, Telewizja Polska przewiduje transmisję z uroczystości
pogrzebowych - napisano w komunikacie Ministerstwa Sportu.

Księga Kondolencyjna będzie udostępniona w Centralnym Ośrodku Sportu (Torwar),
przy ul. Łazienkowskiej 6a, od czwartku (1 czerwca) od godziny 9.00 do piątku
(2 czerwca) do godziny 15.00.
Żegnaj wieczny optymisto! (*)

[Gość: Ciupazka]

I pożegnano K. Górskiego... już się nie bedzie wstydzil za swoik chlopców na
Mundialu:
sport.gazeta.pl/sport/1,65025,3384373.html

[Gość: Ciupazka]

Już bez trawy...:

sport.gazeta.pl/sport/5,68565,3390281.html

[Gość: Ciupazka]

Igor Śmiałowski (*)

pl.wikipedia.org/wiki/Igor_%C5%9Amia%C5%82owski
www.filmpolski.pl/fp/index.php/11802

[Gość: Ciupazka]

W wieku 77 lat zmarł w Kościelisku śp. Stanisław Styrczula „Cesławek” - twórca
ludowy, znakomity góralski krawiec szyjący cuchy, portki i ornaty góralskie,
znany szeroko także poza Kościeliskiem, muzykant, współtwórca zespołu
góralskiego „Polaniorze”, zasłużony członek Związku Podhalan Oddział
Kościelisko. (*)

Mowa pogrzebowa - Wacław Przeklasa:
www.watra.pl/rozne/koscielisko/ceslawekk.html

[Gość: Ciupazka]

30 lipca br. zmarł w wieku 78 lat Stefan Dziedzic - narciarz, olimpijczyk,
zasłużony mistrz sportu, trener narciarski, a także ceniony działacz sportowy i
społeczny.

Dziś, 2 sierpnia, o godz. 13 w kaplicy cmentarnej przy ul. Nowotarskiejodbyła
się msza święta żałobna, a następnie odprowadzenie Zmarłego w ostatnią drogę.

Cześć jego pamięci! (*)(*)(*)(*)(*)

"Startował na dwóch olimpiadach (1948 - St. Moritz), 1952 (Oslo). Jako
szkoleniowiec polskich alpejek poprowadził je na ZIO w 1956 i 1964 r. Po raz
ostatni w karierze oglądał olimpiadę w Sarajewie (1984). Miał na swoim koncie 6
tytułów mistrza Polski i kilkanaście medali z akademickich mistrzostw świata.
Należał do najbardziej wszechstronnych narciarzy w historii Polskiego Związku
Narciarskiego.

Pierwszy start olimpijski to było St. Moritz, Szwajcaria i rok 1948. Startował
w biegach i kombinacji norweskiej. - Na olimpiadzie w 1948 r. pamiętam, jak
biegłem przed Cardalem, to był świetny biegacz czechosłowacki. Po kilku
kilometrach słyszałem za sobą oddech Cardala. Postanowiłem, że nie będę się
oglądał, uciekałem co sił w nogach i zgubiłem go. Do mety dobiegłem, wygrywając
z Cardalem po raz pierwszy w życiu. Jest to jedno z moich najciekawszych i
najmocniejszych przeżyć olimpijskich - wspominał Stefan Dziedzic.

Cztery lata później, w Oslo, Dziedzic startował już jako alpejczyk. W 1949 r.
trenując w Krakowie, przeforsował mięsień sercowy i lekarze zakazali mu
uprawiania sportu. Zamienił wtedy dyscypliny narciarstwa klasycznego na
alpejskie. Wspominał: - Pomyślałem wtedy, przecież ja urodziłem się w Kuźnicach
i pierwsze moje wyczyny były w zjazdach. W 1950 r. wygrywam bieg zjazdowy z
Kasprowego Wierchu, wchodzę do czołówki polskich zjazdowców i dochodzę do
kadry, która przygotowywała się do wyjazdu do Oslo. Startowałem w Norefjell w
biegu zjazdowym, slalomie gigancie i slalomie specjalnym. Przeżycia ogromne.

Na igrzyska do Cortiny d'Ampezzo w 1956 r. Dziedzic jechał już nie jako
zawodnik, lecz trener i to z silną grupą alpejek. Przed olimpiadą, w styczniu
1956 r., sukcesy sypały się jak z rękawa. Wspominał: - Miałem trzy dziewczęta w
tej grupie: Marię Kowalską, Barbarę Grocholską i Marię Gąsienicę Daniel. Przed
olimpiadą Kowalska zwyciężyła w slalomie specjalnym w Grindelwaldzie, a
Grocholska była szósta. W Kitzbühel, na bardzo trudnym biegu zjazdowym, miesiąc
przed olimpiadą, Polki pokazały klasę: Grocholska była 8., Kowalska 10., a
Gąsienica Daniel 12.

We Włoszech zabrakło jednak szczęścia. W dniu rozgrywania slalomu giganta
Stefan Dziedzic rozchorował się i miał prawie 40 stopni gorączki. Nie mógł iść
z zawodniczkami na stok. Był to dotkliwy cios dla niego, ale także i
zawodniczek, które zostały bez swojego trenera. Reprezentowanie barw Polski
uważał za wielkie wyróżnienie: - Noszenie orzełka było dla mnie i dla każdego
zawodnika olbrzymim wyróżnieniem. Mimo że te orzełki były bez korony, to czułem
się bardzo zaszczycony tym, że mogłem reprezentować nasz kraj.

Po zakończeniu kariery zajął się pracą trenerską, prowadził przez kilka lat
kadrę kobiet, potem był trenerem w AZS Zakopane (do 1966). Potrafił za sobą
porwać młodzież i być dla niej autorytetem. Był też kierownikiem produkcji w
wytwórni nart w Szaflarach (1967-72), dyrektorem hotelu Juventur w Zakopanem
(1974-86), piastował jednocześnie funkcję posła na Sejm (1980-85), był też
przedstawicielem Orbisu i dyrektorem ośrodka informacji w Wiedniu. Został
uhonorowany wieloma odznaczeniami państwowymi i był kawalerem orderu Kalos
Kagathos (1985). Pozostawił żonę Wandę i dwójkę dzieci: syna i córkę.

Był legendą polskich nart. Zawsze był tam, gdzie działo się coś ważnego dla
polskiego narciarstwa, tym większą pustkę więc odczuwamy po Jego śmierci. Był
inicjatorem jubileuszu 50-lecia klubu AZS Zakopane i współautorem publikacji o
historii tego klubu. Dla niego narciarstwo to było coś znacznie więcej niż
wyniki, to był styl życia, kontakty z ludźmi i sposób na to, by mimo
upływającego czasu, w głębi serca być ciągle młodym. Dlatego w ostatnim czasie
podjął trud spisania swoich sportowych, ale i nie tylko, wspomnień. Zbierał
zdjęcia, dokumentację, niestety, nie doczekał wydania tej pracy. Pozostawił w
smutku całe Zakopane, społeczność lokalną i narciarzy, zwłaszcza azetesiaków,
którzy tak chętnie jechali za Nim, jak wspomina Magdalena Marusarz-Gądek,
długimi skrętami w Goryczkową..."
(WOJCIECH SZATKOWSKI)

[Gość: Sportowcy]

(*)
www.watra.pl/sport/dziedzicc.html

[ciupazka]

W sobotę, 26 sierpnia, odszedł od nas Roman Gąsienica-Sieczka. Uroczystości
pogrzebowe odbyły się w piątek, 1 września, w kaplicy na Nowym Cmentarzu w
Zakopanem.

Niedawno żegnaliśmy Stefana Dziedzica, potem Stanisława Wawrytkę, a teraz
śmierć wyrwała z szeregu sportowców, olimpijczyków i ludzi Tatr Romana
Gąsienicę-Sieczkę, pozostawiając w bólu rodzinę i wszystkich tych, którzy go
znali - ludzi związanych ze sportem w Kościelisku i Zakopanem, a także
muzykantów, bowiem muzyka i gra na skrzypcach była jego drugą wielką pasją.

Roman Gąsienica-Sieczka urodził się 30 kwietnia 1934 r. w Zakopanem i już jako
junior odniósł wiele sukcesów. Reprezentował barwy zakopiańskich klubów:
Harcerskiego Klubu Narciarskiego (1947-48), potem AZS Zakopane (1949-56) i WKS
(1956-57). Brał udział w wielu międzynarodowych konkursach skoków, m.in. w
Lahti, St. Moritz, Arosa i Winterthur (1957). Na włoskiej ziemi dostąpił
zaszczytu reprezentowania Polski na zimowych igrzyskach olimpijskich - 5 lutego
1956 r. w otwartym konkursie skoków na obiekcie "Italia" Sieczka zajął 25.
miejsce ze skokami na 77,5 m, 71,5 m (był trzecim z Polaków). (SZAT)

Byli chłopcy byli hale sie minyni....(*)

[Gość: Ciupazka]

(*)Odszedł artysta polskiej estrady i człowiek.(*)

www.wp.pl/r/6j1415

[Gość: Ciupazka]

Tyle było dni do utraty sił
Do utraty tchu tyle było chwil
Gdy żałujesz tych, z których nie masz nic
Jedno warto znać, jedno tylko wiedz, że

Ważne są tylko te dni których jeszcze nie znamy
Ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy

muzyka.wp.pl/id,24326,size,1,galeria.html

[Gość: Ciupazka]

Piyknie chowali w Chicago nojstarsego górola(95 lat)Bartłomieja Stanka 27
września na smyntorzu w Lemont. Od bramy smyntorza na miejsce wiecnego spocynku
truchłee wieźli na lawecie zaprzężonej w kónie. Nie zabrakło kapeli
góralskiej, ftorp rzewnom muzykom pozegnała Bartłomieja Stanka, na Jego
chodnicku z USA na niebiańskie hole.

Miłosz Sowa o nim pisze w TP
"Bartłomiej Stanek wychował się w Zaskalu. Od najmłodszych lat grał na basach
a wychowywany przez wujka, który prócz prowadzenia gazdówki zajmował się
wyszywaniem góralskich portek, nauczył się również tego.

W Ameryce był czynnym i aktywnym członkiem koła nr 73 Zaskale, do końca swoich
dni grał na wielu uroczystościach i imprezach Związku Podhalan.

Często opowiadał młodym o dawnych czasach, kiedy „służył” w Szaflarach, o
zwyczajach podhalańskich z czasów swojej młodości, wypadających na lata
międzywojenne.

Wielu chicagowskich górali chodzi do dziś w portkach lub cuchach wyszytych
przez Bartłomieja Stanka.
Zegnomy Cie Bartku piyknie i my spod Tater.
[*]
www.tygodnikpodhalanski.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=3405