przebudzenie

[tenjaras]

Czy dostrzegam w sobie wewnętrzną zmianę?

byłem już w takim stanie, że zrezygnowałem z życia, wiedziałem, że jestem na
siebie skazany, a byłem pierwszoligowym reprezentantem porażki, przestałem
wierzyć, że cokolwiek mi się jeszcze w życiu powiedzie...
jeszcze dbałem, żeby nie być zbytnim obciążeniem dla otoczenia, zarabiałem
żeby jak najmniej okradać, kłamać i naciągać innych, rodziców i znajomych...
jeszcze czasem udawałem człowieka, zadbałem o wygląd, żeby rodzina zobaczyła,
że nie jest ze mną tak najgorzej...
każdy przyjazny głos i gest był z miejsca wyrzutem sumienia - bo wiedziałem
że zawiode, chociaż nie chciałem
gdzieś w głębi czułem się innym, dobrym człowiekiem
ale piłem i nie było siły żeby przestać, byłem wobec tego bezradny, w głowie
powstawały mi teorie demonologiczne o opętaniu - przecież chciałem pójść w
prawo, a poszedłem w lewo... nie rozumiałem co się dzieje...
los zechciał, że na mojej drodze nieżyciowej pojawił się ośrodek odwykowy i
tam dowiedziałem się prawdy, usłyszałem ją i już nie musiałem konstruować
sobie żadnej demonologi - to było chore, bo byłem chory!
trudno mi było uwierzyć, że kiedy przestanę pić moje życie się odmieni, ale
to był jedyny warunek, żebym odzyskał szanse na życie, pech chciał, że Bóg
przywrócił mi rozsądne myślenie i co ciekawe - skorzystałem z tego
znalazłem tego dobrego człowieka, który przycupnął gdzieś w głębi mnie,
odzyłem i zaznaje spokoju, przestaję się siebie bać, poznaję, że nie muszę
zawieść drugiego człowieka, ani siebie samego, radzę sobię w sytuacjach,
które kiedyś mnie przerastały... wiem co to pogoda ducha
jestem wolny i szczęśliwy - każdego dnia i z każdym dniem coraz bardziej...

[tenjaras]

...zawsze powtarzałem, że trzeźwość do niczego nie jest mi potrzebna, świat
postrzegałem w krzywym zwierciadle, poprzez wybrane wydarzenia, które pomagały
mi widzieć, wokoło, brak rozsądku i uczciwości, żadnego perspektywicznego
myślenia i dystansu, wszystko zmierzało do zagłady, mój świat kierowany był
instynktami i emocjami, tak budowałem swoją osobowość
ale miałem pecha i zostałem z tego wybudzony, nie bardzo wtedy wierzyłem, że
abstynencja od alkoholu pomoże mi się odnaleźć w życiu, ale to był dobry,
pierwszy krok na drodze do trzeźwości, bo pijąc, nie potrafiłem jej zachować,
nie potrafiłem się nie upijać
dzięki temu otrzymałem szansę stać się takim, jakim jestem naprawdę, a nie
takim, jakim chciałbym sobie być, choć nie spodobał mi się mój własny obraz na
początku i musiałem się nauczyć akceptacji i tolerancji wobec samego siebie,
zacząć życ absolutnie odwrotnie niż do tej pory, to co wydawało się
nienaturalne i nienormalne, takim własnie musiało się stać
jednak wciąż wpadam we własne pułapki, wciąż kierowany instynktami i emocjami
tracę to co najcenniejsze, to ból wyznacza moją drogę do uczciwości, a
upokorzenia do pokory, własny umysł i wygodnictwo wciąż potrafią mnie zwieść i
często jeszcze błądzę, ale to nie oznacza, że ponoszę porażkę i mam się poddać,
to oznacza, że mam się uczyć i wyciągać wnioski, starać się naprawic popełnione
błędy i powracać na szlak szczęśliwego przeznaczenia, tu, gdzie Bóg wyznaczył
moje miejsce, tu, gdzie jest moja prawdziwa osobowość, a nie moje widzimisię...

[e4ska]

"Krzywe zwierciadło", "uczciwość", "instynkt", "emocje", "osobowość",
"wybudzić", "droga do trzeźwości", "szansa", "akceptacja", "tolerancja",
"pokora", "umysł", "błędy", "uczyć się", "wnioski", "własne pułapki",
"przeznaczenie", "Bóg", "prawdziwa osobowość, a nie moje widzimisię"...

Piękne słowa-klucze do świata-pięknego, lewe na lewo, prawe na prawo, marsz ku
"lepiej"...
Doskonalsze życie, doskonalszy słownik. Jakie życie, taki język, jaki język,
takie myślenie.

Jaras, jesteś szczęśliwym człowiekiem. Ktoś nauczył Cię tak mówić. Ale... nie
wszyscy mówimy tym samym językiem. Nawet alkoholicy... nie gęsi. Bo mieć swój
język to bardzo ważna sprawa. Język-lustro. Język-mój. Język-ja.

[cortona]

Jaras, zamiast kalkować de Mello, lepiej posłuchaj Eski.
De Mello, to ja przerabiałam jakąś dekadę temu, jak byłam młodsza i bardziej
naiwna. Nic mi to nie dało.
A Eska, jak już wytrzeźwiała, to dokumentnie - za to ją cenię, ale pozostała
wrażliwą osobą - za to ją lubię.
Zgadam się z nią, jak mówi: "pijak pije, bo chce się napić".
Koniec i kropka.

[e4ska]

Cortono, przykro mi, że pouczasz mną Jarasa. Jaras to doświadczony człowiek,
mężny i wytrwały, umknął z bagna i, co najważniejsze, pomaga ludziom, ma swoją
stronkę, działa, przekonuje, wspiera... I jest sympatyczny, a że patetyczny? Da
się wytrzymać:)

Nie znam de Mello i nie chcę znać, wolę klasykę:)Ale w płomiennym wyznaniu
Jarasa czuje się prawdę, szkoda tylko, że jest to prawda po części ośrodkowata
taka, bo gdzieżby normalny niealkoholik znał podobne terminy...

Coś też nie tak z tym samopoznaniem, z tym ja prawdziwym i ja nieprawdziwym.
Nikt nie wie, jaki jest naprawdę, Jarasie, ani Ty, ani dobrzy ludzie z poradni,
ani aktyw z AA, ani przemądra;) i czcigodna;) eska, taaak, nawet ja wiem, że nie
wiem, i nigdy nie będę wiedziała, jaka jestem, ani Ty nie będziesz wiedział,
jaki jesteś, zresztą: po co komu taka wiedza? Nawet Sile Wyższej, obawiam się,
do niczego nieprzydatna - jaki jest Jaras, jaka jest Eska, jaka jest Cortona i
mniej ważna reszta ludzi:))) Najważniejsze, żebyśmy trzeźwi byli, nie kradli,
jak ochroniarz patrzy, nie kłamali, jak są konkretne przeciwne dowody, i nie
pożądali cudzych żon. Tego się trzymam, szczególnie jeśli chodzi o żony, i
jestem wystarczająco doskonała - jak na akoholika...

Jarasie, nie chmurz się czasem na Eskę, jesteś miły i sympatyczny, tylko troszkę
za bardzo wzlatujesz do słońca... ze szkodą dla słów skrzydlatych...
Pozdrawiam serdecznie:)

[cortona]

Jeżeli mam zamiar kogoś pouczać, to przede wszystkim siebie. Czytam to forum
wyłącznie z egoistycznych pobudek: chcę pomóc sobie. Przy okazji zauważyłam, że
bywam agresywna, co trochę mnie dziwi. Ja, taka chodząca łagodność...?
Ale wracając do tematu.
Ucieszyłam się, że są tutaj osoby, które abstynencję traktują jako nowy styl
życia i są szczęśliwe. Nie rozdrapują ran, nie tworzą sobie trzeźwościowej
religii. Po prostu się cieszą nowym, lepszym stanem ducha.
Powołałam się na Eskę, a mogłabym wymienić jeszcze parę pozytywnych przykładów.
Nie zrobię tego, bo zaraz mi się oberwie, żebym nikogo nikim nie pouczała:)
To, co napisał Tenjaras wydało mi się smutne i takie rozrachunkowe.
Ale każdy ma prawo do własnej metody...

A ja wczoraj spędzałam samotny wieczór. Tylko ja, pies, który nigdy nie zdradza
moich tajemnic i pełny barek. I było ok, bo o barku pomyślałam tylko tyle,
że żeby do niego sięgnąć, to musiałabym zwariować.
Wieczorej wyprowadziłam psa, i spotkałam bardzo zacnego sąsiada, który dzielnie
udawał, że jest trzeźwy.

A Tenjarasa pozdrawiam. I myślę sobie, że jeśli ktoś rozpoczyna wątek, to nie po
to, żeby wygłosić orędzie, ale zaprasza do dyskusji.
I gdzie ta dyskusja?

[e4ska]

Zdaje się, że dyskusja ... nie tego, hmmmm. I wątek się odkleił:)))))
Ach, te kobiety, tzn. ja i Ty:))) Po....ne pijaczki, ani z nimi nad poziomy
wylatać, a okiem słońca... ani dyskutować, ziemi się trzymać, kiedy akurat
deszcz zimny pada i ot, demonologia forumowa...hmmmm ;)

[7zahir]

Przyznam Ci się do czegoś!
Kilka razy chciałam napisać o swoim przebudzeniu
i za kazdym razem wycofywałam się,
bo to Ty napisałes o moich uczuciach!

Samo napisanie: jestem za, czy tez tak czułam
wyglądałoby mizernie.

Dzisiaj dotarło do mnie, że powstrzymywało
mnie stare myslenie, że to ja mam być gwiazdą
i swiecić jasniej od Ciebie.
Dlatego teraz własnie piszę,
żeby Ci podziękować tenjaras!!

Czy wciaz sie popisuje i przechwalam?

[tenjaras]

...kiedyś stosowałem taką taktykę - pojawiałem się w miarę rzadko, lawirując
pomiędzy różnymi grupami ludzi, to pozwalało mi zachować twarz, budując
fałszywy obraz, pomagając równiez siebie samego zakłamać, że wciąż chodzę
pijany, widziano mnie od czasu do czasu, więc piłem od czasu do czasu...
mogłem też opowiadać niestworzone historie i bajki, co pomagało mi myślec, że
skoro ludzie mnie podziwiają, to ze mną jest ok, ludzie szanowali jednak nie
mnie, tylko moją bajkową postać, sam wolałem wierzyć w tego bajkowego, żeby móc
nie myśleć o tym prawdziwym, bo nie lubiałem samego siebie, przecież gdzieś w
głębi zapomnianej duszy wiedziałem, że to jest nieprawdziwe, to tej świadomości
tak nie cierpiałem...
wtedy przyszedł pechowy moment, kiedy nie mogłem się wyprzeć prawdy, choć było
trudno musiałem się poddać, walczyłem, buntowałem się, ale już nie było
odwrotu, musiałem zdjąć maski i uwolnić się spod ich ciężaru, bałem się, a
efekt okazał się zadziwiający - pojawił się całkiem fajny gość, choć nie tego
się spodziewałem...
dziś wiem o tym, że potrafię sam siebie zakłamać, że potrafię wierzyć w fałsz,
który produkuje mój własny umysł wypierając prawdę i rzeczywistość, potrafię
zbudować świat taki, jakim sam chciałbym go widzieć, a nie jaki jest naprawdę,
znam ten mechanizm, ale nie chroni mnie to od tego, że od czasu do czasu mi się
to włącza i się pogubie
czujność, jakiej się nauczyłem poznając wewnętrzne sygnały nawrotu choroby
alkoholowej, umiejętność słuchania drugiego człowieka i medytacja, pomagają mi
dziś, spojrzeć w siebie i odkłamać świeżo budowany kabotynizm, zawrócić z
błędnej drogi i powrócić do siebie, do prawdy, bo już mam gdzie, polubiłem
samego siebie i już nie muszę lawirować, popisywać się i przechwalać, już
jestem rzeczywisty...

[tenjaras]

alkoholizm to tak naprawde cierpienie, nawet jeśli można się zakłamać i gardzić
trzeźwością to w chwili uświadomienia nie ma dwóch zdań, ja do tego
potrzebowałem dojść do bardzo głębokiego dna - nie życzę nikomu takiej drogi -
dlatego tutaj jestem

niezwykłe było to, że przez jakiś czas ten tekst figurował, jako przyklejony,
na szczycie tematów, pomogło mi to zrozumieć, że robię dobrą robotę i choć
kocham gwieździć, to tak naprawdę to jest przesłanie o szansie dla każdego
myślę, że zachowuję wystarczającą anonimowość - chodzę po chodnikach, ale na
czole nie mam napisu "to ja jestem tenjaras" - choć, rzecz jasna, bliscy mi
wiedzą jak wyglądam i co robię, nie ukrywam się w podziemiu, bo o to też nie
chodzi... w końcu uczę się trzeźwości - równowagi, spokoju i harmonii...

[cortona]

Tenjaras, bardzo Cię przepraszam, że swoimi prostackimi postami odpięłam Ci wątek;)

O alkoholizmie myślę sobie tak: a cóż to za choroba, skoro żeby ją powstrzmać,
wystarczy nie pić?
Chorzy na raka nie mają takiej możliwości.

[7zahir]

Sama abstynencja nie powstrzymuje alkoholizmu.
To choroba duszy i jesli się nad nią nie pracuje
rozrasta sie porównywalnie do złośliwego nowotworu.

Twój post jest w stylu:
Co z tego, że ratujesz siebia
skoro w afryce dzieci umieraja na AIDS.

[cortona]

7zahir, mój post jest w stylu: nie egzaltujmy się swoimi chorobami, nie
martyrologizujmy. Nikt nie ma prawa rozczulać się nad sobą.
A jeśli na jego chorobę jest lekarstwo, to powinien uważać się za szczęściarza.

[7zahir]

W takim razie źle wybrałaś forum.
To słuzy pomocy tym, których dotkneła
choroba duszy - jakim jest uzaleznienie.
Tu trzeba wywalić to co Cię dręczy,
żeby poczuć ulgę i przeczytać o doświadczeniach
tych,którzy takie stadium maja już za sobą
na drodze zdrowienia.

Twoje dzisiejsze posty temu nie służą,
więc bądź łaskawa poszukać innego forum.

[cortona]

Oj, 7zahir, aż taka toksyczna jestem?
Mogę czasami pisać głupoty, ale na pewno nie dziś.
Pozdrawiam Cię serdecznie:)
Forum niewątpliwie opuszczę, ale jeszcze nie teraz.
Jak na razie, przydaje mi się to co piszecie.
Nawet Twoje smutne posty;)

[e4ska]

Zahir, przeginasz.
Żebym sama nie przegięła, napiszę tylko: wywala to się u terapeuty, po pijaku na
drodze albo u chłopa z obory. Dlatego nie lubię tego słowa: wywalać, jak i wielu
deminutiwów, które zagnieździły się w obowiązującej i wspieranej państwowym,
czyli wdowim groszem, terapii.
Co to za nauka, która operuje kalekim słownictwem? Albo piskliwe apostrofy, albo
wywalanie.
A do tego: zmień forum... Jeśli Cortona podpadnie pod paragraf, to ją moderator
skasuje, może też zabanuje. To jest forum moderowane.
Narka.

[e4ska]

Zapomniałam ucudzysłowić "deminutiwum", bo w istocie jezyk terapii jest brutalny
i knajacki.

[7zahir]

Gdybym wiedziała, że nie wolno mi używać
słowa wywalić, bo Cie rozdraznię,
to zastapiłabym je innym.
Mysle, jednak ze jestes ździebko przewrażliwiona,
jak my wszyscy zresztą do czasu do czasu:-)
Odpisałam Cortonie - tak jak odczułam jej posty,
myśląc o raczkujących na drodze trzeźwości.
Chcąc jej uświadomic problem.
Zauwazyłam kochana esko, że w swoich postach,
chcesz wszystkich zadowolić. Tak jak ja kiedyś:-)
To miłe,ale nierealne.
Pozdrawiam ciepło.

[cortona]

Wiem, że alkoholizm to ciężka choroba i, że trudno z niej wyjść.
Tylko, że ta trudność jest najzupełniej subiektywna.
Nie ma żadnych obiektywnych przeszkód żeby przestać pić ani żadnych
obiektywnych powodów żeby popaść w alkoholizm.
Można babrać się w swojej psychice coraz głębiej i głębiej, ale to chyba do
niczego nie prowadzi.
Ja nikomu niczego nie narzucam ani nie zarzucam.
Ja tylko piszę o tym, co mnie pomaga.
A mnie pomaga spojrzenie na sprawę trochę z boku.

[7zahir]

Niczego Ci nie zarzucam,
ale nie mogę się zgodzic z Tobą.
Alkoholizm ma wyłacznie podłoże
psychiczne, więc może pomóc tylko
"babranie się"- jak to napisałas
w psychice.
Nie wiem skąd czerpiesz wiedzę.
Jestem zaskoczona takim stawianiem sprawy.
Wiem ze każdy ma własną drogę trzeźwienia,
więc nie podejmuję dyskusji, wolę jednak kroczyć
tą sprawdzona, która mnie tez pomaga.
Cieszę sie, że pomaga Ci Twój sposób.
Pozdrawiam.

[e4ska]

Drogi Jarasie, mój podły udział w odklejeniu przyklejonego podyktowany został
występnym mechanizmem manipulacji właściwej nieleczonemu alkoholikowi.
Zamierzałam oto w swoim pijanym umyśle napisać coś niezrównanie piękniejszego,
taki tekst, że jakby go ludzie przeczytali, to... powiem krótko: to byłoby to! -
i co tam, dałabym się przykleić. Natomiast, żeby była jasność pełna, wolałabym,
gdybyś odpowiadał, jako człowiek inteligentny i rozeznany w problemach
alkoholików, bardziej konkretnie. Ja tam próbuję przynajmniej, choc niewiele
zapewne są warte moje uwagi, ale trudzę się, czasem ktoś się obrazi, czasem się
miło odezwie, więc piszę, póki jestem tutaj, piszę od siebie, nie od
nudziarza-terapeuty.

Zahir, piszesz: "Zauwazyłam kochana esko, że w swoich postach,
chcesz wszystkich zadowolić. Tak jak ja kiedyś:-)
To miłe,ale nierealne".

Nie wszystkich, Zahir, i nie chcę, i nie zadowolić. Tobie chodzi prawdopodobnie
o samoakceptację, a właściwie o jej brak. Otóż, Zahir, samoakceptacja a sympatia
do innych ludzi nie są sobie przeciwne. Czy Ty rozumiesz, że można kogoś lubić?
Co jest złego w tym, że sobie pogadam czy to z sąsiadem, czy z klientem, czy ze
sprzedawcą, nawet z kierowcą autobusu nawet? Ja sama nie wiem, jak to jest, ale
obchodzą mnie ludzie, takze ci, którzy tutaj pisują, to dla mnie wielka radość,
gdy sobie rozmawiamy, spieramy się, kłócimy, żartujemy, szukamy prawdy, chociaż
jej pewnie nie ma, przynajmniej tej jednej.
Nazywając rzecz otwarcie: uważasz, że komuś schlebiam? Po co? Żeby zdobyć
akceptację? Trochę inaczej wchodziłam na forum niż Ty, nie tak układnie, nie dla
akceptacji, ale żeby bronić honoru "suchych alkoholików", tych rzekomo mniej
doskonałych od wyterapeutyzowanych doskonałości w Twoim stylu. Więcej, uważam,
że człowiek, który sam trzeźwieje, jest bardziej autentyczny niż grupowy
prymusek. Moje głupoty są moimi głupotami, a nie np. Jampolsky'ego.

I dalej, nie schlebiając, ale po prostu: jeśli będziesz tak dalej się
samoakceptować, to niedługo napiszesz sama, z własnych doświadczeń, "Wirusa
samotności", wirusa pełnego łez i pochlipków. Ludzi trzeba szanować, to moralny
nakaz. Uszanujesz, polubisz. Proste.

Więc nie próbuj nikogo wyrzucać z tego forum, nie pytaj, skąd czerpią swoją
wiedzę, i pamiętaj, że ta Twoja sprawdzona droga się nie sprawdza, nie udawaj,
że nie jest faktem fakt: ludzie mają za sobą po pięć terapii i zdychają na
śmietniku. I Ty, i ja, nie wiemy, co nas czeka. Nie ma żadnej sprawdzonej drogi,
nie zostaniesz aniołem, ale przestaniesz być człowiekiem.

Jeden wieszczu powiedział ze smutkiem: "ludźmi gardziłem, aniołów nie znałem" -
zanadto pokochał wzlatywanie. Po co więc te wysokie ochy i achy?

Dla mnie alkoholizm jest chorobą ciała. My, ateiści, nie mamy duszy.

[cortona]

Eska, Ty po prostu wprowadzasz tu zdrowego ducha:)

[7zahir]

Droga esko, szanuję Twoje poglądy i w ogóle ich nie oceniam, tym bardziej jako –
jak to napisałaś „głupoty”
Twój post odebrałam wg powiedzenia: „uderz w stół a nożyce się odezwą”

To, że jestem ateistka nie przeszkadza mi podążać drogą wypracowaną i
sprawdzona w AA.

Nikogo nie wyrzucałam z forum – to Twoja interpretacja moich słów.

Staram się żyć kierując się mądrymi słowami z ponadczasowej Desideraty.
Nie mam zamiaru nikogo przekonywać do jedynie słusznej drogi trzeźwienia.
Bardzo mnie interesują odmienne do mojego sposoby, stąd moje pytanie do cortony.

Pozdrawiam ciepło i życze Pogody Ducha :-)

[tranzyt80]

Jeden wieszczu powiedział ze smutkiem: "ludźmi gardziłem, aniołów nie znałem"

nastepnie ow("wieszczu")wieszcz pisal:
"Modl sie, bo strasznie Panska dotknela cie reka
Usta ktorymis wieczny Majestat obrazil,
Te usta zly duch slowy szkaradnymi skazil;
Slowa glupstwa,najsrozsza dla madrych ust meka,
Oby ci policzone byly za pokute,
Obys o nich zapomnial..."

[e4ska]

O, Tranzycie

[e4ska]

Ooooo, Tranzycie, wiersz wieszczy byłby jak ulał na nagrobek anonimowego
alkoholika, z suchym kacem i wiecznym dupościskiem. Po czym napis: Manipulantowi
iluzjoniście - wdzięczni terapeuci... do tego rząd obalonych, tudzież zegar z
basem i mysią chrypką.

[tranzyt80]

pierwsza odslona zakonczona
o tranzycie
czy ona pyta o zdrowie
czy ona pyta o zycie
mnie tranzycie

druga odslona zakonczona
co to bedzie co to bedzie
glucho wszedzie ciemno wszedzie
syknal mickiewicz do terapelty
i choc siedzielismy w pierwszym rzedzie
braw nie bedzie
mniej niz zero

nie szukam szarych umarlych komorek zabawy
szukam specialisty do mercedesa szybkiej sprawy
konrada chwytam za kark ks.robaka do serca
mickiewicza do kieszeni i czym predzej do sieni

tu slychac pilkarskich mistrzostw rytm

odslona trzecia byc(moze) albo nie byc
oto pytanie
chor:o wodeczko nasza tys jak zdrowie
tylko ten sie dowie
co cie stracil
--
(nie mam wiecej czasu konczyc musze)

[tenjaras]

nie przyszedłem tu dyskutować nad lepszościami i gorszościami, przyszedłem
pokazać kim byłem, co się ze mną stało i jakim jestem obecnie

jeżeli ktoś z tego skorzysta, to chyle czoła

napisałem te słowa (dwa pierwsze moje wpisy) do audycji "Wieczorne Rozmowy",
okazały się wartościowe jako "samodzielne" przesłanie - bez tematu audycji i
postanowiłem z nich skorzystać, dlatego się tutaj znalazły, bardziej liczyłem,
kiedy to zostało przyklejone, że inni również wpiszą swoje krótkie historie i
powstanie fajny skarbiec mądrości dla alkoholików, którzy pytają, czy mają
szanse...

mnie nie interesują drobne potyczki słowne, dla mnie alkoholizm jest faktem
niezaprzeczalnym, niczego nie usprawiedliwa, teraz kiedy już o tym wiem, i
otwiera oczy, jednak gdy piłem nie byłem w stanie przyjąć informacji, która
zmieniłaby moją postawę, musiałem się poddać, a to niełatwe dla takiego
egocentryka jakim jestem i doskonale rozumiem wielu, którzy odchodzą stąd do
sklepu z alkoholem, po kolejną flaszkę, bo znaleźli nie to czego szukali
czemu podda sie egocentryk? mądralińskim na forum? czy komuś kto nic nie
podpowiada i do niczego nie przymusza? czy komuś, kto wie na czym jego ból
polega, pomoże to zrozumieć, bo sam to przeszedł i się wyzwolił?
może więc wystarczy osobiste świadectwo przebudzenia?

wiadomo, że na pytania się odpowiada, do tego może służyć forum dyskusyjne, ale
tylko własne świadectwo trzeźwości może być skuteczne dla jeszcze cierpiącego
na alkoholizm

spotkałem się tutaj z oceną, a potem przeprosinami, po co mi te przeprosiny? ja
znam swoją historię, post w końcu przepadnie, tylko dlatego, że komuś nie
podoba się De Mello lub ma inne wyobrażenie o słowniku alkoholików

tak naprawdę, to co wydarzyło się w tym temacie, to wielka nauka, więc
wyciągajcie wnioski na przyszłość, bo mogą się przydać

[e4ska]

Jarasie, chciałbyś, aby powstał "fajny skarbiec mądrości dla alkoholików" - i to
bez dyskusji, jak to w dyktaturze...

No tak, ale widzisz, wisiał sobie sporo czasu ten Twój temat i jakoś nikt tam
nie podwiesił swoich, za przeproszeniem, klejnotów. No to mnie się żal zrobiło,
że taki tekst wisi i wisi, i wszyscy nabrali wody w klawiatury, i postawiłam
sobie pytanie: dlaczego, jeśli przebudza, to nie przebudza? No i tak sobie
doszłam do wniosku, że ten tekst jest niespójny i nielogiczny, np. dlaczego
"pech chciał", że zalazłeś, Jarasie, do poradni, przecież to nie pech, to się
szczęście nazywa, chociaż... kto wie, może masz rację z tym pechem? Id Freudowe
się kłania...

Nasza "potyczka" nie jest taka drobna i dotyczy bardzo ważnego tematu: czy
"leczenie" alkoholizmu ma sens w takiej formie, jaka oficjalnie uchodzi za
jedynie możliwą, gdy tymczasem taką jedyną nie jest. Bywa wręcz szkodliwą, gdyż
czasami odziera człowieka z własnych myśli, o czym świadczy język.

Jarasie, kogo masz na myśli, pisząc o mądralińskich na forum? Czy tych, którzy
ośmielili się mieć inne zdanie niż Twoi mistrzowie? Czy o de Mello tak napisałeś
per "mądraliński"?

Egocentryzm przypisujesz alkoholikom jak leci, a skąd niby o tym wiesz? Mów za
siebie.

"tylko własne świadectwo trzeźwości może być skuteczne dla jeszcze cierpiącego
> na alkoholizm" - otóż to, wielu tutaj, na forum, łącznie ze mną, dało to
świadectwo, ale bez tych emocji, instynktów, egocentryzmu, zwyczajnymi słowami
opowiadamy sobie, co zrobiliśmy, żeby rzucić picie, palenie, narkotyki,
wspominamy swoje udręki, próbujemy doradzać, pocieszać, czujemy się silniejsi
dzięki temu, że komuś tam gdzieś zależy na naszej trzeźwości.

"spotkałem się tutaj z oceną, a potem przeprosinami, po co mi te przeprosiny?"
- jak to po co? Ludzie są uprzejmi i kulturalni, po to, Jarasie, żebyś wiedział,
że nikt Ci przykrości robić nie chce. Znasz słowo : "emocje", a słowa
"przepraszam" nie znasz?

A ocena jest też zabroniona? Może na terapii czy u Ciebie w domu, ale ja będę
oceniać wtedy, gdy tego potrzebuję - wprost. Nauki humanistyczne na ocenie
stoją, jak zresztą można nie oceniać w ludzkim świecie? Jaras, to nieludzkie
wymaganie: "nie oceniać", to manipulacja i kłamstwo, Ty też oceniasz, ale grasz
sam przed sobą, jakbyś cały czas czuł oddech terapeuty na plecach.

"tak naprawdę, to co wydarzyło się w tym temacie, to wielka nauka, więc
> wyciągajcie wnioski na przyszłość, bo mogą się przydać". Co się wydarzyło? Co
za nauka? Musiałeś się bardziej po ludzku odezwać, Panie Jaras, ale czemu
wnioski wyciągać na przyszłość????, na skórkę czerstwą, ja nie wiem:)

[cortona]

Znalazłam to forum latem ubiegłego roku.
Nikt przypadkowo nie trafia na forum "uzależnienia" i nikt tak zupełnie
z przypadku nie myśli o nałogach.
Rok temu obowiązywała tu jedna reguła, taka jak w wątku addiego: co by nie
powiedzieć: alkoholik. I tylko jedno rozwiązanie: terapia - z bardzo niewielkim
prawdopodobieństwem wyleczenia.
Takie podejście dosprawy wywołało u mnie panikę i paradoksalnie, jeszcze
częstsze zaglądanie do kieliszka:(
Ale na szczęście znaleźli się tutaj ludzie, którzy pokazali, że jednak można być
panem swojego losu ( niby banał ). W ich postach dawało się wyczuć radość i
przede wszystkim normalność.
I mnie to pomogło. Od jakiegoś czasu czuję, że żyję, jak normalny człowiek.

Trochę żałowałam, że zabrałam głos w sprawach, o których nie mam pojęcia.
Chociaż też w jakimś sensie doznałam "przebudzenia".

Myślę, że Tenjaras, jak wielu innych miał, bardzo ciężkie przeżycia i dla niego
obecny stan nie jest zwyłym niepiciem. W tym sensie, zepsułam wątek.
Już nie przepraszam, ale i nie mam za złe Jarasowi:)))

[cortona]

Znowu z błędami:(

[rauchen]

regula addiego, ktory poszedl na terapie, obowiazuje chyba kazdego alkoholika,
ktory zauwaza u siebie problem. Zagladanie do kieliszka na wiesc ze jedyne
wyjscie to terapia i AA w tym problemie, tylko otwiera wlasciwie wrota do
dalszych doswiadczen alkoholowych, ktore moga, choc wcale nie musza doprowadzic
do ostatecznego i stanowczego postanowienia, ze albo biore co mi oferuja, albo
zgadzam sie na to to juz koniec.
Nie mozna postawic wszystkich z problemem alkoholowym obok siebie i powiedziec:
jestesmy tacy sami. To alkohol moze byc ten sam, ten sam problem alkoholowy.
Sa jeszcze doswiadczenia alkoholowe, przepite lata, zniszczone zycie.
Sa jeszcze po prostu ludzie, ktorzy tym tak bardzo sie roznia, oraz tym, jakimi
ludzmi sa w srodku. Tymi prawdziwymi, jacymi sa, nie tymi stworzonymi przez
alkohol.
Przebudzenie - u mnie na poczatku zeszlego tygodnia tez cos takiego nastapilo,
nie pierwszy raz, ale to nachodzi tak z nienacka po zastanowieniu sie
zwyczajnie nad tym co dzis bylam w stanie zrobic, ile zrobilam dzialajac jako
czlowiek, bedac w srodku alkoholikiem, i zdajac sobie sprawe z tego, ze
zupelnie inaczej byl zareagowala jesli wciaz bym pila. Miliony ludzi wstaje
rano, ma sprawe do zalatwienia, szuka rozwiazania, jednego, napotyka na
przeszkody, szuka dalej rozwiazania, sprawe rozwiazuje, nie zawsze tak do konca
jak planowal, ale przynajmniej w takim stopniu zeby wynik byl zadowalajacy w
miare, ze swiadomoscia ze tyle mozna bylo osiagnac. Alkoholik robi inaczej -
sprawy rozwiazuje alkoholem, proboblemy rozwiazuje alkoholem, przeszody
rozwiazuje alkoholem, dostaje wynik alkoholowy. Na pocieche ma jeszcze alkohol,
zarowno jak sprawe udalo sie zalatwic, jak i spieprzyc.
I w zeszlym tygodniu doznalam takiego wlasnie uczucia, ze dzialam jak czlowiek,
rozwiazuje sprawe, a w glowie pojawilo mi sie jedno zdanie z literatury
aa, ze Bog pomaga tym ktorzy sami sobie pomagaja. Zdanie jakby uszyte na miare
do tego, co robilam. Nie robiac nic, zeby gdzies duchowo zmienic moje
nastawienie do zycia, pewnie znow rozwiazalabym sprawe wzorcem alkoholowym. Bo
tak latwiej, duzo latwiej.
Ale juz wczoraj caly dzien przeplakalam, dotad mam spuchniete oczy. Bo sa
rzeczy, w ktorych moze jeszcze za malo potrafie cos zrobic, jestem bezradna w
stosunku do pewnych spraw typu zycie, inni ludzie i ich dzialania, spawy zycie -
smierc. Ale mimo wszystko umialam COKOLWIEK zrobic, tyle ile juz pozostalo do
zrobienia. Pierwsze to to, ze uratowalam siebie zeby sie nie napic, moze
najwazniejsze. Drugie, ze jednak chwycilam za telefon i szukalam pomocy. I
znalazlam, na tyle ze teraz kwestia pogodzenia sie pewnymi sprawami.
Sklep z alkoholem za rogiem zaraz, nawet bylam, zeby kupic papierosy, gdzies
nawet spojrzalam na stojaca flaszke, ale tyle tylko.
Przebudzenie - to chyba po prostu szukanie czegos w sobie, co bylo uspione,
pozniej tlumione alkoholem, a teraz sie budzi, gdy zamiast siegac po flaszke
siegasz w te glebi samego siebie, ktore pozwalaja odkryc, jakim tak naprawde
jestes czlowiekiem, to ze rozwiazujesz pewne sprawy, bo jestes w stanie po
prostu je rozwiazac. I to, ze czujesz, jak boli bol, czegokolwiek by nie
dotyczyl. Bol przezywany na trzezwo boli inaczej. Radosc na trzezwo cieszy
inaczej. Czuje sie, ze sie budzi czlowiek do czegos, czego jesliby nie szukal,
nie znalazlby.

I ja nie widze potrzeby oceniania jarasa, czemu tak, czego ta filozofia,
dlaczego zamiast tego nie napisal dowcipu, litosci lub czegotam wiecej.
Potrzebowal napisac i napisal.Amen

[rauchen]

i jeszcze takie krotkie zdanie, dla wszystkich alkoholikow, wczoraj sobie
wrocilam do czytania ksiazki "Pieklo nie ma dna" Bozeny Snella-Struzik, sa tam
opowiadania kobiet alkoholiczek, warto poczytac dla kobiet, ktore jednak do AA
nie chodza, bo im nie potrzeba - tak uwazaja przynajmniej - dla poszrzenia
wyobrazni, zwlaszcza dla tych, ktorzy nie sadza ze ich alkoholizm nie
doprowadzil jednak AZ tak daleko:

"Dziekuje Ci, Panie Boze, za wszystko, co mi dales, dziekuje Ci za wszystko, co
mi zabrales, i dziekuje Ci za wszystko, czego mi oszczedziles"

[cortona]

Pewnie zadam głupie pytanie.
Rauchen, a nie możesz czasami spojrzeć na siebie, jak na zwyczajną młodą
kobietę? Starać się jak najczęściej zapominać, że piłaś.
Zrzucać kiedy się da bagaż alkoholizmu. Po co nosić ten worek na plecach?
Przecież tak naprawdę, to nie pić jest fajnie.
Ja się tak staram programować: alkohol mi nie pasuje.

[rauchen]

to wyglada tak: pijesz kilka lat, potem przestajesz, i niby ma byc cacy.
Tylko czy tak jest naprawde.
Niby przechodzi sie na zasade zycia dniem dzisiejszym. I to jest w porzadku.
Tyle ze niestety, przeszlosc tak czy siak zazebia sie na dzien dzisiejszy, i
powiedziec sobie voila, bylo zle, a od dzisiaj bede wesola, to raczej to tak
nie wyglada.
Samo przestac pic, to wyglada mniej wiecej tak, jak przyklad z Wielkiej Ksiegi
AA:
Rozszalala sie burza, chlop z baba schowali sie do piwnicy, bo burza byla nie
lada.
Po czym wychodzi chlop z piwnicy, rozglada sie, chalupa w gruzach, a ten wola
do baby: Eee, stara, wszystko w porzadku, burza sie uspokoila.

I teraz spokojnie mozna sie isc opalac, bo slonce wyszlo ladne.


Nie wiem, moze jak pisze na tym forum, mozna miec wrazenie, ze podobnie jak
inni, ktorzy w tym stylu moze co ja pisza, siedza i tylko przesypuja z kupki na
kupke ladunek plecaczka w ktorym siedzi caly moj alkoholizm.
Bledne wrazenie, bo oprocz pisania na forum cos tam jeszcze robie.
Gotuje, piore, ogladam filmy, komedie i dramaty, place rachunki.
A to ze pisze na tym forum w sposob jaki pisze, to niestety, takie forum, i
pierwsze wrazenie to moj wlasny alkoholizm. Zawsze z przekonaniem, ze o ile nie
pomoge komus, to przynajmniej sobie.
Ponadto ciagle mam wrazenie, ze ktoregos dnia po prostu juz nie bede tu pisala,
bo nie bede czula az takiej potrzeby. Ale dopoki pisze, to lepiej jesli zajme
sie alkoholizmem, tak czy siak, forum wlasciwe.
Jak sie przeprogramuje na, alkohol mi nie pasuje, pisanie o nim tez nie,
myslenie o wlasnym alkoholizmie tez nie, to bede pisala na forum humorum. Moze.

[cortona]

Ja też się do tego przymierzam.
Tylko, że sporo osób tu znam, ich los mnie interesuje, a sobie jednak pomagam.
Pozdrawiam:))

[e4ska]

Rauchen, przykłady Twoje to już księga wcale nie mała, chociaż daleko jeszcze do
przykładów zawartych w księdze pewnego praskiego pijaka. Co prawda nie łapię,
czemu wzorem chłopa-optymisty nie należy cieszyć się tym, co mu jest dane,
słońce ma swoje uroki, a niejedna chałupa łez niewarta, ale... mam takie smutne
wrażenie, że jest Ci ciężko. Rauchen, coś gorzkiego tkwi w Twoich postach, za
delikatna jesteś i za wrażliwa na ten swój nałóg. Gdy myślę, że czytasz swoją
księgę i ratujesz się tym, co tam napisane, to... oczywiście nie wycofam się ze
swojego stanowiska kontra poglądom: terapia dobra na wszystko i nie ma
trzeźwosci bez AA, ale nabieram dla Ciebie szacunku, że jednak coś ze sobą
robisz, że znasz swoje słabości, że się z nimi nie zgadzasz.

Rauchen, jeśli siedzisz w dołku, wiem, że nie teraz np., więc jeśli coś się
takiego zdarzy, a nie chcesz o tym wspomnieć na forum, pamiętaj, możesz napisać
do kogoś prywatnie, nawet do mnie, bo ja nie jestem ludojad i nie pożeram
aowców, lubię czytać listy, no, z odpisywaniem to różnie bywa, ale w sytuacji
awaryjnej zachowuję się odpowiedzialnie.

Jedno trzeba Ci, Rauchen, przyznać: że czytasz, reagujesz, biegniesz na pomoc,
siostrą miłosierdzia forumową jesteś, choć nie każdy to widzi:)

Co do Jarasa - on sobie daje radę lepiej od Ciebie, tak mi się wydaje, a chociaż
każdemu zdarzają się smutki i chwile zniechęcenia, ma na pewno swoich bliskich
przyjaciół w trzeźwieniu, żadna eska mu nie straszna, zresztą latamy na innych
miotłach i pułapach naszej zawalonej chałupy:)))

[janulodz]

Mówi chłop do baby:
No to co z tego , że chałupa się zawaliła. Uratowaliśmy się od śmierci, nadal żyjemy, jestesmy silni, sprawni, w miarę młodzi, kochamy się - zbudujemy sobie nową i ładniejszą. Co mamy usiąść i płakać nad ruinami?. Od tego nam nowa nie wyrośnie. Opalać też się nie pójdziemy, bo po pierwsze szkodzi, a po drugie, kto za nas będzie pracował. Zresztą ja tej starej chałupy tak naprawdę to nie lubiłem. Weż się babo w garść i do roboty. Martwić się zawsze zdążysz.

[e4ska]

Janu, jeśli myślisz, że to była właściwa propozycja... Co powiesz na to, aby
bohaterowie zaczęli bardziej radośnie, ba, nawet twórczo:)))

[janulodz]

No pewnie ...
Od przybytku głowa nie boli, tylko żeby nie popadli w kolejne uzależnienie.
A tak odbiegając od chłopskiego tematu. Jeżeli wychodzi się z choroby, widzi światełko w tunelu i robi sie ono coraz jaśniejsze to po co odwracać głowę i oglądać tę przerażającą czerń. Nie lepiej stamtąd jak najszybciej spieprzać?

[andzia9641]

nie odwracac sie ale pamietac, zeby wiedziec do czego nie wracac!

[rauchen]

a pisales janu, ze literatura AA ci nie podpasowala :))))))))

[janulodz]

Może mi i nie podpasowała, ale dzięki Twoim cytatom niechcący ją poznaję. Może nawet sam zacznę ją kiedyś czytać, choćby po to, by lepiej poznać Twój oręż.

[tenjaras]

e4ska skoro piszesz ze mną to już jesteś dla mnie ważna

ale wrócę do oceniania - ocenianie to złudzenie kierowane oczekiwaniem - jeśli
oczekuję od czegoś, że będzie dobrze - oceniam dobrze, jeśli oczekuję skuchy,
oceniam źle - dla jednych jedno będzie niosło jedno oczekiwanie, dla drugich
drugie - nie można być niczego pewnym...

natomiast dobrym rozwiązaniem może byc analiza - bez oczekiwań - jeśli na daną
chwile jest potrzebne to, a nie tamto, biorę to, a tamto pozostawiam w
niepamięci, może przydać się później, dziś odepchnięte z powody złych oczekiwań
jutro też będzie kojarzyło się z niedobrem...
niepamiętane będzie nowym odkryciem i we właściwym czasie

ocena wiąże się również z kodem podświadomości, jeśli oceniam pogode na
kiepską, będę się czuł kiepsko, jeśli stwierdzę, że nie wychodzę na zimno, to
przynajmniej mogę sobie zasiąść do kompa i myknąć na forum gazety.pl -
uzależnienia i nie robię nic innego jak pionierzy AA - szukam pomocy dla siebie
niosąc posłanie innym - trzeźwość to otwartość, tkwienie w miejscu jest mało
komfortowe - dla alkoholika może być wręcz zabójcze...

[rauchen]

eska,
w otatniej wyrzucanej przeze mnie flaszce z ostatniego ciagu, nie znalazlam
karteczki z wrozba, jak w chinskim ciasteczku, ze teraz wszystkie sprawy
ktorych sie dotkne, w mig zostana rozwiazane.
Czesc spraw byla i jest zwiazana z piciem, ale sa w srod nich i takie, na ktore
moje picie chyba nie za bardzo znaczenie. Nie wiem, czy rozwiazaniem byloby
powstrzymanie sie od zaczynania nowej drogi, drogi trzezwosci do czasu, kiedy
te drugie zostana rozwiazane, i moglabym juz tylko zajac sie tymi, na ktore
moje picie mialo wplyw. Szanuje siebie za to ze wzielam sie za sprawy zwiazane
z piciem, i szanuje ta droge, ktora ide, zarowno terapia indywidualna jak i AA.
Nikt mnie do tego nie zmuszal.
To, ze pomimo ze pewne sprawy wciaz czekaja na rozwiazanie, z ktorymi
faktycznie nie latwo zyc, udaje mi sie nie pic, tylko mnie utwierdzaja w tym,
ze to co robie dla swojej trzezwosci jest sluszne.

Co do literatury AA, kiedy zaczynalam, bylam przygotowana na to, ze wiele spraw
nie zrozumiem i bede musiala odkladac na bok - jak na razie czytam tylko to,
co ja sama dotad czulam i wiedzialam, tylko gdzies skrywalam, albo nie
potrafilam w ten sposob wyrazic, a znajduje to w literaturze.

Co do dolka, to nie wiem czy to dolek, a to z wczoraj to nie nagly glod
alkoholowy, i bezradnosc wobec niego. Ten watek ma tytul przebudzenie, jesli ja
mialabym teraz otworzyc nowy watek, bardziej bym sie skupila na tym, ze odkad
wlasciwie rok temu jakos silniej zabralam sie za swoj alkoholizm, z wiekszym
zdecydowaniem, jakos tak zycie jakby skupia sie tym, zeby sprawdzic na ile ta
moja chec trzezwienia jest silna. I w listopadzie potwierdzilo, ze jeszcze rok
temu byla za slaba, za malo instrumentow obronnych.
Teraz mam instrumenty obronne, a zycie jakby dalej chce sprawdzac, i wystawia
na niezbyt przyjemne sprawy. I tak tez bylo wczoraj, i w ostatnim pol roku
podobnie kilka razy.
Wczoraj obronilam swoj 200-tny dzien trzezwosci, nawet jesli go przeplakalam.
Nie mialam ochoty sie napic, bo to ze to nie jest rozwiazanie bylo zbyt silne w
swiadomosci. Moglam sie jedynie obawiac, zeby ta swiadomosc na chwile nie
przysnela i reka zlapala za to co kiedys byla zwykla.

To z czym trafilas, to to z ta wrazliwoscia, moze nawet przesadna.
Tyle ze sama gdzies napisalas do mnie, ze alkoholik to nie ten co ma rozowe
lica i wesolo spiewa. Ja na pewno nie naleze do alkoholikow, ktorzy pili po to
zeby spiewac wesolo i miec rozowe lica i przez przypadek sie uzaleznili.

[e4ska]

Rauchen, odstawienie alkoholu nie wygładzi nam świata. Alkoholik ma prawo być
smutny jak każdy inny człowiek, nie każdy smutek to głód, choć wtedy szybciutko
przypominają się zakazane sposoby ucieczki. Nie mówię tego z doświadczenia, bo
ja, gdy teraz mam problemy, zupełnie nie myślę o piciu, jestem skoncentrowana na
tym, co muszę zrobić, szukam wyjścia, kombinuję w dobrym tego słowa znaczeniu.
Najgorzej było podczas próby terapii, przez te rozmowy o gorzale, przez to
natrętne upokornianie miałam ochotę napić się, na złość facetowi i jego gadaniu,
no ale "umkłam" i jestem trzeźwa, oczywiście nie w rozumieniu aowskim, ale w
moim - lepiej nie trzeba:)))

Podobało mi się, jak kiedyś wytrwałaś na imprezie w charakterze pięknej
kelnereczki, i wylewałaś wina do zlewu, szybka jazda;) Ale to, że w ogóle w
niedzielę wspomniałaś sobie o piciu, o, to chyba nie jest takie dobre, na rozum
Eski - groźne. Nie wolno płakać w mieszkaniu, Rauchen, zwłaszcza samej, nigdy
tego nie rób... I nie myśl, czy Twoja droga dobra, czy nie, od nadmiaru
refleksji ludzie głupieją, dziwaczeją, a czasem piją...

A dla Jarasa dziś już tylko pozdrowienia, moje pijane myślenie nakazuje mi udać
się na upatrzone legowisko, bezpieczne, bo kto śpi, nie pije - wyjąwszy
przypadek pewnego cudzoziemskiego doktora, ale ja sypiam w Łodzi, nie w
Krakowie:)))

[rauchen]

nie bylo wspomnien o piciu, byl strach zeby sie nie pojawily.

A plakac jest dobrze, plakac sie nauczylam pol roku temu, i wyryczec sie jest
dobrze. Zaczelam czytac ksiazke "Hipopotam w pokoju stolowym - wsparcie dla
doroslych dzieci alkoholikow" Tommy Hellsten'a. Wyryczalam wtedy kupe rzeczy z
dziecinstwa. Lepiej sie zalac lzami, niz zalewac czyms innym. I wg mnie lepiej
by bylo gdybym gdzies kiedys nie zamrozila w sobie odruchu placzu. Pomaga.

Co do poczatkow trzezwienia, i myslenia o alkoholu.
Dostalam na poczatku w AA ksiazke, "Zycie w trzezwosci", a w niej porady co
robic zeby nie pic.
Czytalam ja bardzo dlugo, kawaleczkami, i tylko w autobusie jak jechalam na
meeting. Dlaczego? Nie dlatego ze to bylo dla mnie cos nowego, bo ja te
wszystkie sposoby znalam wczesniej. Czytalam ja powoli, i tylko przed
meetingiem, bo po pierwszym kazdym akapicie jak zaczynalam czytac, pojawiala
sie mysl: No cholera, to jak ja juz chodze na te meetingi, a ten ostatni ciag
chcialabym zeby byl ostatni, to czy przynajmniej nie moglam sie urznac
koniakiem, tylko ginem!

I tylko ta mysl mnie nachodzila tylko przy tej ksiazce, co mysle ze jest
niezlym paradoksem. Grunt ze przetwalam.

[cortona]

Rauchen, przed moim kolejnym, zaplanowanym pięć minut temu, czasowym odejściem
z forum, chciałam Ci opowiedzieć historię z życia wziętą.
Mój znajomy nie pije od siedemnastu lat. Kiedyś zapytałam go, jak to jest, tak
nie pić zupełnie przez tyle lat i czy czasami nie ma ochoty. Odpowiedział mi, że
ochotę niekiedy ma, zwłaszcza na piwo, ale myśli sobie tak: jestem normalnym
facetem i mogę robić wszystko co to robią inni ludzie. Z jednym, jedynym
wyjątkiem: nie mogę pić alkoholu.
Zapewniam Cię, że to całkiem normalny facet i gdyby sam mi się nie przyznał,
że jest alkoholikiem, to nie miałabym o tym pojęcia.
Pozdrawiam:))
Do porozmawiania:))

[rauchen]

ja nie traktuje swojego alkoholizmu jako skazy na cale zycie,
ale jest on czescia mojego zycia i tak raczej pozostanie.
Ja wrecz przeciwnie, zaczynam go traktowac jako wyzwolenie, ze w momencie kiedy
biore sie za jego leczenie, dostaje wrescie szanse na wyleczenie mojego zycia z
tego wszystkiego, co bylo zanim jeszcze zaczelam pic.
Zanim jeszcze zaczelam pic, majac ja wiem, 17 lat, z calym przekonaniem
twierdzilam, ze nie dozyje do 30-tki, bo mi zwyczajnie nie starczy na to sil.
Do 30-tki dociagnelam, juz jako alkoholiczka, i...i nagle okazuje sie ze nagle
zaczynam dostawac sil, a moze inaczej - te sily zawsze we mnie byly, to ja je
tlumilam. Leczenie alkoholizmu te sily wyzwala.
Nie uwazam sie za osobe glupia, potrafie czasami w niebywaly sposob zaskoczyc
siebie i innych, pokazac jak takie niepozorne stworzonko jak rauchen potrafi.
Tyle ze pomimo tego, wciaz sie tlumi, tlumi emocje, tlumi siebie.
I problem nie lezy we flaszce z alkoholem, problem lezy w rauchen i jej
tlumieniem sie.
Za krotko jestem trzezwa, jak na razie nie znam co to glod alkoholowy, moze
poznam, moze niekoniecznie. Moze znow pojde sie zagluszyc, moze nie.
17 lat trzezwosci to dla mnie jeszcze czysta abstrakcja, znam takich ludzi
nawet z 30 letnia abstynencja, o ktorych gdybym spotkala ich gdzies na ulicy,
nigdy bym nie powiedziala ze ci ludzie to alkoholicy, spotykajac ich za to na
meetingu, to sa osoby ktore doskonale wiedza gdzie byli i gdzie doszli w swoim
alkoholizmie. 10 lat trzezwosci u alkoholika to u mnie wciaz jeszcze
abstrakcja, bo moja cala przygoda z alkoholem tyle trwala. Czasami jak patrze w
przeszlosc, na te swoje 10 lat, to niemalze wiecznosc alkoholowa. Jak patrze na
dzien dzisiejszy, trzezwy, to tez to w jakims sensie wiecznosc, taka mala
wiecznosc dzisiejsza, trzezwa.
Twoj znajomy twierdzi, ze jest takim czlowiekiem jak wszyscy, i moze robic
wszystko co inni ludzie, tyle ze nie moze pic.
Mi z meetingu siedzi inne uslyszane zdanie: ja nie potrzebuje pic alkoholu.

Nawet wczoraj bylam w pracy, sama bo normalnie wczoraj byl dzien wolny. W
lodowce piwo, w skladziku z zapasem coli - dwie pelne skrzynki piwa, wiem gdzie
jest cala szafka z calym wyborem win, w jednym z pokoju stoja wciaz nieodebrane
prezenty ze swiat, w ktorych doskonale wiem co jest.
Kiedys korzystalam, a jakze.
Ale teraz nie potrzebuje. To nic nie zmienia.
Jest za to telefon, z ktorego moge dzwonic gdzie chce i ile chce, na koszt
firmy, z przyzwoleniem szefa. Tego potrzebuje.

pozdrawiam

[janulodz]

Cytat z Rauchen
"Za krotko jestem trzezwa, jak na razie nie znam co to glod alkoholowy, moze
poznam, moze niekoniecznie. Moze znow pojde sie zagluszyc, moze nie."

Rauchen - smutki zostaw za drzwiami swojej trzeźwości. Dlaczego obawiasz się tego co Ciebie nie dosięgnęło i dosięgnąć nie musi. Każdemu z nas może przytrafić się nieszczęście powrotu, ale ciągłe o tym wspominanie może to po prostu spowodować. Nie dręcz się tym co może być. Żyj chwilą. Tą trzeźwą. Pomyśl ile masz jeszcze dobrego w życiu do zrobienia. Nie oglądaj się wstecz. Życie przed Tobą. I dzwoń do kogo tylko się da jak Ci szef pozwala. Jak chcesz, możesz też i do mnie:)))

[e4ska]

Cortona, zostań, kocham Cię, Eska;))) Jak to wyznanie nie pomoże, trudno, trza
sposobić smolnych wiech, trza toporem prać po łbiech, patrz, poezja dobra na
wszystko, nawet na odejście Twoje. Się nie wygłupiaj z uzależnieniem
internetowym czy wrażliwością na ataki, jedno uzależnienie więcej czy mniej,
nikt nawet nie zauważy:)))

Rauchen, nie przesadzaj ze łzami i napuchniętą od płaczu buzią, płacz to taki
sam fałszerz jak wódka, zawsze ma być po nim lepiej, a wcale nie jest. Pewnie,
oczy ma sią bardziej czerwone, ale ten sam efekt osiągasz podczas picia,
wystarczy poczekac do jutra;) Płacz zostaw sobie na starość, za młodu lepiej się
pośmiac, to jest najlepsza terapia, Rauchen, wypróbuj:)))) )))) )O)O)O)O)>>>!

[cortona]

Oj, Eska, jak miło:))
A ja, po napisaniu do Rauchen chciałam się z Tobą pożegnać, ale pomyślałam
sobie, że jak znów napiszę Ci coś miłego, to od nadmiaru słodyczy zaczniesz
reagować na mój widok mdłościami:)
Taka wrażliwa na ataki, to ja znów nie jestem. Niech tam sobie atakuje kto chce,
chociaż nie przypominam sobie, żeby mi tu ktoś krzywdę zrobił.
Uzależnienia od internetu chyba się specjalnie nie boję. Tak sobie tylko myślę,
że jak przestanę myśleć o moim pociągu do alkoholu, pomieszanym z niechęcią
i zajmę się innymi sprawami, to może samo mi przejdzie? Może ja demonizuję
problem? Muszę go zminimalizować.
A swoją drogą, to kurcze, ja naprawdę Ciebie i Rauchen lubię. Mam wirtualne
koleżanki i nawet się tego nie spodziewałam:))

[baasil]

przeczytałem.całość.i rzuciłem się na klawiaturę.i tkwię już dobre pół godz. i
nie wiem co pisać.na inne posty było dużo łatwiej.zacznę może tak: dzięki.
czytając was widzę i słyszę siebie.te wszystkie głosy we
mnie:buntownicze,pokorne,pełne
lęku,dumy,pychy,radości,osądzające,zazdrosne,egoistyczne,altruistyczne,pełne
empatii, czasem ukrytej nienawiści,złości,euforii,manipulacji i całej reszty z
przebogatego mego wnętrza.mam już tą świadomość tych wszystkich myśli,uczuć
które są we mnie,choć jeszcze zdarza się nie wyłapywać ich od razu.dlatego inni
ludzie są mi potrzebni,by być moim lustrem, do tego bym poznawał siebie.bo czy
tak naprawdę i do końca znam siebie?ile z mojego prawdziwego ja wystawiam
na "sprzedaż",a ile chowam tylko dla siebie?( ostatnio na twierdzenie
przyjaciela :"już ja cię znam" - odpowiedziałem:" jak myślisz,którego tak
naprawde mnie znasz?" - warto było zobaczyć jego minę ).całe swoje pijane życie
uciekałem od siebie.oszukiwałem samego siebie,przy okazji wszystkich w
koło.nawet z Bogiem chciałem grać w znaczone karty.dziś wiem jedno:oszukiwać
mogę innych,siebie,nawet próbować tego z Bogiem,ale uciec od siebie nie dam
rady .choćbym na koniec świata próbował.czytam bardzo dużo,od
psychologii,poprzez religino-teologiczne,wyzwolone ,de Mello,Vallez,marek
aureliusz,zwykłe też,literature aa ,etc.bo to pomaga mi trzeźwieć.słucham
uważnie ludzi,bo tak naprawdę to żywa historia jest najlepszym świadectwem
życia.czynnie uczestniczę we wspólnocie aa,swego czasu ukończyłem pełen program
terapeutyczny,z wszystkimi jego plusami i minusami.teraz równierz dzięki
dostępowi do internetu mogę być na takim forum jak to.i czerpać garściami.mam
za sobą doświadczenia mistyczne(a może mi się tylko tak zdaje).pogłebiam swoją
wiarę ( kiedyś słyszałem,że ateista też jest osobą wierzącą,w to że Bóg nie
istnieje).i dziś swoją siłę wyższą nazywam moim panem Bogiem(wzbudzając często
zgorszenie).
czy to co zrobiłem i robię świadczy ,że jestem człowiekiem przebudzonym? nie
wiem.wiem ,że jestem na pewno innym człowiekiem niż trzy lata temu(od tylu nie
piję)widzą to inni ludzie,od których to słyszę i często są to opinie
niepochlebne(na szczęście mi na nich nie zależy).i taką swoją wewnętrzną zmianę
dostrzegam.ale mi dobrze z tym moim niepiciem,choć bywa czasami cholernie
trudno.bo te trzy lata trzeźwe są takie moje(nie obchodzę hucznych rocznic
) i nikt mi ich już nie odbierze - nawet jakbym jutro zapił(przecież tego nie
wiem - wiem ,że tego nie chcę).
ps.odnośnie jeszcze przebudzenia-olśnienia.najlepsza(wg.mnie) polska
terapeutka ,z którą miałem okazję popracować,poddała mnie tzw.bardzo krótkiej
terapii: "a weź ty się chłopie pie..ij w łeb" -stosuję ją często.skutkuje.

[janulodz]

"a weź ty się chłopie pie..ij w łeb"
:)))Baasil - taką terapię z całego serca popieram i podpisuję się pod nią obiema rękami Właśnie tak zrobiłem trzy i pół roku temu. Pie.......em się w łeb i to na dodatek z rozbiegu:)))

[tenjaras]

hehe...
mi sie dużo wyjaśniło jak odkryłem, że mój Bóg ma na imię moovishimash -
egzotycznie wygląda a swojsko brzmi...

pomogło mi to w zrozumieniu mojej postawy rozszczeniowej - wiele spraw i rzeczy
mogłem nazwać po imieniu...