współuzależnienie i krzywda...

[Gość: stachu34]

Po wielu latach alkoholik zaprzestaje picia. Jest to wielki krok ku
normalności, ale czy tak w rzeczywistości jest? Wątpię w to bardzo...
Zaprzestanie picia, o ile jest procesem trzeźwienia, a nie okresem
krótkotrwałej abstynencji, jest podstawą do wszelkich zmian w zachodzących w
samym uzależnionym, a także w jego otoczeniu, wśród najbliższych.
Wiadomo, że alkohol czyni wielkie szkody nie tylko osobie nadużywającej, ale
również bliskim, którzy wchodzą we współuzależnienie. W tym okresie
alkoholikowi potrzebna jest pomoc i wsparcie, którego czasem bardzo trudno
udzielić Brak zaufania w możliwość zaprzestania picia i poczucie krzywdy
jest tak duże, że uniemożliwia wręcz normalizację stosunków. Trwające latami
nadużywanie alkoholu przez jednego z członków rodziny, jest powodem
cierpienia, poczucia bezsilności i burzenia porządku określającego ważne
aspekty życia. Może to być zachwianie zasad moralnych i wartości
społecznych, która powodują, że osoba będąca w otoczeniu, lub w związku z
alkoholikiem, bezsilnie cierpiąc ma równocześnie poczucie
niesprawiedliwości. To połączenie cierpienia, bezsilności i
niesprawiedliwości jest najczęstszym zjawiskiem występującym w poczuciu
krzywdy osobistej.
Każde przeżywane dotkliwie poczucie krzywdy zaczyna destruktywnie wpływać na
życie osoby współuzależnionej. Nawet po wielu latach, gdy zaczynają się
pojawiać przyjemne doświadczenia związane z zaprzestanie picia przez
alkoholika, w pamięci pozostają ślady poczucia doznanej krzywdy. Jak trwała
blizna staje się to bolesną częścią współuzaleznienia.

[Gość: gb]

Uzależnienie i współuzależnienie to, jak określiłeś, choroba ciała i duszy. A
ponieważ takie rozpoznanie zostało dokonane, właśnie ci "chorzy" mają
najwiekszą szansę aby z tym sobie poradzić. Pytanie tylko, czy potrafią ją
wykorzystać?

[Gość: stachu34]

Witaj.
Myślę, że alkoholizm to nade wszystko choroba umysłu, potem duszy, a na końcu ciała.
Moim zdaniem człowiek wrażliwy, rozróżniający całą gamę uczuć bardzo głęboko się uzależnia. To samo jest we wspóluzależnieniu
W miarę rozwoju choroby alkohol staje się najważniejszą rzeczą w życiu, ośrodkiem szczególnej uwagi i obiektem relacji. W każdej społeczności priorytetem jest rodzina i zabezpieczenie jej bytu. Te wartości u alkoholika są na dalszym planie. To staje się nie do przyjęcia dla bliskich.
Kiedy alkohol przestaje działać, chory wchodzi w okres krótszej lub dłuższej abstynencji, wtedy przykładnie wywiązuje się z roli rodzica, małżonka czy pracownika. Podświadomie stara się być lepszy niż jest w rzeczywistości. Budzi to wśród otoczenia nadzieję, że to tak pozostanie. On (alkoholik) jest nieświadomy swojego postępowania, wszystko w jego umyśle jest pokręcone.
Wczoraj oglądałem program o długotrwałych pobytach kosmonautów na stacji satelitarnej.
To niesamowite, ale w stanie nieważkości poważnym problemem dla człowieka staje się nie możność rozróżniania stron. Podłoga jest sufitem i na odwrót. Ściany też nie są ścianami....
Naukowcy z NASA postanowili zróżnicować to kolorami, ale, z jakim skutkiem to nie wiem.
Myślę, że podobnie jest z alkoholikiem, traci poczucie rzeczywistości. Mało tego swoją chorą rzeczywistością próbuje zarazić swoich bliskich. Obrona przed tym staje się współuzależnieniem.
Dopóki alkoholik czy współuzależnieni tego nie zrozumieją, dopóty nie ma szans na wyleczenie. Moim zdaniem oba procesy leczenia nie muszą iść równolegle. Koalkoholicy mogą rozpoczynać znacznie wcześniej i jest to korzystne, niż sam zainteresowany. Pozdr...

[Gość: gb]

Gość portalu: stachu34 napisał(a):

> Witaj.
> Myślę, że alkoholizm to nade wszystko choroba umysłu, potem duszy, a na
końcu c> iała.> Moim zdaniem człowiek wrażliwy, rozróżniający całą gamę uczuć
bardzo głęboko si> ę uzależnia. To samo jest we wspóluzależnieniu
> W miarę rozwoju choroby alkohol staje się najważniejszą rzeczą w życiu,
ośrodki> em szczególnej uwagi i obiektem relacji.

I znów ulegam pokusie rozpoczecie rozmowy na temat, o którym niewiele wiem.
Ale ciekawi mnie właśnie takie podejście. Jak Ty potrafisz wytłumaczyć takiemu
laikowi jak ja sprawy związane z uzależnieniem? Masz wiedzę, doświadczenie a
ja tylko obserwacje. Wydaje mi się, że terapia, jakakolwiek prowadzona jest wg
standardów, które mogą zadziałać u jednych a nie zadziałają u innych I tych
innych jest niestety cała gromada. Sprawdzę na sobie skuteczność. Idę na odwyk
od papierosów. Zamierzam grzecznie wysłuchać rad terapeuty, nie mądrzyć się i
stosować to, co mi zasugerują. Mało tego, udało mi się namówić jeszcze dwie
osoby. To punkt wyjścia do naszej rozmowy (jeżeli oczywiście będziesz miał
ochotę ją kontynuować :-)
Zgadzam się z tym, że ludzie o dużej wrażliwości szybciej popadają w
uzależnienie. I jest ono bardziej natury psychicznej niż fizycznej. Tak jak
choremu nie wystarczy podać środków przeciwbólowych aby zlikwidować chorobę,
trzeba znależć przyczynę.

W każdej społeczności priorytetem jest> rodzina i zabezpieczenie jej bytu.
Te wartości u alkoholika są na dalszym plan> ie. To staje się nie do przyjęcia
dla bliskich.> Kiedy alkohol przestaje działać, chory wchodzi w okres
krótszej lub dłuższej a> bstynencji, wtedy przykładnie wywiązuje się z roli
rodzica, małżonka czy pracow> nika. Podświadomie stara się być lepszy niż jest
w rzeczywistości. Budzi to wśr> ód otoczenia nadzieję, że to tak pozostanie.

Dziwny przeskok zrobiłeś do nadrzednych w naszym życiu wartości. Nie bierzesz
pod uwagę tego, że każdy z nas ma je inne? Przez priorytet rozumiem sprawę
najwyższej wagi. Powiedz mi, jeżeli dla kogoś z nas zaspokojenie własnych
potrzeb ma taką rangę, to ten ktoś jest alkoholikiem, choćby nie pił? I z
innej strony - jeżeli człowiek nie ma możliwości realizacji swoich pragnień,
to właśnie to, jest powodem długotrwałej frustracji i stresu i właśnie wtedy
sięgnie po alkohol. Pomyśl o takiej sytuacji, jesteś mężem i ojcem i każdego
dnia oczekuje się od Ciebie abyś wykonywał przykładnie swoje obowiązki dla
dobra rodziny. Jeżeli nie masz możliwości wygospodarowania czasu na własne
przyjemności, to taką rozrywką staje się alkohol czy papierosy. Bo najłatwiej
jest po te używki sięgnąć.

On (alkoholik) jest nieświadomy sw> ojego postępowania, wszystko w jego
umyśle jest pokręcone.

Każdy jest świadomy swojego postępowania i tego również, że stosuje różne
wybiegi aby wytłumaczyć się przed sobą i rodziną. Zaczyna oszukiwać siebie i
innych i chce to zepchnąć w głąb świadomości.

> Wczoraj oglądałem program o długotrwałych pobytach kosmonautów na stacji
sateli> tarnej.> To niesamowite, ale w stanie nieważkości poważnym problemem
dla człowieka staje> się nie możność rozróżniania stron. Podłoga jest sufitem
i na odwrót. Ściany t> eż nie są ścianami....> Naukowcy z NASA postanowili
zróżnicować to kolorami, ale, z jakim skutkiem to n> ie wiem.
> Myślę, że podobnie jest z alkoholikiem, traci poczucie rzeczywistości. Mało
teg> o swoją chorą rzeczywistością próbuje zarazić swoich bliskich. Obrona
przed tym> staje się współuzależnieniem.

Z tego, co ja widzę, u alkoholika wszystko kręci się wokół alkoholu i to jest
dla niego jedyna realna rzeczywistość. Nietrudno to spostrzec i starać się od
tego uwolnić. Wybacz ale to, co piszesz jest trochę naiwne, jakbyś powtarzał
wyuczone formułki.

> Dopóki alkoholik czy współuzależnieni tego nie zrozumieją, dopóty nie ma
szans > na wyleczenie.

Czego nie zrozumieją? Konkretnie! Czy tego, że są chorzy? To proste! A może
tego, że są gorsi? Bo mam takie przeczucie, że na tym właśnie polega sens
terapii ale może się mylę. Na poprzedniej terapii podano nam przykład. Palisz,
więc jesteś w tunelu,... nie widzisz,... wyjdż do słońca! I dla mnie to był
koniec. Bo ja widzę swoją głupotę i szaleństwo tego świata również a nie paląc
jeszcze wyrażniej, tylko bardziej mnie to przygnębia i staje się nie do
zniesienia.

Moim zdaniem oba procesy leczenia nie muszą iść równolegle. Koal> koholicy
mogą rozpoczynać znacznie wcześniej i jest to korzystne, niż sam zaint
> eresowany. Pozdr...

No cóż, mam nadzieję, że nawet jeżeli nie podejmiesz tematu, bo traktujecie
mnie tu jak naprzykrzającą się muchę, to przynajmniej będziesz
usatysfakcjonowany długością mojej odpowiedzi, wprost proporcjonalną do
Twojej.:-)

P.S Gdy poprzednio rzuciłam palenie na czas dłuższy, przychodziły do mnie
ankiety z AM. W jednej z nich, w uwagach napisałam, że reklama na przystankach
fatalnie wpływa na ludzi pragnących wyjść z nałogu. Reklamy papierosów z
przystanków zniknęły. Nie jest to na pewno moja zasługa ale ktoś wreszcie
pomyślał i zadziałał. I jeszcze jedno o reklamie. Staram się ich nie oglądać
ale kiedyś zrelaksowana, w czasie upalnego dnia, oglądam reklamę piwa w
zroszonej od zimna butelce. Nie mogłam uwierzyc w to, co zrobiłam. Poszłam do
sklepu i kupiłam piwo A NIE CIERPIĘ PIWA!!!:)))))
To na tyle.

[Gość: stachu34]

Witaj
Widzę że oczekujesz drążenia tematu szczegółowo, a ja niestety nie mam na to
czasu. Poza zabawą przy komputerze, pracuje zawodowo i mam jeszcze inne
obowiązki. To co piszę to zaledwie „liźniecie” tematu, hasło do zastanowienia
się nad tym. Takie są przynajmniej moje intencje.
„Wydaje mi się, że terapia, jakakolwiek prowadzona jest wg
standardów, które mogą zadziałać u jednych a nie zadziałają u innych I tych
innych jest niestety cała gromada.”
Zachowania alkoholika są standardowe, podobne dla wszystkich nadużywających.
To jest opracowane naukowo. Według takiego też schematu jest opracowana
terapia.
Ponad to jeżeli uczestnik jest szczery w swoich wypowiedziach aż do bólu, to
wtedy to ma sens. Na przykład tematem dnia jest „co skłoniło że zdecydowałem
się na podjęcie leczenia?” Jest grupa osób i każdy z osobna mówi o przyczynie
jaka spowodowała jego przyjście na terapię. Jeżeli połowa powie że alkohol
poczynił takie szkody w ich życiu (i opisze jakie szkody),a mimo to nie są
wstanie zaprzestać picia, i to jest jedyną ich szansą... Można mieć nadzieję
na powodzenie takiej terapii.
Inny uczestnik wypowie się w podobny sposób, a rzeczywistość jest taka że żona
zagroziła rozwodem i wycofa pozew z sądu jak przedstawi zaświadczenie o
podjęciu leczenia. Wtedy nie ma najmniejszych szans na skuteczność takiej
terapii.
Ale jest jeden szczegół, poznał drogę jaką powinien wybrać. Prędzej czy
później alkohol rzuci go na kolana i wróci, lecz tym razem będzie już szczery.
To co opisałem to też wielki skrót...
„Dziwny przeskok zrobiłeś do nadrzednych w naszym życiu wartości. Nie bierzesz
pod uwagę tego, że każdy z nas ma je inne? Przez priorytet rozumiem sprawę
najwyższej wagi. Powiedz mi, jeżeli dla kogoś z nas zaspokojenie własnych
potrzeb ma taką rangę, to ten ktoś jest alkoholikiem, choćby nie pił?”
Nie, nie jest alkoholikiem jest egoistą. I też to należy leczyć...
Podałem przykład rodziny, ponieważ rozmawiamy o współuzaleznieniu.
W 90% populacji rodzina zajmuje właśnie takie miejsce. Jeżeli zaspakajanie
własnych ambicji zawodowych (np.), leży w zgodzie z dbałością o rodzinę-to w
porządku. Natomiast alkohol to wszystko spycha na dalszy plan, staje się
elementem dominującym w życiu.
„Z tego, co ja widzę, u alkoholika wszystko kręci się wokół alkoholu i to jest
dla niego jedyna realna rzeczywistość. Nietrudno to spostrzec i starać się od
tego uwolnić. Wybacz ale to, co piszesz jest trochę naiwne, jakbyś powtarzał
wyuczone formułki.”
To Ty to widzisz, bo nie jesteś alkoholiczką. Spróbuj powiedzieć to
alkoholikowi, to znajdzie masę dowodów że to jest nieprawda. U alkoholika
działa mechanizm iluzji i zaprzeczenia, minimalizowania problemu. On o tym nie
wie że to w jego umyśle funkcjonuje i rozwija się. Żeby się o tym dowiedzieć i
umieć sobie z tym poradzić potrzeba zajrzeć do własnego wnętrza. Do tego celu
między innymi ma służyć terapia.
„No cóż, mam nadzieję, że nawet jeżeli nie podejmiesz tematu, bo traktujecie
mnie tu jak naprzykrzającą się muchę, to przynajmniej będziesz
usatysfakcjonowany długością mojej odpowiedzi, wprost proporcjonalną do
Twojej.:-)”
Jak widzisz podjąłem temat, niestety znowu tylko powierzchownie. Mimo wszystko
nie jest to miejsce na zgłębianie problemu alkoholizmu. Jest to temat
rzeka...Pozdrawiam

[Gość: gb]

Doceniam to, że znalazłeś czas. Myślę, że jest on potrzebny bardziej innym niż
mnie dlatego dziękuje i poprzestanę chyba na czytaniu i krótkich komentarzach,
jeżeli będę miała jakies wątpliwości :-) Znalazłam też coś dla siebie - trafną
i bezpośrednio wyrażoną opinię egoisty :) I za to wielkie podziękowania.
Serdeczne pozdrowienia.

P.S. Miło było z Tobą rozmawiać.

[Gość: stachu34]

Mnie również było miło...Mam nadzieję,że to nie koniec naszych rozmów rodaków
o naszym "narodowym" nawyku.Pozdrówka...

[Gość: ja7]

Ciekawa jestem jak jest zdefiniowana osoba wspoluzalezniona?

Zyje z alkoholikiem, ktory nie chce z tym zerwac (tzn. ma dlugie okresy
trzezwosci, ale nie buduje sobie zadnej bazy, ktora by mu te trzezwosc
podtrzymala, kiedy przyjdzie bieda. w takich okolicznosciach nie moge uwierzyc
jego slowom, ze chce trzezwiec). wiem, ze jestem obecnie jedyna osoba mogaca mu
pomodz, wiec to mnie przy nim trzyma (na pewno go nie kocham, bo przeciez nie
mozna kochac kogos, komu sie nie wierzy i komu sie nie ufa).
mam jednak poczucie wlasnej niezaleznosci i swiadomosc, ze jak Gosciu przegnie,
zostawie go i juz.

pytanie czy jestem uzalezniona?

Jako ze poruszam sie w tym temacie na oslep po omacku, pewnie popelniam mase
bledow, ale cisne Drania i wyznaczam mu 'poprzeczki odpowiedzialnosci',
wszystko w jednym kierunku, zeby sie zastanowil nad soba. poczatkowo
nieswiadomie podsuwalam mu gotowce (chcialam, zeby chodzil na mityngi -
chodzil, pisal dziennik uczuc - przez jakis czas pisal, znalazl sobie sponsora -
nie znalazl, pracowal nad krokami - nie pracuje), teraz juz pytam sie co ON
zaproponuje, jak za malo, prosze o jeszcze, i potem konsekwentnie go pilnuje.
Najgorsza jest moja niepewnosc, czy ja dobrze dzialam. Niewiedza jak mu moge
pomoc, jak nie przetworzyc moich dobrych checi na zle skutki. Czy moj 'nadzor'
nie zaszkodzi mu? Gosc zaczal pic w wieku 14 lat i tyle psychicznie ma.
Dzieciaka 14 letniego sie pilnuje i trenuje. gorzej kiedy ten dzieciak jest
fizycznie pod 40-tke...

rozpisalam sie strasznie, a sama nie lubie dlugich postow, przepraszam:)
ale przy okazji chcialabym dowiedziec sie od Was jak i na ile osoba zwiazana z
trzezwiejacym gosciem moze mu pomoc?

[Gość: Masza]

> ale przy okazji chcialabym dowiedziec sie od Was jak i na ile osoba zwiazana
z
> trzezwiejacym gosciem moze mu pomoc?
No cóż, pewnie masz więcej doświadczenia niż ja "w tym temacia", ale moje w nim
doświadczenia to głównie poczucie całkowitej bezradności. Czego bym nie
zrobiła, i tak nie ma żadnej gwarancji jaki będzie efekt końcowy, tzn. pójdzie
wypić czy mu się uda. Teraz kto inny już się nim zajmuje - i chyba tak lepiej
dla nas obojga.

[Gość: alina66]

Witam

żyłam z alkoholikiem kilkanaście lat, jestem osobą współuzaleznioną, leczę się
z tego i sądzę, że robię postępy.
Nie wiem, czy jesteś współuzalezniona, to każdy musi określić sam.
Polecam doskonałą książkę Melody Beattie "Koniec współuzależnienia" - mnie ona
bardzo pomaga.

[aglaja1]

Tak bardzo zależy mi na uratowaniu mamy, że nie wiem, co będę czuła kiedy już
nie będzie piła. Czy będę do niej czuła żal za to, że nie zapraszałam
koleżanek ani kolegów do domu, bo się wstydziłam jej picia? Czy będę czuła żal
za nie jedne Boże Narodzenie albo Wielkanoc z nią ledwo trzymającą się na
nogach i przemawiający przez nią alkohol? Będę zła o to, że wyniosłam się z
domu na początku studiów, żeby być od jej picia jak najdalej? O to, że nie
mając skończonych 30 lat czuję się jakbym to ja była jej matką i nie mam w
niej żadnego oparcia, bo jestem od niej od szczenięcych lat silniejsza? Teraz
mam żal. Mam żal o to, że boję się mieć dziecko, bo nie wiem czy mam siłę być
odpowiedzialna za kolejną osobę. Boję się urządzać urodziny albo imieniny albo
święta z udziałem moich rodziców i rodziców męża, bo nie wiem, czy mama będzie
trzeźwa czy nie. Boję się kiedy późno wieczorem albo rano dzwoni telefon, bo
może to moje rodzeństwo albo ojciec ze złą wiadomością. Tak bardzo chcę
przestać się bać o mamę, że kiedy już przestanie pić nie będę chciała o
wszystkim co było pamietac. Chyba.

[Gość: gb]

aglaja1 napisała:

> Tak bardzo zależy mi na uratowaniu mamy, że nie wiem, co będę czuła kiedy
już > nie będzie piła. Czy będę do niej czuła żal za to, że nie zapraszałam
> koleżanek ani kolegów do domu, bo się wstydziłam jej picia? Czy będę czuła
żal > za nie jedne Boże Narodzenie albo Wielkanoc z nią ledwo trzymającą się
na > nogach i przemawiający przez nią alkohol? Będę zła o to, że wyniosłam się
z > domu na początku studiów, żeby być od jej picia jak najdalej? O to, że nie
> mając skończonych 30 lat czuję się jakbym to ja była jej matką i nie mam w
> niej żadnego oparcia, bo jestem od niej od szczenięcych lat silniejsza?
Teraz > mam żal. Mam żal o to, że boję się mieć dziecko, bo nie wiem czy mam
siłę być > odpowiedzialna za kolejną osobę. Boję się urządzać urodziny albo
imieniny albo > święta z udziałem moich rodziców i rodziców męża, bo nie wiem,
czy mama będzie > trzeźwa czy nie. Boję się kiedy późno wieczorem albo rano
dzwoni telefon, bo> może to moje rodzeństwo albo ojciec ze złą wiadomością.

Przepraszam ale nie rozumiem. Dlaczego to Tobie zależy najbardziej na tym aby
wyciągnąć z nałogu mamę. Czy Twój ojciec nie ma tu nic do powiedzenia?
Kobieto, niszczysz swoje życie a jeszcze dobrze go nie zaczęłaś. Patrząc na
Twoje starania na miejscu Twojej mamy, nigdy nie chciałabym wytrzeżwieć, bo
jak tu spojrzeć w oczy tym wszystkim, którzy mnie mimo moich wad, kochają.


Tak bardzo chcę
> przestać się bać o mamę, że kiedy już przestanie pić nie będę chciała o
> wszystkim co było pamietac. Chyba.

To przestań, to jest dorosły człowiek. Czy Wy (rodzina) pozwalacie tej
kobiecie być sobą? Wybacz.

[Gość: ja7]

Przestan GB !
nie oceniaj aglaji1 tylko dlatego, ze nie wiesz jak to jest tak zyc!

Aglaja!, mysle ze jesli juz bedzie po wszystkim, nie bedziesz miala zalu do
Matki o te lata, bo bedziecie OBIE mialy PRZYSZLOSC. to sie liczy najbardziej.
Odpowiedzialnosci za swoja rodzine sie nie boj, bo przeciez nie jestes sama. A
rodzine meza lepiej jest wtajemniczyc. czasem wstyd za kogos moze byc bardziej
destrukcyjny niz wspolczucie!
trzymam kciuki!
ps. jesli bedzie Ci strasznie zle - sprobuj moze mityngow, albo linkow do AA,
DDA? np alkoholizm.akcjasos.pl/index.php

[Gość: hepik]

Parę dni wcześnie przepraszałaś aglaję i teraz znów to samo.Skąd u iebie tyle
woli do pouczania innych ,dawania dobrych i jedynie słusznych rad.Bo teraz już
naprawdę trochę a nawet trochę bardziej niż trochę przesadziłaś.Ostatnio
tłumaczyłaś to kłopotami w sieci .A czym teraz.Pisz o sobie ,oswoim
problemie ,bo już gdzieś o tym wspomniałaś.Nie pouczaj,bo to jest to coś co
jest najgorsze co może być.Każda terapia polega na tym,że nie krytykujemy i nie
dajemy dobrych rad a mówimy o sobie i o swoich problemach.I nie nadaremno to
tak wymyślono.Jeśli Cię to nie przekonuje to przyjmij to jako dogmat a będzie
Ci łatwiej na funkcjonowaniu nie tylko w sieci ale i w życiu.I nie przepraszaj
znowu ,tylko zacznij to stosować.Pozdr.

[Gość: ja7]

i jeszcze jedno gb: rad udzielaj TYLKO jesli przynajmniej w 50% znasz temat.
inaczej osmieszasz siebie, a innych zamiast zdrowo inspirowac, zdrowo
irytujesz. wot raznica

[Gość: gb]

Gość portalu: ja7 napisał(a):

> i jeszcze jedno gb: rad udzielaj TYLKO jesli przynajmniej w 50% znasz temat.
> inaczej osmieszasz siebie, a innych zamiast zdrowo inspirowac, zdrowo
> irytujesz. wot raznica

Gdyby temat ich nie dotyczył to i powodu do irytacji by nie było.

[Gość: gb]

Gość portalu: hepik napisał(a):

> Parę dni wcześnie przepraszałaś aglaję i teraz znów to samo.Skąd u iebie
tyle > woli do pouczania innych ,dawania dobrych i jedynie słusznych rad.Bo
teraz już > naprawdę trochę a nawet trochę bardziej niż trochę przesadziłaś.

Przesadziłam? I w którym miejscu ja pouczam? To, co pisze, to jakieś
nieporozumienie. Ale oczywiście mogę się nie wtrącać. Ale Ty bądż uprzejmy
uczynić to samo. Nie interesuj sie ile czasu przebywam przy komputerze. To
moja sprawa. Wolałbys abym zamiast strzeliła sobie coś na polepszenie
nastroju????

Ostatnio
> tłumaczyłaś to kłopotami w sieci .A czym teraz.Pisz o sobie ,oswoim
> problemie ,bo już gdzieś o tym wspomniałaś.Nie pouczaj,bo to jest to coś co
> jest najgorsze co może być.Każda terapia polega na tym,że nie krytykujemy i
nie
> dajemy dobrych rad a mówimy o sobie i o swoich problemach.I nie nadaremno to
> tak wymyślono.Jeśli Cię to nie przekonuje to przyjmij to jako dogmat a
będzie
> Ci łatwiej na funkcjonowaniu nie tylko w sieci ale i w życiu.I nie
przepraszaj
> znowu ,tylko zacznij to stosować.Pozdr.

[Gość: j]

[Gość: ja7]

kochanie,
po Twoich postach widac, ze jestes jeszcze mloda gaska, ktora - owszem z jakas
wiedza o swiecie - poczula misje udzielania sie na forum uzaleznien, bo jedno
uzaleznienie z szumem odrzucala (nie palisz jeszcze?).
rzecz w tym, ze atakujesz, badz tez udzielasz rad ludziom doswiadczonym przez
los, okolicznosci i inne czynniki, ktorych w Twoim wieku po prostu nie
zrozumiesz.
Przyczepisz sie pewnie do formalnej strony mojego postu, jak wszystkich innych,
ale nic nie wniesiesz. nic dobrego.
Interesuje Cie problem alkoholizmu? - super, wreszcie ktos z zewnatrz.
ale zacznij od POZNANIA tematu - pzecztaj troche zanim zabierzesz glos, idz na
mityng. jesli sie boisz sama - umow sie z kims (jesli jestes z W-wy - moge z
Toba pojsc). i przestan odszczekiwac formalnie (dobre porownanie do ping
ponga!), bo to nie jest ring, tylko Zycie. nic sie forma nie wskora jesli nie
ma za nia tresci.

[Gość: gb]

Gość portalu: ja7 napisał(a):

> kochanie,
> po Twoich postach widac, ze jestes jeszcze mloda gaska, ktora - owszem z
jakas > wiedza o swiecie - poczula misje udzielania sie na forum uzaleznien,
bo jedno > uzaleznienie z szumem odrzucala (nie palisz jeszcze?).
> rzecz w tym, ze atakujesz, badz tez udzielasz rad ludziom doswiadczonym
przez > los, okolicznosci i inne czynniki, ktorych w Twoim wieku po prostu nie
> zrozumiesz. > Przyczepisz sie pewnie do formalnej strony mojego postu, jak
wszystkich innych,
> ale nic nie wniesiesz. nic dobrego.

W porządku. Jeżeli uważasz, że kogoś krzywdzę mogę się nie wtrącać. Ale
przecież forum jest dla każdego i po to również aby usłyszał różne opinie. A
co do mojego wieku, niech pozostanie on dla Ciebie tajemnicą.

> Interesuje Cie problem alkoholizmu? - super, wreszcie ktos z zewnatrz.
> ale zacznij od POZNANIA tematu - pzecztaj troche zanim zabierzesz glos, idz
na > mityng. jesli sie boisz sama - umow sie z kims (jesli jestes z W-wy -
moge z > Toba ojsc). i przestan odszczekiwac formalnie (dobre porownanie do
ping > ponga!), bo to nie jest ring, tylko Zycie. nic sie forma nie wskora
jesli nie > ma za nia tresci.

Jesteś terapeutą, psychologiem , że udzielasz mi rad? Myślę, że stoimy na
takiej samej pozycji jeżeli chodzi o znajomość terapii. Nie interesują Cię
moje odpowiedzi, to nie odpisuj, proste.

[Gość: ja7]

Gość portalu: gb napisał(a):

>Ale przecież forum jest dla każdego i po to również aby usłyszał różne opinie.

Przyjmijmy ze tak:
ale Ty jakos nie masz swojego zdania, a jesli masz, to durne i podszyte gleboka
ignorancja. Lubisz sie udzielac, ale stawiajac pytania nie na temat.

Ja jednak wolalabym zeby forum bylo miejscem dzielenia sie doswiadczeniem,
wzajemnego wspierania sie.
Ty pojawilas sie nagle jak Filip z Konopii w temacie nie Twoim i z impetem
nosorozca rozstawiasz po katach Stalych Bywalcow.

Bardzo mnie cieszy Twoje zainteresowanie tematem, chodzi mi jednak o to zebys
uszanowala zycie innych, bo Twoje wypowiedzi o tym nie swiadcza.
Zrozum - nie atakuj, bo sie niczego nie dowiesz!
do 'posiascia' jakiejkolwiek wiedzy prowdzi droga przez pokore i cierpliwosc

pozdrawiam Cie i prosze Cie o wyciszenie, nie odejscie.

[Gość: gb]

Gość portalu: ja7 napisał(a):

> Gość portalu: gb napisał(a):
>
> >Ale przecież forum jest dla każdego i po to również aby usłyszał różne opin
> ie.
> Przyjmijmy ze tak:
> ale Ty jakos nie masz swojego zdania, a jesli masz, to durne i podszyte
gleboka>> ignorancja.

Dziękuję za ocenę. A sama zalecasz mi abym tego nie robiła.

Lubisz sie udzielac, ale stawiajac pytania nie na temat.

Rozmawiam na temat który mnie interesuje. Jeżeli dla Ciebie jest
nieodpowiedni, nie właczaj się.

> Ja jednak wolalabym zeby forum bylo miejscem dzielenia sie doswiadczeniem,
> wzajemnego wspierania sie.> Ty pojawilas sie nagle jak Filip z Konopii w
temacie nie Twoim i z impetem > nosorozca rozstawiasz po katach Stalych
Bywalcow.

Tu mogę się zgodzić. Może nie robię tego delikatnie ale trochę mnie
niecierpliwią pewne reakcje ludzi. I nie mam o to pretensji. Was denrwują moje
odpowiedzi, nie jesteście uprzejmi a ja się tym nie przejmuję. Dlaczego Was
tak boli to, co mówię??? Tu nie ma ludzi chorych na serce, zawału nikt nie
dostanie.
>
> Bardzo mnie cieszy Twoje zainteresowanie tematem, chodzi mi jednak o to
zebys > uszanowala zycie innych, bo Twoje wypowiedzi o tym nie swiadcza.

Czy kogoś obrażam?

> Zrozum - nie atakuj, bo sie niczego nie dowiesz!

Nie atakuję, to była reakcja na, moim zdaniem, brak zrozumienia tej dziewczyny
(przepraszam, ale nie pamiętam nicka)dla potrzeb matki i wchodzenie w role
ktora przypadac powinna przede wszystkim jej ojcu. Zachowije się jak żandarm.

Zawsze dowiaduję się tego, czego chcę.

> do 'posiascia' jakiejkolwiek wiedzy prowdzi droga przez pokore i cierpliwosc

Na wiedzy, którą Ty posiadasz, niespecjalnie mi zależy.
>
> pozdrawiam Cie i prosze Cie o wyciszenie, nie odejscie.

Pozdrawiam serdecznie i spróbuję pohamować emocje ale niech inni też trochę
pomyślą zanim napiszą.

[aglaja1]

Gość portalu: gb napisał(a):

>> Tu mogę się zgodzić. Może nie robię tego delikatnie ale trochę mnie
> niecierpliwią pewne reakcje ludzi. I nie mam o to pretensji. Was denrwują
moje
> odpowiedzi, nie jesteście uprzejmi a ja się tym nie przejmuję.

Odpowiedz na proste pytanie: kto i kiedy był dla Ciebie nieuprzejmy.
Szczególnie jeśli przyjrzeć się Twojej uprzejmości dla wszystkich.

Dlaczego Was
> tak boli to, co mówię??? Tu nie ma ludzi chorych na serce, zawału nikt nie
> dostanie.

Dlatego, że piszesz bez wyczucia o rzeczach, o których nie masz najmniejszego
pojęcia, w taki sposób, że np. mnie sprawiasz przykrość.

> >
> > Bardzo mnie cieszy Twoje zainteresowanie tematem, chodzi mi jednak o to
> zebys > uszanowala zycie innych, bo Twoje wypowiedzi o tym nie swiadcza.
>
> Czy kogoś obrażam?

Nie obrażasz. Sprawiasz przykrość.

>
> Nie atakuję, to była reakcja na, moim zdaniem, brak zrozumienia tej
dziewczyny
> (przepraszam, ale nie pamiętam nicka)dla potrzeb matki i wchodzenie w role
> ktora przypadac powinna przede wszystkim jej ojcu. Zachowije się jak żandarm.

Tego nawet nie skomentuję. Mój nick to aglaja1. Mam tylko nadzieję, że nie
będziesz musiała wczuwać się nigdy w potrzeby osoby chorej na alkoholizm. Mam
też nadzieję, że nigdy nie będziesz musiała być rodzicem swoich rodziców.

>>
> Pozdrawiam serdecznie i spróbuję pohamować emocje ale niech inni też trochę
> pomyślą zanim napiszą.

Czytając wypowiedzi innych uczestników dyskusji o alkoholizmie widzę, że
powyższa porada (pomyśleć zanim się napisze) powinna przyświecać
przedewszystkim tobie.

Droga gb, mam prywatną prośbę: nigdy więcej nie komentuj tego, co tu piszę.
Swoją młodzieńczą, beztroską ignorancją, nieświadomie (jak mniemam) sprawiasz
mi zbyt dużo przykrości.

A.

Aglaja!

[Gość: gb]

Dobrze, jeżeli sobie tego nie życzysz. Nie będę komentować Twoich wypowiedzi,
jeżeli sprawia Ci to przykrość.

[Gość: hepik]

Ręce i nogi opadają.A gacie opadły już dawno(to o gaciach-to już D.Tusk)

[Gość: gb]

Gość portalu: hepik napisał(a):

> Ręce i nogi opadają.A gacie opadły już dawno(to o gaciach-to już D.Tusk)

Nie jestem Gabrysią, jak zwykle się mylisz. A jeżeli gacie Ci opadły, to
raczej śmiesznie wyglądasz :)

[Gość: hepik]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Gość portalu: hepik napisał(a):
>
> > Ręce i nogi opadają.A gacie opadły już dawno(to o gaciach-to już D.Tusk)
>
> Nie jestem Gabrysią, jak zwykle się mylisz. A jeżeli gacie Ci opadły, to
> raczej śmiesznie wyglądasz :)
Dla mnie już zawsze będziesz Gabrysią,Gabrysiu.To o gaciach to Donald Tusk tak
powiedział,niestety nie pamiętam z jakiej okazji.D.Tusk to taki polityk,wice
marszałek Sejmu RP.Nie wiem,być może wygląda bez nich śmiesznie,wszystko zależy
od okoliczności i miejsca w jakich opadanie tychże następuje.Mogę sobie
wyobrazić takie w kórych nie jest to wcale śmieszne ale mogę sobie wyobrazić
również takie ,w których wszyscy pękają z śmiechu.A więc sam fakt opadania gaci
jest w sam sobie relatywny.Podciąganie gaci też czasami wygląda zabawnie,więc
śmieszność nie wynika z samego spadania,może wynika z samej nazwy-gacie.Bo
gdybyśmy powiedzieli -spodnie -już by tak śmiesznie nie było ,prawda?
Gdy tak głębiej zanalizować drugie zdanie Twojego postu-to w zasadzie można
się poczuć nawet dowartościowanym.Bo napisałaś "raczej śmiesznie"To znaczy,że
dopuszczasz w swoich myślach ,że ja Hepik bez tych gaci wcale śmiesznie nie
wyglądam a być może wyglądam nader poważnie albo powabnie, albo...sam nie wiem
już jak.Ale było to miłe to twoje wahanie,które wyczułem w Twoim poście.
Ja myślę,że nawet Twoje przypuszczenia są całkiem trafne-wprawdzie jestem w
wieku średnim ale przy 184 cm wzrostu ważę ok.80 kg a sam brzuch płaski jak
stół ping pongowy albo kort tenisowy.(Ostatnio razem z córą zakupiłem rakiety
tenisowe i codziennie spędzam na korcie ok.1,5h-stąd to porównanie,nieskromnie
dodam,że gdybym zaczął trenować tę dyscyplinę sportu powiedzmy 34 lata temu nie
wykluczone ze to nie Wojtek Fibak byłby dzisiaj najlepszym tenisista w histori
Polski a być może nasza ojczyzna miałaby Polaka-zwycięzcę turnieju wielko-
szlemowego,uff)
Gdybyś chciała kontynuować ten temat zapraszam oczywiście do dyskusji.Jestem
zresztą otwarty na wszelkie propozycje z Twojej strony a polemiki z Tobą
sprawiają mi niebywałą rozkosz(chyba trochę przesadziłem ale co mi tam)Trzymaj
się ciepło Gabrysiu.

[Gość: gb]

Hepiku, wyobrażam sobie ile energii zużyłeś na: tak wnikliwa analize mojego
imienia, opisu uczuć, które odczuwam lub moge odczuwać, reklamę swojej
osoby :). Doprawdy doceniam i zaczynam nieskromnie podejrzewać, ze te
prowokacje świadczą o przewrotności Twojej natury :) Spójrz prawdzie w oczy i
przyznaj, ze nie masz sie z kim kłócic i jestem Ci niezbędna :))) No powiedz
prawdę, sprzeczki tez muszą byc interesujące. I proszę zwróć uwagę na tytuł
postu i stosuj od tej pory! :))) Twoja wiedza mnie nie interesuje (to odnośnie
gaci). Może mi zaimponować swoim intelektem tylko ten, kto podejmie temat
zaproponowany a nie kontynuuje narzucony przez siebie.
Pozdrawiam Cię i nie licze na ciąg dalszy

[Gość: hepik]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Hepiku, wyobrażam sobie ile energii zużyłeś na: tak wnikliwa analize mojego
> imienia, opisu uczuć, które odczuwam lub moge odczuwać, reklamę swojej
> osoby :). Doprawdy doceniam i zaczynam nieskromnie podejrzewać, ze te
> prowokacje świadczą o przewrotności Twojej natury :) Spójrz prawdzie w oczy i
> przyznaj, ze nie masz sie z kim kłócic i jestem Ci niezbędna :))) No powiedz
> prawdę, sprzeczki tez muszą byc interesujące. I proszę zwróć uwagę na tytuł
> postu i stosuj od tej pory! :))) Twoja wiedza mnie nie interesuje (to
odnośnie
> gaci). Może mi zaimponować swoim intelektem tylko ten, kto podejmie temat
> zaproponowany a nie kontynuuje narzucony przez siebie.
> Pozdrawiam Cię i nie licze na ciąg dalszy

Dlaczego Gabrysiu mi to robisz?A może się jeszcze namyślisz?

Najmilszy Hepiku

[Gość: gb]

Co takiego Ci robię? Oświeć mnie w tej materii bo nie mogę sie domyśleć. Sam
prowokujesz beznadziejne rozmowy ze mną i biedactwo, jeszcze sie skarżysz. Nie
wtracam się, jak widzisz tam, gdzie mnie nie chcą ale Ty chcesz. Chcesz mi
pokazać gdzie moje miejsce - w kącie i słuchać "mądrzejszych" bo sami dali
sobie takie miano. To Ty się zastanów! Choćbyś tu wyszedł z siebie chcąc mnie
obrazić, spodziewanego efektu nie osiągniesz, ponieważ nie znam Cię i nie
darzę żadnymi uczuciami. To, co piszesz i jak piszesz, świadczy nie o mnie ale
o Tobie. Ciskasz się w obronie czegoś, co może być wymyślone (np: przeze mnie)
bo tego nie wiesz na pewno.

[Gość: kubek34]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Co takiego Ci robię? Oświeć mnie w tej materii bo nie mogę sie domyśleć. Sam
> prowokujesz beznadziejne rozmowy ze mną i biedactwo, jeszcze sie skarżysz.
Nie wtracam się, jak widzisz tam, gdzie mnie nie chcą ale Ty chcesz. Chcesz mi
> pokazać gdzie moje miejsce - w kącie i słuchać "mądrzejszych" bo sami dali
> sobie takie miano. To Ty się zastanów! Choćbyś tu wyszedł z siebie chcąc
mnie obrazić, spodziewanego efektu nie osiągniesz, ponieważ nie znam Cię i
nie darzę żadnymi uczuciami. To, co piszesz i jak piszesz, świadczy nie o
mnie ale o Tobie. Ciskasz się w obronie czegoś, co może być wymyślone (np:
przeze mnie) bo tego nie wiesz na pewno.


Dlaczego myślisz że Hepik chce Cię obrazić ?
pozdrawiam

odp.

[Gość: gb]

> Dlaczego myślisz że Hepik chce Cię obrazić ?

Ton jego wypowiedzi i zaczepki mimo iż ja z rozmów się wyłączyłam.

[Gość: kubek34]

> Ton jego wypowiedzi i zaczepki mimo iż ja z rozmów się wyłączyłam.

Mimo wszystko myślę że nie miał takiej intencji...

ps. a poza tym wyłączanie się z dyskusji nie ma większego sensu - nikt nie
może Ci zabronić wypowiadania swego zdania, może się z Tobą zgadzać lub nie,
lubić lub nie i to chyba tyle

pozdrawiam

[Gość: hepik najmilszy]

Gość portalu: gb napisał(a):

> Co takiego Ci robię? Oświeć mnie w tej materii bo nie mogę sie domyśleć. Sam
> prowokujesz beznadziejne rozmowy ze mną i biedactwo, jeszcze sie skarżysz.
Nie
> wtracam się, jak widzisz tam, gdzie mnie nie chcą ale Ty chcesz. Chcesz mi
> pokazać gdzie moje miejsce - w kącie i słuchać "mądrzejszych" bo sami dali
> sobie takie miano. To Ty się zastanów! Choćbyś tu wyszedł z siebie chcąc mnie
> obrazić, spodziewanego efektu nie osiągniesz, ponieważ nie znam Cię i nie
> darzę żadnymi uczuciami. To, co piszesz i jak piszesz, świadczy nie o mnie
ale
> o Tobie. Ciskasz się w obronie czegoś, co może być wymyślone (np: przeze
mnie)
> bo tego nie wiesz na pewno.

Jak to co mi robisz? Kto jak kto ,ale Ty powinnaś się takich rzeczy domyśleć.
Piszesz "Pozdrawiam i nie liczę na dalszy ciąg" Przeciez to brzmi jak wyrok.
Albo zapowiedź wyroku.Nie chcesz ze mną rozmawiać a ja nie wiem dlaczego.
Piszesz o tym,kto Ci może zaimponować intelektem.Zdawałem sobie sprawę,żę ja
nie dam rady i dlatego wprowadziłem opis mojej osoby -pomyślałem-jak nie
intelekt to atrakcyjna fizyczność-ta szczupłość,wysokość,płaski brzuch(zwróć
uwagę ilu czterdziestolatków ma płaskie a ilu wypukłe lub wręcz obwisłe brzuchy)
A gdyby to nie wystarczyło(myślałem,że wystarczy)dodam,że ilość włosów na mojej
głowie jest imponująca,są ciemne i tylko przyprószone siwizną na skroniach
(no,jak się dobrze przyjrzeć to nie tylko na skroniach)
Piszesz,że nie jestem w stanie Cię obrazić ,bo nie darzysz mnie żadnymi
uczuciami.Ależ bój się Boga Gabrysiu! A gdzie ja Cię chcę obrazić? Podaj choć
jeden przykład a od razu się pokajam i ukaram jak Zgredek Harry Potera.A
uczucia-zawsze w końcu mogą się obudzić,mamy czas-Ty jesteś młoda a i ja
jeszcze nie stary.Już samo użycie słowa "biedactwo" w stosunku do mnie
świadczy,że jakieś nikłe bo nikłe ale zawsze światełko na końcu długiego
tunelu się tli.
a więc rozmawiajmy sobie dalej Gabrysiu.Muszę niestety kończyć na teraz,żona
już zerwała się z łożka a i z pokoju dziecka dobiega jakiś hałas a śniadanie
jeszcze nie gotowe,ale powiem ,że to Twoja wina ,może mi wybaczą a jak nie to
przynajmniej będę się miał z kim kłócić do końca dnia.Pa !

PS Stachu mam nadzieję na wybaczenie ,że to w Twoim wątku z założenia o
poważnych sprawach ale ta sprawa między mną a Gabrysią jest równie poważna,o
ile nie jeszcze bardziej poważna niż na drugi rzut oka wygląda dla postronnych
obserwatorów.

CHEŁPIK

[Gość: gb]

> Jak to co mi robisz? Kto jak kto ,ale Ty powinnaś się takich rzeczy
domyśleć.> Piszesz "Pozdrawiam i nie liczę na dalszy ciąg" Przeciez to brzmi
jak wyrok. > Albo zapowiedź wyroku.Nie chcesz ze mną rozmawiać a ja nie wiem
dlaczego.

Jeżeli potrzebne Ci wyjaśnienie dlaczego nie chcę z Tobą rozmawiać, to
natychmiast uzupełniam, nie chcąc dłużej trzymać Cię w niepewności. Nudzisz
mnie, to wszystko :-)

> Piszesz o tym,kto Ci może zaimponować intelektem.Zdawałem sobie sprawę,żę
ja > nie dam rady i dlatego wprowadziłem opis mojej osoby -pomyślałem-jak nie
> intelekt to atrakcyjna fizyczność-ta szczupłość,wysokość,płaski brzuch(zwróć
> uwagę ilu czterdziestolatków ma płaskie a ilu wypukłe lub wręcz obwisłe
brzuchy )> A gdyby to nie wystarczyło(myślałem,że wystarczy)dodam,że ilość
włosów na mojej > głowie jest imponująca,są ciemne i tylko przyprószone
siwizną na skroniach> (no,jak się dobrze przyjrzeć to nie tylko na skroniach)

Detale dotyczące Twojego wyglądu też mnie nie interesują. Jeżeli jednak Ty
czujesz się nimi oczarowany, proponuję czas, który rezerwujesz na
korespondencję ze mną, przeznaczać na oglądanie w lustrze swojego ciała bez
skazy :)

> Piszesz,że nie jestem w stanie Cię obrazić ,bo nie darzysz mnie żadnymi
> uczuciami.Ależ bój się Boga Gabrysiu! A gdzie ja Cię chcę obrazić? Podaj
choć > jeden przykład a od razu się pokajam i ukaram jak Zgredek Harry
Potera.A > uczucia-zawsze w końcu mogą się obudzić,mamy czas-Ty jesteś młoda
a i ja > jeszcze nie stary.

Powściągnij swoją wyobrażnię :))) Ja nie daję nam czasu, to Ty go sobie
dajesz. Nasz czas nie istnieje, już! Nie doczekasz sie odpowiedzi na żaden
swój post skierowany do mnie na tym wątku. Uczuciami natomiast staraj się
obdarzać ludzi bliskich (znowu rada :-).


Już samo użycie słowa "biedactwo" w stosunku do mnie > świadczy,że jakieś
nikłe bo nikłe ale zawsze światełko na końcu długiego > tunelu się tli.
> a więc rozmawiajmy sobie dalej Gabrysiu.Muszę niestety kończyć na
teraz,żona > już zerwała się z łożka a i z pokoju dziecka dobiega jakiś hałas
a śniadanie > jeszcze nie gotowe,ale powiem ,że to Twoja wina ,może mi wybaczą
a jak nie to > przynajmniej będę się miał z kim kłócić do końca dnia.Pa !

Przynajmniej dobrze o Tobie świadczy fakt, że śniadanie rodzinie szykujesz.
Staraj się jeszcze bardziej. I nie wysilaj się już odpisując mi. Te
Twoje "dowcipno-ironiczne" teksty są godne pożałowania. Silisz się na
stworzenie sytuacji w której to Ty światły i najmądrzejszy musi dostosowac się
do poziomu takiego czegoś jak ja. Żałosne. To Ty swoimi tekstami mnie
pouczasz, dając do zrozumienia jak mały mam rozumek. Stosuj te gierki na kimś
innym, jeżeli Ci pozwoli. Ja żegnam, z dużym niesmakiem.

> PS Stachu mam nadzieję na wybaczenie ,że to w Twoim wątku z założenia o
> poważnych sprawach ale ta sprawa między mną a Gabrysią jest równie poważna,o
> ile nie jeszcze bardziej poważna niż na drugi rzut oka wygląda dla
postronnych > obserwatorów.

[Gość: kubek34]

Dzień dobry !!!
Ok ja chyba jednak czegoś nie rozumiem... może za stary jestem
pozdrawiam

[Gość: hepik]

A co tu jest nie zrozumiałego?Gdyby było na poważnie,to by było przykre i
bolało.A tak jest jak jest.Proszę zwróc uwagę na treść tematów postów poniżej.

[Gość: gb]

Gość portalu: kubek34 napisał(a):

> Dzień dobry !!!
> Ok ja chyba jednak czegoś nie rozumiem... może za stary jestem
> pozdrawiam

Nie jesteś za stary i zrozumiesz gdy Ci powiem, że Chełpik się tutaj bardzo
głupio zabawia i teraz czuje się skrzywdzony.

[Gość: kubek34]

> Nie jesteś za stary i zrozumiesz gdy Ci powiem, że Chełpik się tutaj bardzo
> głupio zabawia i teraz czuje się skrzywdzony.

Witam !!!
Skrzywdzony chyba ...nie, ale czy aby zabawa jest celem - jednak myślę że nie
jest jego intencją taka czy też inna zabawa...
pozdrawiam
ps. przeczytałem cały wątek i myślę że mogę sporo powiedzieć, jak to wygląda
na dziś dzień u mnie,udało sporo uratować choć było już naprawdę żle, a nawet
chyba gorzej niż bardzo żle (kiedyś o tym pisałem).to na razie tyle...

[Gość: stachu34]

Zgodnie ze staropolskim powiedzeniem "kto się czubi,ten się lubi",jestem o tym
głęboko przekonany.

do Stacha i innych (nie do gb!)

[Gość: ja7]

Zeby nie dac Krzykaczce satysfakcji i jednak utrzymac ten (ciekawy dla osob
ZAINTERESOWANYCH) watek mam pytanie do Stacha:

zauwazylam, ze drazysz i krazysz wokol wspoluzaleznienia sam pozostajac na
pozycji obserwatora. Dlaczego?
To nie atak. Osobiscie uwazam, ze takie watki sa bardzo potrzebne dla osob
takich jak ja - okresowo badz ciagle potrzebujacych wsparcia w historiach
innych, podobnie uwiklanych osob

[Gość: stachu34]

„Ale może troszkę przybliżę czym jest współuzależnienie. Jest to
przystosowanie się do nieprawidłowych relacji w rodzinie, która pozwala na
zachowanie dotychczasowego układu odbierając szansę na jego zmianę. Taka
dysfunkcja nie pojawia się nagle, ale jej rozwój jest dynamiczny. Na początku
rodzina zaprzecza istnieniu problemu. Destrukcyjne zachowanie alkoholika jest
skrzętnie ukrywane. Rodzina organizuje samoobronę przed społecznym
napiętnowaniem jakie wiąże się z alkoholizmem. Ogranicza swe kontakty, chroni
swój zewnętrzny obraz.
Kolejny etap to faza chaosu. Wiąże się ona z utratą nadziei na rozwiązanie
problemu i bezwolnym poddaniem się biegowi wydarzeń. Niepijący współmałżonek
przejmuje odpowiedzialność za rodzinę. W coraz mniejszym stopniu toleruje
picie, zaprzestaje ochrony i krycia pijącego. Na koniec następuje faza
ostatecznej reorganizacji rodziny, ale już bez alkoholika. Następuje nowy
podział obowiązków i ról.”
Tak napisałem w jednym z innych wątków...
Moim zdaniem dotyczy to wszystkich bliskich uczuciowo mocno związanych z
alkoholikiem, a więc małżonka (konkubenta) , dzieci czy rodziców. Nie każdy z
członków bliskiej rodziny wchodzi we współuzależnienie w jednakowej fazie
rozwoju. Ojciec może być w fazie dostosowania się, a np. córka w fazie
samoobrony ( odnoszę się do zarzutu gb wobec aglaii). Przy okazji mam prośbę-
rozmawiajcie ze sobą asertywnie, bez napaści, agresji czy wrogości. To bardzo
trudny temat i obszerny.

Ja7 napisała cyt. „zauwazylam, ze drazysz i krazysz wokol wspoluzaleznienia
sam pozostajac na
pozycji obserwatora. Dlaczego?”
Dlatego że sam jestem alkoholikiem, trzeźwiejącym alkoholikiem. Zapewne jestem
odpowiedzialny za współuzależnienie bliskich mi osób. Samo zaprzestanie picia
to za mało, aby wrócić na dobre. Potrzeba jeszcze wiele, wiele spraw załatwić.
Pozdr...

[Gość: ja7]

Dziekuje Stachu.
Mysle (podobnie zreszta jak inne tu wypowiadajace sie osoby), ze najgorsze sa
dla czlowieka zwiazanego z alkoholikiem bezradnosc i brak nadziei.
np. moj Gosciu w ramach trzezwienia otacza sie ludzmi-stoperami: przy nich nie
zapije, a jesli, to ma pewnosc, ze go 'skarca'. Sek w tym, ze nie robi nic zeby
wypracowac sobie WOLE niepicia. A w tym nie umiem mu pomoc. (czy moze nie wiem
jak mu pomoc)
Jesli Ty Stachu masz takowa - to jest to pierwszy krok do odbudowania nadziei
wsrod Twoich bliskich. A to wazne

[Gość: stachu34]

W zasadzie nie chciałem już kontynuować wątku, ale jednak...
Napisałaś cyt. „...ze najgorsze sa dla czlowieka zwiazanego z alkoholikiem
bezradnosc i brak nadziei.”
Gdy tracimy cos ważnego, istotnego w naszym życiu, wówczas pojawia się smutek.
Jeżeli idziemy dalej, to zbliżamy się do momentu, w którym w pełni zaczyna
docierać do nas to, co zdarzyło się kiedyś, a więc pijaństwo najbliższej
osoby.
Utrata złudzeń i nadziei prowadzi do smutnych uczuć, nabierają one cech
rozpaczy. Człowiek nie może się pogodzić z utratą czegoś lub kogoś szczególnie
ważnego.
To wszystko wynika z rozpaczliwej samoobrony przed problemem bezsilności,
który był bolesnym elementem poczucia krzywdy.
Jeżeli chciałabyś dokonać zasadniczej zmiany w odczuwaniu tego problemu
należałoby przynajmniej przez chwile rozluźnić działanie tego systemu
obronnego. Wymaga to zezwolenia sobie na mniej obronne doświadczenia własnej
bezsilności.
Jest to niezwykle trudne zadanie, ale każdy ośrodek terapii uzależnień
dysponuje programem pomocowym dla osób współuzależnionych, tam można uzyskać
dostateczną pomoc.
„np. moj Gosciu w ramach trzezwienia otacza sie ludzmi-stoperami: przy nich
nie
zapije, a jesli, to ma pewnosc, ze go 'skarca'. Sek w tym, ze nie robi nic
zeby
wypracowac sobie WOLE niepicia. A w tym nie umiem mu pomoc. (czy moze nie wiem
jak mu pomoc)” . To postępowanie Twojego „Gościa” wydaje mi się jak
najbardziej prawidłowe. Wsparcie (tzw. sponsoring), jakie uzyskuje od osób z
dłuższym okresem abstynencji jest ogólnie stosowaną metodą wychodzenia z
choroby, czy może inaczej - nauki radzenia sobie w życiu bez „alkoholowej
podpórki”. Nawet wpadki, które mogą się zdarzyć są elementem terapii. Ważne
jest, aby dążył wytrwale do celu, jakim jest uzyskanie względnej, przynajmniej
na razie trzeźwości.
Patrząc z boku może to wyglądać na brak woli do niepicia, ale rzeczywistość,
mam nadzieję jest zupełnie inna. Sam fakt, że cokolwiek robi z tym problemem
już o czymś świadczy.
W zasadzie w tym okresie pomóc jemu nie jesteś w stanie. Jedyne, co możesz
zrobić to pomóc sobie. Zadbać o swój stan emocjonalny, a to niewątpliwie i
jemu pomoże.

[Gość: gb]

Poniewaz w tytule postu zdjęto zakaz wypowiadania sie dotyczący mojej skromnej
osoby :) śpiesze podzielic sie swoimi odkryciami. Temat uzależnień zacznie być
chyba moim hobby bo jest niesłychanie interesujący. Nie chcę odnosić się do
tego, co wyczytałam, bo i do żródeł dotarłam, jednak zdecydowanie wolę
obserwacje. Osoby majace problem z alkoholem i zdające sobie z tego sprawę
(czyli był już sygnał, że alkohol przeszkadza im w życiu) mozna podzielić na 4
grupy. Jedna to lekkoduchy, które jeszcze swojego dna nie siegnęły i sądzą, że
poradzą sobie z piciem kontrolowanym ale ponieważ mają już na swoim koncie
wpadki, to wolą trzymać się blisko AA. Druga to ci, którzy mają sporo do
stracenia, sami sobie nie potrafią poradzić, ściśle więc trzymają się rad
terapeuty i stosują grzecznie terapię. Trzecia grupa to ludzie także wierzący
w moc terapii ale od poprzedniej grupy różni ich to, że wychodząc z nałogu,
zyskali pozycję w hierarchii tworzonej przez osoby uzależnione tzn. mają długi
staż abstynencji lub pełnią funkcje, których nigdy by nie mogli wykonywać przy
posiadanych kwalifikacjach. Dla nich bardzo silnym bodżcem do przedłużenia
abstynencji jest chęć utrzymania osiągniętej pozycji. I czwarta grupa, chyba
najmniej liczna - samodzielni czyli tacy, którzy wydobyli się z nałogu o
własnych siłach. Oni są mocni, to się czuje na odległość. Jak sądzisz Stachu,
którzy mają największe szanse? Niesamowite jest że w tej społeczności także
funkcjonuje hierarchia.

[Gość: stachu34]

Tak, wcześniej nie zauważyłem wpisu w odpowiedzi, dlatego go teraz dopiero
zdjąłem.
Myślę, że każdy, kogo interesuje problem alkoholizmu ma prawo się wypowiedzieć.
Troszkę też wypaczyło to cały wątek, więcej było „krzyku” a mało
merytorycznych wypowiedzi czy zarzutów. Ale to nie szkodzi, na mityngach tez
bywa nie raz ostro, prawda Hepik? Teraz do rzeczy.
Nie wiem skąd wzięłaś takie podziały, nigdy o nich nie słyszałem...
Napisałaś cyt. „Jedna to lekkoduchy, które jeszcze swojego dna nie siegnęły i
sądzą, że poradzą sobie z piciem kontrolowanym ale ponieważ mają już na swoim
koncie
wpadki, to wolą trzymać się blisko AA.” Może coś w tym jest...Ale nie do końca.
Są tacy, ale oni, tak mi się wydaje, jeszcze tego dna nie osiągnęli. Wiedzą,
że coś jest nie tak z tym ich spożywaniem alkoholu, ale nie mają jeszcze
tożsamości alkoholowej. Mówiąc krótko nie identyfikują się z problemem. Cały
cykl leczenia traktują jako naukę picia w sposób kontrolowany. Chcą nauczyć
się pić jak inni, a na to nie ma najmniejszych szans. Chociaż gdzieś
wyczytałem, że, w Stanach Zjdn. Zostały opracowane programy dla osób
nadmiernie pijących, jednak jeszcze nieuzaleznionych ( hehehe, kto mi powie
gdzie leży taka granica?). Takim ludziom proponuje się trening powściągliwości
lub terapię umiarkowanego picia. Na tej terapii uczy się nowej postawy
życiowej wobec alkoholu. To jest moim zdaniem bluff, mający na celu wyłudzenie
pieniędzy od tych nieszczęśliwych ludzi. Alkohol i tak upomni się w
odpowiednim czasie o swoje ofiary, jestem absolutnie o tym przekonany.
Dalej „Druga to ci, którzy mają sporo do stracenia, sami sobie nie potrafią
poradzić, ściśle, więc trzymają się rad terapeuty i stosują grzecznie terapię.”
Terapia jest nauką życia bez alkoholu. Jest szukaniem przyczyn picia w samym
sobie, a nie na zewnątrz. Jest przeoraniem swojej psychiki, jest też niezwykle
bolesna. Dotyka głębokich ran i trzeba je rozdrapać, aby się zagoiły a nie
jątrzyły.
Na przykład weź faceta, który mówi, że przyłapał swoją ukochaną żonę na
zdradzie i z tego powodu zaczął nadmiernie pić. Samo mówienie o tym publicznie
(na terapii oczywiście) jest bolesne. To ciąży i zwala z nóg, a tu trzeba jemu
powiedzieć, że poszukała sobie kochanka, bo on już pił. No może nie powiedzieć
a naprowadzić go tak, żeby sam doszedł do takiego wniosku. To rodzi całkiem
nowy problem – poczucie winy, które natychmiast trzeba zlikwidować. To jest
rola całej terapeutyzowanej grupy, pod kierunkiem terapeuty.
Solidnie i uczciwie przerobiona terapia daje największe szanse na radzenie
sobie w przyszłości z alkoholem, który jest wszędzie.
Dalej cyt. „Trzecia grupa to ludzie także wierzący w moc terapii ale od
poprzedniej grupy różni ich to, że wychodząc z nałogu, zyskali pozycję w
hierarchii tworzonej przez osoby uzależnione tzn. mają długi staż abstynencji
lub pełnią funkcje, których nigdy by nie mogli wykonywać przy posiadanych
kwalifikacjach. Dla nich bardzo silnym bodżcem do przedłużenia abstynencji
jest chęć utrzymania osiągniętej pozycji.” Zapewne masz na myśli wspólnotę AA.
Ktoś, kto zastosował taki podział bardzo szkodzi tym wszystkim, którzy starają
się pomagać innym. Ja osobiście nie znam takich faktów, chociaż należę do AA
od 9 lat. Od pond 5 lat nie piję i nigdy nie byłem w żadnych strukturach
wspólnoty, co najwyżej zdarzało się, że prowadziłem mityng. Są wprawdzie
struktury AA, bo ktoś musi to koordynować. Ta działalność nie przynosi żadnych
zaszczytów ani gratyfikacji finansowych. Jest służbą na rzecz człowieka, który
szuka właściwej drogi do zerwania z nałogiem. Musisz wiedzieć, że zawsze i
wszędzie najważniejszą osobą jest ten, kto pierwszy raz trafia na mityng.
To zawsze jest trudna decyzja, ale być może życiowa. Takiego człowieka należy
otoczyć maksymalną opieką i wielkim szacunkiem za podjęcie takiej
decyzji.Pozdr.

[Gość: gb]

A co z ostatnią grupą? I nie odpowiedziałeś na pytanie. Poproszę o odpowiedż:-)
Jeśli chcesz nasza rozmowa może toczyć się spokojnie, zgodnie z czasem jaki
chcesz na nią przeznaczyć. Mnie się nie spieszy. A podział jest dokonany
przeze mnie, zgodnie z obserwacjami które poczyniłam.

[Gość: stachu34]

Ostatnia grupa? Nie ma takich. Zdrowy fizycznie człowiek, bez żadnego
wsparcia, może nie pić kilka, kilkanaście lat na tzw. „zamku”, aż przychodzi
moment i... Tak samo jest z takim, który pokończył nie wiadomo, jakie terapie.
Nie ma reguły. Jednak większe prawdopodobieństwo utrzymania abstynencji jest u
człowieka, który ma rozeznanie w tym, czym jest choroba alkoholowa.
W ogóle jestem przeciwnikiem jakichkolwiek podziałów, to nie ma najmniejszego
sensu. Każdy sposób dający rezultat jest dobry, każdy tydzień, miesiąc bez
picia dla alkoholika jest niezwykle cenny.
Swoja drogą to gdzie poczyniłaś takie obserwacje? Skąd się wzięły takie
wnioski?
Jak zaczynam się nad tym tekstem (Twoim) zastanawiać głębiej, to ogarnia mnie
zdziwienie...
Piszesz „pełnią funkcje, których nigdy by nie mogli wykonywać przy
posiadanych kwalifikacjach. Dla nich bardzo silnym bodżcem do przedłużenia
abstynencji jest chęć utrzymania osiągniętej pozycji.” Jakich kwalifikacji?
Zawodowych? Jakiej pozycji?
Lekarz, prawnik, profesor uniwersytetu czy murarz, kanalarz, nawet zwykły
bandzior wszyscy są równi wobec alkoholu. Dotyka ich tak samo. Czy upija się
dobrymi, markowymi trunkami czy też tanim winem bądź denaturatem tak samo jest
pijany.
Tak samo cierpi z tego powodu rodzina profesora, i tak samo rodzina murarza.
Cierpienie jest jedno. Zastanów się nad tym....

[Gość: gb]

Dziękuję za wyjaśnienia i chęć rozmowy. Zrozumiałam jedno - niech każdy
zajmuje się swoim życie. :-) Trzymam za Was kciuki i serdecznie pozdrawiam.

[Gość: alina66]

witam

jestem nowa na tym forum, ale nie nowa w temacie.
zyłam przez kilkanascie lat z alkoholikiem, jestem współuzalezniona.
I mogę powiedzieć ze swojego doświadczenia, że wcale nie jest latwo zrozumieć,
że ten jedyny (wychodziłam za mąż z miłości) jest alkoholikiem i że ja jestem
współuzależniona. Z zewnątrz wszystko widać łatwiej. Ale kiedy żyłam z moim
byłym mężem, uwikłałam się w jego system kłamstw i iluzji, wierzyłam mu, poza
tym obsesyjnie chciałam,żeby się nam udało... Na zewnątrz wszystko wyglądało
dobrze, " zgodna rodzina, żadnych kłótni, wynoszenia problemów poza dom,on co
prawda miał kilka wpadek przez alkohol" (takie opinie słyszałam)to chciałam
utrzymać tą fikcję. Dopiero po kilku jego nieudanych terapiach i kiedy mój syn
powiedzial,że nie chce mu się już zyć zrozumiałam, że muszę ja coś zmienić, bo
mogę stracić dziecko. I zmieniłam. Kosztowało mnie to wiele trudu, z długów po
nim nie wyjdę przez następne kilka lat.
Nie oceniaj nas, nikt, kto nie żyl z osobą uzaleznioną nie wie jak to jest.

[Gość: alina66]

Powyższy tekst kieruję oczywiście do gb, gdzieś mi się to zgubilo :)
Sorry

[Gość: gb]

Nie oceniam nikogo z Was (piszących tutaj). Jeżeli takie wrażenie odniosłas to
jest błędne. Próbowałam pokazać jak widzę dany problem. Wiele osób się na mnie
poobrażało, trudno, nie o to szło :-)Przeprosiłam obrażonych i ograniczam się
z "radami" do wątku przez siebie założonego :-)

[Gość: jaga]

Wyciągam ten wątek do góry, ponieważ uważam, że zasługuje na bliższą uwagę ze
względu na wypowiedzi Stacha. Pozd.

[fasolkaa1]

)Przeprosiłam obrażonych i ograniczam się
> z "radami" do wątku przez siebie założonego :-)

Gdzie te rady.Gdzie ten wątek.Zrób coś aby....

...dla alcine

[Gość: stachu34]

Poczytaj...

[hepik1]

To był dobry wątek,gdyby nie awantura..,te posty trzeba pomijać:))

[astral_25]

Ja dopiero teraz przeczytalem ten watek, no i owszem, ciekawy. Ciekawy tez dla
mnie, bo znam pare osob, ktorych ten problem absolutnie dotyczy. Ale po cos ty
sie wdawal te bezsensowna dyspute to nie wiem hehe. Dla laikow w temacie, jak
ja, bylo to zabawne, ale zapewne w oczach osob, ktorych problem dotyczy, caly
watek poszedl "z dymem". Pamietasz jak kiedys pytalem o co wogole chodzi z
ta "gb" ? No juz wiem..
---
[Astral]

Astral

[hepik1]

Spróbuj jeszcze raz od początku.Jak zacząłem żartować to juz dawno było
spieprzone.A i kontekst wtedy w stosunku do innych wątków trzeba brać pod uwagę.

[astral_25]

No w sumie masz racje. Honor zwrocony hehe.
Pozdr.
---
[Astral]

współuzależnienie i krzywda

[Gość: jaga]

Wzorem Letka wyciągam wątek do góry.
Szkoda aby po cichutku przeszedł do historii.

"To dobry wątek, gdyby nie awantura...,
te posty trzeba pomijać:-))" - cyt.Hepika