Jej portret

[janulodz]

Dopadło mnie dzisiaj.
Wczesne popołudnie włączony telewizor, coś tam w nim leci i nagle znajoma piosenka: Bogdan Mec śpiewa " Jej portret" Wybuchają wspomnienia - połowa lat siedemdziesiątych, ja świeżo upieczony żonkoś, nakirany, sam w Maximie (pierwsza knajpa z automatami losowymi w Łodzi) , dyskoteka, stroboskopy, automaty, żetony brzęczą, nagle mam trzy podwójne BAR-y , lawina błyszczacych krążków, stawiam wszystkim, a przy konsolecie DJ Boguś Mec pogrywa zw swoich czarnych winylowych krążków , leci Abba , Boney M. , dziewczyny, balanga, koniec grania, co tu zrobić z tak fajnie rozpoczętym wieczorem. Idziemy w parę osób do Bogusia. Jakaś czynszowa kamienica w okolicach Wschodniej... koniec filmu.
Rano budzę się we własnym łózku, żona potrząsa mnie za ramię i pyta " gdzie masz obrączkę?" Cholera... włożyłem ją wczoraj do kieszonki koszuli. Pewno wypadła, jak popisywałem się chodzeniem na rękach. :((( .... Rozwodu nie było.
Mam wspaniałą żonę.
Dzisiaj.Dwie godziny póżniej.
Wiem, że muszę to zrobić. Mamy kotkę. 14 letnią. Wskoczyła nam na balkon przed 13 laty i już została. Chora na raka sutek. Guz na brzuchu. Zaatakowane narządy wewnętrzne. Cierpi, ledwie chodzi, wylizuje, diagnoza zaprzyjaźnionego weterynarza sąsiada - nieuleczalna, śmiertelna choroba, będzie coraz bardziej cierpieć. Podejmujemy decyzję. Dzisiaj. To pupilka żony. Woła ją z ogrodu. Kotka z namysłem bardzo wolno przychodzi, głaszczemy ją, biorę na ręce i idę.
Wracam już sam. Coś mi stoi w gardle.Cholernie chce mi się napić.
Wspomnienia, teraźniejszość - wyzwalacze. Muszę wytrzymać. Wytrzymam.

[tranzyt80]

Janu zeznal:
"Cholernie chce mi się napić.
Muszę wytrzymać. Wytrzymam."
-wierze Ci,ze wytrzymasz(chociazes Morder!)bo jak nie...to
Zona zrobilaby z Toba to samo,co Ty z kotka-emerytka
A za co ?... Pytasz ?
A za obraczke!!!

[7zahir]

Miałam tak samo - w styczniu,
kiedy musiałam skracając agonię
sama uspić mojego
psiaka staruszka.
Nasi 4-ro łapni przyjaciele zyją niestety
krócej od nas, ale dzieki nam żyją lepiej.

[e4ska]

Rozumiem, Janu... Przeszłość tamta nie wróci, wspominaj z uśmiechem. A koty...
też rozumiem, Janu. Jedyne, co dobre w takiej chwili, Ty wiesz: jestem trzeźwy.
Nasze pijackie pocieszenie, na wszystko rada skuteczna: jestem trzeźwy... I
niech tak zostanie.

[luna_76]

Janu - Ty szczęściarzu!
Ty więcej szczęścia jak rozumu masz, wiesz? :)
Patrz żona...
Kotkę też mam i mnie pognie, gdy jej czas nadejdzie, zawyję z rozpaczy, ale w
obliczu jej cierpienia - nie zawaham, agonię ukrócę.
Boli. Wiem.
To dobrze.
To znaczy, że żyjesz i czujesz.
To znaczy, że możesz wszystko.
W połowie lat 70-tych na świat wylęgłam, wiesz?
:)

Kto to napisał??

[luna_76]

Re:
janulodz 22.08.06, 22:57 + odpowiedz


No co ty Tranzyt. My z dnia na dzień coraz silniejsi. Dzięki temu forum . Każdy
dzięki swojemu indywidualnemu programowi .
Dzięki przyjaciołom alkoholikom. Na przekór niedowiarkom. Dla siebie, dla
rodziny. Damy radę.

znasz autora?

[janulodz]

Dziękuję za słowne wsparcie. Urok tego forum polega na tym, że zawsze mozna liczyć na czyjąś pomoc w trudnych chwilach. Miałem tzw doła, ale przespałem się z tym i jest OK.
Ach te wspomnienia , a odtąd i kotka też w nich pozostanie.

[addicted1]

tea mnie takie nostalgie lapia czasem...
ze jest rok 1999, ze Red Hoci wydali wlasnie nowa plyte, ze kumpel przyjezdza
do mnie w odwiedziny na stancje...
ale jest 2006, nowa plyta Red hotow jest juz dawno stara, a kumpel w
Australii.
smutne ale prawdziwe.
a moze wcale nie smutne?

[rauchen]

W zimie zaczal biegac po moim ogrodku taki maly kotek, mial moze ze 3 miesiace,
bez mamy, sam, przybiegal do miski mojego kota po jedzenie, z czasem sie troche
sie zaczal oswajac, ale wciaz dzikusek.
Pamietam jak ktores nocy zaczal padac snieg, ja wyszlam do ogrodka, a ten kotek
zaczal sie bawic tym padajacym sniegiem. Ile on mi wtedy radosci przyniosl, tak
bawiac sie tym sniegiem.
Taki maly, i taki dzielny. Jak on moze byc dzielny, takie male stworzonko, to i
ja moge.
Chyba w czerwcu przestal cos jesc, oslabl, myslalam ze to mu przejdzie, zreszta
trudno go bylo zapakowac do weterynarza, bo wciaz w takich chwilach mial sile
zeby uciec.
W dniu gdy zdecydowalam sie ostatecznie na zadzwonienie po weterynarza, kot
zdechl na moich oczach pol godziny przed przyjazdem lekarza.
Tydzien przeplakalam, winiac sama siebie ze nic wczesniej nie zrobilam.

Portret obrzydliwej, obleśnej .....

[cortona]

Janu, dobrze, że już po wszystkim.
Przyznałeś, że zatęskniłeś, a ja zastanowiłam się czy jest za czym.
W mojej świadomości wytworzył się taki portret alkoholu, na którym wygląda on
jak poszukiwany wielokrotny morderca i jest taki napis: "Z tą mendą się nie
zadaję, ponieważ:
- robi idiotów z inteligentnych ludzi,
- zabiera czas, zdrowie i pieniądze,
- doprowadza do depresji,
- rozbija związki,
- czyni z ludzi obleśne, obrzydliwe, śmierdzące, opuchnięte monstra,
- zabija."
Lista przestępstw oczywiście nie jest zakończona.
Ja doszłam do takiego etapu, że gardzę alkoholem. Nie chcę mieć z nim nic
wspólnego. Najpierw wytoczyłam mu wojnę, a teraz stwierdzam, że to przesada, bo
rzecz warta jest tylko splunięcia.

Początkowo zaniepokoiłam się o Ciebie, ale potem pomyślałam, że niepotrzebnie.
Nie trzeba się niepokoić o kogoś, kto zna przeciwnika i sam o siebie potrafi zadbać.
A swoją drogą dlaczego na terapii każą już na wstępie ogłaszać kapitulację?
Ja tego nie rozumiem. Jeśli wywalam jakiegoś intruza za drzwi, to przecież nie
kapituluję.
Janu, dobrze, że napisałeś o swojej chwilowej słabości, bo gdy mnie ona dopadnie
( a pewnie kiedyś dopadnie ), to będę wiedziała, że inni też tak mają.
Dobrze jest znać przeżycia innych.

A u mnie wszystko dobrze. Mogę podsumować ostatni tydzień w stylu Bridged Jones:
jednostki alkoholu - zero!.
A do lekarza chwilowo się nie wybieram.
Pozdrawiam:))

[cortona]

I jeszcze jedno. Napisałam tak prostacko i tak mało wrażliwie, jakbym miała
kamienie w sercu. Ale życie wymaga tego, żebyśmy obrastali grubą skórą.
Wybacz więc, że nie zapłakałam nad Twoją kotką.

[janulodz]

Wybaczam Cortono, bo moim zamysłem nie było epitafium ku czci kota. Przejąłem się jego cierpieniem i śmiercią, bo byliśmy z tym stworzonkiem zżyci i traktowaliśmy go jak członka rodziny. Ale jego śmierć uzmysłowiła mi, jak podstępnym jest moje uzależnienie. Z drugiej jednak strony był to sprawdzian mojej odporności i wydaje mi się , że go zdałem.
Dzieki za miłe słowa i nawet nie wiesz jaką radość sprawił mi Twój tekst, że u Ciebie wszystko ok. Jednak bądź czujna, a jakby co to pisz i wołaj
. Przybiegniemy z pomocą.

[magbaso]

Nie do końca wiem, czy powinnam tu pisać, ale co tam...

Wiem, że Ci cieżko, i wiem, że łatwiej Ci o tym opowiedzieć tutaj, niż w realu...
Mnie cieżko podtrzymywać Cię na duchu, kiedy muszę zgadywać, jak jest.
Ale wiedz, że jestem, i chyba już wiesz, że mozesz mi mówić, a ja wysłucham,
chociaż nie bedę miała nic mądrego do powiedzenia...

Jestem dumna z Ciebie, że Ci się udaje. I niech tak zostanie.

[janulodz]

Dziękuję Córeczko.
Mam nadzieję, że w naszych napiętych grafikach znajdziemy wspólną lukę na real.
Cieszę się , że jesteś.
Tata

Tatku... :)

[luna_76]

janulodz napisał:

> Dziękuję Córeczko.
> Mam nadzieję, że w naszych napiętych grafikach znajdziemy wspólną lukę na
real.
> Cieszę się , że jesteś.
> Tata

:)
Tatku: jestem z Ciebie dumna :)))))))

P.S. Swoją drogą ciekawe, jak sobie ojciec radzi, notabene - alkoholik;
mogłabym to sprawdzić, ale nie wiem, czy chcę. Ani żalu, ani złych emocji we
mnie, nic; dużo czasu upłynęło...
Taki zbieg okoliczności, Janulo :)
Wyrosłam na ludzi, ale gdzieś w odmętach codzienności/dorosłości noga się
podwinęła...
No i przecież sami chcemy mieć dzieci.
A: mam świetnego męża... :) trzeźwego. Nienawidzi, gdy piję. Warto z tym
skończyć, dla niego...

Dobrze, że jesteś...

Dziś znowu nie piję...

Do Luny

[janulodz]

Napisałaś:
A: mam świetnego męża... :) trzeźwego. Nienawidzi, gdy piję. Warto z tym
> skończyć, dla niego...

Warto.

[luna_76]

Zawsze warto...
Ty wiesz :)

[jerzy30]

janu - jak nam nasza swinka morska odeszla do krainy wiecznych lowow to zesmy
[z zona] jak bobry plakali ze dwa dni - ostatnio moja kolezanka [z nasztch
czyli AA] przyszla zaplakana by pozyczyc lopatke bo musi pochowac kotke [mieli
ja 15 lat] odeszla schorowana - chciala ja pochowac w parku gdzies w jakims
miejscu - ja do niej ze w moim ogrudku dla jej kotki miejsce sie znajdzie pod
krzakiem rozy - lezy tam pochowana a kolezanka patrzy na to miejsce ze swojego
okna i ma mile wspomnienia - do zwierzat sie przyzwyczajamy bardziej jak do
ludzi - a co do chcicy chlania - to ona zawsze bedzie w takich sytuacjach - bo
jak chlalismy to gorzalka byla nasza pocieszycielka - pamietaj ze gorzala to
nasz zabojca - dobrze ze nie pochlales bo [teoretycznie] po pochowku kotki
twoja zona moglaby miec nastepny pogrzeb - juz na cmentarzu

[awokador]

Popłakalam się. Czytanie tych postów to jak dotknięcie skrzydłem anioła- to
pocieszenie, że tyle wrażliwości, tyle miłości...I tylko tutaj można się tak
bezpiecznie odkryć chowając za nickiem.Dziękuję za to że jesteście!

Pozdrawiam Wszystkich - żarłok Awo Kador

Wczoraj w markecie kiedy kupowałam jedzenie dla mojej kotki ,wymieniłam kilka
uwag ze staruszką, która zwierzyła się w tajemnicy, że jej kot pochowany jest
na Powązkach, obok jej rodziców, a ona będzie koło niego....

Tego nie robi się kotu.

[boas]

Smutny temat bo sam uwielbiam koty i na pociechę przytaczam ciekawy wiersz.
Pozdrawiam


Kot w pustym mieszkaniu
Umrzeć - tego nie robi się kotu.
Bo co ma począć kot
w pustym mieszkaniu.
Wdrapywać się na ściany.
Ocierać się między meblami.
Nic niby tu nie zmienione,
a jednak pozamieniane.
Niby nie przesunięte,
a jednak porozsuwane.
I wieczorami lampa już nie świeci.

Słychać kroki na schodach,
ale to nie te.
Ręka, co kładzie rybę na talerzyk,
także nie ta, co kładła.

Coś się tu nie zaczyna
w swojej zwykłej porze.
Coś się tu nie odbywa
jak powinno.
Ktoś tutaj był i był,
a potem nagle zniknął
i uporczywie go nie ma.

Do wszystkich szaf się zajrzało.
Przez półki przebiegło.
Wcisnęło się pod dywan i sprawdziło.
Nawet złamało zakaz
i rozrzuciło papiery.
Co więcej jest do zrobienia.
Spać i czekać.

Niech no on tylko wróci,
niech no się pokaże.
Już on się dowie,
że tak z kotem nie można.
Będzie się szło w jego stronę
jakby się wcale nie chciało,
pomalutku,
na bardzo obrażonych łapach.
I żadnych skoków pisków na początek.

Wisława Szymborska