Gość: poraj
IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl
26.07.06, 10:10
A szczególnie naszej Aneczce z Krainy Kangurów:)
ANNA
Nie mów nic, proszę Cię
no bo co można rzec w takiej chwili?
Nie mów, że wrócisz tu
że odchodzisz na dni tylko kilka
wyjdź ot tak jak gdyby nic,
jakbyś szła kupić chleb do sklepiku
Anno! Nie mów nic, proszę Cię,
nie mów : kiedyś wrócę tu.
Chyba, że głos drzew i ptaków
nasze dawne noce przypomni Ci
chyba, że Twym oczom
blasku słońce doda
- wtedy wróć.
Gdy obdarowałaś mnie naszyjnikiem Twoich rąk
stałem się - najbogatszym z ludzi.
Gdy wstępowaliśmy po schodach
aby miękko było ci iść kładłem pod Twoje stopy poduszki dłoni.
Za poręcz miałaś moje ramiona -
mówiłas - kocham - i stawało się okno prosto w słońce.
Teraz krzycze - kocham, i wschodzi słońce bez promieni.
Anno,
Nie mów nic, proszę Cię
Nie mów: kiedyś wrócę tu.
Dokąd Anno?
Wracaj Anno!
Echo Anno, odpowiada mi.
Powiedz Anno -
jak odnaleźć słowa kocham, sens i treść.
Chór:
Dokąd Anno?
Wracaj Anno!
Echo Anno; odpowiada mi.
Powiedz Anno,
jak odnaleźć, słowa kocham - sens i treść.