Gość: Basisty
IP: *.krakow.cvx.ppp.tpnet.pl
31.07.03, 21:34
„Nie prowdy sukoj, ino kolegów”, tako to słowami Tischnera skóńcył się film,
jakiegok jesce nie widzioł.
Piykny do cudu film się skóńcył. „Janioł w Krakowie” lecioł teroz na dwójce.
Niesom ludzie smutek w sobie, nale nie ukazujom go nikómu, kowajom go
głymboko het, uśmiejachom się furt, nale kiebyś się przipotrzył w ocy,
wiedziołbyś ze ciynsko im na sercu, lebo na dusy.
Miołek se swój smutek i jo, markotność. Teroz wiym, ze inksi mieli roz alebo
dwa razy telo wielgie a widno po nik beło pół z tego co po mnie. Teroz wiym,
ze smutek i markotność nikie mie nie odyjdom, wdy bedom przi mnie, ino ze
mogom być duzo blisy jako kiejsi. Tak se to umyślołek, kiek na krakowskiego
Janioła poziyrać przestoł. Hej.