Tadeusz Orłowski (*)

[przeszlakowska1]

nN cmentarzu Powązkowskim w Warszawie pożegnano prof.dr hab. Tadeusza
Orłowskiego, wybitnego taternika, lekarza i naukowca.

Tadeusz Orłowski był wybitnym lekarzem specjalizującym się w nefrologii i
transplantologii. Niemal do ostatnich dni życia był czynny - pracował nad
przeszczepem trzustki. Od 1971 roku był członkiem rzeczywistym Polskiej
Akademii Nauk, a od 1998 roku - kierownikiem Kliniki Chirurgii w Instytucie
Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie.
Brał udział w przygotowaniu Narodowego Programu Walki z Rakiem (w 1991 r.
recenzował projekt programu, zgłaszając uwagi dotyczące leczenia raka płuca, w
1999 r. brał udział w przygotowaniu aktualnej wersji Narodowego Programu Walki
z Chorobami Nowotworowymi - ponownie zgłaszając uwagi dotyczące leczenia raka
płuca).

Był autorem licznych publikacji nt. nowotworowych schorzeń klatki piersiowej.
Wykaz niektórych z nich z ostatniego okresu - patrz Google.
Taternictwo zaczął uprawiać w 1935 roku. W latach 1938 - 1956 należał do
czołowych polskich taterników i alpinistów. Należą do niego największe
osiągnięcia w tatrzańskiej wspinaczce klasycznej w latach 1939-50. Najbardziej
znana jest skrajnie trudna droga Orłowskiego na północno-zachodniej ścianie
Galerii Gankowej. Ponadto Orłowski był autorem m.in. takich dróg, jak Żlebem
Drege'a na Granaty, środkiem północnej ściany Żabiego Szczytu Wyżniego i
północno- -wschodnią ścianą Mięguszowieckiego Szczytu Pośredniego. Znane są
również jego uklasycznienia, m.in. południowo- -wschodniego uskoku Zadniego
Mnicha. W Alpach dokonał czwartego przejścia Filara Boccalattego na Mt. Blanc
du Tacul i wschodniej ściany Aiguille du Grépon (obydwa przejścia w 1947 z
Wawrzyńcem Żuławskim). Od 1945 roku był członkiem TOPR. Tadeusz Orłowski zmarł
30 lipca w wieku 90 lat.

Cześć Jego pamięci (*)
Źródło:
www.pza.org.pl